Πιθανή σύνδεση μικροβιώματος της μήτρας με την εγκυμοσύνη

Η μήτρα μπορεί να έχει ένα μικροβίωμα που μέχρι σήμερα περνούσε απαρατήρητο και ίσως επηρεάζει την εγκυμοσύνη, σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Human Reproduction.
Για περισσότερα από 100 χρόνια, η μήτρα θεωρούνταν σχεδόν στείρο περιβάλλον, χωρίς τους περισσότερους μικροοργανισμούς. Όμως τα νεότερα δεδομένα δείχνουν ότι τα βακτήρια ίσως έχουν ρόλο από πολύ νωρίς, από τη στιγμή που το ανθρώπινο έμβρυο εμφυτεύεται στο τοίχωμα της μήτρας.
Η ύπαρξη σταθερού μικροβιώματος στη μήτρα παραμένει μη αποδεδειγμένη και το θέμα προκαλεί αντιδράσεις. Ορισμένοι επιστήμονες αμφιβάλλουν αν ένα έμβρυο θα μπορούσε να αναπτυχθεί με ασφάλεια αν υπήρχαν μικρόβια στη μήτρα.
Ωστόσο, αυξανόμενα στοιχεία δείχνουν ότι βακτήρια μπορεί να φτάνουν σε αυτό το σημείο του σώματος και να επηρεάζουν τη γονιμότητα.
Στη συγκεκριμένη μελέτη, ερευνητές από το Trinity College Dublin στην Ιρλανδία ανέλυσαν 29 γυναίκες με ανεξήγητη υπογονιμότητα. Βρήκαν ενδείξεις ότι τα βακτήρια στο ενδομήτριο μπορεί να επηρεάζουν το αν θα πετύχει μια εγκυμοσύνη από υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση.
Σε σύγκριση με τις γυναίκες που έμειναν έγκυες, όσες δεν είχαν επιτυχία στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή εμφάνισαν πιο ποικιλόμορφο μικροβίωμα στη μήτρα.
«Αν και η έρευνα έγινε σε σχετικά μικρή ομάδα ασθενών και χρειάζονται περαιτέρω μελέτες, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σημασία του να εξετάζονται τόσο το ενδομητρικό μικροβίωμα όσο και η φλεγμονή κατά την αξιολόγηση της γονιμότητας», ανέφερε η επικεφαλής συγγραφέας και ανοσολόγος Cliona O’Farrelly.
Για τη μελέτη, ελήφθησαν δείγματα ιστού από το ενδομήτριο απευθείας από τις ασθενείς πριν από τη θεραπεία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Οι ερευνητές όμως δεν καλλιέργησαν ζωντανά βακτήρια από αυτά τα δείγματα. Αντί γι’ αυτό, χρησιμοποίησαν ανάλυση DNA βακτηρίων, μια πιο έμμεση μέθοδο.
Τα τελευταία περίπου δέκα χρόνια, μελέτες ανάλυσης DNA έχουν εντοπίσει ύποπτα ίχνη μικροοργανισμών μέσα στη μήτρα. Παρ’ όλα αυτά, δεν συμφωνούν όλοι ότι το όργανο διαθέτει δικό του μικροβίωμα, ακόμη κι όταν λαμβάνονται δείγματα από το τοίχωμά του και αναλύονται στο εργαστήριο.
Οι σκεπτικιστές υποστηρίζουν, για παράδειγμα, ότι δεν λαμβάνονται επαρκώς υπόψη ζητήματα επιμόλυνσης.
Παρότι δεν υπάρχει ακόμη ευρεία επιστημονική συμφωνία για το μικροβίωμα της μήτρας, ορισμένοι ερευνητές έχουν αρχίσει να συνδέουν διαφορές στα βακτηριακά προφίλ του ενδομητρίου με τα αποτελέσματα της εξωσωματικής.
Η ιρλανδική έρευνα προσθέτει ακόμη περισσότερα στοιχεία σε αυτή τη συζήτηση. Διαπιστώνει ότι οι γυναίκες που δεν είχαν επιτυχία στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή φαίνεται να είχαν λιγότερα σημάδια βακτηρίων Lactobacillus και υψηλότερα επίπεδα άλλων βακτηριακών ειδών στα δείγματά τους.
Τα ευρήματα μοιάζουν με προηγούμενες έρευνες, αλλά συνοδεύονται από μια σημαντική επιφύλαξη: είναι πιθανό αυτά τα μικρόβια να επιμόλυναν τα δείγματα της μήτρας από το κολπικό μικροβίωμα. Με άλλα λόγια, το Lactobacillus μπορεί να μην είναι τυπικός κάτοικος του μικροβιώματος της μήτρας, αλλά του κόλπου.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της ομάδας του Trinity College αφορούσε όμως και την έκφραση γονιδίων στα δείγματα της μήτρας. Οι γυναίκες που δεν είχαν επιτυχή έκβαση στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή έδειξαν υψηλότερα επίπεδα έκφρασης για γονίδια που σχετίζονται με τη δεκτικότητα του ενδομητρίου.
Αυτά θεωρούνται γενικά σημάδια ότι το ενδομήτριο, που επενδύει τη μήτρα, είναι έτοιμο να δεχθεί ένα έμβρυο. Η βιοχημικός και πρώτη συγγραφέας της μελέτης Federica Giangrazi χαρακτήρισε αυτό το εύρημα απρόσμενο, καθώς δείχνει ότι αυτά τα σήματα δεν μεταφράζονται απαραίτητα σε καλύτερα αποτελέσματα εγκυμοσύνης.
Χρειάζονται περισσότερες μελέτες για να φανεί πώς τα μικρόβια στη μήτρα μπορεί να επηρεάζουν τις συνθήκες ανάπτυξης του εμβρύου.
Σε αρχικά εργαστηριακά πειράματα, πάντως, όταν οι ερευνητές του Trinity College εξέθεσαν κύτταρα του ενδομητρίου σε μια ουσία που παράγουν ορισμένα βακτήρια, το βουτυρικό οξύ, προκλήθηκε φλεγμονή και αποδυναμώθηκε το φράγμα ανάμεσα στα κύτταρα.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι ορισμένα βακτηριακά προφίλ στη μήτρα θα μπορούσαν να δημιουργούν συνθήκες που κάνουν την εγκυμοσύνη λιγότερο πιθανή.
«Στο μέλλον, μια καλύτερη κατανόηση αυτών των αλληλεπιδράσεων θα μπορούσε να βοηθήσει τους γιατρούς να εντοπίζουν ποιοι ασθενείς είναι πιο πιθανό να ωφεληθούν από συγκεκριμένες στρατηγικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και να βελτιώσουν τον χρόνο της εμβρυομεταφοράς», ανέφερε η O’Farrelly.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο Human Reproduction.
Πηγή: sciencealert.com.
Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.




