ΧΟΥΣΤΟΝ — Η NASA έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες για τις αναθεωρημένες προσεγγίσεις που ακολουθούν η Blue Origin και η SpaceX, με στόχο να επιταχύνουν την εργασία τους στα σεληνιακά σκάφη Artemis.
Σε εκδήλωση στις 9 Ιουνίου στο Johnson Space Center, η NASA ανακοίνωσε το πλήρωμα της αποστολής Artemis 3, μιας δοκιμαστικής πτήσης σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, στην οποία ένα σκάφος Orion θα συνδεθεί με πρωτότυπα των σεληνιακών σκαφών Blue Moon Mark 2 της Blue Origin και Starship της SpaceX.
Η NASA σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει ένα από αυτά τα σκάφη στην Artemis 4, την πρώτη επανδρωμένη προσπάθεια προσελήνωσης στο πλαίσιο του προγράμματος Artemis, που προγραμματίζεται για το 2028. Πέρυσι, η υπηρεσία έδωσε εντολή και στις δύο εταιρείες να αναπτύξουν «approaches επιτάχυνσης» για τα σκάφη Human Landing System, ή HLS, ωστόσο ούτε η NASA ούτε οι εταιρείες είχαν αποκαλύψει πολλές λεπτομέρειες για αυτά τα σχέδια.
Η εκδήλωση και οι επακόλουθες συνεντεύξεις έδωσαν περισσότερες πληροφορίες για τις νέες αυτές προσεγγίσεις. Για τη SpaceX, αυτό σημαίνει τη χρήση του Starship τόσο ως σεληνιακού σκάφους όσο και ως σταδίου translunar injection (TLI).
«Έχουμε ένα επικαιροποιημένο σχέδιο με τη NASA που περιλαμβάνει τη σύνδεση του Starship με το Orion σε τροχιά γύρω από τη Γη αντί για NRHO», δηλαδή την near-rectilinear halo orbit γύρω από τη Σελήνη, είπε η Jessica Jensen, αντιπρόεδρος customer operations and integration της SpaceX, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης. «Έπειτα χρησιμοποιούμε το Starship για να κάνει το translunar injection με το Orion συνδεδεμένο».
Το ενιαίο σύμπλεγμα Starship-Orion θα ταξιδέψει σε χαμηλή σεληνιακή τροχιά, αντί για το NRHO, και στη συνέχεια το Starship θα αποσυνδεθεί για την προσσελήνωση.
«Αυτή η προσέγγιση βελτιώνει την ασφάλεια του πληρώματος, πρώτα με την πραγματοποίηση του κρίσιμου ελιγμού σύνδεσης του πληρώματος σε τροχιά γύρω από τη Γη, όπως ακριβώς θα εξασκηθούμε στην Artemis 3», είπε. «Και το πλήρωμα μπορεί να διακόψει από την επιφάνεια της Σελήνης σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή, αντί να περιμένει έως και ημέρες από το NRHO».
Επίσης, μειώνει τις ανάγκες σε προωθητικό, πρόσθεσε, λόγω μιας «πιο άμεσης διαδρομής» προς τη Σελήνη, κάτι που σημαίνει λιγότερες εκτοξεύσεις δεξαμενόπλοιων καυσίμου που θα απαιτηθούν για την αποστολή. Δεν αποκάλυψε πόσες εκτοξεύσεις δεξαμενόπλοιων αναμένονται πλέον.
«Το βασικό, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι καταργήθηκαν οι απαιτήσεις παραμονής που είχαμε γι’ αυτούς, ώστε να γίνει το rendezvous σε σεληνιακή τροχιά», είπε ο Steve Creech, διευθυντής του προγράμματος HLS της NASA, σε συνέντευξη μετά την εκδήλωση για την ανακοίνωση του πληρώματος. «Είχαμε πολύ απαιτητικές απαιτήσεις παραμονής, και έτσι με αυτό μπορούν να μείνουν στο propellant depot τους μέχρι να είναι έτοιμο το Orion».
Αυτό, με τη σειρά του, μειώνει την ανάγκη για ειδικά συστήματα στη διαμόρφωση HLS του Starship. «Κατάφεραν να επιστρέψουν πιο κοντά στον σχεδιασμό του στόλου Starship», είπε.
