Brain Stacking: Η Gen Z στοιβάζει βιβλία και γρίφους για να αφήσει το κινητό

Η Gen Z υιοθετεί το «Brain Stacking», μια τάση που την καλεί να αφήνει το κινητό για έντυπες ασχολίες όπως βιβλία, σταυρόλεξα και ημερολόγια, με αφετηρία το TikTok, όπως αναφέρει το iefimerida.gr.

Ως πλαίσιο, ο Τάνερ Γκάριτι, ανώτερος συντάκτης του InsideHook, περιγράφει ότι δεν είναι όλες οι φορές που πιάνουμε το κινητό ίδιες: άλλοτε για κάτι χρήσιμο, συχνά όμως για εντελώς τυχαίους λόγους. Άλλοτε βγαίνεις από την οθόνη σε λίγα λεπτά, άλλοτε συνειδητοποιείς ότι ψωνίζεις βιαστικά μια «προσφορά 30%» ανεβαίνοντας τα σκαλιά του μετρό. Φαντάζεται ακόμη έναν «σοφό περαστικό» να ρωτά: «Τι έχει μέσα αυτό το πράγμα; Θυμάσαι τον ουρανό;». Και παρατηρεί ότι ακόμη και εκείνος ο «σοφός» φτάνει, κατά μέσο όρο, να πιάνει το κινητό 14 φορές την ώρα, ή 224 φορές τη μέρα.

Στην αντίδραση απέναντι στις οθόνες, η Gen Z βρίσκεται μπροστά: ιδρύει λέσχες «Λουδιτών», στρέφεται σε απλά κινητά, δοκιμάζει εφαρμογές όπως η SocialLite, που μπλοκάρει σύντομα βίντεο και διαφημίσεις, και η Opal, που απαιτεί να λυθούν μαθηματικά προβλήματα πριν ξανανοίξει μια «εθιστική» εφαρμογή.

Το Brain Stacking, συνέχεια της περσινής επιστροφής στα αναλογικά, λειτουργεί ως προληπτικό αντίδοτο: όταν «σε καλεί» η οθόνη, απλώνεις το χέρι σε κάτι τυπωμένο που ξυπνά το πνεύμα. Οι υποστηρικτές του μοιράζονται στο διαδίκτυο τις στοίβες τους με ημερολόγια, σταυρόλεξα και σουντόκου.

Η προέλευσή του από το TikTok έφερε την προφανή κριτική: αν καταγράφεις το «διάλειμμά» σου από το κινητό, δεν κάνεις διάλειμμα. Ο Γκάριτι δέχεται την ένσταση, αλλά υποστηρίζει ότι οι προτροπές για αποσύνδεση οφείλουν να εμφανίζονται εκεί όπου θα τις δουν όσοι τις χρειάζονται.

Η ιδέα του να έχεις δίπλα σου «υλικό που αξίζει» τον κερδίζει. Θυμίζει την ιαπωνική πρακτική «τσουντόκου»: περιβάλλεσαι από βιβλία, είτε τα διαβάσεις είτε όχι. Είναι μια πράξη ταυτότητας και ταπεινότητας μαζί, που υπενθυμίζει ότι η μόρφωση δεν τελειώνει με την αποφοίτηση.

Εκεί που διαφωνεί είναι στο «στοίβαγμα συνηθειών» με αυστηρά πρωινά και βραδινά τελετουργικά. Δεν βλέπει πρόβλημα αν οι προσδοκίες μένουν λογικές, αλλά αναρωτιέται γιατί οι πνευματικές απολαύσεις να υπακούουν σε πρόγραμμα. Η ανταμοιβή δεν είναι μόνο να «τσεκάρεις» ένα κεφάλαιο ή έναν γρίφο, αλλά να χαθείς μέσα τους. Και αν και η κύλιση στο κινητό επίσης «παραμορφώνει» τον χρόνο, μια ώρα με την τέχνη –ως αναγνώστης ή ως δημιουργός– συνήθως κάτι αφήνει στην ψυχή.

Η δική του παραλλαγή: φτιάχνεις τη στοίβα σου και διαλέγεις κάθε φορά ένα πράγμα, μια μέρα τη φορά. Γράφεσαι σε έντυπα περιοδικά και εμπιστεύεσαι τα μεγάλα κείμενα. Αγοράζεις βιβλία χωρίς ενοχές. Επενδύεις σε συσκευές μίας χρήσης, όπως ηλεκτρονικούς αναγνώστες, ασύρματες γραφομηχανές και ψηφιακά σημειωματάρια. Ακούς ολόκληρους δίσκους με τα φώτα σβηστά. Κρατάς χώρο για σκίτσα, χειροτεχνίες και παζλ. Πιάνεις πράγματα και τα αφήνεις χωρίς τύψεις. Σε αυτό το πλαίσιο, δεν μετράς πόσες φορές «πιάνεις κάτι στα χέρια σου», γιατί κάθε φορά αξίζει.

Πηγή: share.google.