Ολίβια Κόλμαν και Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ για το ερωτικό folk-horror «Wicker»

Η Ολίβια Κόλμαν και ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ μίλησαν για το «Wicker», τη νέα folk-horror ταινία με ερωτική χροιά, στην οποία η ίδια υποδύεται μια καταθλιπτική ψαράνθρωπο και εκείνος έναν άντρα φτιαγμένο από ψάθα, αφιερωμένο αποκλειστικά στην απόλαυσή της.

Η Κόλμαν ξεκίνησε τη συζήτηση αναφερόμενη με ενθουσιασμό στο «Pillion», την περσινή βρετανική ανεξάρτητη επιτυχία με τον Σκάρσγκαρντ. Όπως είπε, την είχε αγαπήσει πολύ, ενώ στάθηκε και στο φινάλε της ταινίας. Ο 52χρονος βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός από το «The Favourite» αντέδρασε με χιούμορ, καθώς η κουβέντα εξελίχθηκε σε χαλαρό τόνο.

Οι δυο τους βρέθηκαν σε δωμάτιο ξενοδοχείου στο Λονδίνο. Ο Σκάρσγκαρντ φορούσε ένα φωτεινό πορτοκαλί μπλουζάκι με τη φράση «I’m With Stupid». Στο «Pillion» τον είχαμε δει στον ρόλο ενός dom με δερμάτινη εμφάνιση, ενώ τώρα η σειρά είναι της Κόλμαν στο «Wicker», ένα γήινο ενήλικο παραμύθι που γυρίστηκε στη Βουδαπέστη και διαδραματίζεται σε ένα μεσαιωνικό χωριό, όπου κυριαρχούν Βρετανοί κωμικοί ηθοποιοί.

Η Κόλμαν υποδύεται τη Fisherwoman, που οι άλλοι χωριανοί τη χλευάζουν για τη μυρωδιά της και τη συνολική της έλλειψη γοητείας. Στο πνεύμα της σάτιρας των πατριαρχικών συνηθειών, ζητά από τον Basketmaker, τον οποίο υποδύεται ο Πίτερ Ντίνκλατζ, να της φτιάξει έναν σύζυγο. Ένα μήνα αργότερα, έχει έναν γαμπρό φτιαγμένο ολόκληρο από ψάθα, αφιερωμένο μόνο στη δική της ευχαρίστηση και ευτυχία.

Ο Αλεξ Χιούστον Φίσερ, που έγραψε και σκηνοθέτησε το «Wicker» μαζί με τη σύζυγό του, Έλενορ Ουίλσον, είπε ότι αν η ταινία πετύχει, ουσιαστικά ο θεατής συνδέεται συναισθηματικά με ένα καλάθι.

Σε αυτό το σημείο μπαίνει ο Σκάρσγκαρντ. Η ερμηνεία του ως Wicker Husband ενισχύθηκε από τη Weta Workshop, τη νεοζηλανδική εταιρεία ειδικών εφέ πίσω από το «The Lord of the Rings». Ο ίδιος είπε ότι φορούσε ολόσωμη στολή, μάσκα κολλημένη στο πρόσωπο και πρόσθετα προσθετικά για τα χείλη και τις βλεφαρίδες. Πρόσθεσε επίσης πως τα μαλλιά ήταν φτιαγμένα από λινάρι και ήταν πολύ εύφλεκτα.

Δοκίμασε διάφορες προφορές, αλλά, όπως είπε, αυτό θα τον απομάκρυνε υπερβολικά από τον εαυτό του, δεδομένης της μάσκας και των υπόλοιπων στοιχείων. Η Κόλμαν αντέδρασε με γέλιο, λέγοντας πως έτσι «θα μπορούσε κάλλιστα να έχει μπει κάποιος άλλος». Ο συμπρωταγωνιστής της απάντησε με χιούμορ πως «ο κόσμος πληρώνει πολλά χρήματα για να βλέπει τον Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ στην οθόνη».

