Δεν νομίζω ότι θα αγοράσω τα Meta VR Glasses των 1.299 δολαρίων. Το ποσό είναι μεγάλο για τα σημερινά δεδομένα και η στάση μου απέναντι στη Meta παραμένει κάπως διχασμένη. Όμως θέλω να είναι σαφές ότι η Meta άλλαξε το παιχνίδι. Είχαμε γυαλιά, αλλά ποτέ δεν είχαμε τέτοια γυαλιά.

Τα Meta VR Glasses δεν είναι ένα αδιαφανές VR headset. Δεν είναι ούτε ένα ζευγάρι διάφανων AR γυαλιών. Μπορεί να είναι το καλύτερο από τα δύο. Αφού δοκίμασα διαδοχικά τα Meta VR Glasses, το Steam Frame της Valve, το Apple Vision Pro και τα Google / Xreal Aura, πιστεύω ότι είναι η πρώτη σχεδίαση που θα μπορούσε να πείσει τους απλούς χρήστες να δώσουν μια ευκαιρία στη VR.

Δεν είναι επειδή μοιάζουν με γυαλιά. Δεν είναι μόνο ότι ζυγίζουν πέντε φορές λιγότερο από ένα συνηθισμένο headset, δηλαδή περίπου 100 γραμμάρια. Και σίγουρα δεν είναι η τιμή των 1.300 δολαρίων, ακόμη κι αν είναι πολύ χαμηλότερη από τα 3.700 δολάρια του Vision Pro.

Έχει να κάνει με το τι βλέπεις και τι νιώθεις — αλλά και με το τι δεν βλέπεις και δεν νιώθεις — όταν βάζεις τα Meta VR Glasses στο κεφάλι σου.

Δεν είσαι πλήρως απομονωμένος. Επειδή τα Meta VR Glasses είναι γυαλιά και όχι γυαλιστικά, έχεις πραγματική περιφερειακή όραση. Στο κέντρο βλέπεις μια ζωντανή ροή εικόνας από το δωμάτιό σου, γύρω της χοντρικά «πλαίσια» και έξω από αυτά την κανονική, γυμνόφθαλμη εικόνα του χώρου γύρω σου. Ακόμη και όταν βρίσκεσαι μέσα σε ένα παιχνίδι, διατηρείς την περιφερειακή σου όραση.

Γνωρίζω ανθρώπους που δεν νιώθουν άνετα με τη VR στο σπίτι, επειδή δεν αντέχουν να αισθάνονται αποκομμένοι από τα παιδιά ή τα κατοικίδιά τους. Προσωπικά, ποτέ δεν ένιωσα άνετα να φοράω headsets σε αεροπλάνο, τρένο ή πάρκο, γιατί δεν μου αρέσει να με περιβάλλουν άγνωστοι που δεν μπορώ να δω εύκολα.

Γυναίκες μού έχουν πει ότι η VR είναι εξαρχής αποτρεπτική, επειδή έχουν μακριά μαλλιά ή φορούν μακιγιάζ. Πολλά headsets ισορροπούν το βάρος τους σφίγγοντας το κεφάλι ανάμεσα σε πίσω λουρί και μπροστινό μαξιλαράκι, κάτι που δεν θέλουν να αντιμετωπίζουν κάθε φορά που φορούν ψηλή αλογοουρά ή έχουν μακιγιάζ που μπορεί να αλλοιωθεί.

Τα γυαλιά ίσως είναι η λύση, αφού στηρίζονται στα αυτιά και «αιωρούνται» μπροστά από τα μάτια αντί να πιέζουν το κεφάλι. Για χρόνια, η βιομηχανία υποστηρίζει ότι κάποτε τα headset θα δώσουν τη θέση τους στα γυαλιά.

