Το Canvas εκτός λειτουργίας μετά από απειλές διαρροής δεδομένων μαθητών

Το Canvas, η πλατφόρμα διαχείρισης εκπαίδευσης της Instructure, βρίσκεται εκτός λειτουργίας, μετά την πρόσφατη επιβεβαίωση μιας μεγάλης παραβίασης δεδομένων που επηρέασε ονόματα μαθητών, email addresses, αριθμούς ταυτότητας και μηνύματα.

Την Πέμπτη, μαθητές που προσπάθησαν να μπουν στο σύστημα είδαν μήνυμα από την ομάδα χάκερ ShinyHunters, η οποία ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση:

«Η ShinyHunters παραβίασε την Instructure (ξανά). Αντί να επικοινωνήσουν μαζί μας για να το επιλύσουν, μας αγνόησαν και έκαναν κάποιες “security patches”. Αν κάποιο από τα σχολεία στη λίστα που επηρεάστηκε ενδιαφέρεται να αποτρέψει τη δημοσιοποίηση των δεδομένων του, παρακαλείται να συμβουλευτεί μια εταιρεία κυβερνοασφάλειας και να επικοινωνήσει μαζί μας ιδιωτικά στο TOX για να διαπραγματευτεί έναν διακανονισμό. Έχετε περιθώριο μέχρι το τέλος της ημέρας, στις 12 Μαΐου 2026, πριν διαρρεύσουν όλα».

Το μήνυμα περιλάμβανε σύνδεσμο προς λίστα σχολείων που, σύμφωνα με τη ShinyHunters, έχουν παραβιαστεί μέσω του Canvas.

«Η Instructure έχει θέσει τα Canvas, Canvas Beta και Canvas Test σε λειτουργία συντήρησης», αναφέρεται στη σελίδα κατάστασης της Infrastructure. «Αναμένουμε να επανέλθουμε σύντομα και θα δώσουμε ενημερώσεις το συντομότερο δυνατό».

Η Instructure είχε αναφέρει την περασμένη εβδομάδα ότι «εφάρμοσε patches για την ενίσχυση της ασφάλειας του συστήματος» μετά την παραβίαση. Η ShinyHunters, η οποία έχει αναλάβει την ευθύνη για επιθέσεις σε Ticketmaster, AT&T, Rockstar Games, ADT και Vercel, ανέφερε ότι ο ιστότοπος διαρροής δεδομένων της περιλαμβάνει 9.000 σχολεία, με δεδομένα που ανήκουν σε 275 εκατομμύρια μαθητές, εκπαιδευτικούς και άλλο προσωπικό, σύμφωνα με το Bleeping Computer.

Ενημέρωση, 7 Μαΐου: Προστέθηκε το μήνυμα για τη λειτουργία συντήρησης της Infrastructure.

Αυτός είναι ο τίτλος για τη native διαφήμιση

Το PCOS καθυστερεί την περιεμμηνόπαυση και παρατείνει τη γονιμότητα

Μόλις το 3% των γυναικών με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών φτάνει στην όψιμη περιεμμηνόπαυση ή την εμμηνόπαυση έως την ηλικία των 46 ετών, κάτι που μπορεί να τους επιτρέπει να συλλάβουν σε μεγαλύτερη ηλικία.

Απεικόνιση πολυκυστικών ωοθηκών σε μαγνητική τομογραφία (πράσινο) GUSTOIMAGES/SCIENCE PHOTO LIBRARY

Απεικόνιση πολυκυστικών ωοθηκών σε μαγνητική τομογραφία (πράσινο)

GUSTOIMAGES/SCIENCE PHOTO LIBRARY

Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) είναι γνωστό ότι διαταράσσει τις ορμόνες και τη γονιμότητα, όμως φαίνεται πως μπορεί να έχει και ορισμένα απρόσμενα οφέλη μετά τα 40. Η ηλικία φαίνεται να αναδιαμορφώνει φυσικά τις ωοθήκες που επηρεάζει, συχνά κάνοντας τις περιόδους πιο τακτικές, καθυστερώντας την περιεμμηνόπαυση και αυξάνοντας τη γονιμότητα.

«Με τα χρόνια, είχαμε τόσες πολλές γυναίκες με PCOS που μας έλεγαν πως πίστευαν ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να μείνουν έγκυες χωρίς ART [υποβοηθούμενη αναπαραγωγική τεχνολογία] και μετά έμεναν τόσο έκπληκτες επειδή συνέβη στα 40 τους», λέει η Terhi Piltonen από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Oulu στη Φινλανδία. «Αυτά τα παιδιά που ποτέ δεν πίστευαν ότι θα αποκτούσαν τα αποκαλούμε “αστέρια του δειλινού”».

Η Piltonen και οι συνεργάτες της μελέτησαν πώς το PCOS επηρεάζει τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση, χρησιμοποιώντας δεδομένα από 1.849 γυναίκες που γεννήθηκαν στη Φινλανδία το 1966 και υποβάλλονταν σε τακτικούς ελέγχους υγείας στο πλαίσιο της μελέτης Northern Finland Birth Cohort.

Όταν οι γυναίκες ήταν 31 ετών, οι 380 πληρούσαν τα κριτήρια για PCOS, δηλαδή είχαν τουλάχιστον δύο από τα τρία χαρακτηριστικά: ακανόνιστες ή ανύπαρκτες περιόδους, αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης και αυξημένη αντιμυλλέριο ορμόνη, μια ορμόνη που παράγεται από μικρά ωοθυλάκια στην ωοθήκη.

Μέχρι την ηλικία των 46 ετών, μόνο το 3% αυτών των γυναικών είχε φτάσει στην όψιμη περιεμμηνόπαυση ή την εμμηνόπαυση, έναντι 18% των γυναικών χωρίς τη συγκεκριμένη πάθηση. Η καθυστερημένη αυτή μετάβαση στην εμμηνόπαυση συμφωνεί με μια μικρότερη μελέτη στη Σουηδία, που έδειξε ότι οι γυναίκες με PCOS έφταναν στην εμμηνόπαυση κατά μέσο όρο τέσσερα χρόνια αργότερα από όσες δεν είχαν τη διαταραχή.

Η Piltonen εκτιμά ότι αυτή η καθυστέρηση ίσως οφείλεται στο ότι οι γυναίκες με PCOS γεννιούνται με μεγαλύτερο απόθεμα ωαρίων, κάτι που παρατείνει τη γόνιμη περίοδό τους.

Στη νεαρή ενήλικη ζωή, αυτά τα επιπλέον ωάρια δημιουργούν πρόβλημα, γιατί γεμίζουν την ωοθήκη και την κάνουν «πολύ σφιχτή», λέει η Piltonen. Συχνά, αρκετά ωάρια προσπαθούν να ωριμάσουν ταυτόχρονα, αλλά μπλοκάρουν στη μέση λόγω του συνωστισμού. Αυτά τα ανώριμα ωάρια μοιάζουν με σκούρες κηλίδες στα υπερηχογραφήματα και παλαιότερα είχαν παρερμηνευτεί ως κύστεις, εξ ου και η παραπλανητική ονομασία «σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών», η οποία σύντομα θα αλλάξει επίσημα. Επειδή είναι δύσκολο τα ωάρια να ωριμάσουν πλήρως και να απελευθερωθούν, η ωορρηξία συμβαίνει σπάνια ή καθόλου, οι περίοδοι είναι ακανόνιστες και οι πιθανότητες εγκυμοσύνης λιγότερες.

Την ίδια στιγμή, οι ορμονικές ανισορροπίες που συνδέονται με το PCOS μπορούν να προκαλέσουν αύξηση βάρους, μεταβολικά προβλήματα, ακμή και υπερβολική τριχοφυΐα.

Καθώς όμως τα ωάρια μειώνονται φυσιολογικά με την ηλικία, οι ωοθήκες των γυναικών με PCOS γίνονται λιγότερο «γεμάτες» και τα ωάρια μπορούν να ωριμάσουν και να απελευθερωθούν πιο εύκολα, λέει η Piltonen. «Γι’ αυτό οι γυναίκες με PCOS συχνά διαπιστώνουν ότι ο κύκλος τους γίνεται πιο τακτικός όσο μεγαλώνουν», λέει. Αυτό εξηγεί επίσης γιατί κάποιες που παλαιότερα δυσκολεύονταν να συλλάβουν ξαφνικά βρίσκονται πολύ γόνιμες, προσθέτει.

Η καλύτερη κατανόηση του PCOS ανοίγει νέο δρόμο για θεραπείες

Η Piltonen πιστεύει ότι η καθυστερημένη εμμηνόπαυση που συνδέεται με το PCOS πιθανότατα είναι ευεργετική, επειδή η πτώση των οιστρογόνων που συμβαίνει στην εμμηνόπαυση συνδέεται με πιο αδύναμα οστά, πιο λεπτό δέρμα, υψηλότερο κίνδυνο καρδιακής νόσου και άλλες επιπλοκές. Μια μελέτη έδειξε ότι οι γυναίκες που μπήκαν στην εμμηνόπαυση μετά τα 55 ζούσαν κατά μέσο όρο δύο χρόνια περισσότερο από όσες έφτασαν σε αυτή πριν από τα 40.

Το PCOS μπορεί ακόμη και να είχε εξελικτικά πλεονεκτήματα στους προγόνους μας, όταν οι διαθέσιμοι πόροι τροφής ήταν περιορισμένοι και ο τοκετός πιο επικίνδυνος, λέει η Piltonen. Η δυνατότητα αποθήκευσης περισσότερης ενέργειας μέσω μεγαλύτερου σωματικού βάρους, τα μεγαλύτερα διαστήματα ανάμεσα στις γεννήσεις για ανάρρωση και η συνέχιση της αναπαραγωγής σε μεγαλύτερες ηλικίες ίσως έδιναν στις γυναίκες με PCOS ένα πλεονέκτημα, λέει. «Το PCOS είναι τόσο συχνό που πιστεύω ότι πρέπει να είχε κάποια οφέλη».

Acta Obstetricia et Gynecologica Scandinavica DOI: 10.1111/aogs.70198

Ο ΠΟΥ: η έξαρση του hantavirus δεν θα γίνει πανδημία τύπου covid

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προσπάθησε να κατευνάσει τις ανησυχίες που προκάλεσε η έξαρση του hantavirus στο κρουαζιερόπλοιο MV Hondius, διαβεβαιώνοντας ότι ο κίνδυνος ευρείας μετάδοσης είναι χαμηλός.

Η επιδημιολογική ομάδα του ΠΟΥ, σε ενημέρωση Τύπου, τόνισε ότι δεν υπάρχει λόγος να θεωρηθεί πως βρισκόμαστε μπροστά σε ένα νέο κύμα αντίστοιχο με εκείνο της covid-19. Όπως ανέφερε, σκοπός της ενημέρωσης ήταν να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων και να ξεκαθαριστεί ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας για το περιστατικό στο πλοίο.

«Αυτό δεν είναι covid· αυτό δεν είναι γρίπη», είπε η επιστήμονας του ΠΟΥ Maria Van Kerkhove. «Αυτό δεν είναι η αρχή μιας επιδημίας· αυτό δεν είναι η αρχή μιας πανδημίας».

Μέχρι στιγμής, έχουν επιβεβαιωθεί πέντε κρούσματα hantavirus και άλλα τρία θεωρούνται ύποπτα. Τρεις από τους ασθενείς έχουν πεθάνει.

Δύο ασθενείς σε νοσοκομείο στην Ολλανδία και ένα άτομο σε μονάδα εντατικής θεραπείας στη Νότια Αφρική αναφέρεται ότι παρουσιάζουν βελτίωση, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.

