Bad Day at the Office: γκροτέσκο θρίλερ δράσης με τον Τζον Χάνα

Ο John Hannah διασχίζει με παρκούρ το γκανγκστερικό Λονδίνο στο Bad Day at the Office, ένα εξαιρετικά γρήγορο φιλμ δράσης πρώτου προσώπου που κρατά διαρκώς ψηλά τους παλμούς.
Αυτή η παράλογη, ξέφρενη ταινία, γυρισμένη σε μεγάλο βαθμό με GoPro πρώτου προσώπου, θυμίζει Peep Show on PCP. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι σαν να έχεις στριμωχτεί μέσα σε λάστιχο φορτηγού και να σε κατεβάζουν κυλώντας από το Έβερεστ. Η ταινία επιμένει ασταμάτητα να γεμίζει το κάδρο με γκάτζετ και ευρήματα που λειτουργούν απλώς για το θέαμα και σχολιάζει περιττά τη δράση με ροζ γκράφιτι — για παράδειγμα, καταγράφοντας κάποια στιγμή πόσους έχει ρίξει αναίσθητους ο ήρωας με ένα δονητή — σε σημείο που φτάνει οριακά να μοιάζει με πειραματικό σινεμά. Ένα από τα πολλά πλεονεκτήματα της οπτικής της είναι ότι βοηθά να πείσει πως ο 64χρονος John Hannah είναι μάστερ του παρκούρ.
Ο Hannah υποδύεται τον Karl Davis — ή έτσι φαίνεται πως λέγεται, όταν αυτός ο αμνησιακός ξυπνά μέσα σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου που θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο, σαν από The Hangover. Έχει έντονο πονοκέφαλο, παντού είναι σκορπισμένα τα υπολείμματα ενός πάρτι και μέσα στη μπανιέρα υπάρχει ένα νεκρό σώμα. Ή ίσως η κατάσταση αυτή να είναι το αντίστροφο του Crank: ο Davis έχει αφήσει ένα κουτί με χάπια και ένα σημείωμα προς τον εαυτό του να παίρνει ένα κάθε φορά που οι παλμοί του ανεβαίνουν υπερβολικά. Κάτι που, φυσικά, συμβαίνει δέκα δευτερόλεπτα αργότερα. Δύο ψεύτικοι αστυνομικοί φτάνουν για να ψάξουν το δωμάτιο, αλλά ο Davis τους βγάζει εκτός μάχης με τρομακτική αποτελεσματικότητα, τη στιγμή ακριβώς που η καμαριέρα Molly (Radha Mitchell), με την οποία είχε περάσει τη νύχτα, μπαίνει από την πόρτα.
Ο σκηνοθέτης Chee Keong Cheung είχε δείξει ελπιδοφόρα δείγματα στον πιο σοβαρό, γεμάτο ένταση thriller Son of the Soil, που διαδραματίζεται στο Λάγος. Εδώ όμως η υπερκινητικότητά του βρίσκεται μόνιμα στο κόκκινο, καθώς η ταινία αλλάζει μανιωδώς οπτική ανάμεσα στον Karl, τη Molly και τον Ivan (Tim Fellingham), έναν Σέρβο γκάνγκστερ, του οποίου ο πατέρας ήταν στη μπανιέρα. Καθώς η τιμή στο κεφάλι του Karl ανεβαίνει, δεν υπάρχει σχεδόν χρόνος να αποτυπωθεί ο παραληρηματικός καταιγισμός μέσα στον υπόκοσμο του Λονδίνου: παρκούρ σε πολυώροφο πάρκινγκ, αποφυγή ενός δολοφόνου-κλόουν με πολυβόλο που παίζει ντιτζέι, άμυνα απέναντι σε θαμώνες κλαμπ μόνο με το προαναφερθέν σεξουαλικό βοήθημα, μια βεντούζα και ένα ρεύμα από τα δικά του ούρα.
Είναι κάπως μεγαλειώδες. Όμως, όπως ήταν αναμενόμενο, ο Cheung δεν μπορεί να κρατήσει την ίδια ένταση και την ίδια αίσθηση πρωτοτυπίας ως το τέλος. Όταν επιστρέφει στην κανονική πλοκή μετά τη μία ώρα, η ταινία γλιστρά ξανά σε ένα όχι ιδιαίτερα ενδιαφέρον σχήμα εκδίκησης από τον υπόκοσμο. Ακόμη και με δεδομένο τον υπερηχητικό ρυθμό, ο Cheung χάνει επίσης ευκαιρίες για πιο κομψές ανάσες, όπως εκείνη όπου η Molly κοιτά βιτρίνες σε ζαχαροπλαστείο ενώ ο Karl σκαρφαλώνει στις ταράτσες. Αν μη τι άλλο, το Bad Day at the Office είναι ένα μάθημα για κάθε μοντέρ σχετικά με τη σχέση ρυθμού και εμπειρίας θέασης: στα 111 ασθμαίνουσες λεπτά του, μοιάζει να κρατά περίπου έξι ώρες.
Το Bad Day at the Office προβάλλεται στους κινηματογράφους του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας από τις 30 Οκτωβρίου.
Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.






