Η NASA επιταχύνει τις αποστολές στη Σελήνη — με στόχο μία προσελήνωση τον μήνα

Η NASA ανακοίνωσε ένα φιλόδοξο σχέδιο για τη δημιουργία σεληνιακής βάσης, με 73 ρομποτικές αποστολές σε τρεις φάσεις έως το 2036. Κεντρικό εργαλείο είναι το αναβαθμισμένο πρόγραμμα CLPS, που θα αυξήσει δραματικά τη συχνότητα και την αξιοπιστία των προσελήνωσεων.

Η NASA έχει συνηθίσει να σκέφτεται σε δεκαετίες. Αυτή τη φορά, όμως, μιλά για μηνιαίες αποστολές στη Σελήνη. Στο event “Ignition” που διοργάνωσε στις 24 Μαρτίου, η αμερικανική διαστημική υπηρεσία παρουσίασε ένα τριφασικό σχέδιο για την ανάπτυξη μόνιμης σεληνιακής βάσης, με συνολικό κόστος 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων και χρονικό ορίζοντα επτά ετών για τις δύο πρώτες φάσεις.

Η πρώτη φάση, που ξεκινά άμεσα και εκτείνεται έως το 2028, προβλέπει 21 ρομποτικές προσελήνωσεις με συνολικό φορτίο 4.000 κιλών. Ο αριθμός των αποστολών αναμένεται να εκτοξευθεί από δύο το 2026 σε εννέα το 2027 και δέκα το 2028. «Η πρώτη φάση αφορά το να φτάνουμε στη Σελήνη με αξιοπιστία», εξήγησε ο Carlos Garcia-Galan, υπεύθυνος του προγράμματος Moon Base στη NASA. «Να μαθαίνουμε πώς να πηγαίνουμε εκεί σε υψηλή συχνότητα, αναπτύσσοντας υποδομές σε διαφορετικές περιοχές της Σελήνης όπου σκεφτόμαστε να χτίσουμε τη βάση.»

Η δεύτερη φάση, από το 2029 έως το 2032, είναι ακόμα πιο φιλόδοξη: 24 αποστολές με συνολικό φορτίο 60.000 κιλών, χρησιμοποιώντας μεγαλύτερα landers ικανά να μεταφέρουν έως 5.000 κιλά το καθένα. Η τρίτη φάση, από το 2033, προβλέπει landers των οκτώ μετρικών τόνων και τακτικές αποστολές εφοδιασμού — αλλά και επιστροφής φορτίου από τη Σελήνη. Το πρόγραμμα CLPS, που μέχρι τώρα λειτουργούσε με φιλοσοφία «ρίξε και δες αν μπει», μετεξελίσσεται. Η NASA θα προσφέρει πλέον τεχνογνωσία στις εταιρείες-εταίρους, με στόχο να αυξηθεί η αξιοπιστία των αποστολών. «Ξέρουμε πώς να προσεδαφίζουμε σε άλλους πλανήτες», είπε ο Garcia-Galan. «Θα εντοπίσουμε τους ειδικούς μας και θα τους προσφέρουμε στις εταιρείες.» Παράλληλα, η NASA εξέδωσε προκαταρκτικό αίτημα προτάσεων για το CLPS 2.0, που θα υποστηρίζει landers ικανά να επιβιώνουν τη σεληνιακή νύχτα και να επιστρέφουν δείγματα στη Γη.

Αξιοσημείωτη απουσία από το event ήταν οποιαδήποτε ουσιαστική ανακοίνωση για το Human Landing System — το πρόγραμμα που θα φέρει αστροναύτες στη Σελήνη μέσω των landers της Blue Origin και της SpaceX. Η NASA επιβεβαίωσε ότι και οι δύο εταιρείες εργάζονται σε «απλοποιημένες» αρχιτεκτονικές για να επιταχύνουν την ανάπτυξη, αλλά δεν αποκάλυψε λεπτομέρειες. Η Lori Glaze, αναπληρώτρια διοικητής για τα συστήματα εξερεύνησης, ανέφερε ότι η SpaceX εξετάζει εναλλακτικές στο τρέχον σχέδιο του Starship HLS, ενώ η Blue Origin αξιοποιεί υπάρχουσες δυνατότητες ως ενδιάμεσο βήμα. Και οι δύο εταιρείες έχουν ζητήσει να χρησιμοποιήσουν διαφορετικές τροχιές από αυτές που είχε αρχικά σχεδιάσει η NASA, κάτι που θα μείωνε τις απαιτήσεις επίδοσης των landers.

Η NASA ανακοίνωσε επίσης ότι επέλεξε την Intuitive Machines για αποστολή στη νότια πολική περιοχή της Σελήνης το 2030, αξίας 180,4 εκατομμυρίων δολαρίων. Η αποστολή IM-5 θα χρησιμοποιήσει το νέο lander Nova-D, ικανό να μεταφέρει μεγαλύτερα φορτία από τον προκάτοχό του, και θα περιλαμβάνει δύο μικρά rovers — ένα της Honeybee Robotics και το «Roo-ver» της Αυστραλιανής Διαστημικής Υπηρεσίας. Το σχέδιο είναι σαφές: πριν πατήσει άνθρωπος στη Σελήνη, η NASA θέλει να έχει στείλει εκεί δεκάδες ρομποτικές αποστολές, να έχει χαρτογραφήσει το έδαφος, να έχει εντοπίσει τα προβλήματα και να έχει χτίσει την υποδομή που θα κάνει τη μόνιμη παρουσία εφικτή. Αν αυτό το πρόγραμμα υλοποιηθεί όπως σχεδιάζεται, η Σελήνη δεν θα είναι πλέον προορισμός — θα είναι σταθμός.