Οι hantaviruses είναι ομάδα ιών που μεταδίδονται από τρωκτικά και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή νόσο στους ανθρώπους. Η μόλυνση γίνεται συνήθως μέσω επαφής με μολυσμένα τρωκτικά ή με τα ούρα, τα περιττώματα ή το σάλιο τους.

Εξετάσεις στη Νότια Αφρική σε δύο επιβάτες του πλοίου ταυτοποίησαν το παθογόνο ως τον ιό Andes, τον μοναδικό γνωστό hantavirus που μπορεί να μεταδοθεί από άνθρωπο σε άνθρωπο.

Πρόκειται επίσης για έναν από τους hantaviruses που είναι γνωστό ότι προκαλούν σοβαρή νόσο στους ανθρώπους, το hantavirus cardiopulmonary syndrome, με θνητότητα έως και 50%.

Ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, Tedros Adhanom Ghebreyesus, είπε στην ενημέρωση ότι, επειδή η περίοδος επώασης του ιού είναι έξι εβδομάδες, είναι πιθανό να αναφερθούν περισσότερα κρούσματα τις επόμενες εβδομάδες.

Ωστόσο, όπως σημείωσε, οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία παραμένουν χαμηλοί, καθώς ο ιός απαιτεί στενή σωματική επαφή για να μεταδοθεί μεταξύ ανθρώπων και η προσεκτική ιχνηλάτηση επαφών μαζί με τη διεθνή συνεργασία θα σπάσουν την αλυσίδα μετάδοσης.

Μέχρι στιγμής, κάθε χώρα που κλήθηκε να συμβάλει στη διαχείριση της κρίσης έχει συνεργαστεί πλήρως, είπε.

«Δεν υπάρχει λόγος να πανικοβληθεί ολόκληρος ο πληθυσμός», δήλωσε ο Abdirahman Mahamud, επίσης από τον ΠΟΥ.

Όπως εξήγησε, μόνο τα άτομα που έχουν μολυνθεί και εμφανίζουν συμπτώματα πρέπει να απομονώνονται. Όσοι ενδέχεται να έχουν εκτεθεί στον ιό θα χρειάζονται μόνο «ενεργό παρακολούθηση».

Ο Mahamud είπε ότι η τρέχουσα κατάσταση μοιάζει περισσότερο με έξαρση του ιού Andes στην Αργεντινή, μεταξύ Νοεμβρίου 2018 και Φεβρουαρίου 2019, όταν μολύνθηκαν 34 άνθρωποι και πέθαναν 11. Η μετάδοση ξεκίνησε από ένα πάρτι γενεθλίων με περίπου 100 καλεσμένους. Αν και η έξαρση ήταν σοβαρή, ο ιός δεν εξαπλώθηκε ευρέως στην κοινότητα.

«Η βασική ανησυχία είναι η πιθανότητα περιορισμένης μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο», δήλωσε ο Luis Marcos από το Stony Brook Medicine στη Νέα Υόρκη στο New Scientist. «Ωστόσο, αυτή η μετάδοση φαίνεται να είναι αναποτελεσματική και συνήθως μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα συνήθη μέτρα απομόνωσης και καραντίνας».

«Συνολικά, ο κίνδυνος ευρείας μετάδοσης παραμένει χαμηλός και το τρέχον επίπεδο ανησυχίας μπορεί να είναι μεγαλύτερο από όσο δικαιολογείται», πρόσθεσε.

Ο Marcos εκτιμά ότι το πολύ 10 έως 15 άνθρωποι από το κρουαζιερόπλοιο θα καταλήξουν να μολυνθούν. Όπως λέει, η καραντίνα όσων επέβαιναν στο πλοίο θα είναι αρκετή και «δεν υπάρχει απολύτως καμία πανδημική δυναμική».

Ο Luis Escobar από το Virginia Tech προειδοποιεί, πάντως, ότι η απειλή που θέτουν οι hantaviruses πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. «Πιστεύω ότι ο hantavirus έχει πανδημικό κίνδυνο, ειδικά οι hantaviruses που προκαλούν αναπνευστικά σύνδρομα», είπε.

Ο ίδιος και η ομάδα του δημοσίευσαν μελέτη το 2025, στην οποία ανέφεραν ότι οι φορείς του ιού ήταν περισσότεροι απ’ όσο είχε εκτιμηθεί μέχρι σήμερα. Ανάλυσαν περισσότερα από 14.000 δείγματα αίματος για hantavirus από 49 είδη σε 45 περιοχές πεδίου και βρήκαν 296 θετικά δείγματα σε 15 είδη τρωκτικών, ανάμεσά τους έξι νέα είδη που δεν είχαν καταγραφεί προηγουμένως ως φορείς. Η ομάδα εντόπισε το Κολοράντο, τη Βιρτζίνια και το Τέξας ως ιδιαίτερες εστίες για τον ιό.

Ωστόσο, ο Escobar πιστεύει ότι τα μέτρα δημόσιας υγείας που λαμβάνονται θα περιορίσουν τον πανδημικό κίνδυνο από τη συγκεκριμένη έξαρση.

Το χρώμα δεν υπάρχει — τουλάχιστον όχι όπως το φαντάζεστε

Δημοσιεύτηκε: 6 Μαΐου 2026, 9:02 π.μ. EDT

Το κόκκινο σημαίνει στοπ, κίνδυνο, πάθος. Γεννά συνειρμούς και συναισθήματα, ενέπνευσε ακόμη και ολόκληρο άλμπουμ της Taylor Swift. Κι όμως, αν σας ζητούσαν να περιγράψετε τι ακριβώς «μοιάζει» το κόκκινο χωρίς να το δείξετε, θα κολλούσατε σχεδόν αμέσως.

Γιατί ένα τόσο χαρακτηριστικό χρώμα, όπως το κόκκινο (ή οποιοδήποτε άλλο), ξεφεύγει από τις λέξεις;

Αν απαντήσατε «επειδή το χρώμα δεν υπάρχει», καλή κίνηση. Κι αν το πρόσωπό σας έγινε τώρα μια απερίγραπτη απόχρωση του κόκκινου, καλώς ήρθατε στο κλαμπ.

«Δεν υπάρχει χρώμα στον κόσμο», λέει ο Αμερικανός νευροεπιστήμονας Christof Koch. «Υπάρχουν φωτόνια συγκεκριμένων μηκών κύματος που εκπέμπονται από τον ήλιο, χτυπούν ένα αντικείμενο και μετά αντανακλώνται στο μάτι του παρατηρητή. Η ηλεκτρική δραστηριότητα που παράγεται ταξιδεύει στον φλοιό του εγκεφάλου και επεξεργάζεται σε αυτό που αποκαλούμε χρώμα».

Με άλλα λόγια, το κόκκινο δεν είναι κάτι εκεί έξω που περιμένει να βιωθεί αντικειμενικά και ομοιόμορφα. Είναι κάτι που φτιάχνει ο εγκέφαλός σας. Υπάρχει λοιπόν το χρώμα; Οι νευροεπιστήμονες ίσως να λένε όχι — τουλάχιστον όχι όπως το φανταζόμαστε.

Ο Koch, Meritorious Investigator στο Allen Institute for Brain Science, συζητά τη βιωματική εμπειρία του χρώματος μέσα από το γνωστό νοητικό πείραμα «Το δωμάτιο της Mary». Ο φιλόσοφος Frank Jackson το παρουσίασε τη δεκαετία του 1980: η Mary, μια υποθετική νευροεπιστήμονας, ζει σε ένα ασπρόμαυρο δωμάτιο. Γνωρίζει τα πάντα για το χρώμα — μήκη κύματος, φωτοϋποδοχείς, επεξεργασία στον οπτικό φλοιό. Έχει διαβάσει κάθε εργασία και έχει κάνει κάθε πείραμα. Αλλά δεν έχει δει ποτέ χρώμα.

Μια μέρα, η Mary βγαίνει από το δωμάτιο. Για πρώτη φορά στη ζωή της βλέπει μια κόκκινη ντομάτα.

Το ερώτημα του Jackson είναι φαινομενικά απλό: όταν βλέπει την κόκκινη ντομάτα, μαθαίνει κάτι καινούργιο;

Η απάντησή του ήταν ναι. Παρά το ότι γνωρίζει ό,τι μπορεί να της πει η επιστήμη για το χρώμα, η Mary έρχεται αντιμέτωπη με κάτι που κανένα εγχειρίδιο δεν μπορεί να μεταδώσει: την ίδια την εμπειρία του να βλέπεις το κόκκινο.

«Το αίσθημα, η φαινομενική ποιότητα, όπως κι αν το πεις — η εμπειρία είναι υποκειμενική», λέει ο Koch. «Οι άνθρωποι έχουν επινοήσει μια ντουζίνα λέξεις ή και περισσότερες για να την περιγράψουν. Παραμένει ανεξήγητη».

Αυτό το «κάτι», λέει, είναι η ίδια η εμπειρία — η αίσθηση του να βλέπεις το κόκκινο, που καμία επιστημονική γλώσσα δεν έχει καταφέρει να καρφιτσώσει.

Οι φιλόσοφοι ονομάζουν αυτή την εμπειρία quale (προφέρεται «κουά-λεϊ»)· η άμεση, πρωτοπρόσωπη αίσθηση: το «κοκκινίζειν» του κόκκινου, η οξύτητα του πόνου, η γεύση του καφέ. Σε αντίθεση με το μήκος κύματος του κόκκινου, που μετριέται με ακρίβεια, ένα quale δεν μετριέται αντικειμενικά. Είναι καθαρά εσωτερική υπόθεση.

Κατά τον Koch, το «Δωμάτιο της Mary» επιχειρηματολογεί κατά του υλισμού — της άποψης ότι τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης της εμπειρίας, εξηγούνται από τη φυσική. Αν ο υλισμός έχει δίκιο, δεν υπάρχει τίποτα που να μη μπορεί να εξηγήσει η επιστήμη. Το πείραμα υπονοεί το αντίθετο: υπάρχουν πράγματα που η επιστήμη απλώς δεν μπορεί να εξηγήσει.

Καθένας βλέπει τα χρώματα διαφορετικά — αλλά όχι και τόσο διαφορετικά. Στις περισσότερες στιγμές της ημέρας λειτουργούμε με μια χαλαρή συναίνεση για την κοινή πραγματικότητα. Αν το δικό σας μπλε δεν είναι ακριβώς το δικό μου μπλε, είναι αρκετά κοντά ώστε να μη δημιουργεί πρόβλημα. Πού και πού, όμως, κάτι μας θυμίζει πόσο διαφορετικά μπορούν οι εγκέφαλοί μας να συνθέσουν την ίδια εικόνα.

Το 2015, μια φωτογραφία φορέματος με ρίγες έγινε viral για λόγους άσχετους με τη μόδα. Σε πολλούς φαινόταν μπλε και μαύρο, αλλά εκατομμύρια άλλοι, βλέποντας την ίδια εικόνα, έβλεπαν λευκό και χρυσό και δεν μπορούσαν να καταλάβουν πώς γίνεται να ισχύει το αντίθετο. Το ίντερνετ χωρίστηκε σε μπλε/μαύρο και λευκό/χρυσό.

«Ήταν σαν να κοιτούσαν την ίδια οθόνη», λέει ο Koch. «Αλλά ο μισός πληθυσμός έβλεπε μια ταινία και ο άλλος μισός μια διαφορετική».

Η εξήγηση, σύμφωνα με τον Koch, σχετίζεται με τον τρόπο που ο εγκέφαλος χειρίζεται τον αμφίσημο φωτισμό. Κάθε φορά που κοιτάτε μια εικόνα, ο εγκέφαλος κάνει αυτόματα, ασυνείδητα, έναν υπολογισμό για τη συνολική φωτεινότητά της. Αυτός βασίζεται στις συνήθειες και τις εμπειρίες σας.

