Η AI startup που μετρά το μεθάνιο στα ρυζοχώραφα

Η Mitti Labs χρησιμοποιεί AI και δορυφορικά δεδομένα για να μετρά τις εκπομπές μεθανίου από τα ρυζοχώραφα. Με συνεργασίες όπως αυτή με τη Nature Conservancy, επεκτείνει το μοντέλο της στην Ινδία και πέρα από αυτήν.

Η Mitti Labs από τη Νέα Υόρκη έχει φτιάξει τεχνολογία που μετρά πόσο μεθάνιο απελευθερώνουν τα χωράφια ρυζιού και τη χρησιμοποιεί για να εκπαιδεύει εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες σε πιο φιλικές προς το κλίμα πρακτικές. Το είδος αυτού του έργου συνήθως αποφεύγεται από τα venture capital, γιατί απαιτεί πολύ άμεση παρουσία στο πεδίο και δύσκολη οργάνωση.

Η απάντηση της Mitti σε αυτό το εμπόδιο είναι οι συνεργασίες. Η startup ανακοίνωσε ότι δουλεύει με τη Nature Conservancy σε πρόγραμμα για αναγεννητική γεωργία χωρίς καύση υπολειμμάτων, με τα μοντέλα της να αναλαμβάνουν να μετρούν, να καταγράφουν και να επιβεβαιώνουν το έργο των ανθρώπων της οργάνωσης στο πεδίο στην Ινδία. Όπως είπε ο συνιδρυτής της, Xavier Laguarta, οι περισσότερες επιχειρησιακές δράσεις γίνονται από ντόπιους, στα ίδια τα χωριά όπου εφαρμόζονται τα προγράμματα.

Η εταιρεία δεν μένει μόνο στη διαχείριση των δικών της έργων. Ο Laguarta εξηγεί ότι η Mitti θέλει να προσφέρει περισσότερες λειτουργίες λογισμικού και σε τρίτους, ώστε να μπορεί να μετρά Scope 3 εκπομπές, δηλαδή εκπομπές που ένας οργανισμός δεν ελέγχει άμεσα. Για όσους ήδη υλοποιούν έργα στο πεδίο, αυτό μπορεί να λειτουργήσει σαν υπηρεσία SaaS, με το λογισμικό να αναλαμβάνει το δύσκολο κομμάτι της παρακολούθησης.

Η λογική πίσω από αυτό είναι απλή αλλά τεχνικά απαιτητική. Η καλλιέργεια ρυζιού ξεχωρίζει επειδή τα χωράφια μένουν πλημμυρισμένα για μεγάλο μέρος της χρονιάς, δημιουργώντας αναερόβιες συνθήκες στο έδαφος. Εκεί ευνοούνται μικροοργανισμοί που παράγουν μεθάνιο, ένα αέριο του θερμοκηπίου που θερμαίνει την ατμόσφαιρα 82 φορές περισσότερο από το ισοδύναμο διοξείδιο του άνθρακα σε ορίζοντα 20 ετών. Η καλλιέργεια ρυζιού ευθύνεται για περίπου 10% έως 12% των ανθρώπινων εκπομπών μεθανίου.

Για να το μετρήσει, η Mitti βασίζεται κυρίως σε δορυφορικές εικόνες και ραντάρ, τα οποία μπορούν να διαπερνούν σύννεφα, φυτά, νερό και έδαφος και να δίνουν στοιχεία για όσα συμβαίνουν κάτω από την επιφάνεια, εκεί όπου ζουν οι μικροοργανισμοί. Αυτά τα δεδομένα περνούν σε μοντέλα AI που έχουν εκπαιδευτεί πάνω σε δορυφορικά δεδομένα και σε αποτελέσματα εκτεταμένων επιτόπιων μελετών. Τα έργα μείωσης μεθανίου παράγουν πιστώσεις άνθρακα, τις οποίες η εταιρεία παρακολουθεί μέσω του λογισμικού της, κρατώντας ποσοστό από την πώληση και αποδίδοντας το υπόλοιπο στους αγρότες και στην κοινότητα. Σύμφωνα με τον Laguarta, οι αγρότες βλέπουν συνήθως βελτίωση περίπου 15% στο καθαρό τους αποτέλεσμα όταν μπαίνουν στα προγράμματά της.

