Η AST SpaceMobile υπερασπίζεται το σχέδιο για επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο

Η AST SpaceMobile εκφράζει βεβαιότητα ότι μπορεί να αναπτύξει νέο επαναχρησιμοποιούμενο πύραυλο μέσα σε δύο χρόνια, παρά τον σκεπτικισμό της αγοράς και τις αντικρουόμενες εκδοχές για το από πού θα εκτοξεύεται.

Η εταιρεία, που αναπτύσσει δίκτυο δορυφόρων απευθείας σύνδεσης με συσκευές, οργάνωσε στις 12 Νοεμβρίου στη Νέα Υόρκη εκδήλωση παρουσίασης για τον Blacklift, τον πύραυλο που είχε ανακοινώσει στις 6 Νοεμβρίου. Τότε είχε αναφέρει ότι τον αναπτύσσει για να εξασφαλίσει δικό της τρόπο εκτόξευσης των δορυφόρων BlueBird, καθώς η αγορά εκτοξεύσεων είναι περιορισμένη.

«Δεν το κάνουμε αυτό επειδή θέλουμε να μπούμε στην αγορά των εκτοξεύσεων. Το θέλουμε γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη ζήτηση για τους δορυφόρους μας και, όπως έχετε δει, δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε αρκετές εκτοξεύσεις εγκαίρως», είπε ο διευθύνων σύμβουλος της AST SpaceMobile, Abel Avellan, στην εκδήλωση.

Ο Blacklift θα έχει δυνατότητα μεταφοράς 20 τόνων σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη και θα μπορεί να μεταφέρει έως πέντε δορυφόρους BlueBird σε κάθε πτήση. Ο πύραυλος θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για δορυφόρους της AST, με στόχο δύο εκτοξεύσεις τον μήνα.

Παρότι η εταιρεία χαρακτήρισε την εκδήλωση ως παρουσίαση, δεν έδειξε υλικό πέρα από βίντεο με κινητήρες της Firefly Aerospace που αποκτά για τον Blacklift και animations του ίδιου του πυραύλου. Μεγάλο μέρος της εκδήλωσης αφιερώθηκε στους δορυφόρους BlueBird, με ξενάγηση στο εργοστάσιο της εταιρείας στο Midland του Τέξας, όπου κατασκευάζονται.

Η AST έδωσε πάντως ορισμένες τεχνικές λεπτομέρειες για τον πύραυλο. Ο Blacklift θα είναι τριών σταδίων, με επτά κινητήρες Miranda της Firefly στο πρώτο στάδιο, δύο κινητήρες Vira στο δεύτερο και έναν Vira στο τρίτο. Πρόκειται για ασυνήθιστη προσέγγιση σε μια αγορά όπου οι περισσότεροι πύραυλοι που έχουν βελτιστοποιηθεί για φορτία σε χαμηλή τροχιά χρησιμοποιούν δύο στάδια.

Ο Avellan είπε ότι η τριών σταδίων σχεδίαση συνδέεται με τα σχέδια ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης του πρώτου σταδίου. «Όταν έχεις τρία στάδια, το πρώτο στάδιο δεν θα ανέβει τόσο ψηλά και θα επιστρέψει πολύ πιο εύκολα, σε σύγκριση με το να πάει πολύ ψηλά και μετά να προσπαθείς να το κατευθύνεις πίσω στη Γη», είπε. Ωστόσο, υπάρχοντες επαναχρησιμοποιούμενοι πύραυλοι όπως ο Falcon 9 και ο New Glenn, αλλά και εκείνοι που αναπτύσσονται από τις Relativity Space, Rocket Lab και Stoke Space, έχουν σχεδίαση δύο σταδίων.

Ο Blacklift θα χρησιμοποιεί επίσης εξ ολοκλήρου υλικά σύνθετων ανθρακονημάτων, κάτι που, σύμφωνα με τον ίδιο, βασίζεται στην εμπειρία της εταιρείας από τα διαστημικά της σκάφη, αλλά και στην εμπειρία της Firefly από τα δικά της οχήματα. Τα σύνθετα υλικά, είπε, μειώνουν τη στεγνή μάζα του οχήματος κατά 40% σε σχέση με τις μεταλλικές δομές.

Ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του Blacklift είναι το χρονοδιάγραμμά του, που προβλέπει πρώτη πτήση στα τέλη του 2028. Η AST υποστηρίζει ότι η απόφασή της να χρησιμοποιήσει κινητήρες της Firefly, αντί να αναπτύξει δικούς της, καθιστά αυτό το χρονοδιάγραμμα εφικτό.

«Ένας τυπικός κύκλος σχεδιασμού ενός πυραύλου μπορεί να ξεπερνά τη δεκαετία. Το 80% αυτού αφορά τον κινητήρα», είπε.

«Ξεκινάμε αυτό το πρόγραμμα από την τρίτη βάση», πρόσθεσε. «Παρακάμπτουμε 10 χρόνια μηχανικής και έρευνας και ανάπτυξης».

