Το Dead Howling: άτομη αυστραλιανή ταινία τρόμου με λυκάνθρωπο και ζόμπι

Το Dead Howling στηρίζεται σε κάθε γνωστό κλισέ, αλλά δεν καταφέρνει να πείσει, σε αυτή την άτονη αυστραλιανή ταινία τρόμου με φόντο την αποκάλυψη. Η κριτική του χαρακτηρίζει το φιλμ άψυχο και υπερβολικά προβλέψιμο.

Στην ταινία, γίνεται λόγος για το τι θα συνέβαινε αν ο λυκάνθρωπος ήρωας δαγκωνόταν από ζόμπι, με τον όρο «wombie» να περιγράφει αυτό το υποθετικό υβρίδιο. Η ιδέα όμως δεν εξελίσσεται ποτέ, μέσα σε μια ιστορία που παρουσιάζεται ως εξαντλητικά παράγωγη και χωρίς ζωντάνια.

Η μόνη στιγμή που ξεχωρίζει είναι η σύντομη εμφάνιση του Temuera Morrison, γνωστού από το Once Were Warriors και τον Jango Fett. Ο Morrison αφήνει την ανιψιά και τον ανιψιό του, τη Megan (Téa Heathcote-Marks) και τον Billy (Riley Stiles), πριν πέσει θύμα επίθεσης από ζόμπι.

Οι δύο νέοι συναντούν σύντομα τον Carter (Joel Jackson), έναν πρώην επιστήμονα με σωματώδη παρουσία που έχει γίνει κάτι σαν μοναχικός καθαριστής της πόλης από τους νεκροζώντανους. Ο Carter δεν φαίνεται να έχει ξεπεράσει το κλασικό τέλος του κόσμου: έναν ιό που έχει ξεφύγει, ορδές από ζόμπι και τις ενοχές του επειδή δεν έσωσε τη γυναίκα και το παιδί του.

Παράλληλα, ο Carter είναι και λυκάνθρωπος, εξαιτίας ενός ορού που ανέπτυξε στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει την πανδημία. Μπορεί να μεταμορφώνεται ακαριαία σε λυσσασμένο σκύλο και, όπως δείχνει η ταινία, να εμφανίζεται μετά με άφθονα μαύρα T-shirt. Έτσι γίνεται ο ιδανικός προστάτης για τα δύο εφήβους, καθώς προσπαθούν να φτάσουν σε μια ασφαλή ζώνη που πιστεύουν ότι υπάρχει μέσα στα όρια της Περθ.

Η μοναδική στιγμή που δίνει κάποια ένταση είναι η σκληρή τακτική επιβίωσης του Carter, όταν αναγκάζει τη Megan και τον Billy να κάνουν τις πρώτες τους σκοτωμούς χωρίς προστασία, σε ένα εγκαταλειμμένο γυμναστήριο σχολείου. Όμως το παράλογο εύρημα με τον λυκάνθρωπο ρίχνει γρήγορα το βάρος της ιστορίας.

Κατά τα άλλα, το Dead Howling βασίζεται σε κουραστικές συζητήσεις γεμάτες μιζέρια και πέφτει σε όλα τα γνώριμα κλισέ των ταινιών αποκάλυψης. Από τον συναισθηματικά κλειστό περιπλανώμενο μέχρι την οδυνηρή ευθανασία συναδέλφων που πρόκειται να γίνουν ζόμπι, η ταινία ακολουθεί μια διαδρομή που δεν εκπλήσσει.

Ακόμη και το μήνυμα ελπίδας στο τέλος, σύμφωνα με την κριτική, βγαίνει πιο αποκαρδιωτικό από την ίδια την κατάρρευση του πολιτισμού. Τα ζόμπι, λέγεται, εξελίσσονται. Η ταινία όμως δείχνει πως το είδος αυτό χρειάζεται να εξελιχθεί το ίδιο.

Πηγή: theguardian.com.