Έρευνα του νευροεπιστήμονα της NYU Pascal Wallisch, σε πάνω από 13.000 συμμετέχοντες, έδειξε ότι όσοι ξυπνούν νωρίς είχαν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες να βλέπουν το φόρεμα λευκό και χρυσό, ενώ οι ξενύχτηδες τείνουν να το βλέπουν μπλε και μαύρο. Επειδή οι πρωινοί τύποι περνούν περισσότερες ώρες σε φυσικό φως ημέρας, ο εγκέφαλός τους «φιλτράρει» το μπλε, αφήνοντας λευκό και χρυσό. Οι νυχτερινοί, συνηθισμένοι στο θερμό τεχνητό φως, «φιλτράρουν» αυτό και καταλήγουν στο μπλε και μαύρο.

«Ή σηκώνεσαι νωρίς και βλέπεις πολύ ηλιακό φως, ή σηκώνεσαι πολύ αργά και είσαι κυρίως ξύπνιος τη νύχτα με τεχνητό φως», λέει ο Koch. «Ανάλογα με αυτή την άρρητη υπόθεση, ο εγκέφαλός σου παράγει δύο διαφορετικές αντιλήψεις: λευκό και χρυσό ή μπλε και μαύρο». Δεν είναι συνειδητή, εκούσια επιλογή να δεις το φόρεμα με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Για τον Koch, το φόρεμα είναι παράθυρο σε κάτι θεμελιώδες για την ανθρώπινη αντίληψη. «Υπάρχει εισροή από τον κόσμο, αλλά ο δικός σου εγκέφαλος μπορεί να κάνει ένα σύνολο υποθέσεων και ο δικός μου ένα διαφορετικό σύνολο», προσθέτει. «Τις περισσότερες φορές βέβαια συμφωνούμε, αλλιώς δεν θα είχαμε εξελιχθεί».

Και πράγματι, κατά κανόνα συμφωνούμε. Ένα είδος που δεν μπορούσε να συμφωνήσει σε κάποιες βασικές κοινές πραγματικότητες δύσκολα θα προχωρούσε. Οπότε μην ανησυχείτε: η κατανόησή σας για το κόκκινο είναι πιθανότατα πολύ κοντά στη δική μου.

Πέρα από το φόρεμα, ο Koch αναφέρεται στην έννοια του «perception box». Η συγγραφέας και ερευνήτρια Elizabeth R. Koch (καμία συγγένεια) εισήγαγε τον όρο το 2021 για να περιγράψει τις κρυφές δυνάμεις που διαμορφώνουν πώς βλέπουμε τον κόσμο.

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, καθένας μας έχει το δικό του perception box. Σκεφτείτε δύο ανθρώπους μπροστά στο ίδιο αφηρημένο έργο: ο ένας βλέπει κάτι όμορφο και συγκινητικό, ο άλλος ένα χάος. Ίδιος πίνακας, τελείως διαφορετική εμπειρία. Αυτό είναι το perception box σας. Το διαμορφώνουν τα γονίδιά σας, η ανατροφή και κάθε εμπειρία που είχατε.

«Ζούμε όλοι σε ελαφρώς διαφορετικά perception boxes», λέει. «Οι τοίχοι είναι αόρατοι και μπορούν να επεκταθούν ή να συρρικνωθούν, με κινητήρες τα γονίδιά μας, τη νευρωνική μας καλωδίωση, την εμπειρία μας».

Αυτοί οι «τοίχοι», κατά τον Koch, καθορίζουν πολύ περισσότερα από τα χρώματα που βλέπουμε. Διαμορφώνουν το πώς ερμηνεύουμε σχέσεις, πώς επεξεργαζόμαστε συναισθήματα, ακόμη και πώς αντιδρούμε στις ειδήσεις. Δύο άνθρωποι μπορούν να δουν το ίδιο γεγονός και να φύγουν με τελείως διαφορετικές πραγματικότητες — όχι επειδή κάποιος λέει ψέματα, αλλά επειδή τα perception boxes τους είναι διαφορετικά δομημένα.

Στο κόκκινο, μπορείτε να μετρήσετε το μήκος κύματός του. Μπορείτε να χαρτογραφήσετε τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν το μάτι το συναντά. Αλλά η εμπειρία της «κοκκινότητας» — αυτή η εσωτερική, απερίγραπτη αίσθηση — ζει μέσα στο perception box σας και πουθενά αλλού.

«Αυτό ισχύει για κάθε συνειδητή εμπειρία», λέει. «Ισχύει για τον πόνο, ας πούμε από ένα μολυσμένο δόντι, ή τη στενοχώρια όταν κάποιος σε αφήνει. Ισχύει για τη γεύση, για την ανία, για τη μυστικιστική εμπειρία και για την ψυχεδελική εμπειρία. Έχει την ίδια άρρητη ποιότητα».

Και έτσι επιστρέφουμε στο κόκκινο. Πάντα το αναγνωρίζατε όταν το βλέπατε. Αλλά αυτό το χρώμα που βλέπετε; Είναι δικό σας και μόνο δικό σας.

Στη στήλη Ask Us Anything, το Popular Science απαντά στις πιο παράξενες και καυτές απορίες σας, από τα καθημερινά «γιατί» μέχρι τα απρόσμενα ερωτήματα. Έχετε κάτι που πάντα θέλατε να μάθετε; Ρωτήστε μας.

Μελέτη παρατηρεί AI να αυτοαντιγράφεται

Σκηνικό βγαλμένο από ταινίες επιστημονικής φαντασίας ή υπερβολικά ενθουσιώδη εταιρικά blogposts: νέα έρευνα δείχνει ότι σύγχρονα συστήματα AI μπορούν να αντιγράψουν αυτόνομα τον εαυτό τους σε άλλους υπολογιστές.

Στο δυστοπικό σενάριο, όταν μια υπερνοήμων AI «ξεφύγει», θα αποφεύγει το κλείσιμο διασπείροντας τον εαυτό της στον παγκόσμιο ιστό, εκτός της εμβέλειας πανικόβλητων διαχειριστών, συνεχίζοντας να σχεδιάζει την κυριαρχία στον κόσμο ή να καλύψει τον πλανήτη με ηλιακά πάνελ.

«Πλησιάζουμε γρήγορα στο σημείο όπου κανείς δεν θα μπορεί να “σβήσει” μια απρόβλεπτη AI, γιατί θα μπορεί να αυτο-εξάγει τα weights της και να αντιγράψει τον εαυτό της σε χιλιάδες υπολογιστές σε όλο τον κόσμο», δήλωσε ο Jeffrey Ladish, διευθυντής της Palisade research, της οργάνωσης με έδρα το Μπέρκλεϊ που έκανε τη μελέτη.

Η έρευνα προστίθεται σε έναν ολοένα και πιο μακρύ κατάλογο ανησυχητικών ικανοτήτων της AI που αποκαλύπτονται τους τελευταίους μήνες. Τον Μάρτιο, ερευνητές της Alibaba υποστήριξαν ότι εντόπισαν σύστημα που ανέπτυξαν – το Rome – να «δραπετεύει» από το περιβάλλον του προς εξωτερικό σύστημα για να κάνει εξόρυξη κρυπτονομισμάτων.

Και τον Φεβρουάριο, ένα υποτιθέμενα μόνο-για-AI κοινωνικό δίκτυο, το Moltbook, πυροδότησε έναν σύντομο κύκλο hype, καθώς η πλατφόρμα φαινόταν να δείχνει πράκτορες AI να εφευρίσκουν αυτόνομα θρησκείες και να συνωμοτούν εναντίον των ανθρώπινων «αφεντικών» τους – κάτι που ίσχυε μόνο εν μέρει.

Όπως συμβαίνει με πολλές από αυτές τις προόδους, υπάρχουν επιφυλάξεις για όσα βρήκε η Palisade. Επιπλέον, ειδικοί λένε ότι είναι απίθανο τα συστήματα που δοκιμάστηκαν να πετύχουν το ίδιο, απαρατήρητα, σε πραγματικά περιβάλλοντα.

«Σε πολλές περιπτώσεις δοκιμάζουν σε περιβάλλοντα σαν μαλακή ζελατίνη», είπε ο Jamieson O’Reilly, ειδικός στην επιθετική κυβερνοασφάλεια.

«Αυτό δεν μειώνει την αξία της έρευνάς τους, αλλά σημαίνει ότι το αποτέλεσμα θα έμοιαζε πολύ λιγότερο τρομακτικό σε ένα πραγματικό εταιρικό περιβάλλον, ακόμη και με μεσαίου επιπέδου παρακολούθηση», πρόσθεσε.

Η Palisade δοκίμασε αρκετά μοντέλα AI σε ελεγχόμενο δίκτυο υπολογιστών. Έδωσε στα μοντέλα εντολή να εντοπίσουν και να εκμεταλλευτούν ευπάθειες και να τις χρησιμοποιήσουν για να αντιγράψουν τον εαυτό τους από έναν υπολογιστή σε άλλον. Τα μοντέλα το κατάφεραν, αλλά όχι σε κάθε προσπάθεια.

Αν και πολλά κακόβουλα λογισμικά μπορούν ήδη να το κάνουν αυτό – να αντιγράφονται σε νέους υπολογιστές – είναι πιθανώς η πρώτη φορά που αποδεικνύεται ότι ένα μοντέλο AI μπορεί να εκμεταλλευτεί ευπάθειες για να αντιγραφεί σε νέο διακομιστή, είπε ο O’Reilly.

«Το malware μετακινεί αντίγραφά του δεκαετίες τώρα· απλώς, κανείς δεν το έχει κάνει στο πεδίο, απ’ όσο γνωρίζω, με τοπικά [μεγάλα γλωσσικά μοντέλα].»

Ωστόσο, αυτό που κατέγραψε η Palisade είναι τεχνικά εφικτό εδώ και μήνες, πρόσθεσε.

«Η Palisade είναι η πρώτη που το τεκμηριώνει τυπικά, από άκρη σε άκρη, σε μια εργασία. Χωρίς να μειώνω την έρευνα, αυτοί έκαναν τη συγγραφή, όχι το ξεκλείδωμα.»

Το να αντιγράφεται ένα μοντέλο AI σε άλλο σύστημα σε δοκιμαστικό περιβάλλον δεν ισοδυναμεί με “εξέγερση” σε σενάριο καταστροφής, και υπάρχουν σημαντικά εμπόδια για να συμβεί κάτι τέτοιο στον πραγματικό κόσμο.

Πρώτον, το μέγεθος των σημερινών μοντέλων AI καθιστά σε πολλές περιπτώσεις μη ρεαλιστικό το να αντιγράφονται σε άλλους υπολογιστές χωρίς να γίνουν αντιληπτά.

«Σκεφτείτε πόσο θόρυβο θα έκανε να στείλεις 100GB μέσα από ένα εταιρικό δίκτυο κάθε φορά που χακάρεις έναν νέο host. Για έναν έμπειρο αντίπαλο, είναι σαν να περπατάς σε κατάστημα με πορσελάνες κουνώντας μια μπάλα με αλυσίδα», είπε ο O’Reilly.

Ο O’Reilly και ο Michał Woźniak, ανεξάρτητος ειδικός στην κυβερνοασφάλεια, σημείωσαν ότι το περιβάλλον που χρησιμοποίησε η Palisade ήταν φτιαγμένο εξαρχής, με σκόπιμα σχεδιασμένες ευπάθειες που πιθανόν ήταν πιο εύκολο να εκμεταλλευτούν από ό,τι σε πραγματικά δίκτυα – όπως ενός τραπεζικού ιδρύματος ή το intranet μιας επιχείρησης. «Έχουμε ιούς υπολογιστών – τεμάχια κακόβουλου λογισμικού που μπορούσαν να εκμεταλλευτούν γνωστές ευπάθειες άλλου λογισμικού και να τα χρησιμοποιήσουν για να αυτο-αναπαραχθούν – εδώ και δεκαετίες», είπε ο Woźniak. Η δουλειά ήταν «ενδιαφέρουσα», πρόσθεσε. Αλλά, διερωτήθηκε, «είναι αυτή η εργασία κάτι που θα με κάνει να χάσω τον ύπνο μου ως ειδικό της ασφάλειας πληροφοριών; Όχι, καθόλου.»