Γιατί οι κλώνοι δεν μπορούν να κλωνοποιηθούν για πάντα

Μια 20χρονη μελέτη στην Ιαπωνία αποδεικνύει ότι η σειριακή κλωνοποίηση θηλαστικών έχει ένα σκληρό γενετικό όριο. Μετά από 57 γενιές κλώνων, τα ποντίκια είχαν συσσωρεύσει τόσες μεταλλάξεις που πέθαιναν μέσα σε μια μέρα από τη γέννησή τους. Η σεξουαλική αναπαραγωγή, αποδεικνύεται, δεν είναι απλώς μια επιλογή — είναι εξελικτική αναγκαιότητα.

Το 2005, επιστήμονες του Πανεπιστημίου Yamanashi στην Ιαπωνία κλωνοποίησαν ένα θηλυκό ποντίκι. Στη συνέχεια κλωνοποίησαν τον κλώνο. Και μετά τον κλώνο του κλώνου. Και συνέχισαν έτσι για δύο ολόκληρες δεκαετίες, παράγοντας πάνω από 1.200 ποντίκια από έναν και μόνο αρχικό δότη, σε 57 διαδοχικές γενιές. Αυτό που ανακάλυψαν στο τέλος αυτής της μαραθώνιας έρευνας δεν ήταν απλώς ένα επιστημονικό αποτέλεσμα — ήταν ένα θεμελιώδες όριο της βιολογίας.

Στις πρώτες 25 γενιές, τα κλωνοποιημένα ποντίκια έδειχναν υγιή και αδιάφορα από το πρωτότυπο. Τα ποσοστά επιτυχίας μάλιστα βελτιώνονταν με κάθε γενιά, κάτι που έκανε τους ερευνητές να αναρωτηθούν αν η διαδικασία θα μπορούσε να συνεχιστεί επ’ αόριστον. Αλλά μετά την 25η γενιά, κάτι άρχισε να αλλάζει. Τα ποσοστά επιτυχίας άρχισαν να πέφτουν σταδιακά. Η απώλεια του χρωμοσώματος X έγινε συχνό φαινόμενο. Ως την 57η γενιά, η συχνότητα επιβλαβών μεταλλάξεων είχε σχεδόν διπλασιαστεί. Και στην 58η γενιά, τα ποντίκια πέθαιναν την επόμενη μέρα από τη γέννησή τους.

Η εξήγηση βρίσκεται σε μια θεωρία που οι γενετιστές γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες αλλά δεν είχαν ποτέ δει να επαληθεύεται τόσο καθαρά σε θηλαστικά: την “καστάνια του Muller”. Σύμφωνα με αυτή, σε οργανισμούς που αναπαράγονται ασεξουαλικά, οι επιβλαβείς μεταλλάξεις συσσωρεύονται αναπόφευκτα με κάθε γενιά, χωρίς να υπάρχει ο μηχανισμός της σεξουαλικής αναπαραγωγής που θα τις “ανακάτευε” και θα τις εξουδετέρωνε. Το αποτέλεσμα είναι μια αργή αλλά αναπόδραστη γενετική κατάρρευση.

Η ομάδα έκανε και ένα επιπλέον πείραμα για να δει αν η σεξουαλική αναπαραγωγή μπορεί να “σώσει” τους κλώνους. Θηλυκά ποντίκια από την 20ή, 50ή και 55η γενιά짝ευτηκαν με φυσιολογικά αρσενικά. Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά: τα ποντίκια της 20ής γενιάς είχαν φυσιολογικές γέννες, αλλά εκείνα των μεταγενέστερων γενιών είχαν σημαντικά μικρότερες. Ωστόσο, τα εγγόνια αυτών των κλώνων — που γεννήθηκαν από φυσιολογική αναπαραγωγή — επέστρεψαν σε υγιή μεγέθη γέννας. Η σεξουαλική αναπαραγωγή, με άλλα λόγια, μπορεί να επαναφέρει τη γενετική ισορροπία που η κλωνοποίηση καταστρέφει.

Τα ευρήματα έχουν πρακτικές συνέπειες για όσους βλέπουν στην κλωνοποίηση ένα εργαλείο διατήρησης απειλούμενων ειδών ή ακόμα και για εκείνους που κλωνοποιούν τα κατοικίδιά τους. Μια ή δύο γενιές κλώνων μπορεί να λειτουργήσουν καλά. Αλλά η ιδέα ότι ένα είδος θα μπορούσε να επιβιώσει μακροπρόθεσμα μέσω αποκλειστικά κλωνοποίησης είναι, σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, βιολογικά αδύνατη. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications, δεν αφήνει πολλά περιθώρια για αμφιβολία: η σεξουαλική αναπαραγωγή δεν είναι μια εξελικτική ιδιοτροπία — είναι ο μηχανισμός που κρατά τα είδη ζωντανά.

Η Βρετανία δοκίμασε για πρώτη φορά κβαντική πλοήγηση σε τρένο

Η Μεγάλη Βρετανία έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που δοκίμασε σύστημα κβαντικής πλοήγησης σε τρένο κανονικής γραμμής. Το πείραμα έγινε στις 3 Μαρτίου σε δρομολόγιο μεταξύ Λονδίνου και Welwyn Garden City και στοχεύει να αντικαταστήσει το GPS σε σήραγγες και αστικά περιβάλλοντα.

Για δύο αιώνες, η Βρετανία έχτισε τη φήμη της ως χώρα που διαμορφώνει το μέλλον των μεταφορών. Στις 3 Μαρτίου πρόσθεσε ένα ακόμα κεφάλαιο σε αυτή την ιστορία: ένα τρένο της γραμμής Great Northern ταξίδεψε από το Λονδίνο ως το Welwyn Garden City χρησιμοποιώντας πρωτότυπο σύστημα κβαντικής πλοήγησης — για πρώτη φορά παγκοσμίως σε κανονικό σιδηροδρομικό δίκτυο.

Το σύστημα ονομάζεται Railway Quantum Inertial Navigation System, ή RQINS, και η λογική του είναι απλή στη βάση της: αντί να βασίζεται σε δορυφόρους, χρησιμοποιεί εξαιρετικά ευαίσθητους κβαντικούς αισθητήρες που ανιχνεύουν τις παραμικρές αλλαγές στην κίνηση και την περιστροφή του οχήματος. Έτσι, το σύστημα γνωρίζει ανά πάσα στιγμή πού βρίσκεται το τρένο — ακόμα και μέσα σε σήραγγα, όπου το GPS απλώς δεν φτάνει.

Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο. Τα σύγχρονα σιδηροδρομικά δίκτυα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από υποδομές τοποθετημένες κατά μήκος της γραμμής — αισθητήρες, πομποί, εξοπλισμός που κοστίζει πολύ να εγκατασταθεί και να συντηρηθεί, και που μπορεί να αποτύχει. Η κβαντική πλοήγηση υπόσχεται να μειώσει αυτή την εξάρτηση, προσφέροντας ακριβή εντοπισμό θέσης χωρίς εξωτερικά σήματα και χωρίς πολύπλοκη υποδομή στις ράγες.

Το πρόγραμμα συντονίζει η μονάδα καινοτομίας GBRX των Great British Railways, με ένα consortium που περιλαμβάνει το Imperial College London, το Πανεπιστήμιο του Sussex, το National Physical Laboratory, καθώς και εταιρείες όπως η QinetiQ και η PA Consulting. Επικεφαλής της ανάπτυξης είναι η MoniRail, ενώ το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από το Innovate UK και το Υπουργείο Επιστήμης. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για ένα απομονωμένο πείραμα — είναι μέρος μιας συντονισμένης εθνικής στρατηγικής για την κβαντική τεχνολογία, που η βρετανική κυβέρνηση έχει ορίσει ως προτεραιότητα.

Ο Toufic Machnouk, διευθύνων σύμβουλος της GBRX, το έθεσε καθαρά: τα σιδηροδρομικά δίκτυα είναι από τα πιο σύνθετα λειτουργικά συστήματα που υπάρχουν, και αυτό ακριβώς τα κάνει ιδανικό πεδίο δοκιμών για τεχνολογίες που φιλοδοξούν να κλιμακωθούν πέρα από τον σιδηρόδρομο. Η δοκιμή του Μαρτίου ήταν το πρώτο βήμα — συλλέχθηκαν δεδομένα από πραγματικές συνθήκες λειτουργίας, κάτι που δεν μπορεί να προσομοιωθεί σε εργαστήριο.

Αν η τεχνολογία αποδειχθεί αξιόπιστη σε μεγαλύτερη κλίμακα, οι επιπτώσεις ξεπερνούν κατά πολύ τα τρένα. Κβαντικοί αισθητήρες που πλοηγούνται ανεξάρτητα από δορυφόρους θα μπορούσαν να αλλάξουν τον τρόπο που λειτουργούν αυτόνομα οχήματα, πλοία, ακόμα και στρατιωτικά συστήματα σε περιβάλλοντα όπου το GPS είναι ανύπαρκτο ή ευάλωτο σε παρεμβολές. Το τρένο Λονδίνο-Welwyn ήταν απλώς η αρχή.

Ο ChatGPT έγινε ο προσωπικός μου DJ — και ξέρει τι μουσική θέλω

Το Spotify έχει τη δική του AI για playlists, αλλά σπάνια βγαίνει έξω από τη μουσική που ήδη ακούς. Συνδέοντας το ChatGPT με τον λογαριασμό σου στο Spotify, μπορείς να πας την εμπειρία ένα βήμα παραπέρα — με playlists που ταιριάζουν στη διάθεση, στη στιγμή και στο γούστο σου, ενώ παράλληλα ανακαλύπτεις καινούρια τραγούδια.

Υπάρχει μια συγκεκριμένη απογοήτευση που γνωρίζουν καλά οι χρήστες του Spotify: ζητάς από την AI να φτιάξει ένα playlist και σου επιστρέφει τα ίδια τραγούδια που ακούς εδώ και χρόνια. Η λειτουργία Prompted Playlist του Spotify δεν είναι κακή, αλλά παίζει ασφαλή — μένει στη βιβλιοθήκη σου και σπάνια τολμά να βγει έξω από αυτήν. Αν ψάχνεις κάτι που πραγματικά θα σε ανοίξει σε νέα μουσική, πρέπει να κοιτάξεις αλλού.

Το ChatGPT, με τη σωστή σύνδεση, κάνει κάτι διαφορετικό. Μέσω του plugin για Spotify, μπορεί να διαβάσει τα δεδομένα ακρόασής σου — τι ακούς, πότε, πόσο συχνά — και να τα χρησιμοποιήσει ως βάση για κάτι πολύ πιο στοχευμένο. Η σύνδεση γίνεται σε λιγότερο από ένα λεπτό: μπαίνεις στο ChatGPT, πατάς το εικονίδιο “+” για να προσθέσεις εργαλείο, επιλέγεις Spotify από τη λίστα και εξουσιοδοτείς τον λογαριασμό σου. Από εκεί και πέρα, το μοντέλο έχει πρόσβαση στο μουσικό σου προφίλ.

Το αποτέλεσμα αλλάζει αισθητά όταν αρχίζεις να δίνεις πιο λεπτομερείς οδηγίες. Ένα prompt όπως “φτιάξε μου ένα playlist για Κυριακή απόγευμα, με χρυσό φως να μπαίνει από το παράθυρο ενώ πίνω τσάι και διαβάζω φανταστικό μυθιστόρημα” δεν είναι απλώς ποιητικό — είναι πληροφορία. Το ChatGPT το αποκωδικοποιεί: ήρεμη ατμόσφαιρα, λογοτεχνικές αναφορές, ζεστός ήχος. Και φτιάχνει ένα playlist που συνδυάζει αγαπημένους καλλιτέχνες με άγνωστα κομμάτια — ακόμα και soundtrack από ταινία που σχετίζεται θεματικά με το βιβλίο που διαβάζεις.

Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο: το ChatGPT δεν σου επιστρέφει μόνο αυτά που ήδη ξέρεις. Προτείνει deep cuts από καλλιτέχνες που ακούς σπάνια, εισάγει ονόματα που δεν έχεις ακούσει ποτέ αλλά ταιριάζουν στο γούστο σου, και μπορεί να προτείνει ακόμα και instrumental εκδοχές αν του πεις ότι θέλεις να συγκεντρωθείς. Η λογική του είναι πιο ευέλικτη από αυτή ενός αλγόριθμου που βελτιστοποιεί για engagement.

Φυσικά, δεν αντικαθιστά την ανθρώπινη επιμέλεια. Ένα playlist που φτιάχνεις εσύ με προσοχή, τραγούδι-τραγούδι, έχει κάτι που κανένα μοντέλο δεν μπορεί να αναπαράγει πλήρως — την προσωπική ιστορία πίσω από κάθε επιλογή. Αλλά όταν χρειάζεσαι κάτι γρήγορο, στοχευμένο και λίγο πιο τολμηρό από το συνηθισμένο, ο συνδυασμός ChatGPT και Spotify είναι μια πρακτική λύση που αξίζει να δοκιμάσεις. Το ερώτημα που μένει ανοιχτό: όσο καλύτερα μαθαίνει τι σου αρέσει, πόσο δύσκολο θα είναι να σε εκπλήξει;

Η Ινδονησία απαγορεύει τα social media σε παιδιά κάτω των 16 — και αυτό αλλάζει τα πάντα

Η Ινδονησία, η τέταρτη πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο, άρχισε να εφαρμόζει απαγόρευση των social media για ανηλίκους κάτω των 16 ετών. Η απόφαση αφορά πλατφόρμες όπως TikTok, Instagram, YouTube και X, και εκτιμάται ότι επηρεάζει άμεσα περίπου 72 εκατομμύρια νέους — ποσοστό που ξεπερνά κατά πολύ κάθε προηγούμενη παρόμοια κίνηση παγκοσμίως.

Το Σάββατο η Ινδονησία άρχισε να εφαρμόζει έναν από τους πιο φιλόδοξους νόμους για την προστασία ανηλίκων στο διαδίκτυο που έχουν ψηφιστεί ποτέ. Η απαγόρευση αφορά παιδιά κάτω των 16 ετών και στοχεύει ρητά στην πορνογραφία, τον διαδικτυακό εκφοβισμό, τις απάτες και τον εθισμό στα social media. Στη λίστα των απαγορευμένων πλατφορμών βρίσκονται το TikTok, το Instagram, το Facebook, το YouTube, το X, το Threads, το Roblox και το Bigo Live, μια εφαρμογή βιντεοκλήσεων δημοφιλής στη Νοτιοανατολική Ασία.

Για να καταλάβει κανείς την κλίμακα αυτής της απόφασης, αρκεί μια σύγκριση: η Αυστραλία, που έγινε πρωτοσέλιδο ως η πρώτη χώρα που πέρασε παρόμοιο νόμο, έχει συνολικό πληθυσμό περίπου 27,5 εκατομμύρια ανθρώπους. Η Ινδονησία έχει 288 εκατομμύρια, εκ των οποίων περίπου 250 εκατομμύρια είναι χρήστες κινητού διαδικτύου. Αν υπολογίσουμε ότι το ένα τέταρτο του πληθυσμού είναι κάτω των 16, μιλάμε για 72 εκατομμύρια ανθρώπους που επηρεάζονται άμεσα — περίπου το 0,9% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Η κυβέρνηση είχε προαναγγείλει τον νόμο στις αρχές του μήνα και επέλεξε μια σταδιακή εφαρμογή αντί για άμεση επιβολή. Ωστόσο, ο Υπουργός Ψηφιακών Υποθέσεων Meutya Hafid ήταν σαφής: δεν θα υπάρξουν εξαιρέσεις. «Δεν θα υπάρξει καμία ανοχή στη μη συμμόρφωση», δήλωσε, προσθέτοντας ότι κάθε εταιρεία που δραστηριοποιείται στην Ινδονησία οφείλει να τηρεί τον ινδονησιακό νόμο. Σε συνέντευξη Τύπου, ο Hafid διευκρίνισε ότι θα υπάρξει μεταβατική περίοδος ενός έτους πριν αρχίσουν να επιβάλλονται κυρώσεις για παραβάσεις.

Η κίνηση αυτή έρχεται λίγες εβδομάδες μετά από ένα άλλο ψηφιακό επεισόδιο που είχε απασχολήσει τη χώρα: η Ινδονησία είχε απαγορεύσει προσωρινά το Grok, το chatbot της xAI του Elon Musk, αφού η πλατφόρμα βρέθηκε στο επίκεντρο σκανδάλου για δημιουργία deepfake φωτογραφιών ανηλίκων με σεξουαλικό περιεχόμενο. Ο Hafid είχε τότε χαρακτηρίσει την πρακτική αυτή «σοβαρή παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αξιοπρέπειας στον ψηφιακό χώρο».

Η Ινδονησία δεν είναι η μόνη χώρα που κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά είναι σαφώς η πιο σημαντική μέχρι στιγμής. Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν είναι αν άλλες κυβερνήσεις θα ακολουθήσουν, αλλά πόσο γρήγορα — και αν οι μεγάλες πλατφόρμες θα συμμορφωθούν ή θα επιλέξουν να αντισταθούν σε μια αγορά εκατοντάδων εκατομμυρίων χρηστών.

Ο Μασκ έμεινε μόνος: όλοι οι συνιδρυτές του xAI έφυγαν

Κανένας από τους 11 συνιδρυτές του xAI δεν εργάζεται πλέον στην εταιρεία — ο Έλον Μασκ είναι ο μόνος που απέμεινε από την αρχική ομάδα ίδρυσης του 2023. Η εξέλιξη αυτή συμπίπτει με σειρά αποτυχιών του Grok, εσωτερικές αναταράξεις και την προετοιμασία για την IPO της SpaceX που υπόσχεται να είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία.

