Η παρακολούθηση των σημείων όπου τα αυτοκίνητα φρενάρουν και παρεκκλίνουν συχνά από την πορεία τους μπορεί να βοηθήσει τις αρχές να εντοπίζουν πιθανώς επικίνδυνες τοποθεσίες και να παρεμβαίνουν ώστε να γίνουν ασφαλέστερες πριν συμβούν ατυχήματα.
«Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η παρουσία δεδομένων για παραλίγο ατυχήματα είναι ένδειξη πως θα συμβεί σύγκρουση σε εκείνη την περιοχή», λέει η Simona Mihaita από το University of Technology Sydney στην Αυστραλία.
Η ίδια και οι συνεργάτες της ανέλυσαν πρόσφατα δεδομένα για απότομα φρεναρίσματα και ελιγμούς που συλλέχθηκαν από 700.000 οχήματα μεταξύ Απριλίου 2020 και Δεκεμβρίου 2021 σε όλη την πολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας.
Τα δεδομένα καταγράφηκαν από την πλατφόρμα Compass IoT μέσω αισθητήρων επιτάχυνσης στα οχήματα, οι οποίοι ανέβαζαν σε πραγματικό χρόνο περιστατικά «βίαιων κινήσεων του οχήματος, απότομων ελιγμών, παραλίγο ατυχημάτων, συγκρούσεων ή επεισοδίων υψηλής επιτάχυνσης».
Η Mihaita λέει ότι η συσσώρευση παραλίγο ατυχημάτων δείχνει επικίνδυνη οδηγική συμπεριφορά, η οποία «συνεχίζει να συσσωρεύεται και να αυξάνεται, μέχρι να χρειαστεί να επέμβουν ομάδες διάσωσης ή να αρχίσουν να συμβαίνουν συγκρούσεις ή ατυχήματα σε εκείνη την περιοχή».
Η έρευνα επικεντρώθηκε στη νοτιοανατολική Αυστραλία, αλλά η ομάδα θεωρεί ότι ο εντοπισμός επικίνδυνων σημείων πριν συμβούν ατυχήματα θα πρέπει να αποτελεί παγκόσμια προτεραιότητα.
Η μελέτη έδειξε ότι σε όλη τη Νέα Νότια Ουαλία καταγραφόταν κατά μέσο όρο 1.000 περιστατικά παραλίγο ατυχήματος κάθε μέρα, με ανώτατο αριθμό τα 2.000.
Οι χειρότερες περιοχές για τέτοια περιστατικά ήταν μέσα στη μητροπολιτική περιοχή του Greater Sydney, με την ίδια την πόλη να καταγράφει πολύ περισσότερα από 40.000 περιστατικά παραλίγο ατυχήματος στη διάρκεια της ερευνητικής περιόδου. Μόνο στην τοπική διοικητική περιοχή Parramatta, δυτικά του Σίδνεϊ, τα στοιχεία ήταν υψηλότερα, καθώς καταγράφηκαν πάνω από 45.000 περιστατικά.
Όταν αυτά τα περιστατικά τοποθετήθηκαν πάνω στα γνωστά «μαύρα σημεία» ατυχημάτων, υπήρξε ισχυρή συσχέτιση. Ωστόσο, όπως λέει η Mihaita, πολλές περιοχές όπου τα παραλίγο ατυχήματα συμβαίνουν τακτικά δεν έχουν ακόμη αναγνωριστεί από τις αρχές ως επικίνδυνες.
«Πολλές περιοχές που θεωρούνται ασφαλείς και αγνοούνται από τις αρχές δεν είναι καθόλου ασφαλείς», λέει.
Η σημερινή προσέγγιση είναι πρώτα «να περιμένουμε να τρακάρουν ή να πεθάνουν άνθρωποι και μετά να λάβουμε κάποια μέτρα».
Αντί γι’ αυτό, λέει η Mihaita, οι αρχές θα μπορούσαν να παρεμβαίνουν προληπτικά σε περιοχές όπου είναι γνωστό ότι συμβαίνουν επικίνδυνη οδήγηση και παραλίγο ατυχήματα, μειώνοντας τα όρια ταχύτητας, βελτιώνοντας τις υποδομές ή ενισχύοντας την επιτήρηση και την αστυνόμευση.
«Είμαι πολύ παθιασμένη με το να μην πεθαίνουν άνθρωποι στους δρόμους μας», λέει. «Έχουμε την ευθύνη να μεταφέρουμε όλους με ασφάλεια από το σπίτι τους, στα σχολεία, στους παιδικούς σταθμούς, στη δουλειά τους και πίσω, όσο πιο ασφαλώς μπορούμε. Πιστεύω ότι στην Αυστραλία έχουμε τα μέσα να το πετύχουμε».
Μη δημοσιευμένα δεδομένα που συγκέντρωσε η Compass IoT δείχνουν ότι τα παραλίγο ατυχήματα σε όλη την Αυστραλία συνεχίζουν να αυξάνονται δραματικά, φτάνοντας σχεδόν τις 200.000 το 2025. Την ίδια χρονιά, οι θάνατοι στους δρόμους της Αυστραλίας έφτασαν τους 1.337, τον υψηλότερο αριθμό των τελευταίων 12 ετών.
Η Lyndel Bates από το Griffith University στο Brisbane λέει ότι πολλές αποφάσεις για παρεμβάσεις στην οδική ασφάλεια λαμβάνονται με βάση αναδρομικά δεδομένα, αφού έχουν ήδη συμβεί ατυχήματα.
«Οι πιο προληπτικές προσεγγίσεις είναι χρήσιμες, γιατί μπορούν να αποτρέψουν εξαρχής θανάτους και σοβαρούς τραυματισμούς», λέει η Bates.
Ο Nirajan Shiwakoti από το RMIT University στη Μελβούρνη λέει ότι παραμένει επιφυλακτικός για το αν τα δεδομένα από παραλίγο ατυχήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόβλεψη πραγματικών συγκρούσεων και ότι χρειάζεται περισσότερη δουλειά επαλήθευσης για να επιβεβαιωθεί η σύνδεση.
Ωστόσο, λέει ότι τα δεδομένα αυτά αποτελούν «πιθανό σήμα έγκαιρης προειδοποίησης για προβλήματα οδικής ασφάλειας, συμπληρώνοντας τα παραδοσιακά δεδομένα ατυχημάτων».
Τέτοια περιστατικά, λέει, είναι χρήσιμοι δείκτες των συνθηκών ή της συμπεριφοράς οδήγησης, αλλά πρέπει να ερμηνεύονται στο πλαίσιο τους.
«Ένας απότομος ελιγμός δεν σημαίνει απαραίτητα επικίνδυνη οδήγηση ή παραλίγο σύγκρουση», λέει ο Shiwakoti.
«Ένας οδηγός μπορεί να φρενάρει απότομα επειδή ένας πεζός μπήκε στον δρόμο, η κυκλοφορία σταμάτησε ξαφνικά, ένας άλλος οδηγός συμπεριφέρθηκε απρόβλεπτα ή το οδικό περιβάλλον απαιτεί έναν απότομο ελιγμό.»
arXiv DOI: 10.48550/arXiv.2608.16913
Το παρόν κείμενο δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
