Κορυφαίες αμερικανικές εταιρείες lobbying εκπροσωπούν ταυτόχρονα χημικές βιομηχανίες που αντιτίθενται στη ρύθμιση των PFAS και οργανώσεις δημόσιας υγείας που τις καταπολεμούν. Η πρακτική αυτή, σύμφωνα με νέα έρευνα του μη κερδοσκοπικού οργανισμού F-Minus, δεν είναι παράνομη — αλλά μπορεί να επιβραδύνει σημαντικά τις προσπάθειες προστασίας της δημόσιας υγείας.
Τα PFAS — γνωστά και ως «forever chemicals» λόγω της αδυναμίας τους να διασπαστούν στη φύση — συνδέονται με καρκίνο, διαταραχές του ανοσοποιητικού, νεφρικές παθήσεις και εκατοντάδες άλλα προβλήματα υγείας. Εδώ και χρόνια, η χημική βιομηχανία των ΗΠΑ επενδύει σε εντατικό lobbying για να εμποδίσει τη νομοθεσία που θα περιόριζε τη χρήση τους. Αυτό που αποκαλύπτει τώρα η έρευνα του F-Minus είναι κάτι πιο σύνθετο και ανησυχητικό: πολλές από τις εταιρείες που πληρώνονται για να μπλοκάρουν αυτές τις ρυθμίσεις, πληρώνονται ταυτόχρονα και από οργανισμούς που τις υποστηρίζουν.
Η εταιρεία Holland & Knight, για παράδειγμα, εκπροσωπεί το American Chemistry Council — τον κλαδικό σύνδεσμο των μεγαλύτερων παραγωγών PFAS στις ΗΠΑ — και παράλληλα κάνει lobbying για λογαριασμό της American Cancer Society. Στην Πενσυλβάνια, η ίδια εταιρεία έχει λάβει 520.000 δολάρια από το American Chemistry Council και 80.000 από την πόλη της Φιλαδέλφειας — η οποία αντιμετωπίζει πρόβλημα PFAS στο πόσιμο νερό τεσσάρων σχολείων της.
Στην Καλιφόρνια, η εικόνα γίνεται ακόμα πιο χαρακτηριστική. Δύο νομοσχέδια τέθηκαν σε ψηφοφορία: το ένα απαγόρευε τα PFAS σε καταναλωτικά προϊόντα, το άλλο δημιουργούσε ταμείο για τον καθαρισμό μολυσμένων υδάτων. Η εταιρεία KP Public Affairs έκανε lobbying υπέρ του πρώτου νομοσχεδίου για λογαριασμό μιας υδρευτικής εταιρείας, και ταυτόχρονα εναντίον του για λογαριασμό χημικών ομίλων — εισπράττοντας συνολικά σχεδόν 275.000 δολάρια. Ο κυβερνήτης Νιούσομ τελικά απέρριψε την απαγόρευση στα καταναλωτικά προϊόντα, αλλά ενέκρινε το ταμείο καθαρισμού. Αποτέλεσμα: τα PFAS συνεχίζουν να μολύνουν τα νερά, αλλά οι lobbying εταιρείες μπορούν να διεκδικήσουν «νίκη» και στις δύο πλευρές.
Ο James Browning, εκτελεστικός διευθυντής του F-Minus και πρώην lobbyist ο ίδιος, περιγράφει ένα σύστημα όπου η αποτυχία της νομοθεσίας είναι επικερδής για όλους τους εμπλεκόμενους — εκτός από το κοινό. «Ό,τι αρνητική δημοσιότητα μπορεί να προκαλέσει η δουλειά τους για τη χημική βιομηχανία, αντισταθμίζεται από το καλό τους όνομα ως συνεργάτες σχολείων ή οργανώσεων κατά του καρκίνου», λέει. Η έρευνα εντόπισε 26 συστήματα υγείας, 11 δημόσια σχολικά δίκτυα, 15 οργανώσεις προστασίας της άγριας ζωής και 132 τοπικές κυβερνήσεις που μοιράζονται lobbying εταιρείες με παραγωγούς PFAS ή τους εκπροσώπους τους.
Η πρακτική δεν είναι παράνομη. Αλλά θέτει ερωτήματα που δύσκολα απαντώνται. Πόσο αποτελεσματικά μπορεί να υπερασπιστεί κανείς τη δημόσια υγεία όταν ο ίδιος εκπρόσωπός του πληρώνεται από αυτούς που την απειλούν; Και πόσες οργανώσεις γνωρίζουν ότι οι lobbyists τους παίζουν και τις δύο πλευρές; Σύμφωνα με τον Browning, αρκετές το γνωρίζουν και δεν κόβουν τους δεσμούς. Άλλες, πιθανότατα, δεν έχουν ιδέα.