Απειλούμενος ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος λόγω κλιματικής αλλαγής

(NYT40) UNDATED -- September 12, 2005 -- SCI-PENGUIN-FILM -- Antartic Emperor penguins are seen in an undated publicity photo released July 28, 2005 in this scene form the documentary, "March of the Penguins." The film is appealing greatly to conservative groups, which have turned its stirring depiction of the mating ordeals of emperor penguins into an unexpected battle anthem in the culture wars. (Warner Independent Films/The New York Times) *EDS NOTE: TO BE USED ONLY WITH NEW YORK TIMES STORY SLUGGED SCI-PENGUIN-FILM WRITTEN BY MILLER.

Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος πέρασε στην κατηγορία των απειλούμενων ειδών, σύμφωνα με την IUCN. Η κλιματική αλλαγή και η απώλεια θαλάσσιου πάγου πιέζουν έντονα τον πληθυσμό του στην Ανταρκτική.

Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος χαρακτηρίστηκε πλέον απειλούμενο είδος από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN), καθώς η κλιματική αλλαγή τον σπρώχνει πιο κοντά στην εξαφάνιση. Η αλλαγή από την κατηγορία «σχεδόν απειλούμενο» δείχνει την επιδείνωση της κατάστασης για ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα είδη της Ανταρκτικής.

Το είδος εξαρτάται από τον θαλάσσιο πάγο για να ζει, να κυνηγά και να αναπαράγεται. Όταν ο πάγος διαλύεται νωρίτερα από το συνηθισμένο ή χάνεται εντελώς, οι συνθήκες επιβίωσης δυσκολεύουν και οι πληθυσμοί μειώνονται, σύμφωνα με τις επιστημονικές παρατηρήσεις που επικαλείται η IUCN.

Η IUCN εκτιμά ότι οι αλλαγές στον θαλάσσιο πάγο, εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη, μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση του πληθυσμού των αυτοκρατορικών πιγκουίνων κατά 50% έως τη δεκαετία του 2080. Ο Philip Trathan, μέλος της ομάδας ειδικών της IUCN για την Κόκκινη Λίστα, δήλωσε ότι οι ειδικοί κατέληξαν στο συμπέρασμα πως η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή αποτελεί τη σημαντικότερη απειλή για το είδος.

Η ίδια αξιολόγηση έβαλε στην ίδια κατηγορία και την ανταρκτική φώκια γούνας, της οποίας ο πληθυσμός έχει μειωθεί πάνω από 50% από το 1999. Η IUCN συνδέει τη συνεχή πτώση με την άνοδο της θερμοκρασίας των ωκεανών και τη συρρίκνωση του θαλάσσιου πάγου, που ωθούν το κριλ σε μεγαλύτερα βάθη και περιορίζουν την τροφή για τις φώκιες.

Το Space Symposium πιέζει για νέα διεθνή ισορροπία

Η Χέδερ Πρίνγκλ μίλησε στο Space Minds για όσα έρχονται στο φετινό Space Symposium. Στο επίκεντρο βρέθηκαν η διεθνής συνεργασία, το Artemis 2 και η ενίσχυση του διαστημικού ανθρώπινου δυναμικού.

Το φετινό Space Symposium μπαίνει στο μικροσκόπιο μέσα από τη συζήτηση της Χέδερ Πρίνγκλ με τον Mike Gruss στο Space Minds. Η Πρίνγκλ, απόστρατη υποστράτηγος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ και πλέον διευθύνουσα σύμβουλος του Space Foundation, περιέγραψε τα θέματα που αναμένεται να κυριαρχήσουν στη διοργάνωση και τον τρόπο με τον οποίο η διεθνής διαστημική κοινότητα προσαρμόζεται στις νέες εξελίξεις.

Η κουβέντα στράφηκε αρχικά στη διεθνή συνεργασία, σε μια περίοδο που οι διαστημικές δυνατότητες αυξάνονται με γρήγορους ρυθμούς σε πολλές χώρες. Η εικόνα που διαμορφώνεται στο πεδίο αλλάζει τις ισορροπίες και φέρνει πιο κοντά οργανισμούς, κυβερνήσεις και εταιρείες που προσπαθούν να χαράξουν κοινή γραμμή.

