Το «Wicker» δοκιμάζει το 4DX με απρόσμενη, ξεκαρδιστική προβολή

Το «Wicker», η ερωτική μεσαιωνική παραβολή με την Olivia Colman, απέκτησε 4DX μεταχείριση και έγινε μια απρόσμενη επιλογή για την εμπειρία σινεμά-λούνα παρκ.

Η ταινία, όπου η Colman υποδύεται μια γυναίκα ερωτευμένη με έναν άνθρωπο από ψάθα, έφερε στο επίκεντρο το ερώτημα τι μπορεί να πει για το heteropessimism η ερωτική της σχέση με ένα καλάθι.

Από τότε που παρουσιάστηκε στις ΗΠΑ το 2014, το 4DX έχει συνδεθεί κυρίως με ταινίες δράσης. Και όχι άδικα, καθώς οι καταδιώξεις των Fast and Furious ή οι επαναλαμβανόμενες μάχες του Avatar ταιριάζουν εύκολα στα κινούμενα καθίσματα, τις μηχανές αρωμάτων και τους ψεκαστήρες αέρα και νερού της μορφής.

Για χρόνια, η πιο έντονη εμπειρία 4DX για τον συντάκτη του κειμένου ήταν το «Twisters» το καλοκαίρι του 2024, μια ταινία για ανεμοστρόβιλους που έγινε πολύ πιο εντυπωσιακή μέσα σε καθίσματα που κουνιούνταν με αέρα και βροχή. Όμως το «Wicker» ήρθε να πιέσει ξανά τα όρια του 4DX, αξιοποιώντας την πλευρά της μορφής που ενισχύει τις αισθήσεις του θεάματος.

Η ταινία, μια τολμηρή μεσαιωνική φαντασία με την Olivia Colman ως Fisherwoman και τον Alexander Skarsgård ως άνδρα από ψάθα, έκανε αίσθηση μετά την πρεμιέρα της στο Sundance τον Ιανουάριο. Με σχετικά μικρό προϋπολογισμό, 10,5 εκατ. δολάρια, και ιδιόμορφο ύφος, ξεχώρισε ως μια ασυνήθιστη ιστορία αγάπης.

Δεν φαινόταν, πάντως, ιδανική για 4DX. Δεν υπάρχουν οχήματα δράσης, οι ήρωες δεν καβαλούν άλογα και η Fisherwoman κινείται μάλλον αργά στο χωριό της, συχνά συνοφρυωμένη. Τα τρέιλερ, όμως, άφηναν να εννοηθεί ότι υπάρχει μια σκηνή έντονου σεξ ανάμεσα στην Fisherwoman και τον άνδρα από ψάθα, κάτι που γέννησε το προφανές ερώτημα στα social media και στο Letterboxd: γιατί να μην είναι αυτό σε 4DX;

Η Black Bear, η διανομέας της ταινίας, αξιοποίησε έξυπνα το ενδιαφέρον. Σε μια προβολή ενός βράδυ της εβδομάδας στο Times Square, ακούστηκαν ρυθμικά συνθήματα όπως «we want the wick!» στην αίθουσα Regal Cinemas 4DX, σε μία από τις 60 ειδικές προβολές «μιας μόνο βραδιάς». Λόγω της ζήτησης, η προβολή επεκτάθηκε τελικά για μία ολόκληρη εβδομάδα.

Το αποτέλεσμα δεν απογοήτευσε, αν και χρειάστηκε πρώτα λίγη ήπια 4DX «προθέρμανση». Για μεγάλο μέρος της ταινίας, τα καθίσματα δεν είχαν πολλά να κάνουν, καθώς η δράση περιορίζεται κυρίως σε χαρακτήρες που περιφέρονται. Οι προγραμματιστές αρωμάτων, ευτυχώς, μάλλον μάς γλίτωσαν από τη συχνά αναφερόμενη μυρωδιά της Fisherwoman. Παρ’ όλα αυτά, ο συντάκτης ένιωσε το ελαφρύ χτύπημα μιας πόρτας στην πλάτη, την κίνηση μιας βάρκας στο ποτάμι και, πιο χαρακτηριστικά, μια ψεκασιά υγρασίας όταν η Fisherwoman αδειάζει το δοχείο της έξω από την πόρτα.

Η μεγάλη ανατροπή έρχεται όταν ο master basket weaver του Peter Dinklage τη βοηθά να αποκτήσει τον Wicker Husband. Ο ψηλόλιγνος, υποτίθεται κούφιος άνδρας από ψάθα του Skarsgård υπάρχει για έναν και μόνο σκοπό: να αγαπήσει τη Fisherwoman, σωματικά και βαθιά. Η σκηνή της συζυγικής ολοκλήρωσης, που προκάλεσε όλον αυτόν τον θόρυβο, φαίνεται πως ήταν από τις πιο αστείες στιγμές κινηματογραφικής αίθουσας εδώ και χρόνια και προκάλεσε γέλια και επιφωνήματα αντίστοιχα με εκείνα σε συναυλία της Taylor Swift.

Οι θεατές δίπλα στον συντάκτη, ανάμεσά τους και μια γυναίκα που είχε φέρει μαζί της ένα αυτοσχέδιο ψάθινο καλάθι για να ξεπεράσει έναν χωρισμό, γελούσαν ενώ τα καθίσματα κουνιούνταν με κάθε κίνηση του άνδρα από ψάθα. Στην κλίμακα του 4DX από το «διασκεδαστικό» έως το «πώς γίνεται αυτό να είναι νόμιμο χωρίς ζώνες ασφαλείας», η εμπειρία ξεπέρασε κάθε όριο. Η αίσθηση ήταν πως τίποτα δεν ξεπερνά το να χάνεις ποπ κορν σε μια ψεύτικη καταιγίδα, εκτός από το να το χάνεις σε κάθε κίνηση του ψάθινου σώματος που σαρώνει το κρεβάτι της Colman.

Αυτά τα περίπου πέντε λεπτά δράσης έδωσαν τροφή για κουβέντα για ώρες. Το υπόλοιπο του «Wicker», όμως, εκτυλίσσεται μακριά από το υπνοδωμάτιο, αφήνοντας μεγάλο μέρος του κυρίως γυναικείου κοινού, όπως σχολίασε ένας χωρικός στην ταινία, να «διψά για ένα γερό κομμάτι ξύλο».

Παρ’ όλα αυτά, η συνολική εμπειρία ήταν ιδιαίτερα ευρηματική. Όποιος ρύθμισε τα σχετικά ήπια χτυπήματα για το σεξ των ζηλόφθονων χωρικών, πιο αργά από τον βασικό άξονα του ζευγαριού, αξίζει αναγνώριση.

Η επιτυχία του «Wicker» στο 4DX, αν κρίνει κανείς και από τα πολλά TikToks με το παιχνίδι λέξεων γύρω από το «wick», γεννά το ερώτημα αν υπάρχει μέλλον για το 4DX σε ερωτικές ταινίες. Θα μπορούσαμε να δούμε ξανά το «Fifty Shades of Grey» ή το «Basic Instinct» σε 4DX; Θα μπορούσε η μορφή να σώσει το «Wuthering Heights» της Emerald Fennell, που θα έπρεπε να είναι πιο ερωτικό; Το «Wicker» μπορεί να βγήκε πέμπτο στο box office της Βόρειας Αμερικής, αλλά ήδη έχει πετύχει κάτι απρόσμενο: να ανοίξει παράξενες, αλλά ελκυστικές δυνατότητες για το σινεμά.

Πηγή: theguardian.com.