«100 Sunset»: υπαινικτικό δράμα στην κοινότητα των Θιβετιανών στο Τορόντο

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Kunsang Kyirong κυλά σαν αχνό ίχνος στον αέρα, με αίσθηση αποπροσανατολισμού και απομάκρυνσης. Η Καναδο-Θιβετιανή δημιουργός βάζει την κάμερα μέσα στον κλειστό κόσμο της κοινότητας των Θιβετιανών στο Τορόντο, με μη επαγγελματίες ηθοποιούς.

Η ταινία ακολουθεί την εσωστρεφή 18χρονη Kunsel (Kenzin Kunsel), που ζει σε μια γκρίζα πολυκατοικία με το παρατσούκλι Sunset Towers. Οι Θιβετιανοί ένοικοί της μοιάζουν να ξέρουν τα πάντα ο ένας για τον άλλον. Θείος της είναι ο Geysar (Tsering Bawa), ο επιστάτης του κτιρίου, που διοργανώνει παιχνίδια με χαρτιά από το διαμέρισμά τους.

Η Kunsel είναι τόσο ντροπαλή, που σχεδόν δεν μιλά. Είναι επίσης μια εμμονική κλέφτρα, που ψάχνει τσάντες και τσέπες παλτών και ξέρει να παίρνει τα πιο πολύτιμα πράγματα των θυμάτων της. Ένα βράδυ κλέβει μια βιντεοκάμερα και το τρεμάμενο υλικό που τραβά στη συνέχεια δίνει μια μικρή εικόνα του εσωτερικού της κόσμου. Σταδιακά, αφήνεται να φανεί και μια αμυδρή διάθεση παρακολούθησης, καθώς αρχίζει να κατασκοπεύει τους γείτονές της, κινηματογραφώντας από το παράθυρό της.

Ιδιαίτερα στρέφει το βλέμμα της στην Passang (Sonam Choekyi), μια γυναίκα μόλις λίγα χρόνια μεγαλύτερή της, που μόλις μετακόμισε στο 100 μαζί με τον σύζυγό της. Οι δύο γυναίκες γίνονται φίλες, ταξιδεύουν με το μετρό στην παγωμένη ύπαιθρο έξω από το Τορόντο και παρακολουθούν μαζί ένα μάθημα αγγλικών. Η Passang είναι πιο μεγάλη, πιο έμπειρη, πιο ψαγμένη.

Ακολουθεί μια ιστορία που αφήνει ανοιχτή την προοπτική για δράση και αγωνία, με μια βαλίτσα γεμάτη 200.000 δολάρια σε μετρητά, το ποσό που προκύπτει από ένα άτυπο σύστημα αποταμίευσης και δανεισμού στο κτίριο. Στο τέλος, όμως, το δράμα για τα χαμένα χρήματα, όπως και η ίδια η ταινία, χάνεται σαν ίχνος στον ουρανό. Η ατμόσφαιρα αποπροσανατολισμού και απομάκρυνσης μοιάζει τελικά να αντανακλά την κατάσταση της Kunsel.

Πηγή: theguardian.com.