Στη συνέχεια, στο τραπέζι μπήκε ο αντίκτυπος της εκτόξευσης του Artemis 2. Η αποστολή αυτή παραμένει ένα από τα πιο πολυσυζητημένα σημεία αναφοράς για το τρέχον διαστημικό πρόγραμμα των ΗΠΑ, με τη συζήτηση να εστιάζει στο πώς επηρεάζει το ευρύτερο οικοσύστημα και τις προσδοκίες γύρω από τις επόμενες αποστολές.

Η Πρίνγκλ και ο Γκρους στάθηκαν επίσης στις προσπάθειες ενίσχυσης του διαστημικού εργατικού δυναμικού. Καθώς ο κλάδος επεκτείνεται, η ανάγκη για στελέχη, επιστήμονες και τεχνικούς γίνεται πιο πιεστική, με τη συζήτηση να φέρνει στο προσκήνιο τον ρόλο της εκπαίδευσης και της προσέλκυσης νέου προσωπικού.

ΗΠΑ: Ο προϋπολογισμός ξαναβάζει στο στόχαστρο το TraCSS

Η πρόταση προϋπολογισμού του αμερικανικού υπουργείου Εμπορίου για το 2027 αναζωπυρώνει τις αμφιβολίες για το TraCSS. Το σύστημα πολιτικής διαχείρισης διαστημικής κυκλοφορίας συνεχίζει να προχωρά, αλλά χωρίς σαφή εικόνα για τη χρηματοδότησή του.

Η πρόταση προϋπολογισμού του αμερικανικού υπουργείου Εμπορίου για το οικονομικό έτος 2027 βάζει ξανά στο επίκεντρο το μέλλον του TraCSS, του πολιτικού συστήματος διαχείρισης διαστημικής κυκλοφορίας που αναπτύσσει το Γραφείο Διαστήματος. Το έγγραφο της 3ης Απριλίου προβλέπει 11 εκατομμύρια δολάρια για το Office of Space Commerce, χωρίς όμως να δίνει καμία ανάλυση για το πού θα κατευθυνθούν αυτά τα χρήματα.

Το γραφείο βρίσκεται πλέον στον λογαριασμό Departmental Management του προϋπολογισμού και όχι στην NOAA, μετά την εκτελεστική εντολή του Αυγούστου 2025 που το έθεσε σε απευθείας αναφορά στον υπουργό Εμπορίου. Το υπουργείο δεν έχει δημοσιοποιήσει αναλυτική αιτιολόγηση προς το Κογκρέσο, ενώ εκπρόσωποί του δεν απάντησαν στις ερωτήσεις για τη χρηματοδότηση του γραφείου.

Το ποσό μοιάζει σχεδόν ταυτόσημο με την πρόταση για το 2026, που ζητούσε 10 εκατομμύρια δολάρια αλλά δεν περιλάμβανε καμία χρηματοδότηση για το TraCSS. Τότε, το σύστημα είχε βρεθεί υπό πίεση, καθώς ο προϋπολογισμός του γραφείου είχε πέσει από τα 65 εκατομμύρια δολάρια του 2024. Στο Κογκρέσο, πάντως, οι επιτροπές δαπανών της Βουλής και της Γερουσίας προσπάθησαν να ανατρέψουν τις περικοπές στα νομοσχέδια χρηματοδότησης.

Στον κλάδο, η νέα πρόταση ερμηνεύτηκε ως ακόμη μία προσπάθεια του Γραφείου Διοίκησης και Προϋπολογισμού του Λευκού Οίκου να ακυρώσει ή να περιορίσει δραστικά το TraCSS. Στην πρόταση του 2026, η NOAA είχε επικαλεστεί καθυστερήσεις στην ανάπτυξη του συστήματος και είχε υποστηρίξει ότι οι υπηρεσίες συντονισμού της διαστημικής κυκλοφορίας θα μπορούσαν να καλυφθούν από τον ιδιωτικό τομέα.