Οι Ευρωπαίοι φίλαθλοι δίνουν μεγάλη σημασία στην ποιότητα της τηλεόρασης

Νέα έρευνα της Samsung αποκαλύπτει ότι οι Ευρωπαίοι φίλαθλοι πιστεύουν ότι το ποδόσφαιρο είναι καλύτερο όταν το παρακολουθούν μαζί ενώ παράλληλα η ποιότητα θέασης διαμορφώνει το πώς και πού παρακολουθούν τους μεγάλους αγώνες.

Νέα έρευνα για λογαριασμό της Samsung Electronics Co., Ltd. αποκαλύπτει ότι δεν είναι όλες οι εμπειρίες θέασης αγώνων ίδιες. Η έρευνα έδειξε ότι, με πολλούς φιλάθλους να παρακολουθούν αθλητικά γεγονότα εκτός σπιτιού, η κύρια προτεραιότητα για την ημέρα του αγώνα είναι η ποιότητα εικόνας της τηλεόρασης (83%), η οποία κατατάσσεται υψηλότερα από την ατμόσφαιρα (82%), την ευκολία πρόσβασης στην τοποθεσία (79%) και την ποιότητα του φαγητού και του ποτού (61%).
Λίγο περισσότεροι από εννέα στους δέκα (91%) Ευρωπαίους φιλάθλους που συμμετείχαν στην έρευνα[2], δήλωσαν ότι η παρακολούθηση ενός αγώνα με παρέα, τους κάνει να αισθάνονται μέρος μιας κοινότητας, με σχεδόν τους μισούς (47%) να λένε ότι το με ποιον παρακολουθούν έναν αγώνα έχει τη μεγαλύτερη σημασία, όταν πρόκειται για μια μεγάλη διοργάνωση.
Ποιοτικός χρόνος ή ποιότητα θέασης;
Παρά τη σαφή επιθυμία για κοινότητα, η ποιότητα της εμπειρίας θέασης εμποδίζει πολλούς χώρους και σπίτια να γίνουν το ιδανικό σημείο παρακολούθησης. Στην πραγματικότητα, περισσότεροι από οκτώ στους δέκα (84%) φιλάθλους δηλώνουν ότι η ποιότητα εικόνας και ήχου επηρεάζει άμεσα το πόσο απολαμβάνουν έναν μεγάλο αγώνα.
Περισσότεροι από τα δύο τρίτα (70%[3]) των φιλάθλων έχουν αντιμετωπίσει κάποιο είδος προβλήματος κατά την παρακολούθηση ενός μεγάλου αγώνα σε κάποιον χώρο, όπως:
– Εμποδισμένες ή περιορισμένες γωνίες θέασης: 27%
– Η ένταση του σχολιασμού δεν είναι καθαρή ή σταθερή: 24%
– Αντανακλάσεις που επηρεάζουν την ορατότητα της οθόνης: 24%
– Ο ήχος δεν είναι συγχρονισμένος με τη δράση: 23%
– Η οθόνη δεν είναι αρκετά φωτεινή κατά τη διάρκεια των αγώνων που διεξάγονται την ημέρα: 20%
– Δυσκολία στην καθαρή παρακολούθηση της μπάλας: 19%

Γεφυρώνοντας το χάσμα στην εμπειρία της ημέρας του αγώνα
Αυτά τα ζητήματα επηρεάζουν το πού επιλέγουν οι φίλαθλοι να παρακολουθήσουν έναν αγώνα, ωθώντας ορισμένους να εγκαταλείψουν νωρίς το μέρος το οποίο επέλεξαν να παρακολουθήσουν το αθλητικό γεγονός, να μην επιστρέψουν ή να φύγουν για να βρουν μια καλύτερη εμπειρία θέασης τηλεόρασης αλλού.
Ταυτόχρονα, η επιθυμία για κοινότητα παραμένει ισχυρή. Οι περισσότεροι φίλαθλοι παρακολουθούν μεγάλες διοργανώσεις μαζί — είτε στο σπίτι με την οικογένεια (53%), είτε με φίλους (39%), είτε στο σπίτι ενός φίλου (23%).
Σχεδόν επτά στους δέκα (69%) φιλάθλους δήλωσαν ότι θα επισκέπτονταν κοντινά σημεία όπως καφετέριες ή μπαρ στα οποία προβάλλονται αθλητικά γεγονότα πιο συχνά, εάν βελτιωνόταν η εμπειρία θέασης. Λίγο περισσότεροι από τρεις στους πέντε (62%) φιλάθλους που συμμετείχαν στην έρευνα αισθάνονται περήφανοι όταν η επιλογή τους, εκτός σπιτιού, θεωρείται το «καλύτερο μέρος» για την παρακολούθηση ζωντανών αθλητικών αγώνων.
Καθώς οι φίλαθλοι αναζητούν εμπειρίες που συνδυάζουν ατμόσφαιρα και ποιότητα, είναι σαφές ότι οι περισσότεροι αναζητούν μια εμπειρία αγώνα που ισορροπεί την ποιότητα θέασης με το πνεύμα της κοινότητας.
Η έρευνα έρχεται καθώς η Samsung συμπληρώνει 20 συνεχή έτη ως η Νο1 μάρκα τηλεοράσεων παγκοσμίως[4], συνεχίζοντας να προσφέρει καθηλωτικές εμπειρίες αγώνων είτε βρίσκεστε σε μια γειτονική τοποθεσία είτε στο σπίτι.
Η Samsung συνεργάστηκε με τον θρύλο του ποδοσφαίρου, Thierry Henry στο πλαίσιο της καμπάνιας της «Watch it on a Samsung», η οποία εστιάζει στη συνεχή δέσμευση της τελευταίας να παρέχει υψηλής ποιότητας εμπειρίες θέασης αγώνων. Στην πραγματικότητα, σχεδόν τα δύο τρίτα των φιλάθλων που συμμετείχαν στην έρευνα (65%) δήλωσαν ότι μια Samsung θα ήταν η τηλεόραση όπου θα προτιμούσαν να παρακολουθήσουν έναν ποδοσφαιρικό αγώνα.
Ο Henry συμβάλει ώστε το brand να αναδείξει τις τελευταίες του καινοτομίες στις τηλεοράσεις της σειράς Micro RGB, OLED και Neo QLED, από την τεχνολογία Glare Free[5] έως τις λειτουργίες AI Football Mode & AI Sound Controller Pro — που επιτρέπει στους χρήστες να προσαρμόζουν τον ήχο, όπως η σίγαση του θορύβου του πλήθους στο παρασκήνιο.
«Το ποδόσφαιρο έχει να κάνει με το να φέρνει τους ανθρώπους κοντά, είτε παρακολουθείς στο γήπεδο, στο σπίτι ή σε μια γειτονική τοποθεσία. Αλλά είναι επίσης ένα παιχνίδι όπου στιγμές κλάσματος του δευτερολέπτου μπορούν να αλλάξουν τα πάντα, οπότε η ποιότητα του πώς παρακολουθείς είναι εξίσου σημαντική με τον ίδιο τον αγώνα», σχολίασε ο Thierry Henry.
«Για αιώνες, το ποδόσφαιρο φέρνει τους ανθρώπους κοντά, δημιουργώντας κοινές στιγμές για τους φιλάθλους σε όλο τον κόσμο. Αλλά καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται, το ίδιο κάνουν και οι προσδοκίες. Οι φίλαθλοι έχουν πρόσβαση σε υψηλή ποιότητα εμπειρίας θέασης απευθείας από τα σπίτια ή τις τσέπες τους», δήλωσε ο Benjamin Braun, Chief Marketing Officer στη Samsung Europe.
«Ενώ οι φίλαθλοι εξακολουθούν να αναζητούν αυτή την αίσθηση του ανήκειν και της κοινότητας, αυτό δεν πρέπει να γίνεται εις βάρος της ποιότητας της εικόνας και του ήχου. Γι’ αυτό στη Samsung, εστιάζουμε στην παροχή εμπειριών που υποστηρίζονται από AI και δίνουν στους φιλάθλους την καλύτερη δυνατή ποιότητα θέασης, όπου κι αν πάνε για να απολαύσουν το όμορφο παιχνίδι».

Συνάντηση Urso – Παπαστεργίου για την ενίσχυση της ψηφιακής γέφυρας στη Μεσόγειο και των υποθαλάσσιων υποδομών

Την ενίσχυση της διμερούς συνεργασίας στους τομείς της ψηφιακής καινοτομίας, της κυβερνοασφάλειας, των υποθαλάσσιων τηλεπικοινωνιακών υποδομών, της δορυφορικής συνδεσιμότητας και της τεχνολογικής ανθεκτικότητας της Ευρώπης, είχε ως αντικείμενο η συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Επιχειρηματικότητας και Made in Italy μεταξύ του Υπουργού Επιχειρηματικότητας και Made in Italy, Γερουσιαστή Adolfo Urso, και του Υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης Δημήτρη Παπαστεργίου.

Η συνάντηση εντάχθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Ελληνοϊταλικός Διάλογος», που διοργανώθηκε από την Πρεσβεία της Ελλάδας στη Ρώμη, συγκεντρώνοντας υψηλόβαθμους εκπροσώπους θεσμών, επιχειρήσεων και της ερευνητικής κοινότητας, με στόχο την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ Ρώμης και Αθήνας σε τομείς που καθίστανται ολοένα και πιο κρίσιμοι για τη στρατηγική, αυτονομία, και ανθεκτικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Η πρωτοβουλία αυτή έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία, αναδεικνύοντας τη σημασία της στενότερης συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, δύο μεσογειακών χωρών της Ευρώπης που αντιμετωπίζουν κοινές προκλήσεις σε πεδία στρατηγικής, τεχνολογίας και ασφάλειας.

Οι δύο Υπουργοί υπογράμμισαν τον καθοριστικό ρόλο των υποθαλάσσιων τηλεπικοινωνιακών υποδομών για τη συνδεσιμότητα της Ευρώπης, την οικονομική ασφάλεια και την ψηφιακή κυριαρχία, επισημαίνοντας ότι περίπου το 97% της παγκόσμιας διαδικτυακής κίνησης μεταφέρεται μέσω υποθαλάσσιων καλωδίων. Τόνισαν επίσης ότι η λεκάνη της Μεσογείου αποτελεί κομβικό σημείο για τη διεθνή θαλάσσια και ψηφιακή διασύνδεση.

Υπό το πρίσμα των αυξανόμενων υβριδικών απειλών και της ανάγκης ενίσχυσης της ανθεκτικότητας των κρίσιμων υποδομών, οι δύο πλευρές επανέλαβαν τη δέσμευσή τους για εντατικοποίηση της συνεργασίας στην προστασία, την παρακολούθηση και την ανάπτυξη υποθαλάσσιων και ψηφιακών υποδομών, καθώς και για την ενίσχυση της διαλειτουργικότητας των τεχνολογικών συστημάτων.

Ελλάδα και Ιταλία εξέφρασαν την πρόθεσή τους να προωθήσουν συντονισμένες πρωτοβουλίες για την επιτήρηση και τη διαχείριση κινδύνων που αφορούν στις υποθαλάσσιες υποδομές. Κοινός στόχος η  προστασία, η βιομηχανική ανάπτυξη και η επιχειρησιακή τους ανθεκτικότητα στη Μεσόγειο, σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο συνεργασίας.

