Ο Ντέιλι Πίρσον λέει ότι ο θάνατος του αδελφού του ενέπνευσε το Allen

Η νέα οικογενειακή ταινία Allen του Ντέιλι Πίρσον στο Netflix αντλεί, όπως λέει ο ίδιος, από την απώλεια του αδελφού του και από τη σχέση του με την ποπ κουλτούρα των παιδικών του χρόνων.

Ο Πίρσον, συνδημιουργός της Ludo Studio πίσω από το Bluey, υπογράφει το πρώτο live-action φιλμ του στούντιο. Η ιστορία ακολουθεί τον Petey, που ως παιδί γνωρίζει έναν φιλικό εξωγήινο και τον αποκαλεί Allen, επειδή δεν μπορεί να προφέρει τη λέξη «alien». Οι δυο τους γίνονται αχώριστοι για έναν μήνα, με κοινή αγάπη για τα Cheezels, τις κασέτες VHS και τα επιτραπέζια παιχνίδια, μέχρι που ο Allen επιστρέφει σπίτι του. Χρόνια αργότερα, ο Petey έχει μείνει καθηλωμένος σε αυτή την ανάμνηση, μέχρι που ο Allen επιστρέφει ξανά για λόγους που η ταινία δεν αποκαλύπτει από την αρχή.

Η ταινία, που ο Πίρσον συνυπογράφει και συνσκηνοθετεί με τον Jeffrey Walker, έχει πολλές αναφορές στο ET, από την υπόθεση μέχρι τη μουσική και την αφίσα. Ο ίδιος το παραδέχεται γελώντας, λέγοντας πως οι αναφορές είναι «αρκετά επιθετικές». Στο πρότζεκτ υπάρχουν επίσης στοιχεία από το παιδικό του περιβάλλον και από αγαπημένα του αντικείμενα, όπως το Nightmare board game, τα Teenage Mutant Ninja Turtles, το Lion King και το Terminator 2.

Ο Πίρσον λέει πως χρησιμοποίησε όσα αγαπούσε για να αφηγηθεί μια ιστορία για τη δυσκολία να αφήσει κανείς πίσω του αυτά που τον έχουν σημαδέψει. Όπως σημειώνει, η ποπ κουλτούρα της δεκαετίας του 1980 και του 1990 λειτουργούσε τότε σαν «βομβαρδισμός» και ήταν, για ένα παιδί, «το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να θέλει ποτέ».

Η προσωπική διάσταση της ταινίας συνδέεται και με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, Liam, όταν ο Πίρσον ήταν 13 ετών. Ο Liam πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 26 ετών. Ο Πίρσον αναφέρει ότι δεν είχε μιλήσει πολύ γι’ αυτό στο παρελθόν, ακόμη και στην προσωπική του ζωή, αλλά η διαδικασία του Allen τον βοήθησε να καταλάβει καλύτερα πώς τον επηρέασε.

Ο ίδιος λέει πως ο Liam ήταν ο καλύτερός του φίλος και «το καλύτερο πράγμα» που υπήρχε γι’ αυτόν. Περιγράφει το Allen ως κάτι περισσότερο από την ίδια την απώλεια: ως την αίσθηση ότι χάνεις κάτι και θέλεις τόσο πολύ να το φέρεις πίσω, ώστε μένεις ακίνητος και περιμένεις. Όπως λέει, εξακολουθεί να ακούει μόνο παλιά τραγούδια, να κρατά παλιά παιχνίδια στο γραφείο της Ludo και να βλέπει μόνο παλιές ταινίες, επειδή έτσι συνδέεται με ένα παρελθόν που δεν υπάρχει πια.

Ο Πίρσον είναι επίσης πίσω από το Talk To Me, την επιτυχημένη ταινία τρόμου του 2022. Η Ludo ήταν τότε απασχολημένη με το Bluey και το πρότζεκτ δόθηκε στους αδελφούς Φιλιππού, που το σκηνοθέτησαν.

Για το Allen, ο Πίρσον λέει ότι χρειάστηκαν χρόνια ανάπτυξης. Η ομάδα δοκίμασε αρχικά να δημιουργήσει τον ήρωα ως animatronic μαριονέτα, αλλά το αποτέλεσμα δεν τους ικανοποίησε. Τελικά, ο Allen είναι μαριονέτα, με προσθήκες μέσω VFX για τις εκφράσεις και την κίνησή του. Ο Πίρσον εξηγεί ότι δεν ήθελε να μοιάζει ούτε με Jar Jar Binks ούτε με Gremlin, αλλά να είναι πιο εσωστρεφής παρά εκκεντρικός.

Ο ίδιος παραδέχεται ότι για μεγάλο διάστημα ο Allen έμοιαζε «πολύ βαρετός» μέχρι να μπουν οι μικρές εκφράσεις του και η λιτή φωνή του. Όπως λέει, η διαδικασία του μοντάζ ήταν θέμα εμπιστοσύνης.

Κατά τον Πίρσον, ο λόγος που το Allen άργησε τόσο να ολοκληρωθεί είναι ότι ποτέ δεν ένιωσε πως μπορούσε να αφήσει το Bluey στην άκρη. Λέει ότι δεν αισθανόταν αρκετά σίγουρος πως ο κόσμος θα περίμενε και πως, ίσως, αυτό έχει να κάνει με το ότι προέρχεται από το Κουίνσλαντ ή την Αυστραλία και όχι από εταιρείες των ΗΠΑ που μπορούν να στήνουν τις ευκαιρίες τους σαν αεροπλάνα στη σειρά.

Στην παρατήρηση ότι η επιτυχία του Bluey ίσως να του δίνει αρκετή αυτοπεποίθηση για να πει όχι σε μια ευκαιρία, ο Πίρσον απαντά ότι δεν το νιώθει έτσι. Λέει πως το Bluey ήταν η πιο τυχερή συγκυρία στον κόσμο, αναγνωρίζοντας παράλληλα πόσο σπάνια ήταν η ευκαιρία και πόσο δούλεψαν όλοι γι’ αυτό. Παρ’ όλα αυτά, προσθέτει ότι εξακολουθεί να νιώθει πως τα πάντα μπορεί να αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη.

Το Allen προβάλλεται στο Netflix από τις 12 Νοεμβρίου.

Πηγή: theguardian.com.