Η νέα επιστροφή των Phil Lord και Chris Miller στη σκηνοθεσία δείχνει τι θα μπορούσε να είχε κερδίσει το Solo: A Star Wars Story. Η σύγκριση με το Project Hail Mary φέρνει ξανά στο προσκήνιο το κόστος των αλλαγών πίσω από την κάμερα.
Το Project Hail Mary λειτουργεί σαν απτή υπενθύμιση για το τι χάθηκε όταν η Lucasfilm απομάκρυνε τους Phil Lord και Chris Miller από το Solo: A Star Wars Story. Η ταινία του σύμπαντος Star Wars, με τους Alden Ehrenreich, Donald Glover και Emilia Clarke στο καστ, είχε ξεκινήσει με υψηλές προσδοκίες, όμως κατέληξε σε διχαστικές κριτικές, βαθμολογία 69% στο Rotten Tomatoes και αποτυχία στο box office.
Το Solo είχε στηθεί πάνω σε σενάριο των Lawrence και Jonathan Kasdan και πάνω στην προοπτική να αφηγηθεί την προέλευση του πιο θρασύ και γοητευτικού χαρακτήρα του Star Wars. Η επιλογή των Lord και Miller έδινε στην παραγωγή μια διαφορετική προοπτική, αφού οι δύο σκηνοθέτες είχαν ήδη αφήσει το στίγμα τους σε κωμωδίες όπως το 21 Jump Street και το The LEGO Movie, ενώ είχαν περάσει και από το Spider-Man: Into the Spider-Verse. Όταν όμως είχαν ήδη ολοκληρωθεί έξι μήνες γυρισμάτων, ανακοινώθηκε ότι απομακρύνονται και τη θέση τους παίρνει ο Ron Howard, με τη Lucasfilm να μιλά για δημιουργικές διαφορές.
Ο Howard κλήθηκε να μαζέψει μια παραγωγή που είχε ήδη μπει σε τροχιά εκτεταμένων reshoots. Το αποτέλεσμα βγήκε στις αίθουσες τον Μάιο του 2018, αλλά δεν κατάφερε να καλύψει τα έξοδα. Οκτώ χρόνια μετά, το Project Hail Mary δείχνει πώς μοιάζει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας όταν οι Lord και Miller παίρνουν χώρο να ακολουθήσουν τη δική τους ματιά.
Η ταινία, που βασίζεται στο μπεστ σέλερ του Andy Weir, φέρνει τον Ryan Gosling στον ρόλο του Ryland Grace, ενός δασκάλου που ξυπνά σε ένα διαστημόπλοιο εκατοντάδες έτη φωτός μακριά από τη Γη και πρέπει να βρει τρόπο να σώσει τον πλανήτη του και τον εαυτό του ως ο μοναδικός επιζών της αποστολής. Η ιστορία συνδυάζει περιπέτεια, χιούμορ και ένταση, ενώ η σχέση του Grace με τον απρόσμενο εξωγήινο σύμμαχό του, τον Rocky, βρίσκεται στο κέντρο της αφήγησης. Σε αυτό ακριβώς το σημείο φαίνεται και η σύγκριση με το Solo, που είχε ήδη την ευκαιρία να χτίσει τη δυναμική ανάμεσα στον Han Solo και τον Chewbacca, αλλά την άφησε περισσότερο στο περιθώριο.
Η οπτική πλευρά του Project Hail Mary ενισχύει ακόμη περισσότερο αυτή τη σύγκριση. Οι Lord και Miller δείχνουν ξανά ότι ξέρουν να αξιοποιούν τα ψηφιακά εφέ σαν πεδίο θαυμασμού και όχι σαν απλό φόντο, κάτι που θυμίζει τη δουλειά τους στα φιλμ του Spider-Verse. Το Solo, αντίθετα, κατηγορήθηκε συχνά ότι έμεινε υπερβολικά ασφαλές μέσα στη γνώριμη ταυτότητα του Star Wars, τη στιγμή που ο Han Solo ζητούσε μια πιο απρόβλεπτη προσέγγιση.
