Τα αεροπλάνα που θα πετούν πάνω από τον Βόρειο Ατλαντικό αργότερα μέσα στη χρονιά θα κατευθύνονται σε διαφορετικές πορείες, ώστε να αποφεύγουν τα ίχνη συμπύκνωσης. Πρόκειται για μια δοκιμή πρώτου είδους, με στόχο να αντιμετωπιστεί η επίδραση των contrails στη θέρμανση του πλανήτη σε ολόκληρο έναν εναέριο χώρο.
Από τον Νοέμβριο, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας που διαχειρίζονται τον εναέριο χώρο Shanwick, στη βορειοανατολική πλευρά του Βόρειου Ατλαντικού, θα προτείνουν στα αεροπλάνα να αλλάζουν ύψος, ώστε να μη δημιουργούν νέα contrails. Στη διαδικασία θα χρησιμοποιούνται προβλέψεις ατμοσφαιρικών συνθηκών που παράγει η τεχνητή νοημοσύνη της Google και δείχνουν πού είναι πιθανό να σχηματιστούν ίχνη συμπύκνωσης.
«Μπορούμε να προβλέψουμε τις περιοχές όπου θα σχηματιστούν επίμονα, κλιματικά επιβαρυντικά contrails και να κατευθύνουμε τα αεροπλάνα γύρω από αυτές», δήλωσε ο Marc Shapiro της Contrails.org, ερευνητικού οργανισμού που συμμετέχει στο πρόγραμμα, σε ενημέρωση Τύπου στις 17 Αυγούστου.
Τα contrails σχηματίζονται όταν τα σωματίδια αιθάλης που εκπέμπουν οι αεριωθούμενοι κινητήρες προκαλούν τη δημιουργία παγοκρυστάλλων, αφήνοντας πίσω ένα ίχνος συμπύκνωσης που μπορεί να διαρκέσει για ώρες. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, αυτά τα επίμονα contrails βοηθούν να αντανακλάται η ηλιακή ακτινοβολία πίσω στο διάστημα, με αποτέλεσμα ψυκτική επίδραση. Ταυτόχρονα όμως παγιδεύουν θερμότητα κάτω από αυτά, προκαλώντας θέρμανση. Συνολικά, τα contrails εκτιμάται ότι ευθύνονται για περίπου το ένα τρίτο της κλιματικής επίδρασης της αεροπορίας.
Ο εναέριος χώρος Shanwick είναι σημείο με έντονη εμφάνιση contrails και ιδιαίτερα πολυσύχναστη διαδρομή για αεροσκάφη που διασχίζουν τον Βόρειο Ατλαντικό. Σύμφωνα με μοντέλα, ο εναέριος χώρος ευθύνεται για περίπου το 5% της παγκόσμιας θέρμανσης που προκαλούν τα contrails, και το μεγαλύτερο μέρος αυτής της επίδρασης εμφανίζεται τον χειμώνα, από τον Νοέμβριο έως τον Φεβρουάριο.
Το πρόγραμμα Operation Blue Skies, προϋπολογισμού 5 εκατομμυρίων λιρών, θα αλλάζει τις πτήσεις το βράδυ και τη νύχτα, όταν η θερμαντική επίδραση είναι μεγαλύτερη. Οι πιλότοι που εισέρχονται στον εναέριο χώρο Shanwick θα λαμβάνουν οδηγία να αλλάζουν το ύψος πτήσης τους έως και 2.000 πόδια (600 μέτρα), ώστε να αποφεύγουν τις ατμοσφαιρικές συνθήκες όπου είναι πιθανό να σχηματιστούν contrails. Η οδηγία θα δίνεται με τις ίδιες διαδικασίες που χρησιμοποιούν ήδη οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας για να βοηθούν τους πιλότους να αποφεύγουν αναταράξεις ή άλλα καιρικά φαινόμενα.
Η δοκιμή θα πραγματοποιηθεί σε δύο χειμερινές περιόδους τεσσάρων μηνών, το 2026-2027 και το 2027-2028, με περίπου 20 έως 40 ημέρες δοκιμών κάθε χειμώνα. Υπολογίζεται ότι περίπου 10.000 πτήσεις θα περνούν από τον εναέριο χώρο κατά τις ώρες της δοκιμής κάθε χρόνο, και εκατοντάδες θα χρειαστεί να αλλάξουν πορεία, ώστε να προκύψει ένα στατιστικά σημαντικό σύνολο δεδομένων για ανάλυση. Τα δεδομένα θα εξετάσουν ερευνητές από το University of Cambridge και το Imperial College London.
Το κλιματικό όφελος από την αποφυγή των contrails αξίζει την όποια επιπλέον κατανάλωση καυσίμου από την αλλαγή πορείας, δήλωσε ο Paul Hodgson της Google UK στην ενημέρωση. Οι πτήσεις που θα αλλάζουν πορεία ενδέχεται να χρειαστεί να κάψουν επιπλέον 100 κιλά καυσίμου ανά αεροσκάφος κατά τη διέλευσή τους από τον εναέριο χώρο, με αποτέλεσμα μερικές εκατοντάδες κιλά επιπλέον εκπομπών CO2. Σε σύγκριση με αυτό, «η επίδραση των contrails σε αυτές τις πτήσεις, ειδικά εκείνες τις ώρες της ημέρας, μετριέται σε τόνους ή ακόμη και δεκάδες τόνους», είπε.
Το πρόγραμμα ακολουθεί προηγούμενες δοκιμές των προβλέψεων της Google για contrails, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί για να καθοδηγούν τα σχέδια πτήσης των αεροπορικών εταιρειών πριν από την απογείωση, αλλά και τις διαδρομές που ορίζουν οι υπεύθυνοι εναέριας κυκλοφορίας. Η δουλειά αυτή δείχνει ότι η αλλαγή πορείας ενός αεροπλάνου μπορεί να μειώσει τον σχηματισμό contrails κατά 50 έως 60%.
Αυτή όμως είναι η πρώτη φορά που οι προβλέψεις για contrails θα χρησιμοποιηθούν σε ολόκληρο έναν εναέριο χώρο και οι αεροπορικές εταιρείες δεν θα μπορούν να επιλέξουν αν θα συμμετάσχουν ή όχι. «Αυτό που αποκαλούμε δοκιμή σε κλίμακα εναέριου χώρου είναι μια διαδικασία όπου οι αποκλίσεις θα δίνονται ουσιαστικά από τον ελεγκτή εναέριας κυκλοφορίας και θα αφορούν όλα τα αεροσκάφη που πετούν σε αυτή τη συγκεκριμένη περιοχή», είπε ο Hodgson.
Το παρόν κείμενο δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
