Νέα επιβάρυνση της Northrop για τους στερεούς κινητήρες του Vulcan

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ — Η Northrop Grumman καταγράφει νέα επιβάρυνση που σχετίζεται με τους στερεούς πυραυλοκινητήρες που προμηθεύει για τον πύραυλο Vulcan Centaur και άφησε να εννοηθεί ότι οι αναβαθμισμένοι κινητήρες μπορεί να μην είναι έτοιμοι πριν από το τέλος του έτους.

Η εταιρεία ανέφερε στην ανακοίνωση των αποτελεσμάτων δεύτερου τριμήνου, στις 21 Ιουλίου, ότι προχώρησε σε δυσμενή προσαρμογή 91 εκατ. δολαρίων στα κέρδη της κατά την ολοκλήρωση του προγράμματος κινητήρων GEM 63XL. Η Northrop είχε ανακοινώσει και επιβάρυνση 71 εκατ. δολαρίων στο πρώτο τρίμηνο για το ίδιο πρόγραμμα.

Ο συγκεκριμένος κινητήρας χρησιμοποιείται στους στερεούς πυραυλοκινητήρες του Vulcan Centaur της United Launch Alliance. Στην πιο πρόσφατη εκτόξευση του Vulcan, τον Φεβρουάριο, ένας ενισχυτής εμφάνισε «σημαντική απόκλιση στην απόδοση», αν και ο πύραυλος κατάφερε τελικά να τοποθετήσει το φορτίο του στην προβλεπόμενη τροχιά.

Ούτε η Northrop ούτε η ULA έχουν δώσει λεπτομέρειες για την αιτία της απόκλισης. Σε τηλεδιάσκεψη για τα αποτελέσματα, η Κάθι Γουόρντεν, πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος της Northrop Grumman, είπε ότι η εταιρεία έχει προχωρήσει σε αδιευκρίνιστες «διορθωτικές ενέργειες», στις οποίες περιλαμβάνονται νέα εξαρτήματα για τον κινητήρα.

«Προχωρήσαμε τη διερεύνηση της βασικής αιτίας στο πρόγραμμα GEM 63XL και εφαρμόζουμε διορθωτικές ενέργειες για να αντιμετωπίσουμε την απόκλιση που είχαμε σε μια εκτόξευση το πρώτο τρίμηνο», είπε. «Αυτές περιλαμβάνουν επανασχεδιασμό εξαρτήματος, ο οποίος έχει πλέον επιβεβαιωθεί με επιτυχημένη δοκιμή στατικού καύσης».

Ωστόσο, σημείωσε ότι οι επανασχεδιασμένοι κινητήρες ίσως δεν παραδοθούν για αρκετούς μήνες. «Αναμένουμε να ξεκινήσουμε τις παραδόσεις των επανασχεδιασμένων κινητήρων μέχρι το τέλος του έτους», είπε.

Ο Vulcan δεν έχει εκτοξευθεί από την απόκλιση της αποστολής του Φεβρουαρίου και η ULA δεν έχει ανακοινώσει πότε το όχημα θα επιστρέψει σε πτήση. Αξιωματούχοι της U.S. Space Force είχαν αναφέρει τον Απρίλιο ότι η υπηρεσία εξέταζε την επανεκκίνηση των εκτοξεύσεων του Vulcan σε διαμόρφωση χωρίς στερεούς πυραυλοκινητήρες, χωρίς όμως να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένα σχέδια.

Παρά τα προβλήματα με το GEM 63XL, τα στελέχη της Northrop εμφανίστηκαν αισιόδοξα ότι η οικονομική επίδοση του προγράμματος θα βελτιωθεί. Ο Τζον Γκριν, οικονομικός διευθυντής της εταιρείας, είπε ότι η Northrop αναμένει αύξηση των πωλήσεων στον διαστημικό της τομέα στο δεύτερο μισό του έτους. «Η ανάπτυξη αυτή οδηγείται κυρίως από υψηλότερους όγκους σε προγράμματα διαστήματος για την εθνική ασφάλεια, νέες αναθέσεις και βελτιωμένη απόδοση στο GEM 63XL», είπε.

Η εταιρεία ανέφερε επίσης χαμηλότερες επιδόσεις στο δεύτερο τρίμηνο στο πρόγραμμα Habitation and Logistics Outpost, ή HALO. Πρόκειται για ένα τμήμα που η Northrop είχε αναπτύσσει για τη σεληνιακή πύλη Gateway.

Νωρίτερα φέτος, η NASA ανακοίνωσε ότι δεν θα προχωρήσει με το Gateway, εστιάζοντας αντίθετα σε μια σεληνιακή βάση. Αυτό έχει αφήσει αβέβαιο το μέλλον του HALO, την ώρα που η Northrop αντιμετωπίζει και ζήτημα διάβρωσης στο module.

«Το HALO μπορεί ακόμη να αξιοποιηθεί εκ νέου για οποιαδήποτε αποστολή και είναι η πιο ώριμη τεχνολογία για την υποστήριξη ενός βάθους διαστήματος ή σεληνιακού habitat», είχε αναφέρει η Northrop τον Απρίλιο, χωρίς όμως ούτε η εταιρεία ούτε η NASA να έχουν δώσει περισσότερες λεπτομέρειες για τις πιθανές εναλλακτικές χρήσεις.

«Συνεργαζόμαστε με τη NASA για να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία που αναπτύσσαμε στο πλαίσιο του προγράμματος HALO και να συνεχίσει να συμβάλλει στα μελλοντικά της σχέδια για το Gateway», είπε η Γουόρντεν στην τηλεδιάσκεψη για τα αποτελέσματα.

«Βρισκόμαστε στη διαδικασία αναδιάρθρωσης του συμβολαίου γι’ αυτό», πρόσθεσε. «Αυτό θα μειώσει τα έσοδα φέτος, όπως έχουμε περιγράψει στις αναφορές μας, αλλά θα τα απλώσει σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα καθώς εντάσσουμε τα παραδοτέα στο νέο σχέδιο της NASA».

Εγκρίθηκε ο διακανονισμός 1,5 δισ. δολαρίων της Anthropic για πειρατεία βιβλίων

Ομοσπονδιακός δικαστής ενέκρινε τον διακανονισμό 1,5 δισ. δολαρίων της Anthropic σε ομαδική αγωγή με συγγραφείς που κατηγόρησαν την εταιρεία ότι εκπαίδευσε τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης της σε βιβλία που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα, όπως ανέφερε νωρίτερα το Reuters.

Σε εντολή του τη Δευτέρα, η δικαστής Araceli Martínez-Olguín αναφέρει ότι ο διακανονισμός θα προσφέρει «ουσιαστική αποκατάσταση», δίνοντας στους συγγραφείς περίπου 3.000 δολάρια για κάθε βιβλίο που φέρεται να έχει πειρατευτεί από την Anthropic.

