Για πρώτη φορά, ένα μωρό εχιδνάς, ένα από τα μονοτρήματα της Αυστραλίας που γεννούν αυγά, γεννήθηκε και ανατράφηκε σε πανεπιστήμιο. Το μικρό, γνωστό ως puggle, γεννήθηκε νωρίτερα αυτόν τον μήνα και πλέον αφαιρέθηκε για πρώτη φορά από τον σάκο της μητέρας του, ώστε να ζυγιστεί. Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι, μελετώντας αυτό το puggle και άλλες εχιδνές, θα μπορέσουν να κατανοήσουν επιτέλους ορισμένα θεμελιώδη ερωτήματα για την εξέλιξη της κύησης στα θηλαστικά.
Η κοντόρρυγχος εχιδνάς (Tachyglossus aculeatus), γνωστή και ως μυρμηγκοφάγος με αγκάθια, έχει αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολο είδος για αναπαραγωγή σε αιχμαλωσία. Παρά τις πολλές προσπάθειες, δεν είχε ποτέ δημιουργηθεί με επιτυχία μια οργανωμένη ερευνητική αποικία, αν και αρκετοί ζωολογικοί κήποι και καταφύγια άγριας ζωής έχουν καταφέρει να αναπαράγουν το είδος.
Τώρα, ο Oliver Griffith από το Macquarie University στο Σίδνεϊ και η ομάδα του μεγαλώνουν με επιτυχία ένα puggle, που θεωρείται το πρώτο στον κόσμο που γεννήθηκε σε πανεπιστήμιο. Αυτή την εβδομάδα είχε μεγαλώσει αρκετά, ώστε οι ερευνητές να νιώθουν σίγουροι να το βγάλουν προσωρινά από τον σάκο της μητέρας του για ζύγισμα, μια διαδικασία που το New Scientist κλήθηκε να παρακολουθήσει.
Η T. aculeatus είναι ένα από τα μόλις πέντε γνωστά είδη μονοτρημάτων, μιας ομάδας θηλαστικών που γεννούν αυγά. Τα υπόλοιπα είναι τρία διαφορετικά είδη εχιδνάς στη Νέα Γουινέα και ο πλατύποδας (Ornithorhynchus anatinus). Οι περισσότεροι ερευνητές θεωρούν ότι τα μονοτρήματα αποτελούν μια αρχαία εξελικτική γραμμή θηλαστικών, η οποία προϋπήρχε των πλακουντοφόρων.
Η μελέτη της χημικής σύστασης των αυγών της εχιδνάς μπορεί να αποκαλύψει πόσο διαφορετικά είναι από εκείνα των ερπετών, κάτι που θα μπορούσε να δώσει στοιχεία για το πότε διαφοροποιήθηκαν τα θηλαστικά από τα ερπετά, λέει ο Griffith. «Θα εξετάσουμε τις πρωτεΐνες του κελύφους του αυγού στην εχιδνά και θα τις συγκρίνουμε με τις πρωτεΐνες του κελύφους σε ερπετά, για να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε: έχουν την ίδια προέλευση ή εξελίχθηκαν ανεξάρτητα;»
Στο Macquarie University βρίσκονται σε αιχμαλωσία πέντε θηλυκές και τέσσερα αρσενικά. Στις αρχές Αυγούστου, ο Griffith και οι συνεργάτες του παρατήρησαν ότι η μητέρα του puggle, με το όνομα Kootear, είχε σταματήσει να τρώει και να κινείται για περίπου 10 ημέρες, ένδειξη ότι ο τοκετός είναι κοντά. Οι έγκυες εχιδνές μετακινούν το αυγό τους σε σάκο, όπου επωάζεται ενώ το θηλυκό νηστεύει και παραμένει ακίνητο.
«Είχαμε μια υποψία ότι μπορεί να είχε γεννήσει αυγό», λέει ο Griffith. «Έτσι, τρεις εβδομάδες πριν, κοιτάξαμε μέσα στον σάκο της και βρήκαμε κάτι πάρα πολύ μικρό, σχεδόν στο μέγεθος ζελεδάκι, ένα μωρό που είχε εκκολαφθεί μόλις λίγες μέρες πριν».
Μια εβδομάδα αργότερα, η ομάδα έλεγξε ξανά τον σάκο και διαπίστωσε ότι το puggle είχε μεγαλώσει εντυπωσιακά. «Είχε μεγαλώσει απίστευτα, στην πραγματικότητα, και ήταν εντυπωσιακό να το βλέπεις τόσο μεγαλύτερο μέσα σε μόλις επτά ημέρες», λέει ο Griffith.
Όταν έγινε ο τρίτος έλεγχος, οι ερευνητές αναισθητοποίησαν την Kootear ώστε να μπορέσουν να βγάλουν για λίγο το puggle. Διαπίστωσαν ότι ζύγιζε 36 γραμμάρια και άρχιζε να μοιάζει με εχιδνά, αν και χωρίς αγκάθια ή τρίχωμα.
«Μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν μπορούσες να δεις ξεκάθαρα ότι ήταν εχιδνά – θα μπορούσες να το μπερδέψεις με puggle πλατύποδα ή, ίσως και απλώς επειδή είναι κάτι ροζ, να νομίσεις ότι είναι μωρό καγκουρό», λέει ο Griffith. «Αλλά σήμερα μπορούσες πραγματικά να δεις το σχήμα της εχιδνάς – το ρύγχος, τα πόδια, τα πάντα».
Οι εχιδνές μπορούν να ζήσουν για περισσότερα από 50 χρόνια σε αιχμαλωσία. Τα ζώα του πανεπιστημίου είναι απίθανο να απελευθερωθούν ποτέ στη φύση. «Πρόκειται για ένα μακροπρόθεσμο ερευνητικό πρόγραμμα», λέει ο Griffith. «Το έχω στήσει σαν κάτι που θα καλύψει ουσιαστικά μια ολόκληρη επιστημονική πορεία, και αυτό το puggle μπορεί πολύ πιθανό να με ξεπεράσει σε διάρκεια ζωής».
Το παρόν κείμενο δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
