Η Κίνα αποκάλυψε τον νέο στόχο της για την πρώτη της αποστολή πλανητικής άμυνας: τον αστεροειδή 2016 WP8. Η εκτόξευση προγραμματίζεται για τον Δεκέμβριο του 2027, με δύο διαφορετικά σκάφη — ένα για την πρόσκρουση και ένα για την παρατήρηση των αποτελεσμάτων.
Η Κίνα πλησιάζει σε ένα ορόσημο για την παγκόσμια πλανητική άμυνα. Σε συνέδριο εμπορικής αεροδιαστημικής στη Σεντζέν, ο Long Lehao — ανώτατος αξιωματούχος της CASC και επικεφαλής σχεδιαστής της σειράς πυραύλων Long March — παρουσίασε διαφάνεια που αποκαλύπτει τον νέο στόχο της αποστολής: τον αστεροειδή 2016 WP8. Η εκτόξευση έχει προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο του 2027 με πύραυλο Long March 3B από το Κέντρο Εκτόξευσης Xichang.
Ο 2016 WP8 ανήκει στην κατηγορία Aten — αστεροειδείς που διασταυρώνουν την τροχιά της Γης αλλά περνούν το μεγαλύτερο μέρος της δικής τους τροχιάς εντός αυτής. Δεν πρόκειται για απειλή, αλλά για ιδανικό εκπαιδευτικό στόχο: αρκετά κοντά ώστε να είναι προσβάσιμος, αρκετά μικρός ώστε να μην εγκυμονεί κινδύνους αν κάτι πάει στραβά.
Η αποστολή θα αποτελείται από δύο σκάφη που θα εκτοξευτούν μαζί. Το παρατηρητικό σκάφος θα κάνει flyby της Αφροδίτης στην πορεία του προς τον αστεροειδή, θα φτάσει στον 2016 WP8 το 2029 και θα τον μελετά για μερικούς μήνες. Στη συνέχεια, το κρουστικό σκάφος — που θα παραμένει αρχικά σε τροχιά γύρω από τη Γη — θα εκτοξευτεί προς τον αστεροειδή και θα τον χτυπήσει. Το παρατηρητικό θα καταγράψει την πρόσκρουση και θα αξιολογήσει αν και πόσο άλλαξε η τροχιά του αστεροειδή.
Η ιδέα δεν είναι καινούρια — η NASA έκανε κάτι παρόμοιο το 2022 με την αποστολή DART, που έπληξε τον Dimorphos, δορυφόρο του αστεροειδή Didymos. Η διαφορά είναι ότι η Κίνα σχεδιάζει να καλύψει και τα δύο σκέλη — πρόσκρουση και παρατήρηση — με μία μόνο εκτόξευση, κάτι που η NASA χρειάστηκε δύο ξεχωριστές αποστολές για να κάνει (DART και η ευρωπαϊκή Hera που ακολούθησε). Αυτό δεν είναι απλώς λογιστική αποδοτικότητα — είναι επίδειξη τεχνολογικής ωριμότητας.
Ο δρόμος ως εδώ δεν ήταν ευθύς. Από το 2022 που ανακοινώθηκαν τα σχέδια, η Κίνα έχει αλλάξει στόχο τρεις φορές — από τον 2020 PN1, στον 2019 VL5, μετά στον 2015 XF261 και τώρα στον 2016 WP8. Κάθε αλλαγή αντικατοπτρίζει τις πρακτικές δυσκολίες της επιλογής στόχου: ο αστεροειδής πρέπει να έχει ευνοϊκή τροχιακή κ