Ο διακανονισμός των 1,5 δισ. δολαρίων είναι η «μεγαλύτερη γνωστή αποζημίωση για πνευματικά δικαιώματα στην ιστορία», σύμφωνα με τη δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί τους ενάγοντες.

Μια ομάδα συγγραφέων — η Andrea Bartz, ο Charles Graeber και ο Kirk Wallace Johnson — κατέθεσε πρώτη αγωγή κατά της Anthropic το 2024. Αν και ο πλέον συνταξιούχος δικαστής William Alsup έδωσε πέρυσι μερική νίκη στην Anthropic, ενέκρινε ξεχωριστή ομαδική αγωγή που υποστήριζε ότι η εταιρεία προχώρησε σε «λήψη εκατομμυρίων έργων με τρόπο τύπου Napster».

Η Anthropic συμφώνησε σε διακανονισμό 1,5 δισ. δολαρίων τον Σεπτέμβριο του 2025, τον οποίο αργότερα ενέκρινε προκαταρκτικά ο δικαστής Alsup.

«Είμαστε ικανοποιημένοι που περισσότεροι από το 91% των συγγραφέων και εκδοτών που καλύπτονται από τον διακανονισμό έχουν ζητήσει το μερίδιό τους από την αποζημίωση», δήλωσε στο Reuters η γενική νομική σύμβουλος της Anthropic, Aparna Sridhar. «Ανυπομονούμε να κλείσει αυτή η υπόθεση».

Η Anthropic εξακολουθεί να αντιμετωπίζει αγωγές για πνευματικά δικαιώματα από την Chicken Soup for the Soul και από αρκετούς ακόμη συγγραφείς, που υποστηρίζουν ότι τα 3.000 δολάρια ανά βιβλίο δεν είναι αρκετά.

Η επαλήθευση της μεγάλης μαθηματικής διαμάχης δεν έχει προχωρήσει

Das ABC

Μια προσπάθεια να δοθεί οριστική απάντηση σε μία από τις πιο αμφιλεγόμενες περιοχές των μαθηματικών δεν έχει, μέχρι στιγμής, αποδώσει. Μαθηματικοί εργάζονται πάνω στη χρήση υπολογιστή για να ελεγχθεί μια φαινομενική απόδειξη της ABC conjecture, όμως μια ενδιάμεση έκθεση αναφέρει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά εμπόδια.

Το 2012, ο Shinichi Mochizuki από το Πανεπιστήμιο του Κιότο στην Ιαπωνία αιφνιδίασε τον κόσμο με την 500 σελίδων απόδειξή του για την ABC conjecture, μια φαινομενικά απλή εικασία γύρω από την εξίσωση a + b = c και τον τρόπο με τον οποίο οι αριθμοί που συμμετέχουν μπορούν να αναλυθούν σε μικρότερους πρώτους αριθμούς. Οι μαθηματικοί προσπαθούσαν επί δεκαετίες να βρουν απόδειξη, πριν εμφανιστεί ο Mochizuki.

Το πρόβλημα ήταν ότι ελάχιστοι μπορούσαν πραγματικά να κατανοήσουν και, κατά συνέπεια, να επαληθεύσουν την απόδειξή του, η οποία στηρίζεται σε έναν εντελώς νέο κλάδο μαθηματικών που δημιούργησε ο ίδιος, τη θεωρία Inter-universal Teichmüller (IUT). Ως αποτέλεσμα, υπάρχει μια μικρή ομάδα ανθρώπων που πιστεύουν ακράδαντα ότι η απόδειξη είναι σωστή, ενώ άλλοι παραμένουν ανένδοτοι.

Οι μαθηματικοί έβαλαν την τεχνητή νοημοσύνη να δουλέψει πάνω στο τελευταίο θεώρημα του Fermat

Ωστόσο, σε ένα σημείο συμφωνούν και οι δύο πλευρές: η τυπική υπολογιστική επαλήθευση θα μπορούσε να λύσει το ζήτημα. Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει τη χρήση λογισμικού — στη συγκεκριμένη περίπτωση μιας γλώσσας προγραμματισμού που ονομάζεται Lean — ώστε τα μαθηματικά επιχειρήματα να αποτυπωθούν σε κώδικα. Ένας υπολογιστής μπορεί στη συνέχεια να ελέγξει αν ολόκληρη η απόδειξη είναι σωστή.

Για τον σκοπό αυτό δημιουργήθηκαν δύο projects: ένα υπό την ηγεσία του ίδιου του Mochizuki και ένα από το ZEN Mathematics Center στην Ιαπωνία, με την ονομασία Lean and Anabelian geometry (LANA).

Το LANA δημοσίευσε τώρα μια ενδιάμεση έκθεση για το έργο του, η οποία, αντί να παρουσιάζει μια τυπική μορφοποίηση της απόδειξης που ο Mochizuki προσπαθεί να εξηγήσει στον κόσμο εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία, φαίνεται να έχει μπλοκαριστεί στο ίδιο το πρόβλημα.

Σύμφωνα με την έκθεση, τα μέλη του LANA είχαν «ζωηρές συζητήσεις», όμως δεν έχουν ακόμη καταλήξει σε οριστική απόφαση για το αν οι θεωρίες της IUT στέκουν ή όχι. «Τα μέλη δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε πλήρη συναίνεση σε αυτό το σημείο», αναφέρει το κείμενο.

Η έκθεση αναφέρεται σε ένα πρόβλημα που αποκαλούν «the wall», το οποίο σχετίζεται με ένα σφάλμα στην IUT που περιέγραψαν το 2018 δύο εξέχοντες μαθηματικοί, ο Peter Scholze από το Πανεπιστήμιο της Βόννης και ο Jakob Stix από το Πανεπιστήμιο Goethe της Φρανκφούρτης στη Γερμανία. Η έκθεση περιγράφει πώς το ζήτημα που έθεσαν οι δύο επιστήμονες εξακολουθεί να στοιχειώνει τη θεωρία IUT και μέχρι στιγμής την έχει καταστήσει απρόσβλητη από τυπική επαλήθευση.

Το New Scientist επικοινώνησε με τα πέντε βασικά μέλη του project LANA, όπως αναφέρονται στην έκθεση, για σχόλιο, αλλά δεν έχει λάβει ακόμη απάντηση.

Ο Abhishek Saha από το Queen Mary University of London λέει ότι η πλειονότητα των μαθηματικών θεωρεί την IUT ελαττωματική θεωρία και ότι η έκθεση το επιβεβαιώνει. «Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι υπάρχει ένα σοβαρό κενό», λέει ο Saha. «Και νομίζω ότι η συγκεκριμένη έκθεση είναι απόλυτα συνεπής με αυτό: δεν κατάφερε να την τυποποιήσει, κάτι που θα περιμέναμε αν αυτή η μεγάλη θεωρία είχε σοβαρά κενά».