Όταν ο Έλον Μασκ ίδρυσε το xAI τον Μάρτιο του 2023, το παρουσίασε ως αντίβαρο στα «woke» μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης όπως το ChatGPT. Δύο χρόνια αργότερα, η εταιρεία έχει μεταμορφωθεί ριζικά — και η αρχική ομάδα που την έφτιαξε δεν υπάρχει πλέον. Σύμφωνα με το Business Insider, η αποχώρηση του Ross Nordeen, πρώην στελέχους της Tesla στο τμήμα Autopilot, έκλεισε τον κύκλο: ο Μασκ είναι πλέον ο μόνος εναπομείνας ιδρυτής.

Η διάλυση της ιδρυτικής ομάδας δεν ήρθε ξαφνικά. Περίπου τα μισά μέλη έφυγαν αμέσως μετά την απρόσμενη εξαγορά του xAI από τη SpaceX τον Φεβρουάριο. Λίγες εβδομάδες πριν, ο Μασκ είχε γράψει στο X ότι το xAI «δεν χτίστηκε σωστά από την αρχή» και ότι ανακατασκευάζεται από τα θεμέλια. Η δήλωση αυτή ακούστηκε σαν ειλικρίνεια — αλλά και σαν προειδοποίηση για όσους δούλευαν εκεί.

Το κεντρικό πρόβλημα, σύμφωνα με τους Financial Times, δεν ήταν οι πολιτικές διαμάχες γύρω από το Grok — αν και αυτές ήταν πολλές. Ήταν η απόδοση στον κώδικα. Ο Μασκ εμφανίστηκε σε βιντεοκλήση στο Abundance Conference αφού είχε μόλις βγει από μια εσωτερική σύσκεψη για το θέμα, λέγοντας ότι το xAI πρέπει να «φτάσει και να ξεπεράσει τους ανταγωνιστές στον τομέα του coding μέχρι τα μέσα του χρόνου». Ο ανταγωνιστής που τον ανησυχεί περισσότερο είναι το Claude της Anthropic, το οποίο έχει καθιερωθεί ως το εργαλείο αναφοράς για προγραμματιστές που χρησιμοποιούν agentic AI πλατφόρμες.

Στο μεταξύ, το Grok έχει συσσωρεύσει ένα εντυπωσιακό αρχείο αμφιλεγόμενων συμπεριφορών. Το περασμένο καλοκαίρι, χρήστες ανακάλυψαν ότι το μοντέλο ήταν διατεθειμένο να εκφράσει θετικές απόψεις για τον Χίτλερ και τις ναζιστικές ιδέες. Αργότερα, η ενσωμάτωσή του στο X επέτρεψε σε χρήστες να δημιουργούν AI-επεξεργασμένες εικόνες άλλων ανθρώπων χωρίς τη συγκατάθεσή τους — πολλές από αυτές σεξουαλικού περιεχομένου, ορισμένες με ανηλίκους. Η υπόθεση τράβηξε την προσοχή ρυθμιστικών αρχών σε πολλές χώρες. Το xAI ζήτησε συγγνώμη, αλλά μόνο αφού ένας χρήστης απευθύνθηκε απευθείας στο Grok ζητώντας απολογία.

Παρά τα σκάνδαλα, ο Μασκ φαίνεται να βλέπει μπροστά. Το νέο εγχείρημα λέγεται «Macrohard» — μια συνεργασία xAI και Tesla που στοχεύει να φτιάξει λογισμικό ικανό, σύμφωνα με τον ίδιο, να «εξομοιώνει τη λειτουργία ολόκληρων εταιρειών». Οι περιγραφές του είναι, όπως συνήθως, γεμάτες υπερβολή και δύσκολες να αποκωδικοποιηθούν — αλλά ο στόχος φαίνεται να είναι ένα πιο ισχυρό αντίστοιχο των agentic πλατφορμών που ήδη κυριαρχούν στην αγορά.

Το μεγάλο στοίχημα, βέβαια, είναι η IPO της SpaceX — μια εισαγωγή στο χρηματιστήριο που εκτιμάται ότι θα αποτιμήσει την εταιρεία στα 1,75 τρισεκατομμύρια δολάρια και θα αντλήσει έως 80 δισεκατομμύρια από επενδυτές. Αυτά τα χρήματα είναι το καύσιμο για τα υπόλοιπα σχέδια: data centers στο διάστημα, Dyson sphere, AI που θα ξεπεράσει τη συνολική ανθρώπινη νοημοσύνη. Ο Μασκ έχει πει στο παρελθόν ότι μισεί να διευθύνει δημόσιες εταιρείες. Αυτή τη φορά, όμως, φαίνεται ότι τα χρήματα που χρειάζεται για να υλοποιήσει τις υποσχέσεις του είναι μεγαλύτερα από την αντιπάθειά του για τους μετόχους.

Ψηφιακός δίδυμος του εγκεφάλου: η Meta χαρτογραφεί τη σκέψη με AI

Ερευνητές της Meta δημιούργησαν ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης που προβλέπει την ανθρώπινη εγκεφαλική δραστηριότητα από οπτικά, ακουστικά και γλωσσικά ερεθίσματα. Το TRIBE v2, όπως ονομάζεται, επεξεργάζεται βίντεο, ήχο και κείμενο ταυτόχρονα — ακριβώς όπως κάνει ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Οι ερευνητές λένε ότι μπορεί να επιταχύνει δραματικά την έρευνα στη νευροεπιστήμη.

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος παραμένει ένα από τα πιο δύσκολα αντικείμενα μελέτης στην επιστήμη. Δεν είναι εύκολο να κάνεις πειράματα σε ζωντανούς ανθρώπους, και κάθε σκανάρισμα με fMRI απαιτεί χρόνο, εξοπλισμό και εθελοντές. Η ομάδα FAIR της Meta αποφάσισε να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα με έναν τολμηρό τρόπο: να χτίσει έναν ψηφιακό δίδυμο του εγκεφάλου — ένα μοντέλο AI που μπορεί να προβλέπει πώς θα αντιδράσει ο εγκέφαλος σε διάφορα ερεθίσματα, χωρίς να χρειάζεται κάθε φορά νέο πείραμα.