Συνήθως όμως, όταν μιλάμε για γυαλιά, εννοούμε διάφανα. Φανταζόμαστε σκελετούς που μοιάζουν ακριβώς με γυαλιά οράσεως και σου επιτρέπουν να βλέπεις τον πραγματικό κόσμο, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζουν μαγικά εικονικά αντικείμενα σε όλο το οπτικό τους πεδίο.

Τα σημερινά διάφανα γυαλιά με οθόνες έχουν προχωρήσει πολύ, αλλά δεν έχουν φτάσει ακόμη εκεί. Παρότι οι βασικοί φακοί μπορεί να μοιάζουν με γυαλιά και να προσφέρουν πεδίο όρασης αντίστοιχο με αυτό των γυαλιών, οι οθόνες μέσα τους φωτίζουν πολύ μικρότερη περιοχή. Όταν στρέφω το κεφάλι μου αριστερά ή δεξιά, πάνω ή κάτω, βλέπω τα εικονικά αντικείμενα να εξαφανίζονται, ακόμη κι όταν κοιτάζω περίπου προς την κατεύθυνσή τους.

Το 2013 φόρεσα για λίγο το Google Glass, μια μικροσκοπική οθόνη πάνω από το δεξί μου μάτι με διαγώνιο πεδίο όρασης μόλις 15 μοιρών. Το 2015 δοκίμασα το Microsoft HoloLens, με πεδίο 34 μοιρών. Τέσσερα χρόνια αργότερα, το HoloLens 2 έφτασε τις 52 μοίρες διαγώνια, τα Xreal One Pro που δοκιμάζω προσφέρουν 57 μοίρες, και τα Xreal Aura θα ανεβάσουν επιτέλους τα διάφανα γυαλιά στις 70 μοίρες διαγώνια αυτό το φθινόπωρο.

Ακόμη όμως και με τα Aura, οι 70 μοίρες διαγώνια αντιστοιχούν περισσότερο σε 60 μοίρες οριζόντια και 40 κάθετα. Οι άνθρωποι έχουν περίπου 120 μοίρες αμφιόπλευρης όρασης μόνο, ενώ VR headsets όπως το Meta Quest 3 και το Steam Frame προσφέρουν περίπου 110 μοίρες οριζόντια, ώστε να νιώθεις ότι ο εικονικός κόσμος σε περιβάλλει.

Τα διάφανα γυαλιά είναι επίσης, όπως λέει και η λέξη, διάφανα. Γυαλιά όπως τα Aura πρέπει να κάνουν το προβαλλόμενο φως τους να ανταγωνίζεται τον πραγματικό κόσμο, ενώ ταυτόχρονα επιτρέπουν να βλέπεις μέσα από τους φακούς. Αυτό συχνά σημαίνει προβολείς ακριβώς πάνω στο μέτωπο. Τα εικονικά αντικείμενα μπορεί να μοιάζουν αχνά, εκτός αν ενεργοποιήσεις ηλεκτροχρωμικούς φακούς, που σκοτεινιάζουν το διάφανο γυαλί με το πάτημα ενός κουμπιού, αποκλείοντας τη θέα προς τον κόσμο.

Ακόμη κι έτσι, μπορείς να δεις παιχνίδια, ταινίες και εικονικά desktop πολύ καλύτερα σε ένα VR headset, όπου το εικονικό φως και το πραγματικό φως δεν χρειάζεται να ανταγωνίζονται. Βλέπεις τον πραγματικό κόσμο μέσω του λεγόμενου «passthrough vision» — μιας ζωντανής ροής από κάμερες — ενώ τα εικονικά αντικείμενα εμφανίζονται ρεαλιστικά στο σωστό βάθος και καλύπτουν τα αντικείμενα του πραγματικού κόσμου που βρίσκονται πίσω τους.

Έτσι λειτουργούν το Steam Frame, το Meta Quest και το Apple Vision Pro. Όμως και πάλι, ζυγίζουν τέσσερις έως οκτώ φορές περισσότερο και είναι πλήρως κλειστά. Τι θα γινόταν αν υπήρχε ένα πιο ελαφρύ, ανοιχτό ζευγάρι γυαλιών που θα χρησιμοποιούσε passthrough vision αντί για διάφανους φακούς; Καταλαβαίνετε πού το πάω.