Ένα μεγάλο μέρος των μαθηματικών έχει ήδη οικοδομηθεί πάνω στη θεωρία IUT, κάτι που θα βρισκόταν σε κίνδυνο αν αποδειχθεί ότι είναι λανθασμένη, όπως όμως πιστεύουν πράγματι οι περισσότεροι μαθηματικοί, λέει ο Chris Bowman-Scargill από το University of York, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Παρά ταύτα, η θεωρία IUT εξακολουθεί να έχει υποστηρικτές που πιστεύουν ότι μια τυπική απόδειξη θα προκύψει με τον χρόνο.

«Οι άνθρωποι ακολούθησαν την [άποψη του Scholze], αποδεχόμενοι ότι πρέπει να είναι η απόλυτη αλήθεια», λέει ο Ivan Fesenko από το Westlake University στην Κίνα. «[Αλλά] η δική του εκτίμηση για την IUT είναι εντελώς λανθασμένη».

Η γερμανική deltaVision άντλησε 10,2 εκατ. ευρώ για παραγωγή εξαρτημάτων διαστημοπλοίων

ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ — Η γερμανική εταιρεία ανάπτυξης εξαρτημάτων για διαστημόπλοια deltaVision συγκέντρωσε 10,2 εκατ. ευρώ, ή 11,6 εκατ. δολάρια, για να επεκτείνει την παραγωγή βαλβίδων και σχετικού εξοπλισμού, με έμφαση στη δυνατότητα ανεφοδιασμού στο διάστημα.

Η εταιρεία με έδρα το Μόναχο ανακοίνωσε στις 21 Ιουλίου ότι ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο χρηματοδότησής της, με επικεφαλής τις KT Ventures και Valemount Capital και με τη συμμετοχή της Futury Capital και άλλων ιδιωτών επενδυτών που δεν κατονομάστηκαν.

Η χρηματοδότηση θα επιτρέψει στη deltaVision να αυξήσει την παραγωγή βαλβίδων και συναφών εξαρτημάτων πρόωσης στις 5.000 μονάδες τον χρόνο, επικαλούμενη ισχυρή ζήτηση και περιορισμένη εφοδιαστική αλυσίδα για τέτοιον εξοπλισμό. Η εταιρεία, που απασχολεί 125 άτομα, παράγει σήμερα αυτά τα προϊόντα σε πρώην εργοστάσιο της Siemens στο Μόναχο και πρόσφατα ίδρυσε γαλλική θυγατρική για την ανάπτυξη αντίστοιχων εξαρτημάτων.

«Δεσμευόμαστε πλήρως να παραδίδουμε προϊόντα σε βιομηχανική κλίμακα», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο διευθύνων σύμβουλος και συνιδρυτής της deltaVision, Alex Plebuch. «Αυτό ακριβώς ζητά η αγορά».

Η εταιρεία αναφέρει ότι σήμερα έχει περισσότερους από 60 πελάτες για τα εξαρτήματά της, μεταξύ των οποίων μεγάλοι πρωταγωνιστές της διαστημικής βιομηχανίας και κυβερνητικές υπηρεσίες. Μεταξύ των προγραμμάτων στα οποία εργάζεται είναι και το Argonaut, μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας για την ανάπτυξη ενός μεγάλου φορτηγού σεληνιακού σκάφους.

Η deltaVision σχεδιάζει να επεκταθεί πέρα από την παραγωγή εξοπλισμού ελέγχου πρόωσης. Στον οδικό χάρτη έρευνας και ανάπτυξης προβλέπεται η δημιουργία συστημάτων που θα επιτρέπουν τον ανεφοδιασμό διαστημικών σκαφών σε τροχιά μέσω αυτό που η εταιρεία αποκαλεί «μια αρθρωτή, διαλειτουργική τεχνολογική στοίβα».

«Φανταζόμαστε ένα ανοιχτό και διαλειτουργικό οικοσύστημα υπηρεσιών σε τροχιά, αντί για τη λογική του “ο νικητής τα παίρνει όλα”», δήλωσε ο Plebuch. «Ένα διαλειτουργικό οικοσύστημα θα αυξήσει δραματικά το συνολικό μέγεθος της αγοράς και, έτσι, θα ωφελήσει κάθε εμπλεκόμενο».

Ο γύρος χρηματοδότησης είναι ο πρώτος για τη deltaVision, αν και η εταιρεία είχε λάβει νωρίτερα μετατρέψιμο δάνειο από τις KT Ventures και Valemount Capital. Η εταιρεία ανέφερε ότι είναι κερδοφόρα από την ίδρυσή της το 2022.

«Δεν επενδύουμε σε μια υπόσχεση· επενδύουμε σε ένα κερδοφόρο επιχειρηματικό μοντέλο με ισχυρούς ανέμους και διεθνείς προοπτικές ανάπτυξης», δήλωσε σε ανακοίνωσή του ο Johannes Pichler της KT Ventures.

Φλούδα κολοκύθας για φυσική συντήρηση τροφίμων

Mediterranean cuisine. Pumpkin. The flavors of the garden

Η παράταση της διάρκειας ζωής των τροφίμων απασχολεί τον άνθρωπο εδώ και εκατομμύρια χρόνια, και οι ιδέες δεν έχουν εξαντληθεί ακόμη.

Από την αρχαιότητα, η συντήρηση τροφίμων βοήθησε να τραφεί περισσότερος κόσμος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να περιοριστεί η έλλειψη τροφίμων. Στη σύγχρονη εποχή, σημαίνει επίσης τη δυνατότητα να δοκιμάζουμε τρόφιμα από μακρινές περιοχές και εκτός εποχής.

Ερευνητές με επικεφαλής ομάδα από το Kyushu University στην Ιαπωνία, που δημοσίευσαν τη μελέτη τους στο Food Research International, παρουσίασαν μια νέα, φυσική και απλή μέθοδο συντήρησης τροφίμων. Η μέθοδος αυτή θα μπορούσε να μειώσει τόσο τα απορρίμματα συσκευασίας όσο και τη σπατάλη τροφίμων.

Βασίζεται σε ένα νανοϋλικό με ένα βασικό συστατικό: τη φλούδα κολοκύθας που έχει απομείνει.

«Το εργαστήριό μας επικεντρώνεται εδώ και καιρό στην παράταση της διάρκειας ζωής των αγροτικών προϊόντων, μειώνοντας παράλληλα την εξάρτηση από πλαστικά με βάση το πετρέλαιο», λέει ο επιστήμονας τροφίμων Fumihiko Tanaka από το Kyushu University.

Η φλούδα προετοιμάστηκε για την εναλλακτική της χρήση με θέρμανση υπό υψηλή πίεση και στη συνέχεια λυοφιλοποιήθηκε, ώστε να διασπαστεί σε carbon quantum dots (CQDs), πολύ μικρά μαύρα σωματίδια σε μορφή σκόνης, για τα οποία έχει ήδη δείξει η έρευνα ότι διαθέτουν χρήσιμες ιδιότητες για τη συσκευασία τροφίμων.

