Ο Αντονι Ιπολίτο υποδύεται τον Σιλβέστερ Σταλόνε στο «I Play Rocky»

Πενήντα χρόνια μετά την κυκλοφορία του Rocky, ο Αντονι Ιπολίτο πρωταγωνιστεί στο «I Play Rocky», την ταινία του Peter Farrelly για τη διαδρομή του Σιλβέστερ Σταλόνε μέχρι τη μεγάλη επιτυχία. Η ερμηνεία του ως Σταλόνε τον φέρνει ήδη στη συζήτηση για τα βραβεία, δίπλα σε ονόματα όπως οι Tom Cruise, Matt Damon και John Malkovich.

Ο Rocky, που έκανε πρεμιέρα τον Δεκέμβριο πριν από μισό αιώνα, παραμένει μία από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες του αουτσάιντερ στον κινηματογράφο. Η ταινία ακολουθούσε έναν άσημο πυγμάχο από τη Φιλαδέλφεια που έφτανε μέχρι τον τελευταίο γύρο απέναντι στον παγκόσμιο πρωταθλητή βαρέων βαρών, χάνοντας με απόφαση των κριτών αλλά κερδίζοντας το κοινό. Η ίδια η δημιουργία του φιλμ είχε αντίστοιχα εντυπωσιακή διαδρομή: ο τότε άνεργος ηθοποιός Σιλβέστερ Σταλόνε έγραψε το σενάριο, κατάφερε να πείσει στούντιο να το χρηματοδοτήσει και πήρε ο ίδιος τον πρωταγωνιστικό ρόλο, πριν κερδίσει και το Όσκαρ καλύτερης ταινίας.

Το ενδιαφέρον για τον Rocky δεν έχει μειωθεί. Κάθε χρόνο, χιλιάδες άνθρωποι ανεβαίνουν τα 72 σκαλοπάτια του Μουσείου Τέχνης της Φιλαδέλφειας, σε μια κίνηση φόρου τιμής στον κινηματογραφικό πυγμάχο.

Το νέο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας είναι ο Αντονι Ιπολίτο. Ο 27χρονος από τη Νέα Υόρκη κατάφερε να πάρει τον ρόλο του Σταλόνε στο «I Play Rocky», ύστερα από επίμονες προσπάθειες και συνεχείς αυτοσχέδιες δοκιμαστικές λήψεις που έστελνε μόνος του. Ο ίδιος περιέγραψε τη διαδικασία σαν να στέλνει τη δουλειά του «στο κενό», ειδικά όταν κανείς δεν του είχε ζητήσει να κάνει οντισιόν.

Για καιρό, ο Ιπολίτο άκουγε ότι για τον ρόλο μπορεί να προτιμηθούν μεγαλύτερα ονόματα, όπως ο David Corenswet, ο Jacob Elordi ή ο Timothée Chalamet. Όπως θυμάται, άνθρωποι γύρω του τού έλεγαν να μην έχει μεγάλες προσδοκίες, γιατί «αυτό είναι το Χόλιγουντ». Τελικά, όμως, ο Peter Farrelly είπε ότι ο Ιπολίτο ήταν το πρώτο άτομο που είδαν ο ίδιος και οι παραγωγοί για τον ρόλο και, όταν τον είδαν, δεν υπήρχε λόγος να δοκιμάσουν άλλον.

Σε βιντεοκλήση από ξενοδοχείο στη Ρώμη, η ομοιότητα του Ιπολίτο με τον Σταλόνε της εποχής του Rocky δεν είναι άμεσα προφανής. Έχει το τετράγωνο σαγόνι και τα σκούρα μαλλιά, αλλά τα χαρακτηριστικά του είναι πιο απαλά και η φωνή του πιο ψηλή από τη βαριά προφορά του Σταλόνε. Πιο εύκολα θα τον συνέκρινε κανείς με έναν νεαρό Αλ Πατσίνο, κάτι που ταιριάζει και με τον ρόλο που είχε παίξει στο παρελθόν στο «The Offer», τη σειρά για τη μακρά δημιουργία του «Νονού».