Εκτός από την αγορά κινητήρων από τη Firefly, η AST ανέφερε στην παρουσίασή της ότι αγοράζει και άλλα εξαρτήματα, από ηλεκτρονικά συστήματα μέχρι συστήματα διαχωρισμού, από «παραδοσιακούς προμηθευτές». Ωστόσο, ο Avellan είπε στην ομιλία του ότι η εταιρεία θα είναι «κατά 95% κάθετα ολοκληρωμένη» στον πύραυλο. Είπε επίσης ότι η εταιρεία αρχίζει να κατασκευάζει δεξαμενές σύνθετων υλικών στο εργοστάσιό της στο Midland με υπάρχοντα εργαλεία, με στόχο να έχουν ολοκληρωθεί 10 δεξαμενές έως τον Ιανουάριο για δοκιμές.

«Αυτό που απομένει είναι η ολοκλήρωση, οι δοκιμές των σταδίων και η αδειοδότηση: ακριβώς πάνω σε αυτά βασίζεται το σχέδιο», ανέφερε η εταιρεία σε μία διαφάνεια.

Ωστόσο, δεν είναι σαφές πόσο καλά η εμπειρία της εταιρείας με δομές σύνθετων υλικών θα μεταφερθεί στις δεξαμενές. Η Rocket Lab, που επίσης χρησιμοποιεί σύνθετα ανθρακονήματα για τις δομές των εκτοξευτικών οχημάτων της, είδε μια δεξαμενή προωθητικού από σύνθετο υλικό για το πρώτο στάδιο του πυραύλου Neutron να παθαίνει ζημιά σε δοκιμές πιστοποίησης τον Ιανουάριο. Τον Οκτώβριο, η Rocket Lab ανέφερε άλλο ένα πρόβλημα με τις δεξαμενές, κάτι που καθυστέρησε την πρώτη εκτόξευση του οχήματος για κάποια στιγμή το 2027.

Άλλο ζήτημα είναι το από πού θα εκτοξεύεται ο Blacklift. Σε τηλεδιάσκεψη για τα οικονομικά αποτελέσματα στις 9 Νοεμβρίου, ο Avellan άφησε να εννοηθεί ότι αρχικά το όχημα θα εκτοξεύεται από την ίδια πλατφόρμα στο Wallops Island της Βιρτζίνια, η οποία είχε κατασκευαστεί για τον Antares της Northrop Grumman και αναβαθμίζεται για να υποστηρίξει τον Alpha της Firefly και το κοινό όχημα Eclipse των Firefly και Northrop.

«Οι πρώτες μας εκτοξεύσεις θα είναι αναβαθμίσεις σε υπάρχουσες εκτοξεύσεις, για τις οποίες η Firefly έχει ήδη κάνει προετοιμασίες για τη διαμόρφωση Eclipse», είπε. «Το Wallops θα χρειαστεί αναβάθμιση που μπορούμε να εντάξουμε στο χρονοδιάγραμμά μας».

Αντίστοιχα σχόλια έκανε και στην εκδήλωση παρουσίασης. «Έχουμε σημείο εκτόξευσης, και αυτό είναι το Wallops. Είναι το ίδιο μέρος από όπου πετούσε ο Antares και από όπου θα πετάει το Eclipse της Firefly, και αναβαθμίζουμε αυτή τη δυνατότητα».

«Η ιστορική πλατφόρμα του Antares στο Wallops, ήδη αναβαθμίζεται για κινητήρες Miranda», ανέφερε διαφάνεια της παρουσίασης της AST.

Ωστόσο, εκπρόσωπος της Virginia Spaceport Authority, που διαχειρίζεται τις εμπορικές πλατφόρμες εκτόξευσης στο Wallops, δήλωσε στις 12 Νοεμβρίου στο SpaceNews ότι, αν και έχουν γίνει «πρώτες, προκαταρκτικές συνομιλίες» με την AST για τη φιλοξενία εκτοξεύσεων του Blacklift, οι συζητήσεις αυτές δεν περιλαμβάνουν την Pad 0-A, την πλατφόρμα που είχε κατασκευαστεί για τον Antares.

Οι επιλογές που έχει η AST στο Wallops περιλαμβάνουν την ανακαίνιση της Pad 0-B, που χρησιμοποιείται για μικρότερους πυραύλους στερεού καυσίμου, ή την κατασκευή νέας πλατφόρμας. Και οι δύο λύσεις θα ήταν σημαντικά ακριβότερες και πιο χρονοβόρες από τη χρήση της Pad 0-A, όπως υποστηρίζει η AST ότι μπορεί να κάνει.

Η εταιρεία δεν αποκάλυψε πόσα σκοπεύει να δαπανήσει για την ανάπτυξη του Blacklift, πέρα από το συμβόλαιο ύψους 1,3 δισ. δολαρίων με τη Firefly, που περιλαμβάνει κινητήρες για τους τρεις πρώτους πυραύλους, άδεια ώστε η AST να παράγει τους δικούς της κινητήρες και υπηρεσίες μηχανικής.

Πηγή: spacenews.com.