Το Starship που θα χρησιμοποιηθεί για την αποστολή Artemis 3 θα είναι ένα Starship V3, βγαλμένο «από τη γραμμή παραγωγής» και με την προσθήκη ενός docking adapter, είπε η Jensen, αλλά με λίγα άλλα συστήματα ειδικά για τη σεληνιακή έκδοση, όπως θα ήταν μια καμπίνα πληρώματος.
«Με τη SpaceX, έχουν αποδείξει συνεχώς πολλές από αυτές τις δυνατότητες στο Crew Dragon», είπε ο διοικητής της NASA Jared Isaacman σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα στις 10 Ιουνίου, αναφερόμενος στην εμπειρία της εταιρείας με επανδρωμένα συστήματα διαστημοπλοίων.
Πιο σημαντικά, είπε, είναι οι «άλλες δοκιμές ελέγχου» του συνδυασμένου συμπλέγματος Starship-Orion, «με βάση την επιτάχυνση στον αρνητικό άξονα X που θα είναι απαραίτητη όταν το Starship πραγματοποιήσει το burn TLI προς τη Σελήνη με το Orion συνδεδεμένο».
Για τη Blue Origin, ο Creech είπε ότι η μεγαλύτερη αλλαγή στην αρχιτεκτονική του Blue Moon αφορά την αντικατάσταση ενός διαστημοπλοίου «transporter». Η εταιρεία είχε δώσει πέρυσι λεπτομέρειες για αυτό το σκάφος, το οποίο θα αποθήκευε υγρό υδρογόνο και υγρό οξυγόνο, συγκεντρωμένα σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη, και θα τα μετέφερε στη Σελήνη για χρήση από το Blue Moon lander.
Η Blue Origin αφήνει αυτό το transporter στην άκρη. «Τώρα χρησιμοποιούν αυτό που εγώ αποκαλώ στάδια μεταφοράς προερχόμενα από το Mark 1, αντί γι’ αυτό», είπε, αναφερόμενος στο μη επανδρωμένο Blue Moon Mark 1 lander. «Αυτή η αλλαγή στην αρχιτεκτονική έχει εξαλείψει ορισμένους από τους μεγαλύτερους τεχνολογικούς κινδύνους ανάπτυξης που είχαν».
Ο Creech σημείωσε ότι η πρώτη επανδρωμένη προσελήνωση με το Blue Moon Mark 2 θα ήταν η τρίτη προσσελήνωση συνολικά, προς το τέλος της δεκαετίας, με την αρχική αρχιτεκτονική. Η αντικατάσταση του transporter με τα transfer stages είναι «η μεγάλη αλλαγή, θα έλεγα, που τους επιτρέπει να κάνουν ένα βήμα πίσω και να έχουν τη δυνατότητα να πετάξουν νωρίτερα».
Ο John Couluris, ανώτερος αντιπρόεδρος lunar permanence της Blue Origin, είπε στην εκδήλωση για την ανακοίνωση του πληρώματος ότι η εταιρεία συνέχιζε την εργασία της στα Blue Moon landers, ενώ παράλληλα ερευνούσε την έκρηξη του New Glenn κατά τη διάρκεια στατικής δοκιμής στις 28 Μαΐου, η οποία προκάλεσε σοβαρές ζημιές στην εξέδρα. Η έκρηξη αυτή έθεσε ερωτήματα για τη δυνατότητα της εταιρείας να εκτοξεύσει τα Blue Moon landers της τόσο για την Artemis 3 όσο και για άλλες δοκιμαστικές πτήσεις.
«Η κατασκευή βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη για τη σεληνιακή καμπίνα πληρώματος Mark 2 της Artemis 3» και για άλλα υποσυστήματα του lander, είπε. «Τα εργοστάσιά μας λειτουργούν σε βάρδιες όλο το 24ωρο με υπεύθυνο τρόπο».
«Αναμένουμε να ολοκληρώσουμε το όχημα για την Artemis 3 και να είμαστε έτοιμοι για εκτόξευση το 2027», είπε. «Έχουμε εντείνει τις προσπάθειές μας και προχωράμε μπροστά».
Το παρόν κείμενο δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