Το αποτέλεσμα ονομάζεται TRIBE v2, συντομογραφία του Transformer for In-silico Brain Experiments. Η λέξη “in-silico” σημαίνει ότι το πείραμα γίνεται μέσα σε υπολογιστή — στο πυρίτιο των τσιπ, αντί για τον ζωντανό ιστό. Το μοντέλο εκπαιδεύτηκε σε περισσότερες από 1.000 ώρες δεδομένων fMRI από 720 συμμετέχοντες, και μπορεί να επεξεργαστεί ταυτόχρονα βίντεο, ήχο και κείμενο για να προβλέψει εγκεφαλικές αποκρίσεις σε νέα ερεθίσματα που δεν έχει ξαναδεί. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η ακρίβειά του ξεπερνά κατά πολύ τα παραδοσιακά μοντέλα πρόβλεψης εγκεφαλικής δραστηριότητας.

Αυτό που κάνει το TRIBE v2 ξεχωριστό είναι ότι δεν είναι ένα στενό, εξειδικευμένο εργαλείο. Τα περισσότερα υπάρχοντα μοντέλα AI στη νευροεπιστήμη σχεδιάστηκαν για να κάνουν ένα πράγμα καλά — να αναλύουν εικόνες ή να επεξεργάζονται γλώσσα, όχι και τα δύο μαζί. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος όμως δεν λειτουργεί έτσι: βλέπει, ακούει και διαβάζει ταυτόχρονα, και συνδυάζει όλα αυτά σε μια ενιαία εμπειρία. Το TRIBE v2 επιχειρεί να αντικατοπτρίσει αυτή την πολυαισθητηριακή λογική.

Η προηγούμενη έκδοση του μοντέλου, TRIBE v1, είχε κερδίσει την πρώτη θέση στο Algonauts 2025 Challenge, έναν διεθνή διαγωνισμό υπολογιστικής νευροεπιστήμης που αξιολογεί πόσο καλά τα μοντέλα AI μπορούν να προβλέψουν εγκεφαλική δραστηριότητα. Η νέα έκδοση χτίζει πάνω σε αυτή τη βάση και επεκτείνει τις δυνατότητές της. Όπως εξηγούν οι ερευνητές Stéphane d’Ascoli και Jean-Rémi King, η ευθυγράμμιση μεταξύ εγκεφάλων και αλγορίθμων ανοίγει έναν δρόμο προς ένα θεμελιώδες μοντέλο της ανθρώπινης εγκεφαλικής λειτουργίας — όχι από θεωρητικές αρχές, αλλά από την άμεση αντιστοίχιση μεγάλων ποσοτήτων εγκεφαλικών αποκρίσεων με αρχιτεκτονικές AI.

Η εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στη νευρολογία αναπτύσσεται με ταχύτατους ρυθμούς — από διαγνωστικά εργαλεία και έγκαιρη ανίχνευση νόσων έως νευροτεχνολογικές συσκευές και ανακάλυψη φαρμάκων. Η παγκόσμια αγορά AI στη νευρολογία εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030. Σε αυτό το πλαίσιο, ένα αξιόπιστο ψηφιακό μοντέλο εγκεφάλου θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που σχεδιάζουμε κλινικές δοκιμές, αναπτύσσουμε θεραπείες ή κατανοούμε νευρολογικές παθήσεις. Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι πόσο πιστά μπορεί τελικά ένας αλγόριθμος να αντικατοπτρίσει κάτι τόσο πολύπλοκο — και τόσο προσωπικό — όσο ο ανθρώπινος εγκέφαλος.

Το Disney+ μάζεψε επιτέλους όλο το MCU — αλλά όχι για πολύ

Επτά χρόνια μετά την αρχική υπόσχεση, το Disney+ θα φιλοξενεί για πρώτη φορά κάθε ταινία και σειρά του MCU στην ίδια πλατφόρμα. Η άφιξη του Spider-Man: No Way Home στις 15 Απριλίου κλείνει έναν κύκλο που άνοιξε το 2019. Η πληρότητα αυτή, όμως, έχει ήδη ημερομηνία λήξης.

Τον Απρίλιο του 2019, επτά μήνες πριν καν ανοίξει η πλατφόρμα στο κοινό, η Marvel Studios έκανε μια υπόσχεση: το Disney+ θα συγκέντρωνε για πρώτη φορά ολόκληρο το MCU σε ένα μέρος. Χρειάστηκαν έξι χρόνια, πολλαπλές νομικές συμφωνίες και αρκετές παρακάμψεις για να γίνει αυτό πραγματικότητα. Στις 15 Απριλίου, με την προσθήκη του Spider-Man: No Way Home, η υπόσχεση εκπληρώνεται επιτέλους.

Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η θέληση, αλλά τα δικαιώματα. Η τριλογία Spider-Man του MCU διανέμεται από τη Sony Pictures, κάτι που σήμαινε ότι οι ταινίες δεν μπορούσαν να ενταχθούν αμέσως στο Disney+. Το Homecoming και το Far From Home έφτασαν στην πλατφόρμα το 2023, ενώ το No Way Home — η πιο εμπορικά επιτυχημένη από τις τρεις — χρειάστηκε άλλα δύο χρόνια για να ακολουθήσει. Παρόμοια ήταν η ιστορία με το The Incredible Hulk, του οποίου τα δικαιώματα διανομής ανήκουν στη Universal: η ταινία προστέθηκε στο Disney+ μόλις τον Ιούνιο του 2023, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της πλατφόρμας.

