Νεαρά νάνοι ρακούν σε ένα νησί του Μεξικού παρατηρήθηκαν να μαθαίνουν το ένα στο άλλο πώς να φτιάχνουν μικρές μπάλες από σκουπίδια, σε ένα σπάνιο παράδειγμα ζώων που κατασκευάζουν αντικείμενα αποκλειστικά για παιχνίδι.
«Η πρώτη μου αντίδραση ήταν: “ω Θεέ μου, είναι πραγματικά αξιολάτρευτο!”», λέει η Nessie O’Neil από το Miami University στο Οχάιο, η οποία μελετά την επίδραση του τουρισμού στα critically endangered νάνοι ρακούν (Procyon pygmaeus) της νήσου Cozumel.
Η O’Neil κατέγραψε σε βίντεο ένα από τα νεότερα ρακούν να βγάζει χαρτί από έναν κάδο απορριμμάτων, να το βουτά σε ένα μπολ με νερό και να το κυλά στην άμμο, σχηματίζοντας μια μπάλα.
Σε ημέρες παρατήρησης, κατέγραψε τα ζώα να φτιάχνουν περισσότερες μπάλες και να τις χρησιμοποιούν για να παίζουν «ποδόσφαιρο» με άλλα ρακούν και με κουνάβια νάνα της περιοχής, τα dwarf coatis (Nasua narica nelsoni), ένα ακόμη ζώο που μοιάζει με ρακούν. Τα αδέλφια μάθαιναν το ένα στο άλλο τη διαδικασία κατασκευής των μπαλών και προσπάθησαν ακόμη και να βάλουν τη μητέρα τους στο παιχνίδι, όμως εκείνη δεν κατάφερε να το καταλάβει πλήρως — η συντονισμένη κίνησή της έμοιαζε να έχει επηρεαστεί αφού είχε πιει μια μαργαρίτα που βρήκε νωρίτερα εκείνη την ημέρα σε beach bar.
Η συνάδελφος της O’Neil στο Miami University, Michelle Szydlowski, εντυπωσιάστηκε από το υλικό. Αν και ερευνητές έχουν δει ζώα όπως χιμπατζήδες ή τίγρεις να παίζουν, σπάνια έχουν παρατηρήσει ζώα να φτιάχνουν μόνα τους παιχνίδια για μελλοντική χρήση. «Δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει ότι τα ρακούν είναι αυτά στα οποία το βλέπουμε αυτό, απλώς επειδή είναι τόσο απτικά, βλέπουν με τα χέρια τους», λέει η Szydlowski.
«Οι παρατηρήσεις δείχνουν πόσο σύνθετη μπορεί να είναι η συμπεριφορά παιχνιδιού στα ζώα», λέει ο Marek Špinka από το Institute of Animal Science στην Τσεχική Δημοκρατία. «Θα έχει ενδιαφέρον να φανεί αν η συμπεριφορά αυτή θα καθιερωθεί στον πληθυσμό ως νέο πολιτισμικό χαρακτηριστικό ή αν θα εξαφανιστεί.»
Οι παρατηρήσεις μπορεί επίσης να βοηθήσουν στις προσπάθειες διατήρησης. Στη Cozumel υπάρχουν λιγότερα από 200 νάνοι ρακούν, και αυτό είναι το μόνο μέρος όπου απαντάται το είδος. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο μαθαίνουν το ένα από το άλλο θα μπορούσε να βοηθήσει τους ειδικούς να αποθαρρύνουν ανθυγιεινές συμπεριφορές, όπως το να κλέβουν μαργαρίτες και να ζητιανεύουν σνακ, και να τα ξαναφέρουν σε επαφή με την αναζήτηση τροφής στη φύση. Η O’Neil ελπίζει επίσης ότι η μεγαλύτερη ενημέρωση για τα ζώα θα φέρει περισσότερη υποστήριξη. «Θέλω απλώς ο κόσμος να ξέρει ότι υπάρχουν εκεί έξω και ότι χρειάζονται ανθρώπους να νοιάζονται», λέει. «Και, παρακαλώ, μη τα ταΐζετε!»
Wild DOI: 10.3390/wild3030033
Το παρόν κείμενο δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