Στην πραγματικότητα, όμως, όπως λέει η Κόλμαν, ο Σκάρσγκαρντ νιώθει άβολα με τα κομπλιμέντα. Εκείνη τον επαίνεσε για το πόσα κατάφερε να αποδώσει μέσα σε τόσο αυστηρούς περιορισμούς, ενώ ο ίδιος παραδέχτηκε ότι η δική του προσέγγιση ήταν πιο έντονη απ’ όσο φαίνεται, ακριβώς επειδή η μάσκα τον ανάγκαζε να υπερβάλλει. Υπογράμμισε ότι, κάτω από το προσεγμένο κοστούμι, οι αντιδράσεις του ήταν απλές, γρυλίσματα και επιφωνήματα.

Η ερμηνεία του Σκάρσγκαρντ και η υφή της ψάθας δίνουν στην ταινία μια ιδιαίτερη, σχεδόν μαγική αίσθηση. Σημαντικό ρόλο έχει και ο ηχητικός σχεδιασμός, ιδιαίτερα όταν οι νεόνυμφοι φτάνουν στη συζυγική τους ζωή. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας χρήστης του Letterboxd σχολίασε χαρακτηριστικά τον ήχο της στύσης, αποκαλώντας τον δημιουργό του «ιδιοφυΐα».

Ο σκηνοθέτης είπε πως δεν πρέπει ποτέ να διαβάζει κανείς τα σχόλια, αλλά παραδέχτηκε ότι αυτά τα συγκεκριμένα ήταν πολύ διασκεδαστικά. Οι χρήστες πρότειναν εναλλακτικούς τίτλους όπως John Wicker, The Shape of Wicker και Fifty Shades of Hay, έπαιξαν με λογοπαίγνια και έκαναν ακόμη και το Etsy να μοιάζει με τη νέα Hinge.

Στη συζήτηση για το «Wicker», η λέξη «horny» δεν αργεί ποτέ να εμφανιστεί. Ο Φίσερ είπε ότι την είχαν βάλει ήδη όταν παρουσίασαν την ταινία. Η Γουίλσον πρόσθεσε πως υπάρχει κάτι βαθιά ανθρώπινο σε αυτό, αφού οι άνθρωποι είναι σώματα με επιθυμίες, συχνά άβολες και ακατάστατες, κάτι που πρόσφερε ιδανικό έδαφος για κωμωδία. Ο Φίσερ τόνισε επίσης ότι οι αντιδράσεις της Κόλμαν ήταν καθοριστικές, γιατί το να μένει κάποιος άναυδος μπροστά σε ένα απίθανο σεξ είναι πολύ αστείο, ειδικά όταν πρόκειται για την ίδια.

Η Κόλμαν ανταπέδωσε τα καλά λόγια. Είπε ότι δέχεται συχνά σενάρια που μοιάζουν γνώριμα, αλλά όταν διάβασε αυτό, αντέδρασε σαν χταπόδι, άλλαξε χρώμα και είπε «Oooh!». Υποδύεται τη μόνη γυναίκα με όνομα στην ταινία, κάτι που η ίδια ξεχώρισε, αφού οι υπόλοιπες εμφανίζονται απλώς ως τύποι χαρακτήρων. Επισήμανε επίσης ότι είναι η μόνη γυναίκα με αληθινή agency. Είναι ικανοποιημένη με τη ζωή της και μόνο όταν πιεστεί αποφασίζει να ταράξει τα νερά και να χλευάσει τη συμβατική ιδέα του γάμου, μέχρι που εμφανίζεται αυτό το ευγενικό, όμορφο πλάσμα και ο κόσμος γίνεται ακόμη πιο χαρούμενος.

Το «Wicker» βασίζεται στο διήγημα της Ούρσουλα Γουίλς, «The Wicker Husband», που είχε ήδη διασκευαστεί και ως θεατρικό μιούζικαλ με ηθοποιούς και μαριονέτες. Σε κριτική του 2020, η Arifa Akbar του Guardian το είχε δει ως ιστορία για την εσωστρέφεια της μικρής κοινότητας, τη δαιμονοποίηση των ξένων και την τυραννία της συμμόρφωσης, με αναφορές στη Βρετανία του Brexit. Οι δημιουργοί συμφώνησαν ότι όλα αυτά ήταν παρόντα και στη δική τους γραφή.