Η ανάπτυξη του TraCSS συνεχίζεται, αλλά το σύστημα δεν έχει μπει ακόμη σε πλήρη λειτουργία. Τον Φεβρουάριο, το Office of Space Commerce ανακοίνωσε λίστα αναμονής για τους φορείς εκμετάλλευσης δορυφόρων που θέλουν να το δοκιμάσουν, χωρίς να δώσει χρονοδιάγραμμα για την ένταξή τους. Το TraCSS αποτελεί εφαρμογή της Space Policy Directive 3 της πρώτης κυβέρνησης Τραμπ, που ζητούσε από το υπουργείο Εμπορίου να δημιουργήσει ένα πολιτικό σύστημα διαχείρισης της διαστημικής κυκλοφορίας.

Τον Δεκέμβριο, νέα εκτελεστική εντολή άλλαξε τη διατύπωση της SPD-3, αφαιρώντας τη ρήτρα που υποχρέωνε το υπουργείο να παρέχει δωρεάν βασικές πληροφορίες για την ασφάλεια στο διάστημα. Στο Goddard Space Science Symposium τον Μάρτιο, στελέχη της διοίκησης είπαν ότι η αλλαγή δεν σημαίνει πως σχεδιάζονται χρεώσεις για το TraCSS, αλλά αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να εξεταστούν. Ο Τέιλορ Τζόρνταν, αναπληρωτής υφυπουργός Εμπορίου για περιβαλλοντική παρατήρηση και πρόβλεψη και υπηρεσιακός διευθυντής του Office of Space Commerce, αποφεύγει δημόσια να μιλά εκτενώς για το TraCSS από τότε που ανέλαβε. Στην ομιλία του στις 25 Μαρτίου στο συνέδριο Satellite 2026 απάντησε σε ερωτήσεις από το κοινό για νέα πρόταση αδειοδότησης διαστημικών δραστηριοτήτων, αλλά παρέκαμψε τα ερωτήματα για το ίδιο το σύστημα.

Αλλαγή στο DNA ανέστρεψε το φύλο ποντικιού

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Bar-Ilan έδειξαν ότι μια αλλαγή σε ένα μόνο «γράμμα» του DNA μπορεί να αλλάξει την ανάπτυξη του φύλου σε ποντίκια. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Nature Communications και συνδέεται με διαταραχές σεξουαλικής ανάπτυξης.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Bar-Ilan στο Ισραήλ ανακοίνωσαν ότι μια αλλαγή σε ένα μόνο «γράμμα» του DNA αρκεί για να ανατρέψει το βιολογικό φύλο ενός ποντικιού. Με τη χρήση της τεχνικής CRISPR, η ομάδα πείραξε μια περιοχή του γονιδιώματος που δεν κωδικοποιεί πρωτεΐνες και είδε θηλυκά ποντίκια με χρωμοσώματα XX να αναπτύσσουν πλήρη ανδρικά γεννητικά όργανα.

Η αλλαγή έγινε στον ρυθμιστικό διακόπτη Enh13, ο οποίος ελέγχει το γονίδιο Sox9. Όταν το Sox9 ενεργοποιείται, οδηγεί στην ανάπτυξη όρχεων· όταν παραμένει ανενεργό, επιτρέπεται ο σχηματισμός ωοθηκών. Η Δρ. Nitzan Gonen, επικεφαλής της έρευνας, ανέφερε ότι η τροποποίηση αφορούσε ένα μόνο γράμμα από περίπου 2,8 δισεκατομμύρια.

Η μελέτη βασίζεται και στην ιδέα ότι το μη κωδικοποιητικό DNA, το μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου γονιδιώματος, δεν είναι αδρανές. Η Gonen υπογράμμισε ότι εκεί μπορεί να κρύβονται κρίσιμες πληροφορίες για μεταλλάξεις και ασθένειες. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Nature Communications με κύρια συγγραφέα τη διδακτορική φοιτήτρια Elisheva Abberbock.

Η ίδια ομάδα συνδέει τα ευρήματα με διαφορές σεξουαλικής ανάπτυξης, περιπτώσεις δηλαδή όπου η ανατομία των γεννητικών οργάνων δεν ταιριάζει με τις τυπικές κατηγορίες αρσενικού ή θηλυκού. Η Gonen είπε ότι η κατανόηση τέτοιων μηχανισμών μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση και στην κλινική αντιμετώπιση, ενώ η Katie Ayers από το Murdoch Children’s Research Institute σημείωσε ότι ακόμη και πολύ μικρές αλλαγές σε τέτοιους ρυθμιστές μπορούν να οδηγήσουν σε διαταραχές ανάπτυξης φύλου.

