Μετάβαση στο περιεχόμενο
Monday 16 November

Filipiñana: η ταινία για εκμετάλλευση και προνόμια σε γήπεδο γκολφ στη Μανίλα

Filipiñana: η ταινία για εκμετάλλευση και προνόμια σε γήπεδο γκολφ στη Μανίλα
Εικόνα από το αρχικό άρθρο — theguardian.com.

Μια αίσθηση απειλής διαπερνά ένα καταπράσινο ιδιωτικό γήπεδο γκολφ στη Μανίλα, όπου κινούνται πειθήνιες tee-girls και caddies σε στιλ γκέισας που εξυπηρετούν άνδρες πελάτες.

Η Filipiñana είναι το κομψό και πολιτικά αιχμηρό μεγάλου μήκους ντεμπούτο του Φιλιππινέζου σκηνοθέτη και απόφοιτου της London Film School, Rafael Manuel, και βασίζεται στη βραβευμένη μικρού μήκους ταινία του με το ίδιο όνομα. Πρόκειται για μια μελαγχολική σάτιρα πάνω στη ντροπή της κάστας, τη σεξουαλική πολιτική και την εκμετάλλευση της γης στις Φιλιππίνες, μέσα από το ιδιωτικό γήπεδο γκολφ στη Μανίλα, ένα τεχνητό τοπίο τόσο ρηχό και σουρεαλιστικό όσο οι κήποι στο Last Year in Marienbad.

Η άρδευση του έντονου πράσινου και των κυματιστών διαδρομών απαιτεί τεράστιες ποσότητες πολύτιμου νερού, την ώρα που, στη διάρκεια ενός αβάσταχτου καύσωνα, το νερό μοιράζεται με δελτίο στους ιδρωμένους φτωχότερους κατοίκους της πόλης, πολύ έξω από τα πολυτελή όρια του γηπέδου.

Τον κεντρικό ρόλο κρατά η Jorrybell Agoto, ως η 17χρονη Isabel, η αινιγματική μάρτυρας των απόκρυφων παραδόσεων του κλαμπ και μία από τις πολλές συγκρατημένα υποτακτικές, ντυμένες με στολή tee-girls. Η μοναδική τους αποστολή είναι να τοποθετούν τα μπαλάκια για τους εύπορους άνδρες γκολφέρ πριν από το χτύπημα. Μεταξύ τους, το αντιμετωπίζουν με πολλά γέλια και υπονοούμενα.

Οι tee-girls δεν επιτρέπεται να πατήσουν το ίδιο το γήπεδο. Αυτό είναι προνόμιο των caddies, όλες γυναίκες, που φορούν στολές σαν αεροσυνοδών και ένα καπέλο τύπου salakot.

Οι caddies ενθαρρύνονται προφανώς να αναπτύσσουν σχέσεις τύπου γκέισας με τους VIP γκολφέρ. Ο πρόεδρος του κλαμπ, Dr Palanca (Teroy Guzman), εμφανίζεται να χαλαρώνει στενά με την caddie Charlie (Elle Velasco).

Ο φίλος του Palanca, μέλος του κλαμπ και επιχειρηματίας Renato (Carlos Siguion-Reyna), παίζει έναν τεταμένο γύρο με τη δυσαρεστημένη ανιψιά του Clara (Carmen Castellanos). Προσπαθεί να την πείσει να επιστρέψει μόνιμα από τη Νέα Υόρκη και να δουλέψει για εκείνον, καθώς, όπως υποστηρίζει, οι σύγχρονες Φιλιππίνες χρειάζονται να αναστρέψουν το «brain drain» των ταλαντούχων νέων. Ή μήπως απλώς επιδιώκει να εγκαθιδρύσει μια κάθε άλλο παρά σύγχρονη, φεουδαρχική οικογενειακή επιχείρηση;

Η κατάσταση φτάνει σε μια παράξενη κρίση όταν ο Palanca σχολιάζει την προφορά και τη γλώσσα της Isabel και παρατηρεί ότι, όπως κι εκείνος, κατάγεται από το Ilocos, στη βόρεια Φιλιππίνες — έναν τόπο που δείχνει να τιμά περισσότερο από τη συνηθισμένη μεγαλούπολη. Όταν όμως η Isabel βρίσκεται τυχαία στην τουαλέτα των ανδρών του κλαμπ και ακούει τον Palanca και τον Renato να μιλούν για τα συμφέροντά τους στη γη εκεί, αντιλαμβάνεται τον παγωμένο και αρπακτικό κυνισμό τους.

Η ταινία κρατά ψύχραιμο έλεγχο και έχει τη μορφή ενός υπνωτικού μεσοκαλόκαιρου ονείρου απειλής, ενώ η τελική σκηνή, με ένα χαμένο παιδί, δίνει την τελευταία πινελιά σε αυτή την παράξενη μάσκα προνομίου.

Πηγή: theguardian.com.

Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.

Περισσότερα από Fantasy

Όλα →