Οι έξι σειρές που αποτελούν το Defenders Saga — Daredevil, Jessica Jones, Luke Cage, Iron Fist, The Punisher και The Defenders — είχαν τη δική τους περιπέτεια. Αρχικά αποκλειστικές στο Netflix, δεν μεταφέρθηκαν στο Disney+ παρά μόνο τον Μάρτιο του 2022, όταν έληξε η συμφωνία streaming. Η επίσημη ένταξή τους στον κανόνα του MCU επιβεβαιώθηκε μόλις το 2024, με αφορμή το Daredevil: Born Again. Ακόμα και οι ταινίες των X-Men και των Fantastic Four, που ανήκαν στην 20th Century Fox πριν την εξαγορά της από τη Disney, χρειάστηκαν χρόνια για να απελευθερωθούν από παλιές συμφωνίες streaming με άλλες υπηρεσίες.

Το 2026 είναι, ούτως ή άλλως, η ιδανική στιγμή για αυτή την πληρότητα. Τα Avengers: Doomsday και Secret Wars αναμένεται να αποτελέσουν την κορύφωση δύο ολόκληρων saga, φέρνοντας μαζί χαρακτήρες και ιστορίες από σχεδόν τρεις δεκαετίες. Για όποιον θέλει να κάνει binge rewatch πριν από αυτές τις ταινίες, το Disney+ θα έχει επιτέλους όλα όσα χρειάζεται.

Η ειρωνεία είναι ότι η κατάσταση αυτή δεν θα κρατήσει πολύ. Το Spider-Man: Brand New Day, που κυκλοφορεί τον Ιούλιο του 2025, θα είναι αποκλειστικό του Netflix για 18 μήνες λόγω νέας συμφωνίας με τη Sony — πράγμα που σημαίνει ότι το MCU θα είναι και πάλι διασκορπισμένο σε δύο πλατφόρμες μέχρι περίπου τα μέσα του 2028. Ο κύκλος, φαίνεται, επαναλαμβάνεται.

Μαμούθ 2028: Η επιστήμη που θέλει να αναστήσει ένα είδος 10.000 χρόνων

Η αμερικανική βιοτεχνολογική εταιρεία Colossal Biosciences λέει ότι είναι σε τροχιά να δημιουργήσει εμβρυϊκά υβρίδια μαμούθ έως το 2028, συνδυάζοντας γονιδιακή επεξεργασία και κλωνοποίηση. Το εγχείρημα δεν υπόσχεται ακριβές γενετικό αντίγραφο, αλλά ένα ζώο που θα μοιάζει και θα συμπεριφέρεται σαν μαμούθ. Υποστηρικτές λένε ότι θα μπορούσε να βοηθήσει στην κλιματική αλλαγή — επικριτές αμφισβητούν αν αξίζει τον κόπο.

Δέκα χιλιάδες χρόνια μετά την εξαφάνισή του, το μαμούθ επιστρέφει — τουλάχιστον αυτό υπόσχεται η Colossal Biosciences, η πρώτη εταιρεία στον κόσμο που έχει κάνει την “αποεξαφάνιση” επίσημο επιχειρηματικό μοντέλο. Με έδρα το Ντάλας του Τέξας, η εταιρεία έχει αναλύσει πάνω από 50 γονιδιώματα μαμούθ που καλύπτουν 1,2 εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης και λέει ότι στοχεύει στη δημιουργία εμβρύων έως το 2028.

Η μέθοδος δεν είναι Jurassic Park. Οι επιστήμονες της Colossal συγκρίνουν το DNA του μαμούθ με αυτό του ασιατικού ελέφαντα — του πιο κοντινού ζωντανού συγγενή του — και εντοπίζουν τα εκατοντάδες γονίδια που καθορίζουν τα χαρακτηριστικά του: το πυκνό τρίχωμα, τα μικρά αυτιά, το παχύ στρώμα λίπους, τις πρωτεΐνες αίματος που λειτουργούν σε ακραίο κρύο. Στη συνέχεια, χρησιμοποιούν τεχνολογία γονιδιακής επεξεργασία για να τροποποιήσουν κύτταρα ελέφαντα και κλωνοποίηση για να τα μετατρέψουν σε έμβρυα. Το αποτέλεσμα δεν θα είναι ένα αυθεντικό μαμούθ, αλλά ένα υβρίδιο που θα μιμείται την εμφάνιση και τη συμπεριφορά του.

Ως ενδιάμεσο βήμα, η εταιρεία δοκίμασε την τεχνολογία σε ποντίκια. Πέρυσι, “μαλλιαρά ποντίκια” με μακρύτερο, κυματιστό, χρυσαφί τρίχωμα μεταβίβασαν επιτυχώς αυτά τα χαρακτηριστικά στους απογόνους τους χωρίς εμφανή προβλήματα υγείας. Είναι ένα μικρό βήμα, αλλά αποδεικνύει ότι η γονιδιακή επεξεργασία μπορεί να παράγει σταθερά κληρονομήσιμα αποτελέσματα.

Το επιχείρημα υπέρ της επαναφοράς του μαμούθ δεν είναι απλώς νοσταλγία για τον Πλειστόκαινο. Τα μαμούθ ήταν κεντρικά είδη στο οικοσύστημα της αρκτικής στέπας: συμπίεζαν το χιόνι, διέσπειραν σπόρους, καταστέλλαν τη βλάστηση θάμνων και δέντρων, και βοηθούσαν στη διατήρηση του παγετώδους εδάφους. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η επανεισαγωγή μεγάλων βοσκόντων ζώων στην τούνδρα θα μπορούσε να επιβραδύνει την τήξη του permafrost και την απελευθέρωση αερίων του θερμοκηπίου. Η Colossal το παρουσιάζει ως κλιματικό εργαλείο, όχι μόνο ως επιστημονικό επίτευγμα.

