Έκθεση των Ηνωμένων Εθνών καταγράφει ότι μέχρι το 2050, ο μισός πληθυσμός στον κόσμο μπορεί να μην έχει ασφαλή και απρόσκοπτη πρόσβαση στο νερό. Δύο είναι οι βασικοί παράγοντες που ωθούν τις εξελίξεις προς αυτή την κατεύθυνση: η αύξηση του πληθυσμού και η αλλαγή του κλίματος. Καθώς τα αέρια του θερμοκηπίου συγκεντρώνονται στην ατμόσφαιρα της Γης, παγιδεύοντας τη θερμότητα και μεταβάλλοντας τον καιρό και το κλίμα του πλανήτη, το νερό θα γίνεται συνεχώς όλο και πιο πολύτιμο.
Ακραία γεγονότα, όπως οι πλημμύρες και η ξηρασία, γίνονται όλο και πιο συνηθισμένα στον πλανήτη μας, ο οποίος φαίνεται να ανεβάζει διαρκώς θερμοκρασία. Αυτό δεν προκαλεί μόνο λειψυδρία, αλλά και μία αλλόκοτη ανισότητα στη διανομή του: συγκεντρώνεται περισσότερο νερό σε μέρη όπου οι άνθρωποι δεν το έχουν πολύ μεγάλη ανάγκη, και λιγότερο εκεί που το χρειάζονται πιο πολύ.
Σύμφωνα με τις επιστημονικές προβλέψεις, μετά το 2040 θα αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη έκταση αυτό που ονομάζεται το «άγχος του νερού». Οι πόλεις θα φέρουν το κύριο βάρος των μελλοντικών ελλείψεων σε νερό, ιδιαίτερα στις ήδη θερμές περιοχές του πλανήτη. Μέχρι το 2050, περίπου 3,5 δισεκατομμύρια έως 4,4 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο θα ζήσουν με περιορισμένη πρόσβαση στο νερό, περισσότερο από 1 δισεκατομμύριο από αυτούς στις πόλεις. Σε γενικές γραμμές, η αστική ανάπτυξη είναι η κύρια κινητήρια δύναμη των μελλοντικών ελλειμμάτων των πόλεων.