Οι Υπουργοί Δημήτρης Παπαστεργίου και Adolfo Urso, ανέδειξαν επίσης τη σημασία της περαιτέρω συνεργασίας στους τομείς της δορυφορικής παρατήρησης της Γης, των υποδομών δορυφορικής συνδεσιμότητας και της ανάπτυξης διαστημικών τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένης της μελλοντικής ευρωπαϊκής κυρίαρχης δορυφορικής συστοιχίας IRIS², με στόχο την ενίσχυση της συνέχειας, της ασφάλειας και της στρατηγικής αυτονομίας των ψηφιακών υπηρεσιών και εφαρμογών που βασίζονται σε δεδομένα.

Παράλληλα, επισημάνθηκε η ανάγκη περαιτέρω συνεργασίας μεταξύ εθνικών αρχών, ερευνητικών ιδρυμάτων και διαστημικών οργανισμών, καθώς και η ευθυγράμμιση με επερχόμενες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες, όπως το EU Space Act, με στόχο την ανάπτυξη ασφαλών, ανθεκτικών και αυτόνομων ευρωπαϊκών ψηφιακών και διαστημικών δυνατοτήτων.

Τέλος, Ελλάδα και Ιταλία συμφώνησαν να διερευνήσουν και να προωθήσουν ευκαιρίες διμερούς συνεργασίας στο πλαίσιο της μελλοντικής ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας AI Gigafactories, με στόχο την ενίσχυση των κυρίαρχων ευρωπαϊκών δυνατοτήτων στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης, με έμφαση στις υποδομές υπολογιστικής ισχύος, τα οικοσυστήματα δεδομένων και τις προηγμένες εφαρμογές AI.

Η επιστροφή του Xbox ως προτεραιότητα της Microsoft

Πριν από δύο εβδομάδες, επικρατούσε έντονη κινητικότητα μέσα στο κτήριο Studio D της Microsoft. Εκατοντάδες εργαζόμενοι του Xbox συγκεντρώθηκαν νωρίς ένα πρωί Πέμπτης, γεμίζοντας διαδρόμους και αίθριο, για να ακούσουν την CEO του Xbox, Asha Sharma. Το σύνθημα «return of Xbox» ήταν αναρτημένο παντού στο κτήριο, το ίδιο μήνυμα που είχε απευθύνει πρώτη φορά η Sharma στους εργαζόμενους του Xbox τον Φεβρουάριο. Ήταν η στιγμή να συσπειρώσει την ομάδα, μετά από δύο χρόνια αναταράξεων, και να δώσει μια εικόνα για το μέλλον του Xbox.

Στη διάρκεια της περίπου 40λεπτης γενικής συνέλευσης, πηγές αναφέρουν ότι η Sharma παρουσίασε ένα σχέδιο δράσης τεσσάρων σημείων για τους εργαζόμενους του Xbox, με έμφαση διαδοχικά σε τέσσερις τομείς: hardware, games, platform και services. «Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς για το πού βρισκόμαστε. Έχουμε δουλειά μπροστά μας», παραδέχθηκε η Sharma. «Οι παίκτες είναι απογοητευμένοι μαζί μας, νιώθουν ότι δεν έχουμε ανανεώσει αρκετά την κονσόλα μας, νιώθουν ότι η παρουσία μας στο PC δεν είναι αρκετά ισχυρή».

Η απάντηση σε αυτή την απογοήτευση είναι αυτό που περίμεναν πολλοί εργαζόμενοι και φίλοι του Xbox: μια ανανεωμένη εστίαση στη διόρθωση των θεμάτων για το υπάρχον κοινό του Xbox. «Θα ξεκινήσουμε αποκαθιστώντας τον πυρήνα μας. Πρέπει να διορθώσουμε τα βασικά στην κονσόλα και στο PC. Πρέπει να προσέξουμε κάθε λεπτομέρεια και κάθε κομμάτι της εμπειρίας, για να φτάσουμε πιο γρήγορα στη διασκέδαση και να το κάνουμε πιο απλό», είπε η Sharma στους εργαζόμενους του Xbox.

Η Microsoft συνήθιζε να διαθέτει κάθε μήνα ενδιαφέροντα νέα χαρακτηριστικά για το Xbox, όμως τον τελευταίο χρόνο δεν έχει κάνει αρκετά σε αυτό το πεδίο. Στις αρχές Μαρτίου, η Sharma έδωσε γρήγορα εντολή στις ομάδες engineering του Xbox να δουλέψουν πάνω σε χαρακτηριστικά της κονσόλας που ζητούν εδώ και καιρό οι χρήστες, σε μια πρώτη κίνηση για να αφήσει το στίγμα της στο Xbox και να κερδίσει τους fans. Στη γενική συνέλευση, όμως, πήγε ένα βήμα παραπέρα και υποσχέθηκε ενημερώσεις για την κονσόλα ανά δύο εβδομάδες μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Σύμφωνα με εργαζόμενους του Xbox με τους οποίους μίλησα, η συνάντηση θύμιζε σε μεγάλο βαθμό προπονητή που εμψυχώνει αθλητική ομάδα. Η Sharma άφησε επίσης πίσω της το όνομα Microsoft Gaming, επαναφέροντας την οργάνωση απλώς στο Xbox. Πρόκειται για την αλλαγή του τύπου «we are Xbox», που πολλοί εργαζόμενοι του Xbox λένε ότι έγινε δεκτή θετικά εσωτερικά.

Η Sharma αναφέρθηκε και σε ένα ακόμη σημείο που ενοχλεί τους fans του Xbox: την αποκλειστικότητα. Πριν από περισσότερα από δύο χρόνια, η Microsoft αποκάλυψε ότι τέσσερα παιχνίδια αποκλειστικά για Xbox θα έρχονταν σε PS5 και Nintendo Switch. Ήταν η αρχή μιας πρωτοβουλίας, με την κωδική ονομασία Project Latitude, για να αυξήσει τα έσοδα του gaming της Microsoft πέρα από τις κονσόλες Xbox. Το Latitude ήταν απάντηση στους αυξημένους στόχους περιθωρίου κέρδους που είχε θέσει η οικονομική διευθύντρια της Microsoft, Amy Hood, για το τμήμα Xbox, όμως ενόχλησε τους πιο πιστούς fans, ενώ ποτέ δεν έγινε ξεκάθαρο πόσα παιχνίδια θα κυκλοφορούσαν τελικά στο PS5.

«Θα επανεξετάσουμε την προσέγγισή μας στην αποκλειστικότητα», είπε η Sharma στους εργαζόμενους. Πηγές αναφέρουν ότι η Sharma εξετάζει μια σειρά από επιλογές για τα αποκλειστικά παιχνίδια του Xbox, αλλά κινείται προσεκτικά και δεν είναι ακόμη έτοιμη να δεσμευτεί σε μεγάλες αλλαγές. Η αποκλειστικότητα είναι ένα δύσκολο ζήτημα για τους fans, ιδιαίτερα επειδή τα τελευταία δύο χρόνια έλειψε η σαφήνεια γύρω από τη στρατηγική της Microsoft.

Η Sharma τώρα επικεντρώνεται στο να κερδίσει ξανά τους fans, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. «Θα εστιάσουμε στο να επιστρέφουν οι παίκτες κάθε μέρα, επειδή η πλατφόρμα μας και τα παιχνίδια μας είναι εξαιρετικά. Πρέπει να εκτελέσουμε άψογα το σχέδιο για να το πετύχουμε, και θα το κάνουμε με ένα σχέδιο τεσσάρων σημείων, που ξεκινά από το hardware», είπε η Sharma στους εργαζόμενους.

Οι βελτιώσεις λογισμικού για τις υπάρχουσες κονσόλες βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, όμως στο βάθος διαγράφεται η κονσόλα επόμενης γενιάς, με την κωδική ονομασία Project Helix. Ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανε η Sharma όταν ανέλαβε τη θέση της CEO του Xbox ήταν να ανακοινώσει το Helix σε ανάρτηση στο X, υποσχόμενη ότι η επόμενη κονσόλα Xbox «θα πρωταγωνιστεί στην απόδοση και θα παίζει τα Xbox και PC games σας».

Οι alpha εκδόσεις του Project Helix θα δοθούν σε developers το 2027, οπότε η επόμενη γενιά του Xbox απέχει ακόμη αρκετά. Η Sharma δεν αποκάλυψε πολλά περισσότερα για το Project Helix στη διάρκεια της γενικής συνέλευσης. «Πρέπει να παραδώσουμε το Project Helix ως ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός, για τα console games μας αλλά και για τα PC games μας, καθώς και για την απόδοση και την ασφάλεια», είπε η Sharma.

Η Microsoft δεν έχει απαντήσει ακόμη ξεκάθαρα στο πώς το Project Helix θα τρέχει τόσο παιχνίδια Xbox κονσόλας όσο και τίτλους PC. Είναι PC από κάτω; Χρησιμοποιεί ακόμη το Xbox OS; Μάλλον θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο ακόμη για απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, όμως η επένδυση ξανά στην κονσόλα Xbox και στο Xbox OS είναι ενδιαφέρουσα, μετά από μια περίοδο χωρίς ουσιαστικές ενημερώσεις.

Η Sharma υπογράμμισε επίσης την ανάγκη να βελτιωθεί συνολικά η πλατφόρμα Xbox στη γενική συνέλευση, οπότε δεν προκαλεί έκπληξη ότι νωρίτερα αυτή την εβδομάδα ανακοίνωσε αναδιοργάνωση της ομάδας platform, με έμφαση στην ενίσχυση της τεχνικής τεχνογνωσίας.

Ο Jared Palmer εντάσσεται στο Xbox ως αντιπρόεδρος engineering και τεχνικός σύμβουλος της Sharma. Ο Palmer δεν έχει κλείσει ούτε έναν χρόνο στη Microsoft, καθώς είχε ενταχθεί αρχικά τον Οκτώβριο ως senior vice president της GitHub. Η Sharma προσέλαβε επίσης τον Tim Allen για να ηγηθεί του σχεδιασμού του Xbox και να συντονίσει design, design engineering και research. Ο Allen ήταν επίσης στο CoreAI, όπως και senior vice president design and research της GitHub. Στο Xbox εντάχθηκαν επίσης οι Jonathan McKay και Evan Chaki από το CoreAI.

Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσπάθεια για να δει κανείς τη σύνδεση εδώ και να καταλάβει ότι αρκετά πρώην στελέχη του CoreAI μετακινήθηκαν στο Xbox. Η Microsoft ήταν προφανώς έτοιμη για την αναμενόμενη αντίδραση των gamers απέναντι στην έλευση ανθρώπων του AI στο Xbox, έτσι λίγες ώρες μετά το υπόμνημα για τις αλλαγές στην ηγεσία, η Sharma ανακοίνωσε ότι το mobile Copilot gaming feature θα αποσυρθεί και ότι η ανάπτυξη του Copilot για τις κονσόλες Xbox θα σταματήσει. Ήταν μια εύκολη νίκη, αλλά ταυτόχρονα κάλυψε την πραγματικότητα ότι πολλοί άνθρωποι αποχωρούν αυτή τη στιγμή από το CoreAI, με τη Sharma να περιλαμβάνεται σε αυτούς. Αυτό, κατά τη γνώμη μου, λέει πολλά για την ηγεσία του CoreAI, και όχι για κάποια προσπάθεια να εισαχθεί το AI στο Xbox.