Αφού συνδυάστηκε με φυτικές ίνες και ζελατίνη, το νέο υλικό με βάση τη φλούδα δοκιμάστηκε σε σύγκριση με συμβατική πλαστική συσκευασία και με την απουσία συσκευασίας, με τα ντοματίνια να χρησιμοποιούνται ως δοκιμαστικό τρόφιμο.

Μετά από 20 ημέρες ανάλυσης των ντοματινιών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το υλικό από φλούδα κολοκύθας είχε καλύτερη απόδοση από την απουσία συσκευασίας και ξεπέρασε το συμβατικό πλαστικό στον αποκλεισμό της υπεριώδους ακτινοβολίας (UV), στον περιορισμό της μικροβιακής ανάπτυξης και στη διατήρηση της αντιοξειδωτικής δραστηριότητας. Ωστόσο, το συμβατικό πλαστικό εξακολουθούσε να αποδίδει καλύτερα στον περιορισμό της απώλειας υγρασίας.

Οι ερευνητές επισημαίνουν επίσης ότι το υλικό που βασίζεται σε αυτά τα μικρά ανθρακούχα σημεία βρίσκεται πολύ κάτω από τα όρια τοξικότητας.

«Καταλαβαίνουμε ότι η ασφάλεια είναι βασική ανησυχία», λέει η επιστήμονας τροφίμων M.A. Reshaka Kavindi από το Kyushu University.

«Οι δοκιμές κυτταρικής βιωσιμότητας επιβεβαίωσαν ότι το υλικό δεν είναι τοξικό κάτω από τα 2 mg/mL, ενώ η ίδια η επίστρωση χρησιμοποιεί μόνο ένα κλάσμα αυτής της ποσότητας, με πάχος περίπου 0,01 χιλιοστά. Οι καταναλωτές μπορούν να μειώσουν περαιτέρω την έκθεση απλώς πλένοντάς το ή ξεφλουδίζοντάς το.»

Τα οφέλη δεν σταματούν εκεί. Το νανοϋλικό μπορεί να εφαρμοστεί με ψεκασμό, αλλά και να χρησιμοποιηθεί σε πραγματική συσκευασία, κάτι χρήσιμο για την προστασία συγκεκριμένων σημείων σε φρούτα και λαχανικά και για περαιτέρω μείωση των αποβλήτων.

Δεδομένου ότι η φλούδα αντιστοιχεί περίπου στο 10–12% της συνολικής μάζας μιας κολοκύθας, αλλά συνήθως πετιέται, παρότι είναι βρώσιμη, πρόκειται για έναν έξυπνο τρόπο αξιοποίησης των υπολειμμάτων τροφίμων.

«Οι συμβατικές αντιμικροβιακές συσκευασίες βασίζονται συνήθως σε μεταλλικά νανοσωματίδια όπως το οξείδιο του ψευδαργύρου ή το ασήμι, τα οποία έχουν μεγαλύτερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα από τα CQDs», λέει η επιστήμονας τροφίμων Fumina Tanaka από το Kyushu University.

«Τα δικά μας προέρχονται από οργανική ύλη και παρουσιάζουν καλή βιοσυμβατότητα σε αποτελεσματικές συγκεντρώσεις, κάτι κρίσιμο για κάθε υλικό που έρχεται σε επαφή με τρόφιμα.»

Η σπατάλη τροφίμων αποτελεί σοβαρό πρόβλημα. Υπολογίζεται ότι περίπου το 40-50% των φρούτων και λαχανικών που συγκομίζονται δεν φτάνει ποτέ στους καταναλωτές.

Η συσκευασία από φλούδα δεν είναι ακόμη έτοιμη να κυκλοφορήσει στα καταστήματα, καθώς έχει δοκιμαστεί μόνο σε ένα τρόφιμο, σε περιορισμένες συνθήκες για 20 ημέρες. Ωστόσο, αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη αρχή.

Σε επόμενο στάδιο, η ομάδα ελπίζει να ενσωματώσει περισσότερους φυσικούς παράγοντες στο φιλμ συσκευασίας, ώστε να προστατεύει ακόμη καλύτερα το τρόφιμο που περιβάλλει, για παράδειγμα από επιθετική μούχλα. Παράλληλα, απαιτείται δουλειά και για την κλιμάκωση της ιδέας.

Υπάρχει και ένα πρόσθετο όφελος: τα CQDs φωσφορίζουν επίσης υπό υπεριώδες φως, κάτι που οι ερευνητές ενδέχεται να αξιοποιήσουν και σε άλλες εφαρμογές.

«Πέρα από τα περιβαλλοντικά οφέλη, θα ήθελα επίσης αυτό το υλικό να προσφέρει και λίγη διασκέδαση στη συσκευασία τροφίμων», λέει η Fumina Tanaka.

«Υπό υπεριώδες φως, τα ανθρακούχα σημεία φθορίζουν και το χρώμα αλλάζει ανάλογα με το μέγεθος των σωματιδίων. Αν κάποτε μπορέσουμε να αποτυπώνουμε με αυτό κείμενο ή εικόνες, θα ήταν πραγματικά συναρπαστικό.»

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Food Research International.

Η FCC σχεδιάζει να απαγορεύσει αναδρομικά συσκευές που φέρονται να καλύπτουν τη DJI

Η Xtra και η Skyrover ενδέχεται σύντομα να βρεθούν ουσιαστικά εκτός αγοράς στις ΗΠΑ.

Τον περασμένο Οκτώβριο, είχαμε γράψει ότι η FCC είχε δώσει στον εαυτό της τη δυνατότητα να απαγορεύει αναδρομικά συσκευές που έχουν ήδη λάβει έγκριση για εισαγωγή και πώληση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα, η FCC ετοιμάζεται να κάνει για πρώτη φορά χρήση αυτής της αρμοδιότητας, στρεφόμενη κατά των «εταιρειών-βιτρίνα της DJI», οι οποίες φέρονται να περνούν την τεχνολογία της κινεζικής εταιρείας παρά την απαγόρευση για ξένα drones.

Πριν από δύο Παρασκευές, η FCC είχε ήδη προτείνει πρόστιμο 25.000 δολαρίων σε οκτώ από αυτές τις «εταιρείες-βιτρίνα», ανάμεσά τους και εκείνες πίσω από τα drones Skyrover και τις κάμερες Xtra. Τώρα, όμως, η FCC προχωρά πολύ παραπέρα από ένα απλό πρόστιμο: σχεδιάζει να απαγορεύσει στις ίδιες εταιρείες να συνεχίσουν να εισάγουν, να διανέμουν, να προωθούν και να πωλούν τα υπάρχοντα drones και τις κάμερές τους.

Για παράδειγμα, πριν από δύο εβδομάδες είχαμε επισημάνει προσφορά για τη δική της εκδοχή του DJI Osmo Pocket 3 από την Xtra, ένα προϊόν που είχε ήδη λάβει έγκριση από την FCC πριν τεθεί σε ισχύ η απαγόρευση για drones και το οποίο η Amazon προσφέρει με παράδοση την επόμενη μέρα. Αν τεθεί σε ισχύ η αναδρομική απαγόρευση της FCC, το προϊόν αυτό θα πρέπει να εξαφανιστεί από τα μεγάλα ηλεκτρονικά καταστήματα και από την ίδια την ιστοσελίδα της Xtra, ενώ η εταιρεία ίσως χρειαστεί να διαγράψει από τα βιβλία της όσα κομμάτια βρίσκονται ακόμη σε αμερικανικές αποθήκες, όπως της Amazon.