Η NASA ετοιμάζει την επανείσοδο του Artemis 2 – Τα προβλήματα που υπάρχουν

Το Artemis 2 μπαίνει στην τελική φάση της επιστροφής του στις 10 Απριλίου, με προσθαλάσσωση ανοιχτά της Καλιφόρνιας. Η NASA παρακολουθεί στενά τη θερμική ασπίδα και μια μικρή διαρροή ηλίου στο σύστημα πρόωσης.

Το Artemis 2 ολοκληρώνει αποστολή λίγο μεγαλύτερη από εννέα ημέρες με την πιο απαιτητική δοκιμή στο τέλος της. Η επανείσοδος του Orion ξεκινά με τον διαχωρισμό της κάψουλας πληρώματος από το service module στις 7:33 μ.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής, πριν ακολουθήσει το τελευταίο διορθωτικό κάψιμο και δύο κινήσεις περιστροφής για να αυξηθεί η απόσταση ανάμεσα στα δύο τμήματα.

Η NASA ορίζει την «entry interface» στα 121,9 χιλιόμετρα υψόμετρο, 13 λεπτά πριν από την προσθαλάσσωση. Σε εκείνο το σημείο το σκάφος θα μπει στη φάση της μέγιστης καταπόνησης, με επιβράδυνση έως 3,9 G και εξαλεπτη διακοπή επικοινωνιών λόγω του πλάσματος που δημιουργείται γύρω από την κάψουλα. Η κάθοδος θα γίνει με ελαφρώς ανυψωμένη τροχιά, περίπου στα 60 χιλιόμετρα, μέχρι να ανοίξουν δύο πιλότοι αλεξίπτωτα στα 6.700 μέτρα και τρία κύρια αλεξίπτωτα στα 1.800 μέτρα. Η προσθαλάσσωση έχει προγραμματιστεί για τις 8:07 μ.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής.

Μετά την πρόσκρουση στο νερό, ομάδα διάσωσης από το πλοίο USS John P. Murtha του αμερικανικού Ναυτικού θα προσεγγίσει την κάψουλα. Αφού επιβεβαιωθεί ότι δεν υπάρχουν κίνδυνοι, όπως τοξικά προωθητικά, τα μέλη του πληρώματος θα απομακρυνθούν με μικρά σκάφη και στη συνέχεια θα μεταφερθούν με ελικόπτερα στο πλοίο. Η NASA εκτιμά ότι το πλήρωμα θα έχει φτάσει στο ιατρικό τμήμα μέσα σε δύο ώρες από την προσθαλάσσωση.

Η επανείσοδος παρακολουθείται ιδιαίτερα λόγω των προβλημάτων που είχε η θερμική ασπίδα του Artemis 1, η οποία είχε μεγαλύτερη διάβρωση από την αναμενόμενη. Για το Artemis 2 η NASA έχει εφαρμόσει διαφορετικό προφίλ επανεισόδου, ώστε να μειωθεί η μέγιστη θέρμανση της ασπίδας. Στην επιστροφή του Orion από τη Σελήνη, οι μηχανικοί δεν είδαν προβλήματα στα κρίσιμα συστήματα, αλλά εντόπισαν μικρή διαρροή ηλίου στο σύστημα πρόωσης, σε βαλβίδες του pressurant system για το οξειδωτικό. Η διαρροή δεν επηρέασε τους ελιγμούς της αποστολής, όμως η NASA θεωρεί ότι θα χρειαστεί εκτεταμένος επανασχεδιασμός για μελλοντικές πτήσεις.

Η τρέχουσα διαρροή είναι κατά τάξη μεγέθους μεγαλύτερη από ό,τι είχε καταγραφεί στο έδαφος, σύμφωνα με τη NASA, και αυτό ανεβάζει τον τεχνικό κίνδυνο για τα επόμενα σκάφη. Οι μηχανικοί συγκέντρωσαν επιπλέον δεδομένα όσο το Orion επέστρεφε, ακυρώνοντας δοκιμή χειροκίνητης πλοήγησης, επειδή το service module δεν θα ανακτηθεί μετά την αποστολή. Η NASA θεωρεί ότι το υπάρχον σύστημα μπορεί πιθανότατα να χρησιμοποιηθεί στο Artemis 3, ενώ για το Artemis 4, που σχεδιάζεται να επιχειρήσει την πρώτη επανδρωμένη προσελήνωση του προγράμματος ήδη από τις αρχές του 2028, αναμένει εκτεταμένη ανασχεδίαση των βαλβίδων.