Μόλις όμως ξεκινούν οι πρώτοι τίτλοι του «I Play Rocky», η μεταμόρφωση είναι άμεση. Η φωνή του κατεβαίνει, υιοθετεί την κλειστή, ρινική χροιά του Σταλόνε, το βλέμμα του βαραίνει, το πηγούνι προβάλλει προς τα εμπρός και το σώμα του κινείται με εκείνο το χαρακτηριστικό βάδισμα. Ο ίδιος λέει ότι χρειάστηκε και σωματική προετοιμασία με πολύ φαγητό και πολλή πρωτεΐνη, κάτι που απαιτούσε συνολική αλλαγή τρόπου ζωής.

Η ερμηνεία θα μπορούσε εύκολα να καταντήσει μίμηση ή, ακόμη χειρότερα, να εκληφθεί ως ειρωνική, δεδομένου ότι τα χαμηλά χαρακτηριστικά και η μπερδεμένη ομιλία του Σταλόνε οφείλονται σε τραυματισμό κατά τη γέννηση. Ωστόσο, ο Ιπολίτο δίνει μια τόσο πιστή εκδοχή του ρόλου, ώστε ο ίδιος ο Σταλόνε επικοινώνησε μαζί του για να εκφράσει την έγκρισή του. Ο ηθοποιός λέει ότι η θετική αντίδραση του Σταλόνε τον συγκίνησε, επειδή η ταινία λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ως μια επιστολή αγάπης προς όσα χρειάστηκε να ξεπεράσει.

Η ταινία φωτίζει μια πολύ δύσκολη περίοδο στη ζωή του Σταλόνε, όταν δούλευε σε ιχθυοπωλείο και είχε εμφανιστεί σε ταινία ενηλίκων για να πληρώσει το ενοίκιο. Οι σοβαροί ρόλοι που έβρισκε ήταν συνήθως μικροί και τον ήθελαν ως σκληρό άντρα, αστυνομικό ή κακοποιό. Παράλληλα, δεχόταν συνεχώς υποτιμητικά σχόλια για την ομιλία και την εμφάνισή του, ιδιαίτερα από τον αυστηρό πατέρα του, τον οποίο υποδύεται ο Matt Dillon στην ταινία.

Πίσω από αυτή την εικόνα, όμως, υπήρχε έντονο ταλέντο. Ο Ιπολίτο λέει ότι πολλοί έβλεπαν τον Σταλόνε ως έναν σωματώδη άντρα με τραυλή ομιλία και όχι ως άνθρωπο με ευφυΐα, ενώ στην πραγματικότητα επρόκειτο για σπουδαίο συγγραφέα. Αναφέρει επίσης τη φράση του Burt Young, συμπρωταγωνιστή του στο Rocky, ότι ήταν «ένα ορφανό στη ζωή» με «μια μεγάλη φωτιά να καίει και χωρίς μέρος να την αφήσει να βγει», κάτι που, όπως λέει, αποτυπώνει τη δύναμη και το βάθος του.

Το «I Play Rocky» δεν στέκεται ιδιαίτερα σε αυτές τις εσωτερικές συγκρούσεις, χωρίς αυτό να το αποδυναμώνει. Ο Peter Farrelly δίνει έμφαση στη γρήγορη, σχεδόν χαοτική παραγωγή της πρώτης ταινίας, που έπρεπε να ολοκληρώνεται μέσα στα χρονικά όρια για να μη σταματήσει το στούντιο τη διαδικασία. Οι σκηνές γυρίζονται με ένταση, ο Σταλόνε κουτσαίνει στα γυρίσματα με τραυματισμένο τένοντα, στη συνέχεια με σπασμένο χέρι από το χτύπημα στο κατεψυγμένο κομμάτι κρέατος στη διάσημη σκηνή του ψυγείου και κάποια στιγμή το καστ και το συνεργείο αναγκάζονται να κρυφτούν σε έναν ψύκτη μαζί με τον εξοπλισμό τους, για να μην τους βρει εκπρόσωπος του σωματείου που απειλεί να πάρει την άδεια γυρισμάτων.