Η απαγόρευση δεν θα αφορά συσκευές που έχουν ήδη αγοραστεί και δεν θα εφαρμοστεί άμεσα. Η FCC δέχεται δημόσια σχόλια για 30 ημέρες πριν προχωρήσει. Παρότι προς το παρόν έχει καταλήξει «προκαταρκτικά» ότι οι εταιρείες αυτές πωλούν εξοπλισμό που θα πρέπει να απαγορευτεί για λόγους εθνικής ασφάλειας, υποστηρίζει ότι θα εξετάσει «συγκεκριμένα στοιχεία» που θα δείχνουν το αντίθετο.

Αυτό, ωστόσο, ίσως πρέπει να ληφθεί με επιφύλαξη: η FCC αγνόησε σε μεγάλο βαθμό τα δημόσια σχόλια για την ουδετερότητα του διαδικτύου και είπε ψέματα για μια κυβερνοεπίθεση. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν έχει δώσει ποτέ συγκεκριμένα δημόσια στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα ξένα drones συνιστούν απειλή για την εθνική ασφάλεια, ούτε γιατί άλλα προϊόντα, όπως οι κάμερες, πρέπει να συμπεριληφθούν σε αυτή την απαγόρευση. Όποιος θέλει, μπορεί να καταθέσει σχόλιο μέσω «Express Filing» εδώ.

Στο μεταξύ, η FCC λέει ότι έχει «προσωρινά αναβάλει τους grantee codes αυτών των εταιρειών», μια φράση που δεν ορίζει. Πρώην στέλεχος της FCC λέει στο The Verge ότι δεν έχει ξανακούσει ποτέ τον συγκεκριμένο όρο. Ζητάμε από την FCC να διευκρινίσει αν αυτό σημαίνει ότι οι εταιρείες αυτές δεν θα μπορούν στο εξής να παίρνουν έγκριση για νέα προϊόντα που προορίζονται για εισαγωγή και πώληση.

Οι εταιρείες που στοχεύει συγκεκριμένα η FCC είναι οι Cogito Tech, Fixaxo Technology, Lyno Dynamics, Skyhigh Tech, Spatial Hover, SZ Knowact και WaveGo Tech, οι δύο τελευταίες εκ των οποίων βρίσκονται πίσω από τη Skyrover, καθώς και η Xtra Technology. Καμία από αυτές δεν απάντησε στα αιτήματα της FCC για πληροφορίες. Στη λίστα περιλαμβάνεται επίσης η αγροτική εταιρεία drones XAG, η οποία φέρεται να απάντησε μία φορά στην FCC, αλλά όχι με τα στοιχεία που ζητήθηκαν.

Με εξαίρεση την XAG, όλες οι υπόλοιπες εταιρείες έφτασαν στο στόχαστρο της FCC χάρη στον Konrad Iturbe, ο οποίος πέρυσι κατάφερε να εντοπίσει τις «εταιρείες-βιτρίνα της FCC». Η FCC επικαλείται επίσης το δικό μας ρεπορτάζ για την Xtra.

Σήμερα, η FCC ανακοινώνει επίσης ότι απομακρύνεται από ένα από τα κινεζικά εργαστήρια δοκιμών που βοήθησαν ορισμένα από αυτά τα προϊόντα να φτάσουν στην αγορά: το SGS-CSTC Shenzhen. Παρότι το SGS-CSTC απάντησε στην FCC υποστηρίζοντας ότι δεν ελέγχεται από την κινεζική κυβέρνηση, καθώς η China-owned CSTC κατέχει μόνο το 15% του εργαστηρίου, η αμερικανική νομοθεσία θεωρεί σήμερα ότι άλλη οντότητα ασκεί έλεγχο όταν κατέχει το 10% ή περισσότερο μιας εταιρείας — τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την έγκριση ραδιοσυχνοτήτων για χρήση στις ΗΠΑ.

Στις 10 Ιουλίου, η FCC είχε δηλώσει ότι ίσως προχωρήσει σε ακόμη περισσότερες ενέργειες κατά των οκτώ «εταιρειών-βιτρίνα της DJI» αν δεν είχαν απαντήσει μέχρι σήμερα, 20 Ιουλίου. Θα επανέλθουμε μόλις υπάρξουν νεότερα.

Περισσότερα στο: DJI ban: how the world’s biggest dronemaker is getting shoved out of the US

This is the title for the native ad

Η Sony στρέφεται κατά της Udio για 30.000 τραγούδια

Η Sony Music Entertainment κατέθεσε νέα αγωγή κατά της Udio, κατηγορώντας τον AI music generator ότι παραβίασε τα πνευματικά δικαιώματα περισσότερων από 30.000 τραγουδιών της. Στη λίστα περιλαμβάνονται κομμάτια από την Beyoncé, την Britney Spears, τον Johnny Cash, τον Harry Styles και πολλούς ακόμη, από το Hound Dog του Elvis Presley έως το Say My Name της Beyoncé και το As It Was του Harry Styles.

Η αγωγή κατατέθηκε τη Δευτέρα σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης και αναφέρει ότι η συγκεκριμένη λίστα αποτελεί «μόνο ένα μικρό μέρος των έργων των εναγόντων που παραβίασε η Udio», όπως είχε αναφέρει νωρίτερα το Music Business Worldwide.

Το 2024, η Sony μαζί με τη Universal Music Group και τη Warner Records είχαν καταθέσει αγωγή κατά της Udio και της AI μουσικής πλατφόρμας Suno. Αφού απέκτησε πρόσβαση στα δεδομένα εκπαίδευσης της Udio μέσω της δικαστικής διαδικασίας, η Sony υποστηρίζει ότι εντόπισε επιπλέον τραγούδια με τη χρήση τεχνικής «audio fingerprinting».

Η Sony υπέβαλε αίτημα για να προστεθούν περισσότερα από 30.000 τραγούδια, τα οποία, όπως ισχυρίζεται, η Udio «αντέγραψε και ενσωμάτωσε στα γενετικά της μοντέλα AI». Ωστόσο, δικαστής απέρριψε αργότερα το αίτημα της εταιρείας, αφήνοντας το εύρος της αρχικής αγωγής στα 333 έργα.

Πλέον, η Sony έχει καταστήσει τα περισσότερα από 30.000 τραγούδια αντικείμενο της νέας της αγωγής, την οποία, όπως λέει, μπορεί να επεκτείνει. Υποστηρίζει επίσης ότι η Udio «παραδέχτηκε ότι τα γενετικά της μοντέλα AI είχαν “κατασκευαστεί δείχνοντας στο πρόγραμμα έναν τεράστιο όγκο διαφορετικών ειδών ηχογραφήσεων”», μεταξύ άλλων και από το YouTube.

