Νέος μηχανισμός ανατροφοδότησης ίσως κάνει τους καύσωνες εντονότερους

Οι περιοχές των μεσαίων γεωγραφικών πλατών, όπως η Ευρώπη, αναμένεται να βιώσουν πιο έντονους καύσωνες απ’ ό,τι πιστευόταν έως τώρα, σύμφωνα με νέα έρευνα του New Scientist που εντόπισε έναν τριπλό μηχανισμό ανατροφοδότησης ο οποίος ενισχύει τα ακραία κύματα ζέστης.

Τα τελευταία χρόνια, οι καύσωνες σε όλο τον κόσμο έχουν εκπλήξει τους επιστήμονες με το μέγεθος και τη σφοδρότητά τους, καθώς τα ακραία επεισόδια θερμότητας ξεπερνούν θεαματικά τόσο τα ιστορικά ρεκόρ όσο και τις προβλέψεις των κλιματικών μοντέλων.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 2022, η θερμοκρασία ξεπέρασε για πρώτη φορά στην ιστορία τους 40°C, παρότι οι προβλέψεις έδειχναν ότι ένα τέτοιο ορόσημο ήταν πιθανό να αργήσει ακόμη χρόνια. Αντίστοιχα, ο καύσωνας του 2021 στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό έφερε θερμοκρασίες πολύ υψηλότερες από ό,τι προέβλεπαν τα κλιματικά μοντέλα.

Οι ερευνητές προσπαθούν να κατανοήσουν γιατί η πολύ ακραία ζέστη εμφανίζεται συχνότερα και με μεγαλύτερη ένταση απ’ ό,τι αναμενόταν σε αυτό το επίπεδο θέρμανσης.

Μία ομάδα θεωρεί ότι η απάντηση βρίσκεται εν μέρει στο έδαφος. Οι επιστήμονες γνώριζαν ήδη ότι τα συστήματα υψηλής πίεσης επιτρέπουν σε περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία να φτάνει στην επιφάνεια της Γης, θερμαίνοντας το έδαφος. Γνώριζαν επίσης ότι οι υψηλότερες θερμοκρασίες ξεραίνουν πιο γρήγορα τα εδάφη, αφαιρώντας το ψυκτικό αποτέλεσμα που προσφέρει η εξάτμιση και ενισχύοντας έτσι περαιτέρω τους καύσωνες.

Τώρα φαίνεται ότι, όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει αρκετά, το ξηρό έδαφος, η υψηλή πίεση και η ακραία ζέστη μπορούν να ενισχύουν το ένα το άλλο ακόμη περισσότερο, με το ξηρό έδαφος να βοηθά στη διατήρηση των συστημάτων υψηλής πίεσης στην ατμόσφαιρα.

«Βασικά, τα εδάφη που επηρεάζονται από το μοτίβο κυκλοφορίας αρχίζουν επίσης να επηρεάζουν πίσω το ίδιο το μοτίβο κυκλοφορίας», λέει ο Kai Kornhuber από το International Institute for Applied Systems Analysis στην Αυστρία.

Σύμφωνα με την έρευνα του Kornhuber και των συνεργατών του, αυτό το τριπλό φαινόμενο ανατροφοδότησης κάνει τους ακραίους καύσωνες κατά 10% πιο ζεστούς απ’ ό,τι θα ήταν διαφορετικά, ένας παράγοντας που δεν έχει ληφθεί πλήρως υπόψη στις προβλέψεις των κλιματικών μοντέλων.

Αυτό θα έχει σοβαρές συνέπειες για την ικανότητα προσαρμογής σε μελλοντικά ακραία κύματα ζέστης. «Το 10% παραπάνω ή παρακάτω μπορεί πραγματικά να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε έναν καύσωνα και σε έναν καύσωνα που σπάει ρεκόρ», λέει ο Kornhuber. «Αντιμετωπίζουμε τόσα κρίσιμα όρια σε κοινωνικά και βιοφυσικά συστήματα, που ένα επιπλέον 10% μπορεί πραγματικά να οδηγήσει σε θερμοκρασίες πολύ επιζήμιες».

Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, κατάρρευση ζωτικών υποδομών όπως οι μεταφορές και τα δίκτυα ενέργειας, απώλειες στις καλλιέργειες και κατάρρευση οικοσυστημάτων.

Καθώς ο κόσμος θερμαίνεται λόγω της κλιματικής αλλαγής, περιοχές όπως η Ευρώπη, η Ρωσία, η Βόρεια Αμερική, τμήματα της Νότιας Αμερικής και η Αυστραλία θα φτάνουν όλο και πιο συχνά τα όρια όπου ενεργοποιείται αυτό το φαινόμενο ανατροφοδότησης. Ο Kornhuber λέει ότι τώρα χρειάζεται δουλειά ώστε τα κλιματικά μοντέλα να ενσωματώνουν σωστά αυτόν τον μηχανισμό όταν προβλέπουν τα μελλοντικά ακραία φαινόμενα.

Ο Dim Coumou από το Free University of Amsterdam λέει ότι η μελέτη βοηθά να λυθεί «ένα μέρος του παζλ» για το γιατί οι καύσωνες ξεπερνούν τις προβλέψεις των μοντέλων ως προς τη σφοδρότητά τους. «Δείχνει ότι τα κλιματικά μοντέλα δεν τα καταφέρνουν καλά στην αναπαραγωγή αυτού του μηχανισμού ανατροφοδότησης, και αυτό είναι ανησυχητικό», λέει.

Προσθέτει ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αρχίσουν επειγόντως να προετοιμάζονται για πιο ακραία επεισόδια ζέστης: «Μια περιοχή όπως η Ευρώπη πρέπει να προετοιμαστεί για πιο έντονους καύσωνες τις επόμενες δεκαετίες».

Πηγή: newscientist.com.