Μετάβαση στο περιεχόμενο
Tuesday 17 November

Πυρηνική έκρηξη στο διάστημα θα μπορούσε να καταστρέψει δορυφόρους σε μία εβδομάδα

Μια μόνο πυρηνική έκρηξη στο διάστημα θα μπορούσε να αχρηστεύσει το 98% των δορυφόρων μέσα σε μία εβδομάδα, προκαλώντας σοβαρό χάος στην παγκόσμια τεχνολογία και αφήνοντας πίσω της ζημιά που θα χρειαζόταν χρόνια για να αποκατασταθεί, προειδοποιούν ειδικοί.

Ο Zachary Petersen από το University of Wisconsin–Madison και οι συνεργάτες του μοντελοποίησαν την επίδραση μιας έκρηξης 1 μεγατόνου στα 500 χιλιόμετρα πάνω από τον Νότιο Ατλαντικό. Διαπίστωσαν ότι η αρχική αιχμή ακτίνων Χ από την έκρηξη θα ήταν επιβλαβής, όμως το πιο καταστροφικό στοιχείο δεν θα ήταν αυτό. Τα ηλεκτρόνια που θα απελευθερώνονταν από τη ραδιενεργό σχάση θα παγιδεύονταν στο μαγνητικό πεδίο της Γης, εκθέτοντας τους δορυφόρους σε ένα είδος τεχνητής ζώνης ακτινοβολίας, ξανά και ξανά.

Αυτό το επίπεδο έκθεσης θα κατέστρεφε το 98% των δορυφόρων μέσα σε μία εβδομάδα. Και παρότι πολλά διαστημικά σκάφη χρησιμοποιούν εξειδικευμένα μικροτσίπ που αντέχουν περισσότερο στην ακτινοβολία, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ακόμη και όταν άλλαξαν τις προσομοιώσεις τους υποθέτοντας πως οι δορυφόροι ήταν τρεις φορές πιο ανθεκτικοί στη βλάβη από την ακτινοβολία, τα αποτελέσματα παρέμεναν καταστροφικά, με το 97% να αποτυγχάνει μέσα σε δύο εβδομάδες.

Τέτοιες εκρήξεις δεν είναι χωρίς προηγούμενο. Οι ΗΠΑ πυροδότησαν πυρηνική βόμβα 1,4 μεγατόνων σε ύψος 400 χιλιομέτρων το 1962. Η έκρηξη επηρέασε δορυφόρους, όμως τότε γύρω από τη Γη βρίσκονταν μόνο σχετικά λίγα αντικείμενα. Πλέον έχουν εκτοξευθεί στο διάστημα περίπου 25.000 αντικείμενα, πολλά από τα οποία εξακολουθούν να βρίσκονται σε τροχιά. Παγκόσμια συστήματα πλοήγησης όπως το GPS, οι συνδέσεις στο διαδίκτυο και οι μετεωρολογικές προβλέψεις βασίζονται σε αυτούς τους δορυφόρους και στα δεδομένα που παρέχουν.

Μια πυρηνική έκρηξη στο διάστημα θα είχε πιθανότατα μακροχρόνιες συνέπειες, όχι μόνο επειδή θα έπρεπε να αντικατασταθούν δορυφόροι, αλλά και επειδή εκτιμάται ότι θα σημειώνονταν 20 συγκρούσεις μέσα σε δύο χρόνια, καθώς κατεστραμμένοι δορυφόροι θα παρέσυραν άσκοπα την τροχιά τους. Αυτές οι συγκρούσεις ενέχουν τον κίνδυνο του συνδρόμου Κέσλερ, ενός θεωρητικού σεναρίου όπου τα συντρίμμια χτυπούν άλλους δορυφόρους, δημιουργώντας ακόμη περισσότερα συντρίμμια και μια αλυσιδωτή αντίδραση καταστροφής που θα έκανε την τροχιά επικίνδυνη για μελλοντικές εκτοξεύσεις για δεκαετίες ή και περισσότερο.

Η Συνθήκη για το Διάστημα απαγορεύει πλέον την εκτόξευση πυρηνικών όπλων στο διάστημα και όλες οι μεγάλες διαστημικές δυνάμεις την έχουν υπογράψει. Ωστόσο, οι εντάσεις παραμένουν. Το 2024 τέθηκε σε ψηφοφορία στον ΟΗΕ η επιβεβαίωση της δέσμευσης σε αυτόν τον κανόνα, αλλά η Ρωσία άσκησε βέτο. Νωρίτερα την ίδια χρονιά, οι ΗΠΑ είχαν προειδοποιήσει ότι η Ρωσία σχεδιάζει να εκτοξεύσει ένα διαστημικό όπλο με πιθανές πυρηνικές δυνατότητες.

Ο Petersen και οι συνεργάτες του δεν απάντησαν άμεσα σε αίτημα για σχόλιο. Ο Craig Underwood από το University of Surrey, στο Ηνωμένο Βασίλειο, λέει ότι οι συνέπειες από την απώλεια τόσων πολλών δορυφόρων θα ήταν καταστροφικές για την κοινωνία, επειδή η εξάρτηση από τη διαστημική τεχνολογία είναι τόσο μεγάλη.

«Οι πρόσφατες μεγα-συστοιχίες σε χαμηλή γήινη τροχιά [όπως το Starlink] θα επηρεάζονταν ιδιαίτερα», λέει ο Underwood. «Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, είχε δοθεί πολλή σκέψη στην προστασία κρίσιμων διαστημικών συστημάτων και οι κοινωνίες μας ήταν πολύ λιγότερο εξαρτημένες από την ηλεκτρονική τεχνολογία. Υποψιάζομαι ότι από τη δεκαετία του 1990 έχει δοθεί λιγότερη προσοχή στο ενδεχόμενο να χρειαστεί να επιβιώσει κανείς από έναν πυρηνικό πόλεμο. Η πολιτική μας υποδομή πολιτικής προστασίας έχει αποδομηθεί και η κοινωνία είναι πολύ πιο ευάλωτη.»

«Παρότι μεμονωμένοι δορυφόροι μπορούν, θεωρητικά, να αντικατασταθούν σχετικά γρήγορα, η αποκατάσταση δεν θα ήταν απλή. Νέοι δορυφόροι θα έπρεπε να εκτοξευθούν σε περιβάλλον που εξακολουθεί να επηρεάζεται από αυξημένα επίπεδα ακτινοβολίας και μεγαλύτερη ποσότητα συντριμμιών, κάτι που θα μπορούσε να περιορίσει τη διάρκεια ζωής και την αποτελεσματικότητά τους. Ως αποτέλεσμα, η αποκατάσταση της τροχιακής υποδομής θα μπορούσε να χρειαστεί χρόνια», λέει η Chantal Cappelletti από το University of Nottingham, στο Ηνωμένο Βασίλειο. «Το αποτέλεσμα δεν θα ήταν μια άμεση κατάρρευση της σύγχρονης κοινωνίας, αλλά μια παρατεταμένη υποβάθμιση πολλών υπηρεσιών που σήμερα θεωρούμε δεδομένες. Η ανάκαμψη πιθανότατα θα απαιτούσε χρόνια ανασυγκρότησης της τροχιακής υποδομής, ενώ θα αντιμετωπίζονταν οι αυξημένοι κίνδυνοι ακτινοβολίας και συντριμμιών.»

Πηγή: newscientist.com.

Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.

Περισσότερα από Space

Όλα →