Η Artemis 2 επιστρέφει στη Γη στις 10 Απριλίου

Η κάψουλα Orion της Artemis 2 θα επανεισέλθει στην ατμόσφαιρα στις 10 Απριλίου και θα προσθαλασσωθεί ανοιχτά της Καλιφόρνιας. Η NASA έχει ορίσει μια σύντομη ακολουθία ελιγμών και ανάκτησης για το πλήρωμα.

Η αποστολή Artemis 2 μπαίνει στην τελική δοκιμασία της, με την επανείσοδο της κάψουλας Orion στις 10 Απριλίου και την προσθαλάσσωση ανοιχτά της Καλιφόρνιας. Η πτήση, διάρκειας λίγο πάνω από εννέα ημέρες, θα κλείσει με μια αυστηρά χρονομετρημένη ακολουθία: ο αποχωρισμός της κάψουλας από το service module στις 7:33 μ.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής και λίγα λεπτά αργότερα ο ελιγμός ανύψωσης της τροχιάς πριν από την είσοδο στην ατμόσφαιρα.

Η NASA ορίζει την είσοδο στην ατμόσφαιρα στα 121,9 χιλιόμετρα υψόμετρο, 13 λεπτά πριν από την προσθαλάσσωση. Σε αυτό το σημείο θα αρχίσει η μεγαλύτερη καταπόνηση για το σκάφος, με τους αστροναύτες να δέχονται επιτάχυνση έως και 3,9 g και να χάνουν για έξι λεπτά την επικοινωνία, καθώς το πλάσμα της επανεισόδου θα καλύψει την κάψουλα. Η Orion θα ακολουθήσει ελαφρά ανυψωμένη τροχιά, μένοντας περίπου στα 60 χιλιόμετρα πριν συνεχίσει την κάθοδό της.

Στα 6.700 μέτρα θα ανοίξουν δύο drogue parachutes και στα 1.800 μέτρα τα τρία κύρια αλεξίπτωτα, που θα ρίξουν την ταχύτητα στα 32 χιλιόμετρα την ώρα. Μετά την προσθαλάσσωση, ομάδα ανάκτησης από το USS John P. Murtha θα προσεγγίσει την κάψουλα με μικρά σκάφη, μόλις επιβεβαιωθεί ότι δεν υπάρχουν κίνδυνοι από τοξικά προωθητικά. Η NASA αναμένει ότι το πλήρωμα θα έχει μεταφερθεί στο ιατρικό τμήμα του πλοίου μέσα σε δύο ώρες.

Η επανείσοδος παρακολουθείται στενά λόγω των προβλημάτων στη θερμική ασπίδα της Artemis 1, η οποία είχε μεγαλύτερη διάβρωση από την αναμενόμενη. Για την Artemis 2, η NASA έχει υιοθετήσει διαφορετικό προφίλ επανεισόδου ώστε να μειώσει τη μέγιστη θέρμανση στην ασπίδα, ενώ δηλώνει ότι έχει υψηλή εμπιστοσύνη στο σύστημα επανεισόδου, στα αλεξίπτωτα και στους μηχανισμούς ανάκτησης.

Στο ταξίδι επιστροφής οι μηχανικοί εντόπισαν επίσης μικρή διαρροή ηλίου στο σύστημα πρόωσης, σε βαλβίδες του service module. Η διαρροή δεν επηρέασε τους ελιγμούς της αποστολής, αλλά η NASA εξετάζει εκτεταμένο επανασχεδιασμό για επόμενες πτήσεις, με το τρέχον σύστημα να θεωρείται πιθανόν επαρκές για την Artemis 3 και πιο ευαίσθητο για αποστολές σε σεληνιακή τροχιά όπως η Artemis 4, που σχεδιάζεται για τις αρχές του 2028.