Η UMG και η Warner Music Group έχουν από τότε συμβιβαστεί με την Udio και πλέον συνεργάζονται μαζί της, καθώς η μουσική βιομηχανία αγκαλιάζει την AI.

Μπορείτε να δείτε ολόκληρη τη λίστα με τα τραγούδια για τα οποία η Sony στρέφεται κατά της Udio σε αυτή την κατάθεση. Η εταιρεία ζητά να απαγορευτεί στην Udio να παραβιάζει τα έργα της, καθώς και αποζημίωση έως 150.000 δολάρια για κάθε έργο που παραβιάστηκε.

Αιφνιδίασε η λύση 87ετούς αινίγματος με τη βοήθεια AI

Ένας μαθηματικός έλυσε ένα αίνιγμα 87 ετών με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης και ανακοίνωσε τη λύση του χωρίς τυμπανοκρουσίες, με ένα tweet. Ειδικοί λένε ότι πρόκειται για το δυσκολότερο μαθηματικό πρόβλημα που έχει λυθεί μέχρι σήμερα με τη συμβολή της AI.

Ο Levent Alpöge από το Harvard University έγραψε στο X στις 19 Ιουλίου ότι η Jacobian conjecture, για την οποία οι ακαδημαϊκοί προσπαθούν εδώ και δεκαετίες να αποδείξουν ότι είναι αληθής, είναι στην πραγματικότητα ψευδής, παρουσιάζοντας ως απόδειξη ένα πολύ μικρό αντιπαράδειγμα 216 χαρακτήρων.

Η Jacobian conjecture, η οποία υποστηρίζει ότι ένας συγκεκριμένος τύπος μαθηματικής συνάρτησης θα λειτουργούσε επίσης και αντίστροφα, διατυπώθηκε επίσημα από τον Ott-Heinrich Keller το 1939. Ήταν επίσης στη σημαντική λίστα του Stephen Smale, το 1998, με 18 εξαιρετικά δύσκολα προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν οι μαθηματικοί στον 21ο αιώνα.

Ο Alpöge δεν απάντησε στο αίτημα του New Scientist για συνέντευξη, όμως σε tweet του ανέφερε ότι μέρος της δουλειάς οφειλόταν στον «close friend fable» του, αναφερόμενος προφανώς στο μοντέλο Claude Fable 5 της εταιρείας AI Anthropic. Ο Alpöge ευχαρίστησε το Fable επειδή δούλευε κατά τη διάρκεια του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Η Anthropic δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.

Ο Abhishek Saha από το Queen Mary University of London λέει ότι οι πρόσφατες εξελίξεις της AI στα μαθηματικά, όπως το μοντέλο της OpenAI που έλυσε πρόσφατα μια δεκαετιών εικασία του Paul Erdős, ήταν ήδη εντυπωσιακές, αλλά αυτή η τελευταία εξέλιξη ανεβάζει πολύ τον πήχη.

«Πιθανότατα αυτή είναι η μεγαλύτερη εικασία στην οποία η AI έχει παίξει σημαντικό ρόλο [στην απόδειξη ή την απόρριψή της] μέχρι τώρα στα μαθηματικά», λέει. «Είναι πολύ σημαντική εξέλιξη. Η AI έχει σημειώσει αξιοσημείωτη πρόοδο τον τελευταίο χρόνο».

Η μοναδική μαθηματική γραμμή που δημοσίευσε ο Alpöge ήταν απλή στην επαλήθευση και ήδη πολλοί μαθηματικοί το έχουν κάνει, λέει ο Saha. Το μεγάλο ερώτημα τώρα είναι πώς έγινε όλο αυτό.

«Υπάρχουν κάποια προβλήματα που είναι πολύ δύσκολο να λυθούν, αλλά μόλις βρεθεί μια λύση, είναι σχετικά εύκολο να ελεγχθεί. Αυτό μοιάζει με αυτή την περίπτωση», λέει. «Δεν ξέρω πώς το έκανε, ποιο ακριβώς ήταν το prompt που δόθηκε στο Fable, γιατί αν προσπαθούσε κανείς να ψάξει τα πάντα, δεν θα λειτουργούσε ακριβώς, άρα προφανώς υπήρχε και κάποια σύλληψη που δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη».

Ο Saha λέει ότι τόσο η μορφή όσο και η φύση του αποτελέσματος είναι έκπληξη. «Οι άνθρωποι προσπαθούσαν να την αποδείξουν [τη Jacobian conjecture] επειδή, διαισθητικά, μοιάζει πολύ αληθινή. Δεν νομίζω ότι πολλοί προσπαθούσαν να την αντικρούσουν. Και τώρα έχουμε αυτό το αντιπαράδειγμα μιας πρότασης», λέει.

Υπάρχουν ακόμη ανοιχτά ερωτήματα, λέει ο Saha. Για παράδειγμα, αυτό το νέο αντιπαράδειγμα διαψεύδει την εικασία για τρεις μεταβλητές, αλλά μια εκδοχή με δύο μεταβλητές θα μπορούσε θεωρητικά να είναι ακόμη αληθής.

Ο Chris Bowman-Scargill από το University of York στη Βρετανία λέει ότι οι μαθηματικοί έχουν σε κάποιο βαθμό ήδη προσαρμοστεί στις εντυπωσιακές νέες δυνατότητες της AI, όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να βρίσκει κανείς αντιπαραδείγματα που διαψεύδουν εικασίες και στο να χτίζει ολόκληρους νέους κλάδους των μαθηματικών, κάτι που εξακολουθεί να απαιτεί ανθρώπινη δημιουργικότητα.

«Αν κοιτάξεις το τελευταίο θεώρημα του Fermat [που λύθηκε από τον Andrew Wiles το 1994], χρειάστηκε να δημιουργηθούν 100 σελίδες νέων μαθηματικών – έπρεπε να χτιστεί ολόκληρη θεωρία για να λυθεί μια εικασία», λέει ο Bowman-Scargill. «Και συχνά το ενδιαφέρον στα μαθηματικά δεν είναι το “α, τσεκάραμε αυτή την εικασία, ωραία”, αλλά περισσότερο ό,τι χρειάζεται να χτίσεις στην πορεία για να τη λύσεις».

«Νομίζω ότι [η AI] έχει αποδείξει κάπως ότι μπορεί να το κάνει αυτό, οπότε τώρα λες, εντάξει, τι ακολουθεί;», λέει.

Ο Ivan Fesenko από το Westlake University στην Κίνα πιστεύει ότι το επόμενο βήμα είναι ολοένα και πιο ικανά μοντέλα AI που θα λύνουν όλο και πιο σύνθετα προβλήματα, αλλάζοντας το πεδίο καθώς προχωρούν.