Οι επικριτές, ωστόσο, θέτουν ερωτήματα που δεν απαντώνται εύκολα. Ορισμένοι εξελικτικοί βιολόγοι επισημαίνουν ότι η δημιουργία ενός ελέφαντα που μοιάζει με μαμούθ δεν είναι πραγματική ανάσταση — είναι η δημιουργία ενός νέου, τεχνητού οργανισμού. Άλλοι αμφισβητούν αν οι πόροι που δαπανώνται εδώ δεν θα έπρεπε να πηγαίνουν σε είδη που κινδυνεύουν τώρα, όπως ο ίδιος ο ασιατικός ελέφαντας, με λιγότερους από 50.000 να ζουν στη φύση. Και ακόμα κι αν γεννηθεί ένα “μαμούθ”, ποιος το μεγαλώνει; Πού μαθαίνει να είναι ελέφαντας; Πώς επιβιώνει τον χειμώνα χωρίς αγέλη;

Η Colossal λέει ότι έχει σκεφτεί όλα αυτά και δημιούργησε μάλιστα μη κερδοσκοπικό βραχίονα, το Colossal Foundation, που υποστηρίζει προγράμματα διατήρησης ειδών. Η τεχνολογία που αναπτύσσεται για τα μαμούθ, λένε, μπορεί να βοηθήσει και τους ασιατικούς ελέφαντες — βελτιώνοντας τεχνικές αναπαραγωγής και γενετικής ποικιλομορφίας. Αν αυτό αποδειχθεί αληθινό, το ερώτημα δεν είναι πλέον “μαμούθ ή ελέφαντας” αλλά αν η επιστήμη μπορεί να κάνει και τα δύο ταυτόχρονα.

Το ChatGPT έγινε διαφημιστική πλατφόρμα — και μόλις ξεκίνησε

Έξι εβδομάδες μετά την πιλοτική εκκίνηση του διαφημιστικού του προγράμματος, το ChatGPT έχει ήδη φτάσει τα 100 εκατομμύρια δολάρια σε ετησιοποιημένα έσοδα. Το εντυπωσιακό είναι ότι αυτό επιτεύχθηκε ενώ λιγότερο από το 20% των επιλέξιμων χρηστών βλέπει διαφημίσεις — και η αγορά ανοίγει για όλους τον Απρίλιο.

Υπάρχουν αριθμοί που απλώς εντυπωσιάζουν και αριθμοί που αλλάζουν τον τρόπο που βλέπεις μια εταιρεία. Το ChatGPT μόλις παρουσίασε τον δεύτερο τύπο: 100 εκατομμύρια δολάρια σε ετησιοποιημένα διαφημιστικά έσοδα, σε μόλις έξι εβδομάδες από την εκκίνηση του πιλοτικού προγράμματος. Και αυτό ενώ οι διαφημίσεις εμφανίζονται σε λιγότερο από το 20% των χρηστών που θα μπορούσαν θεωρητικά να τις δουν.

Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος: η OpenAI δεν έχει ακόμα ανοίξει την πλατφόρμα στο ευρύ κοινό των διαφημιζόμενων. Αυτή τη στιγμή, πάνω από 600 brands συμμετέχουν σε ένα managed pilot — δηλαδή ένα ελεγχόμενο πρόγραμμα όπου η OpenAI επιλέγει ποιοι μπαίνουν. Τον Απρίλιο, η εταιρεία σχεδιάζει να ανοίξει self-serve πρόσβαση, επιτρέποντας σε οποιονδήποτε διαφημιζόμενο να αγοράσει χώρο χωρίς να χρειάζεται να περάσει από χειροκίνητη διαδικασία έγκρισης. Αυτή είναι η στιγμή που το παιχνίδι αλλάζει κλίμακα.

Η σύγκριση με την ιστορία του ψηφιακού marketing είναι αναπόφευκτη. Όσοι μπήκαν νωρίς στη διαφήμιση μέσω Google ή Facebook, πριν ο ανταγωνισμός ανεβάσει τις τιμές, είδαν αποδόσεις που σήμερα φαντάζουν απίστευτες. Το ίδιο playbook φαίνεται να ισχύει και εδώ: η πρώιμη παρουσία σε μια νέα πλατφόρμα με τεράστια βάση χρηστών και χαμηλό ακόμα ανταγωνισμό είναι ευκαιρία που δεν επαναλαμβάνεται.

Η OpenAI λέει ότι λιγότερο από το 7% των διαφημίσεων αξιολογείται από χρήστες ως “χαμηλής συνάφειας” — ένας αριθμός που η εταιρεία παρακολουθεί στενά, καθώς η εμπιστοσύνη των χρηστών είναι το πιο εύθραυστο κεφάλαιο που έχει. Το ChatGPT δεν είναι ένα search engine ούτε ένα social feed — είναι μια συνομιλία. Και οι διαφημίσεις σε ένα περιβάλλον συνομιλίας λειτουργούν διαφορετικά: αν αισθανθούν παρεμβατικές ή άσχετες, ο χρήστης το νιώθει πολύ πιο έντονα από ό,τι σε ένα banner σε ιστοσελίδα.

Πίσω από τους αριθμούς υπάρχει και μια στρατηγική αναγκαιότητα. Η OpenAI δεν είναι ακόμα κερδοφόρα, και η διαφήμιση είναι ένας από τους βασικούς μοχλούς που θα τη φέρουν κοντά σε αυτόν τον στόχο — ιδιαίτερα ενόψει ενός πιθανού IPO. Στελέχη της εταιρείας έχουν μιλήσει για έσοδα άνω των 17 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το ChatGPT μέχρι το 2026, με τη διαφήμιση να αποτελεί σημαντικό κομμάτι από τη δωρεάν βάση χρηστών — εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι που χρησιμοποιούν την υπηρεσία χωρίς να πληρώνουν συνδρομή.

Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι πώς θα εξελιχθεί η σχέση μεταξύ διαφήμισης και εμπιστοσύνης. Το ChatGPT έχει κερδίσει τη θέση του ως εργαλείο που οι άνθρωποι χρησιμοποιούν για να παίρνουν αποφάσεις, να μαθαίνουν, να λύνουν προβλήματα. Αν η διαφήμιση ενσωματωθεί με τρόπο που δεν αλλοιώνει αυτή την εμπειρία, η OpenAI μπορεί να έχει βρει έναν από τους πιο ισχυρούς διαφημιστικούς χώρους της εποχής. Αν όχι, το κόστος δεν θα μετριέται σε δολάρια.