Νέα μελέτη δείχνει ότι οι ταραντούλες θυμούνται θέσεις και επιστρέφουν σε ίδιες φωλιές ή σημεία κυνηγιού. Η συμπεριφορά τους φαίνεται να συνδυάζει μνήμη, αισθητηριακά σήματα και προσαρμογή στο περιβάλλον.
Οι ταραντούλες που ζουν πάνω σε δέντρα ή σε υπόγειες φωλιές φαίνεται να διαθέτουν αξιόλογη ικανότητα χωρικού προσανατολισμού. Νέα επιστημονική μελέτη δείχνει ότι μπορούν να θυμούνται και να επαναχρησιμοποιούν πληροφορίες, κάτι που τις βοηθά να εντοπίζουν λεία και να επιστρέφουν στα καταφύγιά τους.
Η έρευνα υπογράφεται από τον Alireza Zamani του Πανεπιστημίου του Turku και τον ανεξάρτητο ερευνητή Rick C. West και δημοσιεύτηκε στο Ecology and Evolution. Οι επιστήμονες κατέγραψαν παρατηρήσεις από είδη ταραντούλας στη Βόρεια και Νότια Αμερική, τόσο δενδρόβια όσο και εδαφόβια, που εμφάνιζαν συμπεριφορές συνδεδεμένες με γνωστικές διαδικασίες.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι δενδρόβιες ταραντούλες έβγαιναν κάθε νύχτα από τα καταφύγιά τους για να κυνηγήσουν κοντά σε τεχνητά φώτα, όπου συγκεντρώνονταν ιπτάμενα έντομα, και μετά γύριζαν στα ίδια σημεία. Άλλα είδη που ζουν στο έδαφος ανέβαιναν σε δέντρα την ξηρή περίοδο για να βρουν τροφή, ενώ σε περιοχές με πλημμύρες μετακινούνταν προσωρινά σε θάμνους ή δέντρα όταν άρχιζαν οι βροχές.
Οι ερευνητές ξεχωρίζουν αυτές τις συμπεριφορές από τις οντογενετικές μεταβολές, δηλαδή τις αλλαγές που εμφανίζονται καθώς μεγαλώνει ένα ζώο. Στην τυφλή ταραντούλα των σπηλαίων στο Μεξικό, τα νεαρά άτομα μένουν κοντά σε σταθερά καταφύγια, ενώ τα ενήλικα κινούνται πιο ελεύθερα. Η προσανατολιστική ικανότητα φαίνεται να βασίζεται σε εσωτερικά σήματα του σώματος και σε εξωτερικά ερεθίσματα, όπως το φως, οι δονήσεις και τα χημικά σήματα, ενώ οι μελέτες για τη μάθηση στις ταραντούλες παραμένουν ακόμη περιορισμένες.