Αντί για 60 μοίρες οριζόντια και 40 κάθετα, τα Meta VR Glasses προσφέρουν 70 μοίρες επί 66, και μπορώ να σας πω ότι η διαφορά φαίνεται μεγαλύτερη απ’ ό,τι ακούγεται. Η διαφορά όμως δεν είναι μόνο στο ακατέργαστο πεδίο όρασης — είναι ότι το πραγματικό και το εικονικό πεδίο όρασής μου είναι το ίδιο. Όπου κι αν κοιτάζω μέσα από τους φακούς, τα εικονικά αντικείμενα μπορούν να γεμίσουν αυτό το πλαίσιο, αντί να κόβονται απότομα εκεί όπου τελειώνει το τμήμα προβολής των διάφανων γυαλιών.

Δεν βλάπτει επίσης το ότι τα VR Glasses προσφέρουν πολύ μεγαλύτερη γωνιακή ανάλυση από τις περισσότερες συσκευές AR ή VR, στα 37ppd, κάνοντας πιο εύκολη την ανάγνωση κειμένου.

Αυτό που δεν προσφέρουν οι 70 μοίρες επί 66 είναι η πλήρης αίσθηση εμβύθισης. Κάποιοι, σαν κι εμένα, θα πουν ότι τα Meta VR Glasses δεν είναι «πραγματική» VR, γιατί είναι δύσκολο να νιώσεις ότι «βρίσκεσαι εκεί» όταν βλέπεις τόσο λιγότερο από το παιχνίδι σου. Όμως δεν ένιωσα ούτε ότι έχω τούνελ όρασης. Βοηθά και το γεγονός ότι το headset μπορεί να παρακολουθεί τα χέρια σου πολύ έξω από το οπτικό σου πεδίο.

Φορώντας τα Meta VR Glasses, ήταν η πρώτη φορά που σκέφτηκα: υπάρχει άραγε κάτι σαν «αρκετό» πεδίο όρασης; Πάντα θα θέλω περισσότερο, αλλά ίσως το πρόβλημα της εικονικής πραγματικότητας δεν είναι το αν νιώθεις ότι βυθίζεσαι αρκετά. Το πρόβλημα της βιομηχανίας είναι να πείσει αρκετό κόσμο ότι αξίζει να φοράει οποιοδήποτε είδος εξοπλισμού στο κεφάλι.

Το Steam Frame του ενός κιλού ήταν ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά παραμένει κάτι για φανατικούς σαν κι εμένα. Τα VR glasses των 250 γραμμαρίων που σου επιτρέπουν να βλέπεις καθαρά τον πραγματικό σου κόσμο θα είναι πολύ πιο εύκολη πώληση. Ακόμη κι αν δεν σκοπεύετε να αγοράσετε ένα σετ της Meta των 1.300 δολαρίων, υποψιάζομαι ότι άλλες εταιρείες ετοιμάζονται ήδη να αντιγράψουν τη δουλειά της.

Όταν παρουσίασε τα VR Glasses, η Meta τα χαρακτήρισε «μια νέα εποχή για την εικονική πραγματικότητα», ενώ σε συνέντευξή του η αντιπρόεδρος φορητών συσκευών, Alex Himel, είπε στη συνάδελφό μου Victoria Song ότι «το μέλλον όλων όσων κάνουμε είναι ένα ζευγάρι γυαλιών επαυξημένης πραγματικότητας».

Ως τον Φεβρουάριο, έμοιαζε ότι η Meta ετοίμαζε ακόμη περισσότερα γυαλιά-κράνη. Αν όμως τα VR Glasses πάνε καλά, δεν θα μου φαινόταν παράξενο αν στο μέλλον σταματούσε να φτιάχνει headsets.