ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ — Η SpaceX σχεδιάζει την επόμενη εκτόξευση του Starship το νωρίτερο στις 16 Ιουλίου, με στόχο να δοκιμάσει τις διορθώσεις για τα προβλήματα της προηγούμενης πτήσης και να αναπτύξει λειτουργικούς δορυφόρους Starlink.
Η εταιρεία ανακοίνωσε στις 11 Ιουλίου ότι στοχεύει στην αποστολή Flight 13 μέσα σε χρονικό παράθυρο 90 λεπτών, που ανοίγει στις 6:45 μ.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής, από την εγκατάσταση Starbase στο Τέξας. Η ανακοίνωση ήρθε μία ημέρα μετά την ολοκλήρωση στατικής δοκιμής ανάφλεξης του προωθητή Super Heavy που θα χρησιμοποιηθεί στην αποστολή.
Η επερχόμενη αποστολή θα ακολουθήσει ένα παρόμοιο υποτροχιακό προφίλ 65 λεπτών, όπως το Flight 12 στις 22 Μαΐου. Ήταν η πρώτη πτήση της αναβαθμισμένης έκδοσης 3 του οχήματος και είχε κατά βάση επιτυχία, αν και σημειώθηκαν ορισμένες ανωμαλίες.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η αποτυχία του προωθητή Super Heavy να πραγματοποιήσει ελεγχόμενη, «ήπια» πρόσκρουση στον Κόλπο του Μεξικού. Η SpaceX ανέφερε ότι εντόπισε το πρόβλημα στον τρόπο με τον οποίο άναψαν οι κινητήρες στο ανώτερο στάδιο του Starship, δηλαδή στο σκάφος, ενώ ακόμη ήταν συνδεδεμένο με τον προωθητή.
«Στον διαχωρισμό των σταδίων στο Flight 12, μικρές διαφορές στην εκκίνηση των κινητήρων στο σκάφος έκαναν την περιστροφή του προωθητή να αποκλίνει κατά περίπου 90 μοίρες», ανέφερε η εταιρεία στην προεπισκόπηση του Flight 13. Πέντε κινητήρες Raptor δεν κατάφεραν να ανάψουν για την επιβράδυνση επιστροφής, με αποτέλεσμα η διαδικασία να διακοπεί πρόωρα. Η εταιρεία δεν εξήγησε πώς η αλλαγή στην κατεύθυνση της περιστροφής επηρέασε την εκκίνηση της διαδικασίας.
«Η ακολουθία εκκίνησης έχει τροποποιηθεί ώστε να είναι πιο ανθεκτική στις χρονικές αποκλίσεις και να στρέφεται πιο αξιόπιστα προς την επιθυμητή κατεύθυνση, κάτι που γίνεται για να αυξηθεί η συνολική απόδοση», ανέφερε η SpaceX. «Ο Super Heavy σε αυτή την πτήση έχει τροποποιήσεις υλικού για να βελτιωθεί η αξιοπιστία επανέναυσης, μαζί με ενημερώσεις στους συναγερμούς και τις διαδικασίες διακοπής των κινητήρων, ώστε να ταιριάζουν με τις συνθήκες που παρατηρούνται στο περιβάλλον πτήσης με πολλούς κινητήρες».
Το Flight 12 είχε επίσης αποτυχία κινητήρα Raptor κατά την άνοδο του προωθητή, καθώς και μία ακόμη στο σκάφος. «Έχουν γίνει αρκετές τροποποιήσεις σε υλικό και λειτουργίες για να αντιμετωπιστούν οι αλληλένδετες αιτίες, με επιπλέον βελτιώσεις αξιοπιστίας να προγραμματίζονται στις επόμενες εκδόσεις του κινητήρα Raptor», ανέφερε η εταιρεία, χωρίς να εξηγήσει ποιες ήταν αυτές οι αλληλένδετες αιτίες.
Μια ακόμη αλλαγή για το Flight 13 αφορά τα φορτία που θα αναπτύξει το ανώτερο στάδιο κατά τη διάρκεια της υποτροχιακής πτήσης. Ενώ σε προηγούμενες εκτοξεύσεις είχαν χρησιμοποιηθεί μαζικοί προσομοιωτές δορυφόρων Starlink V3, η SpaceX ανέφερε ότι αυτή η αποστολή θα αναπτύξει 20 λειτουργικούς δορυφόρους Starlink V3.
Η SpaceX είπε ότι οι δορυφόροι θα ανοίξουν τα ηλιακά πάνελ και τις κεραίες τους και στη συνέχεια θα επιχειρήσουν να συνδεθούν τόσο με επίγειο σταθμό στη Νότια Αφρική όσο και με άλλους δορυφόρους Starlink. Οι δοκιμές αυτές θα είναι σύντομες, καθώς οι δορυφόροι θα κινούνται στην ίδια υποτροχιακή τροχιά με το Starship και θα επανεισέλθουν μετά από λίγα λεπτά στο διάστημα.
Ένας παράγοντας για τον χρόνο της πτήσης Flight 13 είναι η ολοκλήρωση της έρευνας ατυχήματος που ζήτησε η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας, μετά το Flight 12. Στις 10 Ιουλίου, η FAA δεν είχε ακόμη ανακοινώσει την ολοκλήρωση της έρευνας, η οποία επικεντρωνόταν στην αποτυχία του Super Heavy να πραγματοποιήσει ήπια πρόσκρουση.
Αν το Flight 13 στεφθεί με επιτυχία, μπορεί να επιτρέψει στη SpaceX να πραγματοποιήσει την πρώτη τροχιακή εκτόξευση του Starship στην επόμενη πτήση. Η SpaceX επιδιώκει να θέσει το Starship σε υπηρεσία για την ανάπτυξη δορυφόρων Starlink V3, αλλά και για τη χρήση του ως σεληνιακού προσεδάφιου για την αποστολή Artemis της NASA.