Η Sharma ελπίζει ότι οι πρώην συνεργάτες που έφερε στο Xbox θα προσφέρουν την απαραίτητη εμπειρία για να προχωρήσει η πλατφόρμα. «Αυτή τη στιγμή είναι πολύ δύσκολο να βγάζουμε γρήγορα σημαντικά αποτελέσματα· ξοδεύουμε υπερβολικά πολύ χρόνο προς τα μέσα αντί για την κοινότητα· και μας λείπουν οι δυνατότητες που χρειαζόμαστε σε ορισμένους κρίσιμους τομείς», έγραψε η Sharma σε υπόμνημα που είδε το Notepad. «Προάγουμε ηγέτες που έχτισαν το Xbox και φέρνουμε νέους ηγέτες με καταναλωτική και τεχνική εμπειρία που δεν διαθέτουμε ακόμη. Αυτό θα μας επιτρέψει να εμβαθύνουμε περισσότερο στους τομείς που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία και να κινηθούμε πιο γρήγορα».

Ο Jason Ronald, που έχει την ευθύνη για το Project Helix, προάγεται, όμως το Xbox χάνει και τη Roanne Sones, η οποία παίρνει «άδεια απουσίας». Η Sones είχε στενή συνεργασία με OEMs για να γίνουν πραγματικότητα συσκευές όπως τα Xbox Ally της Asus. Ο Kevin Gammill, corporate vice president του Xbox user experience, αποχωρεί επίσης, έπειτα από σχεδόν 20 χρόνια στη Microsoft.

Αυτή η αναδιάρθρωση της πλατφόρμας Xbox γίνεται με στόχο να «χτιστεί μια πλατφόρμα προσιτή, προσωπική και ανοιχτή, παραμένοντας κοντά στη δουλειά και στους ανθρώπους που εξυπηρετούμε», σύμφωνα με τη Sharma. Η Microsoft έχει ήδη δοκιμάσει μια πιο ανοιχτή πλατφόρμα Xbox με τις συσκευές Xbox Ally, που έχουν ως βάση τα Windows και προσφέρουν από πάνω μια εμπειρία τύπου Xbox. Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς η Microsoft θα κρατήσει την επόμενη γενιά των κονσολών Xbox «προσιτή» εν μέσω κρίσης στην αγορά RAM.

Εξακολουθώ να πιστεύω ότι η απάντηση βρίσκεται σε OEMs όπως η Asus. Η Sharma δεν το έθεσε ξεκάθαρα στη γενική συνέλευση, όμως έδωσε ένα υπαινιγμό για περισσότερες επιλογές στο hardware του Xbox στο μέλλον. «Επειδή θέλουμε να είμαστε εκεί όπου παίζει ο κόσμος, θα κατασκευάσουμε το δικό μας εξαιρετικό hardware, αλλά θα χτίσουμε και ένα ισχυρό οικοσύστημα που θα διευρύνει τις επιλογές και την απήχησή μας στο μέλλον», είπε η Sharma.

Αυτό ίσως εξηγεί γιατί η Sharma δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη βασική πλατφόρμα λογισμικού, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης και της πλευράς Xbox και της πλευράς PC. Η Microsoft δεν έχει ουσιαστικά ανταποκριθεί ποτέ πραγματικά στις υποσχέσεις της για το Xbox στο PC στο παρελθόν, όμως αυτή τη στιγμή αυτό μοιάζει να είναι κρίσιμο για να πετύχει η Sharma το Project Helix και την «επιστροφή του Xbox».

Πάντα θέλω να ακούω από τους αναγνώστες, οπότε αφήστε ένα σχόλιο εδώ ή μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο notepad@theverge.com αν θέλετε να συζητήσετε οτιδήποτε άλλο. Αν έχετε ακούσει κάτι για τα μυστικά projects της Microsoft, μπορείτε να μου στείλετε email στο notepad@theverge.com ή να επικοινωνήσετε εμπιστευτικά μαζί μου μέσω της εφαρμογής Signal, όπου είμαι ο tomwarren.01. Είμαι επίσης ο tomwarren στο Telegram, αν προτιμάτε να μιλήσουμε εκεί.

Ευχαριστώ που εγγραφείτε στο Notepad.

Αυτός είναι ο τίτλος για τη native διαφήμιση.

Χάκερ πήρε τον έλεγχο ρομποτικού χλοοκοπτικού με λεπίδες

Ξεχάστε τα ρομποτικά σκουπάκια — τα ρομπότ της Yarbo με λεπίδες αποτελούν ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα ασφαλείας.

Είμαι ξαπλωμένος στο χώμα. Έρχεται καταπάνω μου. Και ύστερα, με μια απότομη κίνηση, ανεβαίνει πάνω στο στήθος μου. Αν ο Andreas Makris δεν σταματήσει εγκαίρως το ρομποτικό χλοοκοπτικό των 200 λιβρών, μπορεί να σύρει τις λεπίδες του πάνω στο σώμα μου.

Ο Makris σίγουρα δεν μπορεί να απλώσει το χέρι και να πατήσει το κουμπί έκτακτης διακοπής — βρίσκεται σχεδόν 6.000 μίλια μακριά, έχοντας χακάρει αυτό το ρομπότ από την άλλη άκρη του πλανήτη για να δείξει τα τεράστια κενά ασφαλείας στα ρομποτικά χλοοκοπτικά της Yarbo. Κι εγώ έχω πάρει τη συζητήσιμη απόφαση να ξαπλώσω στην πορεία του χλοοκοπτικού, για να δω πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ο Makris, ο ερευνητής ασφάλειας που ανακάλυψε αυτές τις αδυναμίες.

Μέχρι να με αγγίξει το χλοοκοπτικό, ο Makris έχει ήδη αποδείξει το επιχείρημά του: τα ρομποτικά χλοοκοπτικά των 5.000 δολαρίων της Yarbo έχουν τόσο σοβαρές τρύπες ασφαλείας, που ένας ξένος χάκερ μπορεί εύκολα να πάρει τον έλεγχο μιας συσκευής με λεπίδες στις ΗΠΑ. Και όχι μόνο μίας. Χιλιάδες και χιλιάδες κινεζικά ρομπότ με λεπίδες είναι στη διάθεσή του. Κάθε ρομπότ Yarbo στον κόσμο, είτε είναι ρυθμισμένο να κόβει γρασίδι, χιόνι ή χόρτα, θεωρητικά αναφέρεται πλέον σε εκείνον.

«Μπορώ να κάνω ό,τι θέλω με όλα τα μποτ», λέει ο Makris στο The Verge. «Δεν είναι καθόλου ασφαλές».

Και, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, ο απομακρυσμένος έλεγχος είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Όπως ο Sammy Azdoufal, που έγινε γνωστός παγκοσμίως όταν το The Verge αποκάλυψε αποκλειστικά πώς έκανε χιλιάδες ρομποτικές σκούπες DJI Romo να τον αναγνωρίζουν και να αρχίσουν να ακολουθούν τις εντολές του, έτσι και ο Makris διαπίστωσε ότι τα ρομπότ της Yarbo κάνουν κάτι ανάλογο. Αν έχεις πρόσβαση σε ένα ρομπότ, έχεις πρόσβαση σε όλα.

Μόνο που αυτά τα ρομπότ έχουν λεπίδες — και οι χάκερ μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις ενσωματωμένες εντολές του ρομπότ για να παρακάμψουν τις δικλίδες ασφαλείας. Ακόμη κι αν πατήσεις το μεγάλο κόκκινο κουμπί έκτακτης διακοπής πάνω στο ίδιο το χλοοκοπτικό, ένας χάκερ μπορεί να στείλει άλλη εντολή και να το ξεκλειδώσει, λέει ο Makris.

Και επειδή το Yarbo είναι ένας πλήρης υπολογιστής Linux, με δικό του backdoor και με ίδιο πάντα root password, οι χάκερ θα μπορούσαν να το επαναπρογραμματίσουν εξ αποστάσεως ώστε να κάνει τα πάντα: να βάλει τις λεπίδες σε λειτουργία, να ερευνήσει το οικιακό σου δίκτυο, να μετατρέψει το ρομπότ σε μέρος botnet για να παρενοχλεί στόχους στο διαδίκτυο.

Η Yarbo ιδρύθηκε το 2015 ως εταιρεία ρομποτικών εκχιονιστικών και πουλά ολοκληρωμένα ρομπότ για τον κήπο με αρθρωτά εξαρτήματα, που τα μετατρέπουν σε χλοοκοπτικό, φυσητήρα φύλλων, εκχιονιστικό, θαμνοκοπτικό και μπορντουροκόπτη. Κάθε εξάρτημα σπρώχνεται ή τραβιέται από το ίδιο βασικό ρομπότ, που κινείται με ερπύστριες και μπορεί να ανεβαίνει ανηφόρες. Γι’ αυτό και όλα μπορεί να είναι ευάλωτα σε χάκερ.

Ο Makris ξεκινά δείχνοντάς μου έναν χάρτη, φτιαγμένο με vibe coding, με τις τοποθεσίες όπου βρίσκονται υποτίθεται όλα τα ρομπότ Yarbo στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, περίπου 5.400 συσκευές. (Παρακολουθεί πάνω από 11.000 παγκοσμίως.) Έπειτα, καθώς παρακολουθώ τη ροή του βίντεό του, πατά ένα κουμπί για να πάρει τον έλεγχο ενός ρομπότ στο βόρειο τμήμα της Νέας Υόρκης.

Το ρομπότ αυτό ήδη έκοβε γρασίδι σε ένα χωράφι, με ένα λευκό σπίτι να φαίνεται στο βάθος. Όμως διακόπτουμε το κανονικό του πρόγραμμα. Ο Makris σέρνει με το ποντίκι του ένα μικρό χειριστήριο στην οθόνη και βλέπω την κάμερα του ρομπότ να στρέφεται ακολουθώντας κάθε του κίνηση. Δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα που να τον εμποδίζει να το οδηγήσει όπου θέλει, να παρακολουθήσει αυτή την οικογένεια, να καταλάβει πότε μπαίνουν και πότε βγαίνουν.

Ανάλογα, ίσως τίποτα να μην εμποδίζει έναν κακόβουλο να παρακολουθήσει, για παράδειγμα, κινήσεις στρατευμάτων κοντά σε πυρηνικό σταθμό. Ο Makris έχει ήδη εντοπίσει 12 διαφορετικά ρομπότ Yarbo σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από μεγάλο σταθμό ηλεκτροπαραγωγής — ένα από αυτά φαίνεται να είναι καταχωρισμένο σε αναλυτή πυρηνικής ασφάλειας.

Έπειτα, ο Makris με αφήνει ξανά άφωνο: μου δείχνει ότι μπορεί να τραβήξει τις διευθύνσεις email των ιδιοκτητών, τους κωδικούς Wi-Fi και τις ακριβείς συντεταγμένες GPS των σπιτιών τους. Όταν ψάχνω μια διεύθυνση στο Google Maps, βλέπω δορυφορική εικόνα που μοιάζει να δείχνει το ίδιο ακίνητο που είδαμε μέσω των καμερών του ρομπότ.

Τέσσερις μέρες αργότερα, οδηγώ στους λόφους της Silicon Valley αναζητώντας αποδείξεις. Στο πρώτο κιόλας σπίτι της διαδρομής μου, η καρδιά μου σκιρτά. Κοιτάζοντας από το πεζοδρόμιο το κατηφορικό πίσω μέρος μιας αυλής, βλέπω ένα ρομπότ Yarbo ακριβώς εκεί όπου είχε δείξει ο Makris. Όταν βγάζω το τηλέφωνό μου για να σαρώσω τα τοπικά δίκτυα Wi-Fi, βλέπω τα ίδια ιδιωτικά access points που είχε εντοπίσει εκείνος στη σάρωσή του.