Το Chang’e-7 έφτασε στο Wenchang για τη Σελήνη

Το κινεζικό Chang’e-7 έφτασε στο διαστημοδρόμιο Wenchang για τις τελικές προετοιμασίες πριν από την εκτόξευσή του στο δεύτερο μισό του 2026. Η αποστολή θα αναζητήσει νερό-πάγο στον νότιο πόλο της Σελήνης.

Το Chang’e-7 έφτασε στο Wenchang Satellite Launch Center και προετοιμάζεται για εκτόξευση με πύραυλο Long March 5. Η Κίνα έχει τοποθετήσει την αποστολή για το δεύτερο μισό του 2026, με παλαιότερες αναφορές να μιλούν για τον Αύγουστο.

Η αποστολή περιλαμβάνει τροχιακό σκάφος, προσεδαφιστή, rover και έναν μικρό «πηδηχτό» ανιχνευτή. Στόχος είναι η αναζήτηση ενδείξεων για νερό-πάγο σε μόνιμα σκιασμένους κρατήρες κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης, σε περιοχές όπως η ζώνη γύρω από τον κρατήρα Shackleton.

Ο μικρός ανιχνευτής μεταφέρει το όργανο Lunar Soil Water Molecule Analyzer και έχει σχεδιαστεί για λειτουργία σε σκοτάδι και έντονο ψύχος. Θα τρυπά το έδαφος, θα σφραγίζει τα δείγματα, θα τα θερμαίνει και θα τα αναλύει με φασματόμετρο μάζας. Η ανίχνευση πάγου θα είχε πρακτική αξία για νερό, οξυγόνο και καύσιμα σε μελλοντικές αποστολές.

Συνολικά η αποστολή φέρει 18 επιστημονικά ωφέλιμα φορτία. Στο σκάφος Queqiao-2 βρίσκονται τρία από αυτά, ενώ ο προσεδαφιστής και το rover θα συλλέγουν δεδομένα για το έδαφος, τη μορφολογία και το περιβάλλον της Σελήνης, μαζί με ένα ιταλικό laser corner reflector.

Το Chang’e-7 και το Chang’e-8, που αναμένεται γύρω στο 2029, αποτελούν τον βασικό κορμό του κινεζικά καθοδηγούμενου International Lunar Research Base. Το Chang’e-8 θα δοκιμάσει in-situ αξιοποίηση πόρων, όπως η χρήση σεληνιακού ρεγολίθου για την κατασκευή τούβλων, ενώ το Queqiao-2 υποστηρίζει ήδη τις κινεζικές σεληνιακές αποστολές σε ελλειπτική τροχιά.

Gen Z: Η τεχνητή νοημοσύνη τρομάζει, αλλά δεν την εγκαταλείπουν

Νέα έρευνα της Gallup δείχνει ότι η Gen Z στις ΗΠΑ βλέπει ολοένα πιο αρνητικά την τεχνητή νοημοσύνη, χωρίς όμως να τη σταματά να τη χρησιμοποιεί. Η ανησυχία για την επίδρασή της στη μάθηση και στην εργασία αυξάνεται, ενώ η εβδομαδιαία χρήση παραμένει υψηλή.

Η Gen Z στις ΗΠΑ εμφανίζεται όλο και πιο επιφυλακτική απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη, σύμφωνα με νέα έρευνα της Gallup. Η εταιρεία μέτρησε τις απόψεις σχεδόν 1.600 ατόμων ηλικίας 14 έως 29 ετών και διαπίστωσε ότι η αισιοδοξία υποχωρεί, ενώ αυξάνεται η δυσαρέσκεια.

Η έρευνα, που έγινε τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο, δείχνει καθαρή μετατόπιση σε σχέση με πέρυσι. Μόνο το 18% δήλωσε αισιόδοξο για την AI, από 27% το 2024, ενώ το 22% είπε ότι νιώθει ενθουσιασμό, από 36% πέρυσι. Την ίδια ώρα, το ποσοστό όσων δηλώνουν θυμό ανέβηκε στο 31% από 22%, ενώ το άγχος παρέμεινε γύρω στο 40%.

