Ο Πάτρικ Στιούαρτ έδωσε βάρος και πολυπλοκότητα από το Star Trek έως το X-Men

Ο Πάτρικ Στιούαρτ πέθανε σε ηλικία 86 ετών, αφήνοντας πίσω του μια καριέρα που τον ανέδειξε σε ξεχωριστή παρουσία στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, από το Star Trek έως το X-Men.

Το αφιέρωμα του Guardian αναφέρει ότι κανένας ηθοποιός δεν έδειξε τόσο καθαρά τις εμπορικές δυνατότητες της βρετανικής κλασικής παιδείας όσο ο Πάτρικ Στιούαρτ. Με τη σκηνική του τεχνική, το ύφος του και μια σπάνια, σχεδόν βοντβίλ αίσθηση μίμησης, μπορούσε να περάσει από τον Σαίξπηρ στις αμερικανικές ταινίες και στη μεγάλη αμερικανική τηλεόραση με μεγάλη άνεση.

Ο Στιούαρτ ανήκε στη γενιά του Royal Shakespeare Company της δεκαετίας του 1970 και είχε ήδη εμφανιστεί σε αξιοπρόσεκτους τηλεοπτικούς ρόλους, όπως ο επιβλητικός Σεϊανός στο I, Claudius, δίπλα στον Ντέρεκ Τζάκομπι. Η μεγάλη του αναγνώριση όμως ήρθε όταν πήρε τον ρόλο του Jean-Luc Picard, καπετάνιου του διαστημόπλοιου USS Enterprise, στο Star Trek: The Next Generation, το reboot του Star Trek που προβλήθηκε από το 1987 έως το 1994 και γέννησε τέσσερις ταινίες, αλλά και την κατοπινή σειρά Star Trek: Picard.

Ως Picard ήταν αθλητικός, επιβλητικός και βαθύς, με τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή του και τη φαλακρή του εικόνα, που τον ξεχώριζε. Σε αντίθεση με τον William Shatner και τον Captain James Kirk, που είχαν πιο καθαρά τον αέρα του action-romantic πρωταγωνιστή, ο Picard του Στιούαρτ παρουσιαζόταν ως πιο σύνθετη μορφή. Για μια νέα γενιά φίλων του Star Trek, έγινε ο χαρισματικός ηγέτης γύρω από τον οποίο μπορούσαν να συσπειρωθούν.

Αφού κέρδισε αυτή τη θέση στην ποπ κουλτούρα, ο Στιούαρτ πέρασε και στον κόσμο των υπερηρώων, παίρνοντας μαζί του την αναγνωρισιμότητα που είχε χτίσει στο Star Trek. Εμφανίστηκε στο X-Men στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ως ο Καθηγητής Charles Xavier, ή Professor X, τη στιγμή που το Marvel brand άρχιζε τη μεγάλη εμπορική του κυριαρχία.

Δίπλα στον Ian McKellen ως Magneto, ο Στιούαρτ έπαιξε έναν ακόμη πρώην αστέρα της Royal Shakespeare Company, αυτή τη φορά σε έναν ρόλο που ταίριαζε ιδιαίτερα στη σκηνική του καταγωγή. Ως Xavier, ο μέντορας των μεταλλαγμένων, συχνά έδινε την αίσθηση ενός σοφού και βασιλικού προσώπου, ιδίως όταν η ταινία τον παρουσίαζε σαν έναν είδος εξόριστου μονάρχη.

Πριν από όλα αυτά, ο Στιούαρτ είχε ήδη εμφανιστεί σε ταινίες φαντασίας και επιστημονικής φαντασίας. Το 1981 ήταν ο πατέρας της Γκουίνεβιρ, ο βασιλιάς Leodegrance, στο Excalibur του John Boorman, ενώ το 1984 υποδύθηκε τον σύμβουλο του Paul Atreides, Gurney Halleck, στη χαρακτηριστική εκδοχή του Dune από τον David Lynch.

Για τον συντάκτη του αφιερώματος, ο πιο ικανοποιητικός μη franchise κινηματογραφικός ρόλος του Στιούαρτ ήταν στο Green Room του Jeremy Saulnier, όπου υποδύεται έναν νεοναζί ηγέτη. Εκεί, μαζί με τους βίαιους άνδρες του, επιχειρεί να επιτεθεί σε ένα ροκ συγκρότημα που έχει οχυρωθεί στο green room ενός βρόμικου μπαρ, όπου μόλις είχε παίξει και όπου ανακαλύπτει κάτι φρικτό.

Το πρόσωπο του Στιούαρτ μπορούσε να μεταμορφωθεί σε απειλητική μάσκα. Μπορούσε να δείχνει όμορφος και εκλεπτυσμένος, αλλά και λιονταρίσιος και επιθετικός, ενώ η μελωδική φωνή του μπορούσε να αποκτήσει μια σκληρή, απειλητική χροιά. Ο Πάτρικ Στιούαρτ υπήρξε μια μοναδικά χαρισματική παρουσία στην οθόνη.

Πηγή: theguardian.com.