Η μειωμένη πρωτεΐνη ίσως επιβραδύνει τη βιολογική γήρανση

Μια νέα ανασκόπηση 361 επιστημονικών μελετών δείχνει ότι η μειωμένη πρόσληψη πρωτεΐνης ίσως επιβραδύνει τη βιολογική γήρανση. Τη μελέτη πραγματοποίησαν οι μοριακοί βιολόγοι Bailey Knopf και Dudley Lamming από το Πανεπιστήμιο του Wisconsin-Madison και δημοσιεύτηκε στο Cell Press Blue.

Οι ερευνητές εξέτασαν την επίδραση της πρωτεΐνης στον μεταβολισμό και τη διάρκεια ζωής, αλλά και βιολογικές διεργασίες που μπορεί να εξηγούν αυτή τη σύνδεση.

Το ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι απλό. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η πρωτεΐνη μπορεί να είναι ωφέλιμη, καθώς βοηθά στην ανάπτυξη και αποκατάσταση των μυών, συμβάλλει στη διαχείριση του βάρους και συνδέεται με την υγιή γήρανση, ιδιαίτερα στη διατήρηση της μυϊκής μάζας σε μεγαλύτερη ηλικία.

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η πρόσληψη πρωτεΐνης πρέπει να προσαρμόζεται στον κάθε άνθρωπο και όχι να μειώνεται σε όλες τις περιπτώσεις.

«Παρά τις ευρέως διαδεδομένες συστάσεις για υψηλότερη πρόσληψη πρωτεΐνης κατά τη γήρανση, αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν ότι ο περιορισμός της πρωτεΐνης στη διατροφή προάγει τη μεταβολική υγεία, τη διάρκεια της υγιούς ζωής και τη μακροζωία σε διαφορετικούς οργανισμούς», γράφουν οι ερευνητές στην εργασία τους.

«Αυτή η ανασκόπηση προσφέρει μια ολοκληρωμένη εικόνα της σημερινής γνώσης για τα οφέλη του περιορισμού της πρωτεΐνης και των αμινοξέων για την υγιή γήρανση και αναδεικνύει το θεραπευτικό δυναμικό παρεμβάσεων που βασίζονται σε αυτές τις δίαιτες για την προαγωγή της υγείας και της μακροζωίας».

Από την ανασκόπηση προκύπτουν αρκετά ευρήματα, μεταξύ των οποίων ενδείξεις πιο αργής γήρανσης σε ζώα που ακολούθησαν δίαιτες με χαμηλή πρωτεΐνη. Σε μελέτες σε ανθρώπους, υπάρχουν ενδείξεις ότι η μείωση της πρωτεΐνης στη διατροφή μπορεί να περιορίσει μέρος της φλεγμονής που επιταχύνει τη βιολογική γήρανση, ενώ φαίνεται επίσης να βελτιώνει τη συνολική μεταβολική υγεία.

Από την άλλη πλευρά, οι ερευνητές επισημαίνουν και τη σχέση ανάμεσα στην άσκηση και την κατανάλωση πρωτεΐνης, σημειώνοντας ότι η μεγαλύτερη πρόσληψη μπορεί να είναι ωφέλιμη για όσους γυμνάζονται συστηματικά και χρησιμοποιούν περισσότερο τους μύες τους.

«Είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι υπάρχουν οφέλη της πρωτεΐνης στην ανάπτυξη των μυών και στην ανταπόκριση στην άσκηση για τα ενεργά άτομα», λέει ο Lamming.

«Αλλά επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι είναι σχετικά καθιστικοί, πολλοί πιθανότατα καταναλώνουν περισσότερη πρωτεΐνη από όση πραγματικά χρειάζονται, κάτι που πιθανότατα έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία».

Η ανασκόπηση εξετάζει επίσης πιθανές εξηγήσεις για τα οφέλη του περιορισμού της διατροφικής πρωτεΐνης. Μεταξύ αυτών είναι η μετατόπιση της κυτταρικής σηματοδότησης προς τη συντήρηση αντί για την ανάπτυξη, η μείωση της συσσώρευσης γηρασμένων κυττάρων και η ενίσχυση της παραγωγής ενέργειας στα κύτταρα.

Οι χημικές αλλαγές που σχετίζονται με τη μειωμένη πρόσληψη πρωτεΐνης περιλαμβάνουν αυξημένη παρουσία της ορμόνης fibroblast growth factor 21 (FGF21), ενώ η ανασκόπηση αναδεικνύει και ορισμένα αμινοξέα που ενδέχεται να συνδέουν τη διατροφική πρωτεΐνη με τις διαδικασίες της γήρανσης.

Τελικά, αυτό που ίσως έχει σημασία δεν είναι μόνο η συνολική ποσότητα πρωτεΐνης, αλλά και τα είδη πρωτεΐνης που καταναλώνουμε και ο συνδυασμός αμινοξέων που περιέχουν.

«Αυτές οι μελέτες δείχνουν ότι η ποσότητα πρωτεΐνης που καταναλώνουν σήμερα τα καθιστικά άτομα μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία, τουλάχιστον σε επίπεδο πληθυσμού», λέει ο Lamming.

Σε επόμενο στάδιο, οι ερευνητές δεν προτείνουν γενικευμένη μείωση της πρωτεΐνης στη διατροφή, αλλά ζητούν επανεξέταση του πόση πρωτεΐνη χρειάζεται ο καθένας, ιδιαίτερα σε σχέση με την ηλικία και την άσκηση.

Μελέτες σε ομάδες ανθρώπων που θα εξετάζουν τις επιδράσεις της πρωτεΐνης στη βιολογική γήρανση και στον μεταβολισμό θα μπορούσαν να ακολουθήσουν και να βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση του πώς μπορούμε να γερνάμε όσο πιο υγιεινά γίνεται.

«Οι πρόσφατες συστάσεις ενθάρρυναν τους ανθρώπους να τρώνε περισσότερη πρωτεΐνη, αλλά ενθάρρυναν επίσης περισσότερη άσκηση», λέει ο Lamming.

«Πιθανότατα χρειάζεται να εξατομικεύσουμε τις συστάσεις για την πρωτεΐνη, όχι μόνο με βάση την ηλικία, αλλά και με βάση το πόσο σωματικά δραστήριοι είναι οι άνθρωποι».

Πηγή: sciencealert.com.