Ο Ντεβ Πτέλ είχε αρχικά επιλεγεί για τον ρόλο του συντρόφου της Κόλμαν, αλλά αποχώρησε λόγω ασυμβατότητας προγράμματος. Ο Σκάρσγκαρντ παραδέχτηκε ότι το «Wicker» τον έβγαλε έξω από τον συνηθισμένο του τύπο, αφού συνήθως υποδύεται χαρακτήρες προβληματικούς ή εσωτερικά διχασμένους. Εδώ, όπως είπε, έπρεπε να δώσει υπόσταση σε μια μορφή με καθαρότητα, χωρίς το γνώριμο εσωτερικό μπέρδεμα, κάτι που τού φάνηκε διαφορετικό και κάπως τρομακτικό.

Η Γουίλσον, πάντως, υποστήριξε ότι ο Σκάρσγκαρντ έχει χαρακτηριστικά που ταιριάζουν πολύ στον Wicker Husband: έχει στωικότητα και έντονη παρουσία. Όπως είπε, αυτό που χρειάζονταν ήταν η γλυκύτητα, που αποτελεί και τη μεγάλη έκπληξη.

Η νέα ευτυχία της Fisherwoman και η έμφυτη καλοσύνη του συζύγου της τελικά αναστατώνουν τους υπόλοιπους χωριανούς, που καταλαβαίνουν πόσο φτωχές είναι οι δικές τους ζωές σε σύγκριση. Από εκεί και πέρα αρχίζουν τα προβλήματα.

Αν όμως η περίοδος ευτυχίας του ζευγαριού συνεχιζόταν, θα κατέληγε άραγε να γίνει κουραστική; Μήπως οι σχέσεις χρειάζονται λίγη δημιουργική ένταση για να παραμένουν ενδιαφέρουσες; Η Κόλμαν δεν έδειξε να συμφωνεί. Είπε ότι προτιμά μια ζωή χωρίς τριβές και πως δεν θα άντεχε μια σχέση γεμάτη καβγάδες. Προτιμά, όπως είπε, να λύνει τα πράγματα ήρεμα.

Η σκέψη της πήγε στη δική της ζωή με τον συγγραφέα και παραγωγό Εντ Σίνκλερ, με τον οποίο έχει τρία παιδιά. Είναι μαζί εδώ και 32 χρόνια και παντρεμένοι τα τελευταία 25. Έχουν συνεργαστεί πολλές φορές, ανάμεσά τους και στο «Wicker», το οποίο συν-παρήγαγαν. Παρότι η οικογενειακή τους ζωή είναι αρμονική, σε επαγγελματικό επίπεδο υπήρξαν κάποιες στιγμές με εκείνο το χαρακτηριστικό βλέμμα, όπως το περιέγραψε η ίδια.

Η Κόλμαν έφερε ένα παράδειγμα: πολύ νωρίς, όταν άρχισαν να δουλεύουν μαζί, εκείνος της έκανε μια υποκριτική υπόδειξη. Ο Σκάρσγκαρντ γέλασε, αντιλαμβανόμενος αμέσως το ταμπού. Η ίδια συνέχισε λέγοντας ότι άλλοτε, όταν χρειαζόταν να ηχογραφήσει μια οντισιόν, του ζητούσε βοήθεια και εκείνος τη ρωτούσε αν είχε σκεφτεί να το δοκιμάσει αλλιώς. Τότε, όπως είπε, ερχόταν ξανά το βλέμμα, προτού εκείνος καταλάβει και κάνει πίσω.

Για το πού καταλήγει το «Wicker» σε σχέση με τον γάμο, η Κόλμαν είπε ότι τάσσεται υπέρ των ισότιμων σχέσεων. Θεωρεί ότι είναι απολύτως δυνατό να λειτουργεί κάτι τέτοιο όμορφα, αρκεί κάποιος να είναι προσεκτικός αν σκοπεύει να μοιραστεί τη ζωή του με άλλον άνθρωπο. Και κατέληξε ρωτώντας τον εαυτό της αν είχε υπάρξει καλός σύντροφος αυτή την εβδομάδα, πριν σηκώσει το δάχτυλο και κάνει ένα μικρό «Check!».

Πηγή: theguardian.com.