Η πιο διασκεδαστική πλευρά της ιστορίας, όμως, έρχεται πριν ακόμη εγκριθεί το Rocky. Τότε οι παραγωγοί προσπαθούν απεγνωσμένα να πείσουν τον Σταλόνε να εγκαταλείψει τον πρωταγωνιστικό ρόλο με αντάλλαγμα ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό. Όσα μηδενικά κι αν προσθέτουν, εκείνος δεν υποχωρεί: χωρίς τον ρόλο, δεν υπάρχει συμφωνία. Και αυτό, παρότι έχει λίγες επαγγελματικές προοπτικές και η σύζυγός του είναι σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. Σε κάποια στιγμή αναγκάζεται μάλιστα να πουλήσει και τον σκύλο του για να τα βγάλει πέρα. Τελικά, όμως, η επιλογή του δικαιώνεται.

Ο Σταλόνε απέρριψε 300.000 δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί σχεδόν σε 2 εκατομμύρια σήμερα. Ο Ιπολίτο λέει ότι δεν ξέρει αν ο ίδιος θα έφτανε σε τέτοιο σημείο, παραδέχεται όμως ότι το ποσό είναι πολύ μεγάλο. Προσθέτει ότι αυτό που κάνει την ιστορία τόσο εντυπωσιακή είναι και λίγο εξοργιστική, επειδή ο Σταλόνε έδειξε μια αθωότητα, μια ικανότητα να μην ξέρει τους κανόνες ώστε να μπορεί να τους σπάσει.

Σε μια άλλη εκδοχή της ζωής του, ο Ιπολίτο ίσως να ήταν μπέιζμπολιστας. Στα τρία του χρόνια είχε ήδη ξεχωρίσει ως ταλέντο στο pitching, με ταχύτητα που, όπως λέει, έφτανε «40 μίλια την ώρα ή κάτι τέτοιο», και γι’ αυτό είχε εμφανιστεί και σε επεισόδιο του Ripley’s Believe It or Not!. Για πολλά χρόνια, ο επαγγελματικός αθλητισμός ήταν ο βασικός του στόχος. Συνέχισε να παίζει σε υψηλό επίπεδο και στο πανεπιστήμιο και λέει ότι μέσα από το μπέιζμπολ έμαθε έμμεσα πολλά για την υποκριτική, επειδή σε αυτό το άθλημα υπάρχει πολύς απολογισμός αποτυχιών.

Στα τέλη της εφηβείας του άρχισε να ασχολείται σοβαρά με την υποκριτική. Πήρε μικρούς ρόλους σε ταινίες όπως το «Not Fade Away» του David Chase, το «The English Teacher» με τη Julianne Moore και το «Pixels» με τον Adam Sandler, όπου κατάλαβε για πρώτη φορά τι σημαίνει να το κάνει αυτό επαγγελματικά. Όπως λέει, είδε τους ηθοποιούς να φαίνονται πραγματικά ευχαριστημένοι στη δουλειά τους και αυτό του έμεινε.

Μετά το κολέγιο, η καριέρα του ανέβηκε επίπεδο. Εμφανίστηκε σε βασικό ρόλο στο «Grand Army» του Netflix και στη συνέχεια στον ρόλο του Pacino στο «The Offer». Ο ίδιος λέει ότι το να υποδύεται όχι έναν αλλά δύο από τους πιο γνωστούς ηθοποιούς της εποχής είναι κάτι που σε ταράζει, αλλά και μια μεγάλη ευκαιρία να εξερευνήσεις πράγματα, σαν να ανεβαίνεις μια ατελείωτη σκάλα.

Τώρα, με την επιτυχία του «I Play Rocky», ο Ιπολίτο βρίσκεται ο ίδιος ανάμεσα στα μεγάλα ονόματα, αντί να τα μιμείται. Πρόσφατα συνάντησε τον Andrew Garfield και λέει ότι ακόμη προσπαθεί να συνέλθει. Και με την περίοδο των βραβείων μπροστά, δεν αποκλείεται να ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες στιγμές, καθώς η ερμηνεία του Σταλόνε ήδη συζητείται για υποψηφιότητα καλύτερου ηθοποιού. Αν συμβεί αυτό, θα βρεθεί απέναντι σε πρόσωπα που θαυμάζει εδώ και 20 χρόνια.

Το «I Play Rocky» προβάλλεται στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ από τις 6 Νοεμβρίου και στους κινηματογράφους της Αυστραλίας από την 1η Ιανουαρίου.