Ο Τζόνι Ντεπ ως Σκρουτζ σε τίμια, άνιση εκδοχή του «Χριστουγεννιάτικου Τραγουδιού»

Η νέα κινηματογραφική εκδοχή του κλασικού του Τσαρλς Ντίκενς «A Christmas Carol» είναι αρκετά καλή, με τον Τζόνι Ντεπ να ξεχωρίζει περισσότερο ως ο σπαγκοραμμένος Σκρουτζ πριν έρθει η λύτρωση.

Για όσους αγαπούν τον Ντίκενς —και τα υπόγεια νοήματα— πρόκειται για μια απροσδόκητα ευχάριστη νέα μεταφορά του έργου, με τον Τζόνι Ντεπ σε ρόλο Σκρουτζ, με ψηλό καπέλο και έντονο μακιγιάζ. Η ταινία εξετάζει αν ένας άνθρωπος μπορεί να κερδίσει τη λύτρωση πριν να είναι αργά. Η απάντηση, όπως αφήνει να εννοηθεί, είναι ναι, αρκεί να ζητήσει συγγνώμη και να αλλάξει συμπεριφορά.

Σενάριο υπογράφει ο Nathaniel Halpern και τη σκηνοθεσία ο Ti West, σε μια πιστή, απολύτως λειτουργική διασκευή του αριστουργήματος του Ντίκενς για τον γέρο φιλάργυρο που σώζεται από την καταδίκη την παραμονή των Χριστουγέννων, όταν εμφανίζονται τα τρία πνεύματα των Χριστουγέννων, του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Η ταινία ακολουθεί σε γενικές γραμμές την αναγνωρίσιμη αφήγηση και τα γνωστά επεισόδια, με μερικές όμως ανατροπές.

Υπάρχει ένα ευρηματικό νέο προοίμιο, στο οποίο ο εξίσου κακόκεφος συνεταίρος του Σκρουτζ, ο Jacob Marley, τον οποίο υποδύεται ο Ian McKellen, είναι ακόμη ζωντανός και στήνει ένα δίδυμο στη λογική Stadler και Waldorf με τον παλιό του συνεργάτη. Η σκηνή κλείνει με τρόπο ανησυχητικό, καθώς ο σκηνοθέτης δίνει την αίσθηση τρόμου με το απόκοσμο σφύριγμα ενός βραστήρα τη στιγμή που αρχίζει να βράζει.

Παράλληλα, ο Σκρουτζ δεν περιορίζεται πια στο να ρωτά με νόημα για τις φυλακές και τα πτωχοκομεία. Κατηγορεί ανοιχτά τους φιλάνθρωπους κυρίους ότι κλέβουν οι ίδιοι τις δωρεές, ενώ ο καλοδιάθετος Mr Fezziwig έχει μια τρομερή νέα κατάληξη, που η ταινία παρουσιάζει ως το γεγονός που τελικά πίκρανε τον Σκρουτζ απέναντι στους ανάξιους φτωχούς. Η χαμένη του αγάπη, η Belle, εμφανίζεται εδώ ως μυθιστοριογράφος, μια ιδέα που έχει δανειστεί από τη συγγραφέα ρομαντικών ιστοριών Michelle Griep. Τους τρεις φαντάσματα υποδύονται οι Andrea Riseborough, Tramell Tillman και Robert Strange, ενώ ο Rupert Grint είναι ο σφιγμένος λογιστής Bob Cratchit και ο Sam Claflin ο χαρούμενος ανιψιός του Fred, γιος της κάποτε λατρεμένης αδελφής του, Fanny.

Ως Σκρουτζ, ο Ντεπ είναι στην πραγματικότητα αρκετά καλός. Υποδύεται τον χαρακτήρα θεατρικά κακότροπο και ιδιότροπο και, όπως και με τον Jack Sparrow, φαίνεται πως το κωμικό του timing και η βαριά βρετανική προφορά ίσως να έχουν κάτι από τη συνεργασία του με τον Paul Whitehouse στο Fast Show. Είναι πιο πειστικός στον αλύτρωτο Σκρουτζ παρά στην εκδοχή της λύτρωσης στο τέλος, όπου λείπει μέρος από το βαθύ αίσθημα απόγνωσης.

Πρόκειται για μια αρκετά καλή νέα εκδοχή, που αποφεύγει τις μεγάλες αναθεωρητικές παρεμβάσεις οι οποίες ίσως να ακούγονταν άστοχες. Ωστόσο, ο Ντίκενς πιθανότατα δεν θα συμφωνούσε με τη σκηνή στην εκκλησία ούτε με τη σοβαρή χρήση του «Silent Night» στη χριστουγεννιάτικη μόνταζ που απλώνεται παντού. Ίσως να φανταζόταν κάτι πιο κοσμικό.

Πηγή: theguardian.com.