«Mum, I’m Alien Pregnant»: λάσπη και μαύρο χιούμορ σε νεοζηλανδέζικη κωμωδία τρόμου

Μυξώδης λάσπη, εξωγήινη σάρκα, ένα πλοκάμινο πέος και, φυσικά, η εγκυμοσύνη του τίτλου αντιμετωπίζονται με ψυχραιμία σε αυτή την υποτονική κωμωδία από τη Νέα Ζηλανδία.

Στο αστεία παράδοξο αυτό εγχείρημα σωματικού τρόμου και αμηχανίας, η Mary, μια τριαντάρα που δεν τα έχει καταφέρει ιδιαίτερα στη ζωή της, μένει ξαφνικά έγκυος αφού ο ντροπαλός γείτονάς της, Boo, εκσπερματώνει πάνω της στο κοινόχρηστο πλυσταριό με το εξωγήινο πέος του που φέρει πλοκάμια. Από εκεί προέρχεται και ο αυτονόητος τίτλος.

Δεν μαθαίνουμε ποτέ με βεβαιότητα γιατί ο Boo έχει τόσο παράξενα σεξουαλικά όργανα, όμως εδώ τίποτα δεν πρέπει να αναλυθεί υπερβολικά. Το ζητούμενο είναι να στηθούν σκηνές όπου το νεοζηλανδέζικο καστ αντιδρά με ατάραχη ψυχραιμία, ή έστω με ελαφριά ενόχληση, στα πιο αλλόκοτα περιστατικά, λες και όλα συμβαίνουν σε μια συνηθισμένη Τρίτη στο South Island.

Ευτυχώς, το καστ ανταποκρίνεται πολύ καλά σε αυτό το είδος υποτονικού χιούμορ, ιδιαίτερα οι Yvette Parsons και Jackie van Beek στους ρόλους των ανύπαντρων μητέρων Cynthia και Ann, αντίστοιχα. Προς το τέλος, η Cynthia εκνευρίζεται κάπως επειδή η Mary αερίζεται υπερβολικά, αφού από τα κάτω της βγαίνει μια φωλιά από βλέννα, χαρτομάντιλα και εξωγήινη σάρκα. Η Ann, από την άλλη, ανησυχεί περισσότερο για το χάος που προκαλείται στο άψογο διαμέρισμά της και ζητά συνεχώς συγγνώμη για την ακαταστασία σε όποιον εμφανίζεται, ακόμη και στους ατάραχους διασώστες Sofia και Sophie, τις οποίες υποδύονται οι Karen O’Leary και Ariadne Baltazar.

Μπορεί όλα αυτά να διαβαστούν και ως αλληγορία για το άγχος της μονογονεϊκότητας και τις αλλαγές που προκαλεί η εγκυμοσύνη στο γυναικείο σώμα. Όμως το βάρος πέφτει περισσότερο στις αργές κορυφώσεις και στη γλίτσα, και αυτή η ειλικρινής ευθύτητα κάνει το αποτέλεσμα αρκετά γοητευτικό.

Πηγή: theguardian.com.