ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ — Καθώς το Πεντάγωνο επιταχύνει την ανάπτυξη πιο ανθεκτικών δορυφορικών αστερισμών και άλλων διαστημικών δυνατοτήτων για την άμυνα απέναντι στις απειλές από την Κίνα και τη Ρωσία, παραμένουν αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα για το πού τελειώνει ο ανταγωνισμός στο διάστημα και πού αρχίζει η σύγκρουση, σύμφωνα με νέα έκθεση του Mitchell Institute for Aerospace Studies.
Η έκθεση, που βασίστηκε σε εργαστήριο του Ιανουαρίου με τη συμμετοχή περισσότερων από 50 ειδικών από τον στρατό, την κυβέρνηση, τη βιομηχανία, συμμαχικές χώρες και την ακαδημαϊκή κοινότητα, καταλήγει ότι το διάστημα δεν είναι πλέον ένα ειρηνικό πεδίο και ότι οι αντίπαλοι χρησιμοποιούν ολοένα και πιο επιθετικές ενέργειες κάτω από το όριο της ένοπλης σύγκρουσης, για να διαμορφώσουν το στρατηγικό περιβάλλον χωρίς να προκαλέσουν αποφασιστική αμερικανική απάντηση.
«Η σύγκρουση στο διάστημα είναι πιο σύνθετη απ’ όσο ανέμεναν πολλοί συμμετέχοντες, δυσχεραίνοντας τις προσπάθειες ερμηνείας των ενεργειών, αξιολόγησης της κλιμάκωσης και επιλογής των κατάλληλων απαντήσεων», αναφέρει η έκθεση. «Οι συμμετέχοντες διαπίστωσαν σταθερά ότι η πρόκληση είναι ένας συνδυασμός έλλειψης σαφήνειας στην πολιτική και της θεμελιώδους φύσης του ίδιου του πεδίου».
Τα ευρήματα έρχονται τη στιγμή που η U.S. Space Force επιδιώκει να μετασχηματιστεί από μια υπηρεσία που επικεντρώνεται κυρίως στη λειτουργία δορυφορικών συστημάτων σε μια δύναμη που προετοιμάζεται για πιθανή σύγκρουση σε τροχιά. Αξιωματούχοι του Πενταγώνου έχουν προειδοποιήσει ότι η Κίνα και η Ρωσία αναπτύσσουν δυνατότητες σχεδιασμένες να διαταράξουν, να απενεργοποιήσουν ή να καταστρέψουν αμερικανικά διαστημικά assets που στηρίζουν στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο.
Ο Charles Galbreath, ανώτερος συνεργάτης του Mitchell Institute και ένας από τους συντάκτες της έκθεσης, είπε ότι οι συμμετέχοντες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται ήδη σε μια παρατεταμένη ανταγωνιστική γκρίζα ζώνη με την Κίνα στο διάστημα και πρέπει να προετοιμαστούν για σύγκρουση πέρα από την απλή προστασία των δορυφορικών τους δικτύων.
Η έκθεση υποστηρίζει ότι η Ουάσιγκτον χρειάζεται ευρύτερο φάσμα στρατιωτικών επιλογών αντίδρασης, σαφέστερους κανόνες για την απάντηση σε εχθρικές ενέργειες στο διάστημα και μεγαλύτερη επένδυση σε δυνατότητες που αποσκοπούν στην επίτευξη αυτού που οι στρατιωτικοί σχεδιαστές αποκαλούν «space superiority» — δηλαδή την ικανότητα ελεύθερης δράσης στο διάστημα, περιορίζοντας παράλληλα την ικανότητα του αντιπάλου να κάνει το ίδιο.
Ο Galbreath είπε ότι οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο διαπίστωσαν πως η έλλειψη καθιερωμένων κανόνων, νομικών πλαισίων και ιστορικού προηγούμενου καθιστά δύσκολο να προσδιοριστεί πότε ο ανταγωνισμός στο διάστημα μετατρέπεται σε σύγκρουση. Ενέργειες όπως οι παρεμβολές, οι κυβερνοεπιθέσεις, οι παρεμβάσεις κατευθυνόμενης ενέργειας και οι επιχειρήσεις δορυφόρων σε κοντινή απόσταση συχνά κινούνται σε μια γκρίζα ζώνη που δυσκολεύει την απόδοση ευθύνης και τη λήψη αποφάσεων.
Οι αντίπαλοι εκμεταλλεύονται την ασάφεια
Η Κίνα κανονικοποιεί την εχθρική συμπεριφορά μέσω παρεμβολών, κυβερνοεπιχειρήσεων, επιθέσεων κατευθυνόμενης ενέργειας και άλλων ενεργειών γκρίζας ζώνης, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες δυσκολεύονται να απαντήσουν, είπε. Με τον χρόνο, η απουσία συνεπειών κινδυνεύει να επιτρέψει στους ανταγωνιστές να αναδιαμορφώσουν το τι θεωρείται αποδεκτή συμπεριφορά σε τροχιά.
Οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν πού τελειώνει ο ανταγωνισμός και πού αρχίζει η σύγκρουση, είπε ο Galbreath. Η έκθεση καταλήγει ότι δεν υπάρχει ευρέως αποδεκτό πλαίσιο για τον ορισμό εχθρικών ενεργειών στο διάστημα, γεγονός που καθιστά δύσκολη τη διαχείριση της κλιμάκωσης.
Χωρίς σαφέστερες πολιτικές και αξιόπιστες επιλογές αντίδρασης, προειδοποιεί η έκθεση, η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να αφήσει τους ανταγωνιστές της να καθορίζουν τον ρυθμό της κλιμάκωσης.
Για να εξεταστούν αυτά τα ερωτήματα, το εργαστήριο ανέλυσε μια σειρά υποθετικών σεναρίων που περιλάμβαναν κινεζικές αντιδορυφορικές επιθέσεις, ρωσικές παρεμβολές σε συστήματα δορυφορικής πλοήγησης, ιρανικές επιθέσεις που υποστηρίζονται από διαστημικές δυνατότητες και μια μη αποδοθείσα πυρηνική έκρηξη σε χαμηλή γήινη τροχιά που θα αχρήστευε εκατοντάδες δορυφόρους. Τα σενάρια σχεδιάστηκαν για να δοκιμάσουν πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους θα μπορούσαν να αντιδράσουν σε ολοένα πιο σοβαρές απειλές σε όλο το φάσμα της σύγκρουσης.
Η έκθεση εισηγείται τη συνέχιση των επενδύσεων σε συστήματα που έχουν σχεδιαστεί για να διαταράσσουν ή να αχρηστεύουν τις διαστημικές δυνατότητες του αντιπάλου, δίνοντας παράλληλα μεγαλύτερη έμφαση στην ανθεκτικότητα, την ταχεία ανασυγκρότηση δορυφορικών δικτύων και την προστασία της εμπορικής υποδομής που στηρίζει ολοένα και περισσότερο τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Ζητά επίσης διεύρυνση της συνεργασίας με συμμάχους, ισχυρότερη κυβερνοάμυνα για κρίσιμες διαστημικές υποδομές, καλύτερη δημόσια επικοινωνία για τις απειλές σε τροχιά και περισσότερη εκπαίδευση και ασκήσεις με επίκεντρο τον διαστημικό πόλεμο.
Τα ευρήματα δημοσιοποιούνται καθώς η Space Force φαίνεται έτοιμη για σημαντική αύξηση χρηματοδότησης. Ο προτεινόμενος προϋπολογισμός του Πενταγώνου για το οικονομικό έτος 2027 θα αύξανε τη χρηματοδότηση της Space Force από περίπου 31 δισεκατομμύρια δολάρια το 2026 σε 71 δισεκατομμύρια δολάρια το 2027.
Ωστόσο, ο Galbreath προειδοποίησε ότι μια αύξηση του προϋπολογισμού από μόνη της δεν θα καλύψει τα κενά που εντόπισε η έκθεση.
«Αυτό που βλέπουμε στον προϋπολογισμό του επόμενου προέδρου είναι ένα καλό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν πιστεύω ότι αυτό θα είναι η επιθυμητή τελική κατάσταση», είπε.
«Πρέπει να υπάρχει μια συνεχής πορεία αύξησης των δυνατοτήτων μας, της ικανότητάς μας και του μεγέθους της Space Force, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει ένα ευρύ φάσμα πιθανών απειλών», πρόσθεσε ο Galbreath.
Υποστήριξε ότι η Κίνα έχει περάσει δεκαετίες αναπτύσσοντας δυνατότητες που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των αμερικανικών πλεονεκτημάτων στο διάστημα.
«Η Κίνα σκέφτεται πώς να αντιμετωπίσει την ικανότητά μας να προσφέρουμε αποτελέσματα από το διάστημα από τη δεκαετία του 1990», είπε. «Έχει επενδύσει σε οπλικά συστήματα, από συστήματα άμεσης εκτόξευσης μέχρι παρεμβολείς και κυβερνοεπιθέσεις, καθώς και σε συν-τροχιακά συστήματα, πολύ περισσότερο απ’ ό,τι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αναγνωρίσει ότι το διάστημα είναι πεδίο πολεμικών επιχειρήσεων».
Οι συμμετέχοντες στο εργαστήριο συμφώνησαν ότι η χρηματοδότηση «δεν μπορεί να είναι απλώς μια εφάπαξ ένεση, πρέπει να είναι σταθερή και σε τροχιά ανάπτυξης».
Ο ίδιος είπε ότι η στρατιωτική επιτυχία στο διάστημα πιθανότατα θα εξαρτηθεί από την ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να εγκαθιδρύσουν αξιόπιστη αποτροπή σε τροχιά πριν η σύγκρουση επεκταθεί σε άλλα πεδία, μια πρόκληση που παραμένει σύνθετη λόγω της έλλειψης συμφωνίας για το πώς ακριβώς θα έμοιαζε μια σύγκρουση στο διάστημα.