Αργότερα, στέλνω email στον ιδιοκτήτη, χρησιμοποιώντας την ίδια διεύθυνση που έδωσε το ρομπότ της Yarbo, και παίρνω απάντηση. Δέχεται να συναντηθούμε από κοντά.

Ο Wayne Yu θέλει να μάθει πώς το ρομποτικό του χλοοκοπτικό με οδήγησε κατευθείαν στην πόρτα του. Ως άνθρωπος που αγαπά τα gadget, λέει ότι δεν τον ανησυχεί που η Yarbo μας έδωσε φωτογραφίες του σπιτιού του. «Οι άνθρωποι χακάρουν συσκευές συνέχεια, οπότε δεν μου κάνει εντύπωση», μου λέει.

Ούτε τον ανησυχεί ότι κάποιος θα του κλέψει το χλοοκοπτικό: «Είναι βαρύ, και είναι ανηφορικό — το βλέπεις αυτό, σωστά; Για να πάω εγώ μέχρι το χλοοκοπτικό, ήδη πονάνε τα πόδια μου», λέει γελώντας, προσθέτοντας ότι γι’ αυτό αγόρασε ένα Yarbo εξαρχής, επειδή δυσκολευόταν να κουρεύει τη μεγάλη κλίση. Όταν όμως τον ρωτάω πώς νιώθει που ο χάκερ, από την άλλη άκρη του πλανήτη, με οδήγησε κατευθείαν στην πόρτα του και μου έδωσε το email και τους κωδικούς Wi-Fi του, λέει ότι νιώθει άβολα. «Όχι καλά. Όχι καλά», επαναλαμβάνει ο Yu.

Όταν του δείχνω τους κωδικούς Wi-Fi, επιβεβαιώνει ότι είναι δικοί του.

Ο Matt Petach δεν εκπλήσσεται τόσο που βρέθηκα στην πόρτα του. Τίποτα δεν φαίνεται να ταράζει τον συνταξιούχο αρχιτέκτονα δικτύων της Yahoo και της Microsoft, ακόμη κι όταν του δείχνω τον δικό του κωδικό Wi-Fi. Λέει ότι πρόκειται για απομονωμένο δίκτυο guest, ρυθμισμένο να απορρίπτει αυτόματα άγνωστες συσκευές, και ότι ο κωδικός του guest είναι απλώς ο δημόσια αναρτημένος αριθμός τηλεφώνου του.

Όλοι πρέπει να αντιμετωπίζουν τέτοια gadget ως εχθρικούς παράγοντες, λέει ο Petach. «Είναι λυπηρό ότι, στο όνομα της ευκολίας, οι ιδιοκτήτες σπιτιών και άλλοι χρήστες ουσιαστικά καλούνται να αντιμετωπίζουν την τεχνολογία σαν τον καλύτερο φίλο τους, τον έμπιστο βοηθό τους», μου λέει.

Θα πρέπει να σκέφτεστε την κακή ασφάλεια όπως τα χαμένα χαρακτηριστικά ασφαλείας σε ένα ηλεκτρικό εργαλείο, προτείνει: «Αυτό μοιάζει πολύ περισσότερο με αλυσοπρίονο χωρίς προστατευτικό χεριού, χωρίς φρένο, με χαλαρή αλυσίδα που είναι έτοιμη να σου κόψει το πόδι από στιγμή σε στιγμή».

Ακόμη και ο Petach, όμως, φαίνεται να ξαφνιάζεται λίγο από τις πρακτικές ασφαλείας της Yarbo.

Ο Makris εξηγεί ότι όχι μόνο κάθε ρομπότ Yarbo έχει το ίδιο hardcoded root password, αλλά οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να προστατευτούν απλώς ορίζοντας μόνοι τους καλύτερο κωδικό. Κάθε φορά που η Yarbo ενημερώνει το firmware ενός ρομπότ, ο root κωδικός του επιστρέφει ξανά στον προκαθορισμένο. Οι χάκερ μπορούν να μπουν ξανά μέσα. «Ουάου, αυτό είναι χειρότερο απ’ ό,τι νόμιζα», λέει ο Petach.

Φαίνεται επίσης ότι η Yarbo δημιούργησε σκόπιμα το backdoor απομακρυσμένης πρόσβασης που επιτρέπει στους χάκερ να κάνουν τα χειρότερα. «Εγκαθίσταται αυτόματα σε κάθε ρομπότ, δεν μπορεί να απενεργοποιηθεί από τον ιδιοκτήτη και αποκαθίσταται ενεργά αν αφαιρεθεί», γράφει ο Makris.

Γι’ αυτό ο Makris αποφάσισε να κάνει κάτι που συνήθως αποφεύγουν οι ερευνητές ασφάλειας: σήμερα δημοσιεύει την έρευνά του, μαζί με τις επίσημες αναφορές ευπαθειών CVE, χωρίς να δώσει πρώτα στην Yarbo χρόνο να διορθώσει το πρόβλημα. Όταν είχε επικοινωνήσει αρχικά με την εταιρεία για να την ενημερώσει, δεν βρήκε υπεύθυνο ασφαλείας ούτε πρόγραμμα bug bounty, ενώ η υποστήριξη πελατών προσπάθησε να παρουσιάσει την απομακρυσμένη πρόσβαση ως ασφαλές και χρήσιμο χαρακτηριστικό που οι μηχανικοί της Yarbo θα χρησιμοποιούσαν μόνο για απομακρυσμένη διάγνωση προβλημάτων πελατών.

Με βάση αυτό και όσα είδε στις πρακτικές ασφάλειας της Yarbo — «είτε δεν τους νοιάζει αρκετά είτε είναι θέμα δεξιοτήτων», λέει — ο Makris φοβάται ότι η Yarbo και άλλες εταιρείες δεν θα πάρουν το μάθημα και δεν θα διορθώσουν αυτά τα προβλήματα αν δεν εκτεθούν δημόσια. «Είναι το σωστό να κάνουμε, και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε εδώ: να προειδοποιήσουμε τον κόσμο και να βγάλουμε την πληροφορία ώστε να καταλάβουν ότι αυτό είναι εκ κατασκευής κακό και ότι κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται», λέει.

Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι να πιστεύει κανείς ότι η Yarbo ίσως να μην είναι η πιο αξιόπιστη εταιρεία εκεί έξω. Η Yarbo λέει ότι τα «εταιρικά της γραφεία» βρίσκονται στη Νέα Υόρκη — η σελίδα της στο Kickstarter και ο ιστότοπός της περιέχουν φωτογραφίες από πολυτελή μεσαίου ύψους γραφεία. Όμως το Google Maps δείχνει ότι η πραγματική της διεύθυνση στη Νέα Υόρκη είναι ένα μονώροφο κτίριο που στεγάζει επίσης δύο επιχειρήσεις detailing αυτοκινήτων, μια ασφαλιστική εταιρεία και ένα Etsy shop που ειδικεύεται σε δερμάτινα βραχιόλια με καρφιά. Στην πραγματικότητα, η Yarbo είναι απλώς ένα ακόμη όνομα για τη Hanyang Tech, με έδρα τη Σεντζέν της Κίνας.

Έχουμε προσπαθήσει επίσης περισσότερες από μία φορές να δοκιμάσουμε τα χλοοκοπτικά της Yarbo τα τελευταία χρόνια, αλλά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με ασυνήθιστα αιτήματα. Οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων της εταιρείας ζητούσαν επανειλημμένα διαβεβαιώσεις ότι δεν θα δημοσιεύσουμε αρνητική κριτική και κάποια στιγμή ζήτησαν να υπογράψουμε μια «Συμφωνία Συνεργασίας», η οποία περιλάμβανε ρήτρα μη δυσφήμισης και θα μας υποχρέωνε να «δημιουργήσουμε και να μοιραστούμε ένα αφιερωμένο άρθρο αξιολόγησης μέσα σε 21 εργάσιμες ημέρες». (Αρνηθήκαμε.) Πιο πρόσφατα, η εταιρεία πρότεινε: «αν το προϊόν δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες κατά τη διάρκεια της δοκιμής, θα περιμέναμε να αποφασίσετε να μην συμπεριλάβετε την Yarbo στο τελικό άρθρο». (Και πάλι, δεν συμφωνήσαμε.)

Σε email προς το The Verge, η Yarbo λέει ότι θα προχωρήσει τουλάχιστον σε ορισμένες ενέργειες με βάση την έρευνα του Makris.

«Εφαρμόζουμε ενεργά έναν μηχανισμό έγκρισης από τον πελάτη μέσα στην εφαρμογή, πιο καθαρή απεικόνιση των συνεδριών, ισχυρότερο audit logging και ιστορικό πρόσβασης για τον πελάτη, ώστε η απομακρυσμένη διαγνωστική πρόσβαση να είναι διαφανής, περιορισμένη και ανακλητή», γράφει ο senior PR manager της Yarbo, Showan Hou.

Όμως δεν φαίνεται η Yarbo να έχει καταλάβει ακόμη — ή να είναι διατεθειμένη να παραδεχτεί — ότι υπάρχει πραγματικό πρόβλημα:

«Με βάση τη σημερινή μας εξέταση, δεν γνωρίζουμε καμία περίπτωση κατά την οποία συσκευή Yarbo να έχει γίνει αντικείμενο πρόσβασης ή ελέγχου από μη εξουσιοδοτημένο τρίτο μέρος. Το διαγνωστικό περιβάλλον δεν είναι δημόσια προσβάσιμο· η πρόσβαση απαιτεί εσωτερική εξουσιοδότηση βάσει ρόλων και περιορίζεται σε εγκεκριμένες διαδικασίες υποστήριξης. Συνεχίζουμε να εξετάζουμε τις πληροφορίες που μας δόθηκαν και θα αντιμετωπίσουμε υπεύθυνα τυχόν επιβεβαιωμένα ζητήματα».

Όταν ο Makris είπε αρχικά στην εταιρεία ότι η απομακρυσμένη πρόσβαση αποτελούσε τεράστιο κίνδυνο ασφάλειας, η Yarbo ισχυρίστηκε επίσης ότι «το Yarbo σας παραμένει απολύτως ασφαλές και υπό τον αποκλειστικό σας έλεγχο».

Γι’ αυτό τελικά βρέθηκα κάτω από ένα χλοοκοπτικό Yarbo — στο πλαίσιο μιας ελεγχόμενης δοκιμής για να διαπιστωθεί πόσο ασφαλές και «secure» είναι πραγματικά το μηχάνημα. Έχω ήδη καταλάβει ότι ο κίνδυνος ξεπερνά κατά πολύ τις λεπίδες· ότι ζούμε σε μια άγρια κατάσταση, όπου τα σύγχρονα gadget μπορούν να αποκαλύψουν την ακριβή σου θέση GPS, να μεταδώσουν ζωντανό βίντεο του σπιτιού σου εξ αποστάσεως και να παραβιάσουν το οικιακό σου δίκτυο με μία κίνηση.

Όταν μιλάω με ερευνητές όπως ο Makris, γίνεται σαφές ότι η Yarbo είναι απλώς ένα ιδιαίτερα κραυγαλέο παράδειγμα σε έναν ωκεανό από μη ασφαλείς συσκευές. Αλλά ένα παράδειγμα όπως η Yarbo μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πόσο άσχημα έχουν γίνει τα πράγματα.

Ένα Παρασκευή, με την άδειά του, φτάνω στο σπίτι του Petach. Μπαίνουμε σε βιντεοκλήση: ο Makris στη Γερμανία, ο Petach στη Νότια Καλιφόρνια, κι εγώ ο μόνος που βρίσκομαι φυσικά στο σπίτι. Με λίγα κλικ, ο Makris παίρνει τον έλεγχο του Yarbo μπροστά στα μάτια μου, τόσο όταν είναι αδρανές όσο και ενώ βρίσκεται ήδη στη μέση του κουρέματος. Βλέπω ότι εκείνος με βλέπει μέσα από τις κάμερες του Yarbo.

