Μετάβαση στο περιεχόμενο
Sunday 15 November

Τα πολυμεταλλικά οζίδια κρύβουν μοναδικό μικρόκοσμο ζωής, λένε επιστήμονες

Τα πολυμεταλλικά οζίδια κρύβουν μοναδικό μικρόκοσμο ζωής, λένε επιστήμονες
Εικόνα από το αρχικό άρθρο — ScienceAlert.

Τα πολυμεταλλικά οζίδια στον βυθό της ζώνης Clarion-Clipperton κρύβουν μια ολόκληρη κοινότητα μικροσκοπικής ζωής μοναδικής για αυτό το περιβάλλον, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο Scientific Reports.

Οι επιστήμονες τα αποκαλούν «μεταλλικές πατάτες» του βυθού, όμως η σημασία τους δεν περιορίζεται στα μέταλλά τους. Τα οζίδια περιέχουν νικέλιο, κοβάλτιο, χαλκό, σίδηρο και μαγγάνιο, σε μια περίοδο που η εξάρτηση της κοινωνίας από τέτοια μέταλλα αυξάνεται.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν πρόκειται για ανανεώσιμο πόρο σε ανθρώπινη κλίμακα. Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να σχηματιστεί κάθε οζίδιο, παρότι η αφαίρεσή του από τον βυθό διαρκεί μόλις λίγα λεπτά.

Η ανησυχία των επιστημόνων είναι ότι μια μελλοντική βιομηχανία εξόρυξης μπορεί να καταστρέψει ένα μοναδικό οικοσύστημα πριν γίνει πλήρως κατανοητό. Η θαλάσσια βιολόγος Sabine Gollner από το Royal Netherlands Institute for Sea Research σημειώνει ότι τα ευρήματα δείχνουν πως η εμπορική εξόρυξη μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμη απώλεια άγνωστης και μοναδικής βιοποικιλότητας που συνδέεται με τα οζίδια.

Τα οζίδια συλλέχθηκαν το 2019 από επιστημονική αποστολή στη ζώνη Clarion-Clipperton, πάνω στο γερμανικό ερευνητικό πλοίο RV Sonne, στο πλαίσιο του προγράμματος JPI Oceans Mining Impact II. Η ομάδα κατέβασε προσεκτικά έναν δειγματολήπτη στα 4 έως 6 χιλιόμετρα βάθος, ώστε να πάρει τμήμα ιζήματος μαζί με τα οζίδια που ήταν ενσωματωμένα σε αυτό.

Στη μελέτη εξετάστηκαν 244 μεμονωμένα οζίδια για ίχνη ζωής στις ρωγμές και τους πόρους τους. Στη συνέχεια τα οζίδια και οι θαλάσσιοι οργανισμοί που φιλοξενούσαν καταψύχθηκαν και μεταφέρθηκαν σε εργαστήριο.

Από αυτά, τα 153 προέρχονταν από περιοχή όπου το γερμανικό Federal Institute for Geosciences and Natural Resources (BGR) έχει άδεια εξερεύνησης από την International Seabed Authority. Άλλα 91 συλλέχθηκαν από περιοχή όπου άδεια εξερεύνησης διαθέτει η βελγική εταιρεία Global Sea Mineral Resources, θυγατρική της DEME.

Μέχρι σήμερα, οι περισσότερες αξιολογήσεις της βιοποικιλότητας στη ζώνη Clarion-Clipperton είχαν επικεντρωθεί στους οργανισμούς που ζουν στο ίζημα ή σε όσους προσκολλώνται στην επιφάνεια των οζιδίων. Ο βαθύς ωκεανός καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από λεπτή λάσπη, όμως πολλά ζώα που ζουν εκεί χρειάζονται πιο σταθερή επιφάνεια για να στερεωθούν, και τα πολυμεταλλικά οζίδια λειτουργούν ως κατάλληλο υπόστρωμα.

