Ο βραχνός ήχος που είναι γνωστός ως vocal fry και συνήθως συνδέεται με νεαρές γυναίκες, ενώ σε κάποιους ακούγεται ενοχλητικός, στην πραγματικότητα εμφανίζεται πιο συχνά στους άνδρες.
Από την Karmela Padavic-Callaghan
Μπορεί να βρίσκετε το vocal fry ενοχλητικό, αλλά μην το αποδίδετε αυτόματα στις γυναίκες. Cavan Images / Alamy
Αν έχετε ακούσει πρόσφατα ένα podcast ή έχετε δει κάποιο βίντεο στο TikTok, πιθανότατα γνωρίζετε το vocal fry, ακόμη κι αν δεν ξέρατε ότι έχει αυτό το όνομα. Το vocal fry περιγράφει τον τριζάτο ή βραχνό ήχο που παράγουμε όταν μιλάμε στο πιο χαμηλό φωνητικό μας εύρος. Συχνά θεωρείται ενοχλητικό και συνήθως συνδέεται με νεαρές γυναίκες, όμως νέα έρευνα δείχνει ότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα στοιχεία για αυτό το στερεότυπο.
Το vocal fry εμφανίζεται όταν οι φωνητικές χορδές είναι χαλαρές, αλλά δεν περνά από αυτές μεγάλη ποσότητα αέρα, κάτι που συμβαίνει φυσικά όταν φτάνουμε στο τέλος μιας φράσης. Ωστόσο, το θέμα γίνεται πιο σύνθετο στο πλαίσιο της ποπ κουλτούρας, όπου συχνά παρουσιάζεται ως αρνητικό — ή, πιο συγκεκριμένα, ενοχλητικό — χαρακτηριστικό της ομιλίας των νεαρών γυναικών. Τώρα, η Jeanne Brown από το Πανεπιστήμιο McGill στο Μόντρεαλ του Καναδά και οι συνεργάτες της διαπιστώνουν ότι αυτή η αντίληψη χρειάζεται επανεξέταση.
Η νόσος Πάρκινσον θα μπορούσε να ανιχνευθεί ακούγοντας τη φωνή κάποιου
Αρχικά, ανέλυσαν την ομιλία 49 Καναδών, με δεδομένα που συλλέχθηκαν από διαδικτυακές πηγές. Οι ερευνητές εστίασαν σε μετρήσιμους ακουστικούς δείκτες του vocal fry, όπως οι ανωμαλίες και οι μικρές διαφορές μεταξύ ορισμένων θεμελιωδών ηχητικών στοιχείων κάθε φωνής, καθώς και σε έναν τύπο λαχανιάσματος. Διαπίστωσαν ότι αυτά τα φωνητικά χαρακτηριστικά ήταν ξεκάθαρα πιο συχνά στους άνδρες. Επιπλέον, η ομάδα βρήκε ότι η τριζάτη χροιά αυξανόταν με την ηλικία του ομιλητή, οπότε ούτε το να είναι κάποιος νέος ούτε το να είναι γυναίκα τον έβαζε στην πιο «τριζάτη» ομάδα.
Η Brown λέει ότι αυτό συμφωνεί με παλαιότερες μελέτες που ανέλυαν την τριζάτη χροιά ως ακουστικό χαρακτηριστικό, αλλά δεν εξηγεί γιατί συνδέεται τόσο συχνά με την ομιλία των γυναικών. «Ίσως κάτι στην επεξεργασία του ακουστικού σήματος κάνει τους ανθρώπους να αναγνωρίζουν περισσότερη τριζάτη χροιά στις γυναικείες φωνές. Ήθελα να το ψάξω περισσότερο».
Έτσι, εκείνη και οι συνεργάτες της ζήτησαν από 40 συμμετέχοντες να ακούσουν σύντομα ηχητικά μηνύματα, καθένα από τα οποία συνοδευόταν από εικόνα ενός άνδρα ή μιας γυναίκας, και στη συνέχεια να τα αξιολογήσουν ως προς την τριζάτη χροιά. Πριν από αυτό, όλοι οι συμμετέχοντες ολοκλήρωσαν ένα σύντομο εκπαιδευτικό πρόγραμμα για το πώς ακούγεται η τριζάτη χροιά, ώστε οι ατομικές τους κρίσεις να είναι λιγότερο υποκειμενικές. Όλες οι ηχογραφήσεις ξεκινούσαν με τη φωνή της Brown, η οποία είχε τροποποιηθεί ώστε να διαφέρει ως προς την τριζάτη χροιά και να ακούγεται αμφίσημη ως προς το φύλο.
Οι τελευταίες εξελίξεις στην επιστήμη και γιατί έχουν σημασία, κάθε μέρα.
Οι συμμετέχοντες αναγνώρισαν σωστά ποιες φωνές ήταν τριζάτες, αλλά δεν ήταν πιο πιθανό να τις αποδώσουν σε άνδρα ή γυναίκα. Η Brown παρουσίασε την εργασία στο Meeting of the Acoustical Society of America στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια, στις 14 Μαΐου.
«Τόσο η ελεγχόμενη μελέτη αντίληψης όσο και η ελεγχόμενη ακουστική μελέτη δεν στηρίζουν πραγματικά το δημοφιλές αφήγημα ότι οι γυναικείες φωνές έχουν περισσότερη τριζάτη χροιά», λέει η Brown.
Η Lisa Davidson από το New York University λέει ότι όταν οι άνθρωποι καλούνται να το εντοπίσουν, συνήθως αναγνωρίζουν σωστά την τριζάτη χροιά, όπως συνέβη και στη νέα έρευνα, όμως σε πιο γενικές συνθήκες τείνουν να την ακούν επιλεκτικά λόγω κοινωνικών και πολιτισμικών προκαταλήψεων. Η ίδια και οι συνεργάτες της έχουν διαπιστώσει ότι το ποιος είναι ο ακροατής μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά: για παράδειγμα, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι γενικά βαθμολογούν τις τριζάτες φωνές ως λιγότερο ευχάριστες από ό,τι οι νεότεροι ακροατές. «Όλα αυτά είναι πολιτισμικά συνδεδεμένα. Ποτέ δεν διαβάζεις στον Τύπο ότι οι ανδρικές φωνές είναι ενοχλητικές», λέει η Davidson.
«Δεχόμαστε πολλές αρνητικές αντιλήψεις για την τριζάτη φωνή ή το vocal fry, αλλά ίσως δεν αφορά μόνο τον τρόπο που ακούγεται η φωνή», λέει η Brown. «Ίσως αφορά και τη συνολική ερμηνεία του τι εκπροσωπεί αυτό το άτομο, τι συμβολίζει, σε ποια κοινωνική ομάδα προσπαθεί να δείξει ότι ανήκει. Μπορεί οι άνθρωποι να κρίνουν και αυτό, πέρα από τον τρόπο που ακούγεται η φωνή τους».