Η χρήση της AI δεν μειώθηκε αντίστοιχα. Περισσότεροι από τους μισούς νέους είπαν ότι τη χρησιμοποιούν τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, από 47% πέρυσι, με τη Gallup να σημειώνει ότι η αύξηση έχει πλέον επιβραδυνθεί. Παράλληλα, περίπου οι μισοί θεωρούν ότι θα χρειαστούν την τεχνολογία για τις σπουδές ή την επαγγελματική τους πορεία.

Στον χώρο της εργασίας, σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι της Gen Z είπαν ότι οι κίνδυνοι της χρήσης AI ξεπερνούν τα οφέλη, αυξημένοι κατά 11 μονάδες σε σχέση με πέρυσι. Παρά αυτό, το 56% αναγνώρισε ότι τα εργαλεία αυτά βοηθούν να ολοκληρώνεται η δουλειά πιο γρήγορα, ενώ οκτώ στους δέκα δήλωσαν ότι η χρήση τους μπορεί να κάνει δυσκολότερη τη μάθηση στο μέλλον.

Ωκεανοί σε αναβρασμό: Νέο ρεκόρ θερμοκρασίας και επιστροφή Ελ Νίνιο;

epa06877939 A handout photo made available by the National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) on 10 July 2018 shows an image acquired by the GOES East satellite of Tropical Storm Chris in the western Atlantic Ocean, off the coast of the USA, 09 July 2018. The small eye of Tropical Storm Chris is visible off the coast of the Carolinas, while in the eastern Caribbean Sea, are visible the remnants of former Hurricane Beryl, around which a thick plume of Saharan dust is wrapping north and east of the storm. The storm is expected to strengthen to a hurricane before weakening again as it tracks northeastward toward Newfoundland later this week. EPA/NOAA HANDOUT HANDOUT EDITORIAL USE ONLY/NO SALES

Οι ωκεανοί έφτασαν σε νέο ρεκόρ θερμοκρασίας τον Μάρτιο, σύμφωνα με το Copernicus. Τα στοιχεία ενισχύουν τις ανησυχίες για επιστροφή του Ελ Νίνιο μέσα στο έτος.

Η θερμοκρασία στην επιφάνεια των ωκεανών έφτασε τους 20,97 βαθμούς Κελσίου τον Μάρτιο, χωρίς να υπολογίζονται οι πολικές ζώνες, σύμφωνα με το Copernicus. Η τιμή ήταν μόλις ένα δέκατο του βαθμού κάτω από το ρεκόρ του Μαρτίου 2024 και, όπως δείχνουν τα στοιχεία του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου, ο μέσος όρος συνέχισε να ανεβαίνει και τον Απρίλιο.

Το Copernicus συνδέει την αυξημένη θερμοκρασία των ωκεανών με πιθανή μετάβαση σε συνθήκες Ελ Νίνιο. Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός του ΟΗΕ έχει ήδη εκτιμήσει ότι το φαινόμενο μπορεί να επιστρέψει μέσα στο έτος, καθώς εξασθενεί η Λα Νίνια, το αντίθετο φαινόμενο που συνδέεται με χαμηλότερες θερμοκρασίες. Στις αρχές Μαρτίου, ο WMO έδινε 40% πιθανότητες εμφάνισης Ελ Νίνιο έως τον Ιούλιο.

Σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη κινήθηκε πάνω από τον μέσο όρο για την εποχή, με τις μεγαλύτερες αποκλίσεις στη Βόρεια Ευρώπη, στις χώρες της Βαλτικής και στη βορειοδυτική Ρωσία. Ο Μάρτιος ήταν ο δεύτερος θερμότερος που έχει καταγραφεί ποτέ στην Ευρώπη, ενώ οι δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες βρέθηκαν αντιμέτωπες με πρώιμο κύμα ζέστης, με τον υδράργυρο να ξεπερνά τοπικά τους 44 βαθμούς Κελσίου.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Μάρτιος ήταν ο τέταρτος θερμότερος από τότε που τηρούνται αρχεία, με μέση θερμοκρασία 13,94 βαθμών Κελσίου. Η τιμή αυτή ήταν 1,48 βαθμούς πάνω από τον προβιομηχανικό μέσο όρο της περιόδου 1850-1900 και 0,53 βαθμούς πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1991-2020. Ο θερμότερος Μάρτιος που έχει καταγραφεί παραμένει εκείνος του 2024.