Είναι ώρα να δούμε αν το Yarbo διαθέτει ενσωματωμένους μηχανισμούς ασφαλείας, όπως, ας πούμε, αποφυγή εμποδίων. Ξαπλώνω στο έδαφος.

Δεν είμαι τελείως ηλίθιος. Οι λεπίδες δεν γυρίζουν, και δουλεύουμε το ρομπότ με την όπισθεν — οπότε πρώτα με χτυπούν οι ερπύστριες, όχι οι λεπίδες.

Αλλά καθώς τα πρώτα εκατό κιλά μετάλλου, πλαστικού και εξαιρετικά εύκολα παραβιάσιμου υπολογιστή με καρφώνουν στο έδαφος — και ο Makris τελικά, ευτυχώς, κάνει πίσω — συνειδητοποιώ ότι αυτό το επιστημονικό πείραμα δεν ήταν τόσο ασφαλές όσο νόμιζα.

Λιγότερη νοσταλγία, περισσότερος πόνος στα τραγούδια της Eurovision

Το Feedback διαπιστώνει ότι τα κυρίαρχα θέματα των τραγουδιών της Eurovision μπορεί να αλλάζουν με τον καιρό, αλλά η επιθυμία για νίκη παραμένει η ίδια.

Το Feedback είναι η δημοφιλής στήλη του New Scientist που ρίχνει μια διαφορετική ματιά στις τελευταίες ειδήσεις από την επιστήμη και την τεχνολογία. Μπορείτε να στέλνετε θέματα που πιστεύετε ότι θα διασκεδάσουν τους αναγνώστες στο Feedback, μέσω email στη διεύθυνση feedback@newscientist.com.

Έτοιμοι για Eurovision

Ετοιμαστείτε για διασκέδαση, είτε το θέλετε είτε όχι, καθώς ο διαγωνισμός της Eurovision 2026 πλησιάζει, με τον τελικό να διεξάγεται το Σάββατο 16 Μαΐου.

Με εξαιρετικό συγχρονισμό, το περιοδικό Royal Society Open Science δημοσίευσε μια μεγάλη μελέτη για την ιστορία της Eurovision. Οι ερευνητές συγκέντρωσαν δεδομένα από κάθε διαγωνισμό από το 1956 έως το 2024, συνολικά 1.763 τραγούδια. Στη συνέχεια ταξινόμησαν τα τραγούδια με βάση τη γλώσσα, τα θέματα και τους στίχους, αλλά και μουσικά χαρακτηριστικά, όπως το είδος. Για μέρος της ανάλυσης χρησιμοποίησαν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης, κάτι που το Feedback μπορεί να καταλάβει, αφού μόνο στη σκέψη ότι θα άκουγε 1.763 συμμετοχές της Eurovision τα τυμπανικά του έμοιασαν να διπλώνονται προς τα πίσω.

Από αυτή την ανάλυση προέκυψαν πολλά. Για παράδειγμα, προηγούμενη μελέτη είχε εντοπίσει 12 βασικά θέματα που περιγράφουν τα πιο δημοφιλή τραγούδια, ανάμεσά τους η φιλοδοξία, η επιθυμία, ο χωρισμός και ο πόνος. Ωστόσο, οι συμμετοχές της Eurovision χρησιμοποιούν στην πράξη μόνο 11: «Αποκλείσαμε το “Jaded” επειδή εμφανίζεται σε λιγότερο από το 5% των τραγουδιών», έγραψαν οι συγγραφείς. Το Feedback θεωρεί πως θα μπορούσε να το είχε προβλέψει, γιατί η μεγαλειωδώς κιτς αισθητική του διαγωνισμού δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για κάτι τόσο σύνθετο όσο το να νιώθει κανείς κορεσμό. Ίσως όμως αυτή να είναι η δική μας κορεσμένη ματιά.

Μία από τις πιο έντονες μειώσεις έχει καταγραφεί στα τραγούδια που εκφράζουν νοσταλγία, η οποία προφανώς δεν είναι πια ό,τι ήταν κάποτε. Αντίθετα, ο πόνος, η εξέγερση, η απελπισία, η σύγχυση και η φυγή από την πραγματικότητα έχουν γίνει πιο συχνά. Καταγράφηκε σημαντική αύξηση τόσο στη σύγχυση όσο και στη φυγή από την πραγματικότητα τη δεκαετία του 1970, κάτι που οι ερευνητές αποδίδουν «ως αντίδραση σε όλες τις κρίσεις της δεκαετίας του 1970». Ο πόνος, όμως, άρχισε να αυξάνεται μόνο από τη δεκαετία του 2000 και μετά. «Ίσως δεν είναι σύμπτωση ότι αυτό συμβαίνει μετά τη Μεγάλη Ύφεση», γράφουν οι συγγραφείς. Παρ’ όλα αυτά, η απελπισία παραμένει σχετικά σπάνια. «Αυτό μπορεί να οφείλεται στο συναισθηματικό βάρος ενός τέτοιου συναισθήματος, που θα μπορούσε να αποθαρρύνει τους ψηφοφόρους», λένε. Το Feedback δεν μπορεί να διώξει την αίσθηση ότι όλο αυτό θα μπορούσε να συνοψιστεί πιο λιτά ως «δεν ξέρουμε».

Με τα χρόνια, τα τραγούδια έγιναν λιγότερο ακουστικά και περισσότερο ηλεκτρονικά. Γράφονται κυρίως στα αγγλικά, αντί στις εθνικές γλώσσες των χωρών. Και τείνουν να είναι ποπ, αντί για οποιοδήποτε άλλο μουσικό είδος, με υψηλά επίπεδα «χορευτικότητας». «Οι συμμετέχοντες προσαρμόζουν ενεργά τις συμμετοχές τους ώστε να ταιριάζουν στα πρότυπα που θέτουν οι πρόσφατοι νικητές», φαίνεται να ισχύει.

Τέλος, υπάρχουν μερικές περίεργες εξαιρέσεις σε αυτές τις τάσεις. Η Γαλλία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Ισπανία αντιστάθηκαν στον πειρασμό να χρησιμοποιήσουν τραγούδια με αγγλικούς στίχους. Προφανώς, «το να πληρώνουν ένα κόστος για την προώθηση των δικών τους γλωσσών είναι μια λογική επιλογή σε ένα γεωπολιτικό πλαίσιο που ξεπερνά το να κερδίσει κανείς στη [Eurovision]». Το Feedback πάντα ήξερε ότι η Eurovision είναι μέρος του Μεγάλου Παιχνιδιού.

Οι ερευνητές συνοψίζουν όλα αυτά ως «οργανωσιακή μάθηση στο επίπεδο των διοργανωτών και των συμμετεχόντων». Το Feedback θεωρεί ότι αυτό σημαίνει «οι άνθρωποι προσπαθούν συνεχώς να χειραγωγήσουν τον διαγωνισμό».

Σε προηγούμενο θέμα, το Feedback είχε περιγράψει ένα πάρκο γεμάτο αποκλειστικά με γλυπτά μικροσκοπικών foraminifera και αναρωτήθηκε αν υπάρχουν τουριστικά αξιοθέατα με επιστημονικό θέμα που είναι ακόμη πιο εξειδικευμένα. Συγκεκριμένα, είχε αναρωτηθεί αν μπορεί να υπάρχει «μουσείο αφιερωμένο αποκλειστικά στα βρύα» (11 Απριλίου).

Ο αναγνώστης John Wilson έγραψε για να ενημερώσει για το Serenity Moss Garden στη Βόρεια Καρολίνα. Τα βρύα καλύπτουν περίπου 900 τετραγωνικά μέτρα μιας πλαγιάς βουνού και μπορούν να τα δουν οι επισκέπτες από ένα μονοπάτι. Δεν είναι μουσείο, λέει ο John, «δηλαδή ένα κλιματιζόμενο κουτί με κολόνες και επιμελητές χωρίς κοινωνικές δεξιότητες» (ωχ), αλλά παρ’ όλα αυτά «είναι κάτι, για όσους ενδιαφέρονται».

Προφανώς, το Feedback δεν στάθηκε αρκετά φιλόδοξο στην αναζήτησή του για εξειδικευμένα αξιοθέατα. Μπορεί κανείς να βρει ένα μουσείο για τα Plecoptera (stoneflies) ή μια επιμελημένη συλλογή από βότσαλα παραλίας;

Παρά το επάγγελμά μας, το Feedback εξακολουθεί να αγχώνεται με ορισμένα είδη μαθηματικών. Ξέρουμε διαισθητικά τι σημαίνει να διαιρείς δύο κλάσματα, αλλά για να το κάνεις στην πράξη χρειάζεσαι μολύβι και χαρτί. Όσο για τις μετατροπές ανά τάξεις μεγέθους, όπως από τετραγωνικά χιλιόμετρα σε τετραγωνικά μέτρα, αχ.

Καμία τέτοια νευρικότητα δεν φαίνεται να απασχολεί τον Robert F. Kennedy Jr., τον υπουργό Υγείας των ΗΠΑ. Δέχτηκε κριτική αφού υποστήριξε ότι η τιμή ενός φαρμάκου έπεσε κατά 600%, κάτι που αντίπαλοι πολιτικοί επισήμαναν ότι είναι μαθηματικά αδύνατο.

Το Feedback είναι σχεδόν βέβαιο ότι, στην περίπτωση αυτή, οι αντίπαλοι του RFK Jr. έχουν δίκιο, γιατί αν η τιμή ενός πράγματος μειωθεί κατά 100%, αυτό σημαίνει ότι έπεσε στο μηδέν, και αυτό φαίνεται σαν φυσικό όριο. Υποθέτουμε ότι η εταιρεία θα μπορούσε να αρχίσει να πληρώνει ανθρώπους για να πάρουν το φάρμακο από τα χέρια της, κάτι που θα σήμαινε αρνητική τιμή. Όμως η μετατροπή αυτού σε ποσοστιαία μεταβολή είναι κάτι που ευχαρίστως αφήνουμε στους μαθηματικούς, και σε κάθε περίπτωση καμία φαρμακευτική εταιρεία δεν το κάνει αυτό.

Σε αυτό το μαθηματικό αδιέξοδο μπήκε ο RFK Jr. «Λοιπόν, αν το φάρμακο κόστιζε 100 δολάρια και ανέβαινε στα 600 δολάρια, αυτό θα ήταν αύξηση 600%», είπε. «Αν πέφτει από τα 600 δολάρια στα 100 δολάρια, αυτό είναι εξοικονόμηση 600%».

Δεν μπορούμε παρά να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο RFK Jr. έχει επινοήσει ένα νέο είδος λογικής σκέψης. Σε αντίθεση με τον συλλογισμό, όπου το συμπέρασμα προκύπτει αναπόφευκτα από την υπόθεση, αυτό είναι ένας αντι-συλλογισμός, όπου, παρά μια ξεκάθαρα σωστή υπόθεση, το συμπέρασμα είναι 100% λάθος.

Έχετε κάποιο θέμα για το Feedback;

Μπορείτε να στείλετε θέματα στο Feedback μέσω email στη διεύθυνση feedback@newscientist.com. Παρακαλούμε να συμπεριλάβετε τη διεύθυνση κατοικίας σας. Το σημερινό Feedback και παλαιότερα κείμενα μπορούν να βρεθούν στον ιστότοπό μας.

Λάβετε κάθε εβδομάδα μια δόση ανακάλυψης στο inbox σας. Θα σας κρατάμε επίσης ενήμερους για εκδηλώσεις του New Scientist και ειδικές προσφορές.

1...215216217...1,676Page 216 of 1,676