Η marine genomicist Coral Diaz-Recio Lorenzo δήλωσε στο ScienceAlert ότι ήταν ήδη γνωστό πως τα πολυμεταλλικά οζίδια προσφέρουν επιφάνειες πρόσφυσης σε οργανισμούς του βαθιού ωκεανού, αλλά ελάχιστα ήταν γνωστά για τα ζώα που ζουν στο εσωτερικό τους.

Όταν οι επιστήμονες έσπασαν τα οζίδια, βρήκαν σε κάθε μικρή κοιλότητα ένα μικρό οικοσύστημα. Οι πιο συχνοί κάτοικοι ήταν νηματώδεις και καρκινοειδή, ενώ σε ορισμένα οζίδια εντοπίστηκαν και βραχύσκωληκες, tardigrades και άλλα σπανιότερα είδη. Το γένος Thurammina, μια «θωρακισμένη αμοιβάδα», κυριάρχησε ανάμεσα στους αντίστοιχους οργανισμούς.

Η Diaz-Recio Lorenzo ανέφερε ότι η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν πόσο διαφορετικές ήταν οι κοινότητες μέσα στα οζίδια σε σχέση με τα γειτονικά ιζήματα. Πρόσθεσε μάλιστα ότι κοινότητες από οζίδια που συλλέχθηκαν σε αποστάσεις περίπου 1.000 χιλιομέτρων έμοιαζαν περισσότερο μεταξύ τους απ’ ό,τι με τις κοινότητες του περιβάλλοντος ιζήματος.

Με τη βοήθεια μικροσκοπίων, οι ερευνητές εντόπισαν επίσης απολιθώματα διατόμων, ραδιολαρίων και θαλάσσιων σπόγγων ενσωματωμένα στα αρχαία στρώματα. Η ομάδα γράφει ότι η παρουσία βιογενούς υλικού στις σχισμές δείχνει πως ορισμένες κοιλότητες είχαν αποικιστεί από αρχαίους οργανισμούς, αν και αυτό δεν αποδεικνύει απαραίτητα ότι η αποίκιση έγινε επιτόπου τη στιγμή της ενσωμάτωσης.

Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, τα σπικύλια σπόγγων ήταν ορατά στις εικόνες του ηλεκτρονικού μικροσκοπίου σάρωσης. Η παρουσία του Foraminifera Saccorhiza sp., που χρησιμοποιεί σπικύλια σπόγγων για να κατασκευάζει τα κελύφη του, δείχνει ότι τα οζίδια μπορεί να αποτελούσαν ενδιαιτήματα στον θαλάσσιο πυθμένα για εκατομμύρια χρόνια.

Αν η International Seabed Authority δώσει άδεια σε εταιρείες εξόρυξης βαθέος ωκεανού να αφαιρέσουν τα οζίδια μαζικά, αυτά τα αρχαία οικοσυστήματα θα καταστραφούν μη αναστρέψιμα.

Η Diaz-Recio Lorenzo τόνισε ότι η προστασία μόνο των ιζημάτων δεν αρκεί, αφού οι κοινότητες μέσα στα οζίδια διαφέρουν από εκείνες του περιβάλλοντος. Προειδοποίησε επίσης ότι η μεγάλης κλίμακας απομάκρυνση οζιδίων θα μπορούσε να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες απώλειες μοναδικών ειδών και οικολογικών κοινοτήτων που μόλις αρχίζουμε να κατανοούμε.

Αυτοί οι μακρινοί και μικροσκοπικοί κόσμοι μπορεί να μοιάζουν αποκομμένοι από τον δικό μας, όμως οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι ακόμη δεν είναι γνωστό πώς συνδέονται με τα παγκόσμια δίκτυα θρεπτικών στοιχείων, άνθρακα και οικολογίας. Γι’ αυτό και η προσπάθεια να το κατανοήσουν συνεχίζεται, πριν να είναι αργά.

Πηγή: sciencealert.com.

Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.

Περισσότερα από Science

Όλα →