«Τώρα, η AI μπορεί ήδη να παράγει επίπεδο μεταπτυχιακού στα μαθηματικά. Σε έναν χρόνο, θα παράγει διδακτορικό στα μαθηματικά. Και τότε τίθεται το ερώτημα: χρειαζόμαστε πραγματικά τόσους μαθηματικούς γύρω μας, αν η AI μπορεί να κάνει τέτοια πράγματα τόσο όμορφα;» λέει ο Fesenko. «Ουσιαστικά μιλάμε για μια θεμελιώδη αλλαγή στα μαθηματικά».

Υψηλή δόση διοξειδίου του άνθρακα απομακρύνει πρωτεΐνες του Αλτσχάιμερ από τον εγκέφαλο

In-silhouette of asian mature woman using oxygen mask for respiratory therapy.

Η διαλείπουσα εισπνοή υψηλών επιπέδων διοξειδίου του άνθρακα για μισή ώρα φαίνεται να απομακρύνει από τον εγκέφαλο πρωτεΐνες που συνδέονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μικρή μελέτη.

Η έκθεση στο αέριο αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο τα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου συστέλλονται και διαστέλλονται όσο είμαστε ξύπνιοι, μιμούμενη τη δραστηριότητα που παρατηρείται στον βαθύ ύπνο. Έτσι, το γλυμφικό σύστημα ενεργοποιείται περισσότερο και απομακρύνει τη συσσώρευση άχρηστων ουσιών που μπορεί να προκαλέσουν βλάβη.

Μελέτη του 2025 δείχνει ότι η ίδια προσέγγιση θα μπορούσε να βοηθήσει και στην Πάρκινσον, μέσω της απομάκρυνσης της πρωτεΐνης άλφα-συνουκλεΐνη. «Αν έχετε οποιαδήποτε πάθηση που οφείλεται ή επιδεινώνεται από οποιουδήποτε είδους συσσώρευση άχρηστων ουσιών, αυτό θα μπορούσε να είναι κάτι ωφέλιμο», λέει η Sephira Ryman από το University of Texas at Austin.

Αλτσχάιμερ, εγκεφαλικό, κατάθλιψη: Η προληπτική δύναμη της σάουνας

Το σύστημα απομάκρυνσης άχρηστων ουσιών του εγκεφάλου, ή γλυμφικό σύστημα, αποτελείται από ένα δίκτυο καναλιών που περιβάλλουν τα αιμοφόρα αγγεία και συλλέγουν τα υγρά απόβλητα που απελευθερώνονται από τα εγκεφαλικά κύτταρα. Είναι πιο ενεργό στον βαθύ ύπνο, όταν τα αργά εγκεφαλικά κύματα οδηγούν τα αιμοφόρα αγγεία να διαστέλλονται και να συστέλλονται περίπου μία φορά κάθε 30 δευτερόλεπτα.

«Αυτή η διάταση και σύσπαση λειτουργεί ουσιαστικά σαν αντλία που καθαρίζει τον εγκέφαλο από τα άχρηστα προϊόντα», λέει η Ryman, η οποία παρουσίασε τα αποτελέσματα την περασμένη εβδομάδα στο Alzheimer’s Association International Conference στο Λονδίνο.

Για να μιμηθούν αυτή την αντλητική λειτουργία ενώ οι συμμετέχοντες ήταν ξύπνιοι, η Ryman και οι συνεργάτες της αξιοποίησαν το γεγονός ότι η αυξημένη πρόσληψη διοξειδίου του άνθρακα προκαλεί προσωρινή διάταση των αιμοφόρων αγγείων, καθώς το σώμα προσπαθεί να αποβάλει το αέριο και να τροφοδοτήσει καλύτερα τους ιστούς με οξυγόνο.

Η ομάδα στρατολόγησε 12 άτομα. Από αυτούς, οι οκτώ δεν είχαν ενδείξεις γνωστικής έκπτωσης και είχαν φυσιολογικά επίπεδα tau, μιας πρωτεΐνης που μπορεί να πάρει λάθος μορφή και να σχηματίσει συσσωματώματα στη νόσο Αλτσχάιμερ. Οι άλλοι τέσσερις συμμετέχοντες είχαν αυξημένα επίπεδα μιας μορφής tau στο αίμα τους, κάτι που υποδηλώνει υψηλά επίπεδα και στον εγκέφαλο, ενώ τρεις είχαν ήπια γνωστική διαταραχή.

Όλοι οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε απεικονιστικό έλεγχο του εγκεφάλου τους φορώντας μάσκα που εναλλασσόταν μεταξύ αέρα με περίπου 0,05% διοξείδιο του άνθρακα – όσο περίπου εισπνέουμε με κάθε αναπνοή – και αέρα με 5% διοξείδιο του άνθρακα. Η εναλλαγή αυτή γινόταν κάθε 35 δευτερόλεπτα για μισή ώρα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η διαλείπουσα έκθεση σε υψηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα έκανε τα αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου να λειτουργούν όπως στον βαθύ ύπνο, ενεργοποιώντας το γλυμφικό σύστημα.

Η ομάδα συνέλεξε επίσης δείγματα αίματος πριν και μετά τη μισάωρη διαδικασία. Δεκαπέντε λεπτά αργότερα, τα επίπεδα μιας μορφής της πρωτεΐνης βήτα-αμυλοειδές – η οποία υπάρχει επίσης σε υγιείς εγκεφάλους, αλλά σχηματίζει συσσωματώματα στη νόσο Αλτσχάιμερ – είχαν αυξηθεί στο αίμα όλων των συμμετεχόντων. «Αυτό δείχνει ότι αυτός ο νευροεκφυλιστικός δείκτης απομακρυνόταν περισσότερο από τον εγκέφαλο», λέει η Ryman.

Η παρέμβαση φάνηκε επίσης να ενισχύει την απομάκρυνση της tau, αλλά μόνο σε όσους είχαν ενδείξεις γνωστικής έκπτωσης. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι η συγκεκριμένη ομάδα είχε εξαρχής περισσότερη tau στον εγκέφαλό της, λέει η Ryman.

Η ενίσχυση του συστήματος απομάκρυνσης άχρηστων ουσιών του εγκεφάλου δείχνει ολοένα και πιο πολλά υποσχόμενη για τη νόσο Αλτσχάιμερ, με μελέτη να υποδεικνύει πλέον ότι μια νέα προσέγγιση μειώνει εγκεφαλικές δυσλειτουργίες και συμπτώματα που συνδέονται με τη νόσο.

Ωστόσο, περίπου μία ώρα μετά το τέλος της παρέμβασης, τα οφέλη στην απομάκρυνση αμυλοειδούς και tau είχαν επιστρέψει στα αρχικά επίπεδα. Χρειάζονται περαιτέρω μελέτες για να φανεί αν αυτό επηρεάζει μακροπρόθεσμα τον κίνδυνο ή την εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ και πόσο συχνά θα έπρεπε να εφαρμόζεται, λέει ο Vincent Tay από το Changi General Hospital στη Σιγκαπούρη.

