Η αναβλητικότητα φαίνεται το βασικό εμπόδιο στην ακαδημαϊκή επίδοση των φοιτητών στις ΗΠΑ

Η αναβλητικότητα είναι το βασικό πρόβλημα που επηρεάζει την ακαδημαϊκή επίδοση των φοιτητών στις ΗΠΑ, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο PLOS One.

Ο κοινωνικός επιστήμονας Itamar Shatz από το Πανεπιστήμιο του Cambridge ανέλυσε απαντήσεις από περισσότερους από 65.000 φοιτητές σε σχεδόν 100 ακαδημαϊκά ιδρύματα στις ΗΠΑ.

Στην έρευνα, οι φοιτητές κλήθηκαν να πουν αν είχαν αντιμετωπίσει προβλήματα ή δυσκολίες με διάφορα ζητήματα τους τελευταίους 12 μήνες. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε 36 διαφορετικά θέματα που σχετίζονταν με την καθημερινή ζωή και την υγεία.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αναβλητικότητα ήταν το ζήτημα που επηρέαζε περισσότερο την ακαδημαϊκή επίδοση. Το 45,4% των συμμετεχόντων είπε ότι επηρέασε τα ακαδημαϊκά του αποτελέσματα. Ακολούθησαν το στρες με 36,6%, το άγχος με 30,4%, οι δυσκολίες στον ύπνο με 22% και η κατάθλιψη με 20%.

Η αναβλητικότητα αναδείχθηκε επίσης ως η πιο συχνή αιτία σημαντικής ψυχικής επιβάρυνσης, με 45,7% των φοιτητών να λένε ότι τους επηρέασε. Πίσω της βρέθηκαν τα ακαδημαϊκά ζητήματα με 38,9%, η εμφάνιση με 31,8%, τα οικονομικά με 30,8% και η καριέρα με 29,6%.

Σε όλες τις 36 κατηγορίες που τέθηκαν στους φοιτητές, η αναβλητικότητα και το στρες εμφανίστηκαν ως τα πιο συχνά ζητήματα συνολικά, με 72,3% και 73,8% αντίστοιχα. Το στρες ήταν οριακά πιο συχνό, όμως ο Shatz σημειώνει ότι τα ποσοστά είναι αρκετά κοντά ώστε να θεωρηθούν ουσιαστικά ισοδύναμα.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι η υψηλή θέση της αναβλητικότητας στην κατάταξη αντανακλά και το πόσο συχνή είναι. Όταν κάθε ζήτημα εξετάστηκε μόνο στους φοιτητές που το αντιμετώπιζαν, η αναβλητικότητα δεν ήταν πάντα εκείνη που επηρέαζε περισσότερο την ακαδημαϊκή επίδοση.

Μια εξαίρεση ήταν η ΔΕΠΥ. Συνολικά, το 12,9% των συμμετεχόντων είπε ότι επηρεάζει την ακαδημαϊκή του επίδοση. Ανάμεσα σε όσους ανέφεραν ΔΕΠΥ, το 64,1% είπε ότι επηρεάζει τις σπουδές του, έναντι 62,7% των φοιτητών που ανέφεραν αναβλητικότητα.

Ωστόσο, η ΔΕΠΥ κατέλαβε χαμηλότερη θέση συνολικά, επειδή πολύ λιγότεροι φοιτητές την ανέφεραν: 20,2% έναντι 72,3% για την αναβλητικότητα.

Ο Shatz σημειώνει επίσης ότι πολλά από τα ζητήματα που τέθηκαν στους φοιτητές αλληλεπικαλύπτονται και μπορεί να τροφοδοτούν το ένα το άλλο.

«Το στρες, για παράδειγμα, ήταν βασικό ζήτημα, αλλά η αναβλητικότητα ήταν βασική αιτία ψυχικής επιβάρυνσης, και η ίδια η αναβλητικότητα μπορεί να προκαλείται ή να επιδεινώνεται από αυτό και από άλλα ζητήματα, όπως το άγχος και η έλλειψη ύπνου», εξηγεί.

«Ένα παράδειγμα τέτοιου φαύλου κύκλου είναι ένας φοιτητής που αναβάλλει μια εργασία, αυτό τον κάνει να αγχώνεται, το άγχος επηρεάζει τον ύπνο του και στη συνέχεια αναβάλλει ακόμη περισσότερο την εργασία».

Την ίδια ώρα, μια τέτοια έρευνα αποτυπώνει μόνο τις αυτοαναφορές των συμμετεχόντων και δεν μετρά ούτε παρακολουθεί άμεσα πώς επηρεάζεται ο πραγματικός βαθμός τους κάθε προβλήματος.

Παρά τους περιορισμούς της μελέτης, ο Shatz καταλήγει ότι υπάρχει ένα σαφές μήνυμα: η αναβλητικότητα είναι το πιο συχνά αναφερόμενο εμπόδιο για την ακαδημαϊκή επίδοση των φοιτητών.

«Ίσως δεν αρκεί να θεωρούμε απλώς ότι η αναβλητικότητα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα ανάμεσα στους φοιτητές», γράφει.

«Πιο σωστό φαίνεται να είναι ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα κατά μέσο όρο, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον αντίκτυπό της στην ακαδημαϊκή επίδοση των φοιτητών».

Οι επιπτώσεις του προβλήματος μπορεί να συνεχίζονται και μετά την αποφοίτηση. Έρευνα δείχνει ότι η αναβλητικότητα μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καριέρα και το εισόδημα των ανθρώπων.

Μελέτη του 2013 για την αναβλητικότητα στον εργασιακό χώρο βρήκε ότι κάθε αύξηση μίας μονάδας σε κλίμακα πέντε μονάδων συνδεόταν με περίπου 15.000 δολάρια λιγότερο εισόδημα κατά μέσο όρο. Οι ερευνητές υποστήριξαν ότι η αναβλητικότητα μπορεί να είναι το σημαντικότερο χαρακτηριστικό προσωπικότητας που σχετίζεται με το εισόδημα, αν και ίσως δεύτερο μετά τη συνεργατικότητα.

«Αυτό, με τη σειρά του, δείχνει ότι οι επιβλαβείς συνέπειες της αναβλητικότητας παραμένουν και αφού οι φοιτητές ολοκληρώσουν τις σπουδές τους», εξηγεί ο Shatz, «είτε επειδή οι ακαδημαϊκές δυσκολίες επηρέασαν την ικανότητά τους να διεκδικήσουν ορισμένους ρόλους σε μια ανταγωνιστική αγορά εργασίας, είτε επειδή η αναβλητικότητα συνεχίζει να επηρεάζει την εξέλιξή τους στον χώρο εργασίας, είτε επειδή ισχύει κάποιος άλλος συνδυασμός μηχανισμών».

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο PLOS One.

Πηγή: sciencealert.com.