«Απλώς δεν γνωρίζουμε ακόμη αν η στόχευση της απομάκρυνσης με μια τέτοια προσέγγιση θα επηρεάσει πραγματικά τη γνωστική έκπτωση», λέει ο Jeff Iliff από το University of Washington στο Σιάτλ. «Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι η διέγερση αυτών των [γλυμφικών] μηχανισμών απομάκρυνσης δεν αφορά αποκλειστικά το αμυλοειδές, αλλά μπορεί να βοηθήσει στην απομάκρυνση αμυλοειδούς, tau, alpha-synuclein και φλεγμονωδών μορίων, οπότε θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι η προσέγγιση θα είχε πολύ ευρύτερη επίδραση στον εγκέφαλο και ευρύτερη εφαρμογή πέρα από τη νόσο Αλτσχάιμερ.»

Η ασφάλεια πρέπει επίσης να παρακολουθείται μακροπρόθεσμα, αν και κανένας από τους συμμετέχοντες δεν παρουσίασε παρενέργειες. Οι ερευνητές θα μπορούσαν επίσης να εξετάσουν τη χορήγηση της παρέμβασης μέσω φορητής συσκευής στο σπίτι, λέει η Ryman. Αυτό ίσως είναι προτιμότερο από τους υπάρχοντες τρόπους ενίσχυσης του γλυμφικού συστήματος, που συνήθως βασίζονται σε φάρμακα, σημειώνει.

Startup συνεργάζεται με το University of Texas για συλλογή μικρών διαστημικών θραυσμάτων

NAPA, Καλιφόρνια – Η startup από τη Φλόριντα Satellite Orbital Access and Removal (SOAR) ανακοίνωσε στις 15 Ιουλίου συνεργασία με το University of Texas, El Paso (UTEP), με στόχο την ανάπτυξη ενός παθητικού συστήματος για τη συλλογή μικρών διαστημικών θραυσμάτων.

«Οι συνέπειες ακόμη και από μικρά αντικείμενα που χτυπούν έναν δορυφόρο μπορεί να είναι καταστροφικές, όταν κινούνται με ταχύτητα 7.000 μιλίων την ώρα ή και περισσότερο», δήλωσε στο SpaceNews ο Eric Felt, απόστρατος συνταγματάρχης της U.S. Space Force και διευθυντής του National Security Institute του UTEP. «Σήμερα η πιθανότητα σύγκρουσης παραμένει αρκετά χαμηλή, αλλά ο κίνδυνος είναι μεγάλος, γιατί οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές. Πρέπει να ωριμάσουμε την τεχνολογία ώστε να μετριάσουμε τον αντίκτυπο των μικρών θραυσμάτων πριν γίνει κρίση».

Η SOAR ιδρύθηκε το 2025 από τον Christopher Lee Jones, απόστρατο πυροσβέστη και συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας. Μέσα από το βιβλίο του, «Mars Mission I: Surviving the Kessler Effect», ο Jones ήρθε σε επαφή με τον αστροφυσικό Donald Kessler, ο οποίος είχε προβλέψει το 1978 ότι ένας αυξανόμενος πληθυσμός τροχιακών θραυσμάτων θα μπορούσε να προκαλέσει μια επικίνδυνη αλυσιδωτή αντίδραση συγκρούσεων. Ο Kessler είναι σύμβουλος της SOAR.

Η SOAR επιδιώκει να αναχαιτίσει θραύσματα διαμέτρου 10 εκατοστών ή μικρότερα με το Passive Orbital Debris Removal System (PODRS), μια περιστρεφόμενη δομή πολλαπλών πάνελ με στρώματα προστασίας τύπου Whipple. Οι δορυφόροι PODRS θα είναι εξοπλισμένοι με αισθητήρες που θα καταγράφουν τις προσκρούσεις, σημειώνοντας τη συχνότητα των χτυπημάτων και τη μεταφορά ορμής.

Από τότε που ο Kessler ανέδειξε τον κίνδυνο που συνιστούν τα μικρά θραύσματα, ο αριθμός των δορυφόρων σε τροχιά έχει αυξηθεί εκθετικά. Ταυτόχρονα, δίκτυα διαστημικών και επίγειων αισθητήρων παρακολουθούν κυρίως θραύσματα μεγαλύτερα από 10 εκατοστά.

«Καθώς βάζουμε όλο και περισσότερα αντικείμενα σε χαμηλή γήινη τροχιά, γινόμαστε όλο και πιο κρίσιμα εξαρτημένοι από αυτές τις δυνατότητες», είπε ο Felt, καθηγητής πρακτικής στην αεροδιαστημική και τη μηχανολογία στο UTEP και πρώην επικεφαλής της Space Vehicles Directorate του U.S. Air Force Research Laboratory. «Άρα, οι συνέπειες από την απώλεια αυτής της δυνατότητας είναι πολύ μεγαλύτερες από ποτέ».

Το National Security Institute του UTEP είναι ο βασικός σχεδιαστής του PODRS.

«Μέρος της ανάλυσης που θα κάνουν το UTEP και η SOAR τους επόμενους μήνες είναι ποια είναι η σωστή αρχιτεκτονική για να υπάρχει ένα αποτελεσματικό σύστημα παγίδευσης θραυσμάτων με αυτή την τεχνολογία», είπε ο Felt. «Σίγουρα δεν πρόκειται να καθαρίσετε όλα τα μικρά θραύσματα στη LEO. Αυτό που θα θέλετε είναι να εστιάσετε σε συγκεκριμένες τροχιές που έχουν μεγάλη σημασία και ενδιαφέρον».

Στο παρελθόν, εμπόδιο στην απομάκρυνση διαστημικών θραυσμάτων ήταν η χρηματοδότηση.

«Η ποσότητα των θραυσμάτων στη χαμηλή γήινη τροχιά θα συνεχίσει να αυξάνεται και η ζήτηση για καθαρισμό μικρών θραυσμάτων θα μεγαλώνει μαζί με τους αυξημένους κινδύνους και τις συγκρούσεις», είπε ο Jones.

Από τη στιγμή που θα υπάρξει τεχνολογία για να λυθεί το πρόβλημα των μικρών θραυσμάτων, «τότε εξετάζεις ποιος θα ωφεληθεί», είπε ο Felt.

«Το Department of War εξαρτάται από τις δυνατότητες στη LEO περισσότερο από ποτέ», είπε ο Felt. «Αν κατά τη διάρκεια πολέμου συμβούν γεγονότα που δημιουργούν θραύσματα, όπως απειλές από αντιαεροπορικούς πυραύλους κατά δορυφόρων, αυτό θα είναι ένα ζήτημα που θα απασχολήσει πολύ το Department of War και θα χρειαστεί δυνατότητα καθαρισμού θραυσμάτων για να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το διάστημα ώστε να προστατεύει το έθνος μας».

Μοντέλα της European Space Agency εκτιμούν ότι περισσότερα από 140 εκατομμύρια αντικείμενα σε τροχιά έχουν διάμετρο μικρότερη από 10 εκατοστά.