Ο αστεροειδής 2026 EG1, που ανακαλύφθηκε μόλις λίγες μέρες πριν, πέρασε από τη Γη σε απόσταση μικρότερη από εκείνη της Σελήνης. Δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος, αλλά η ιστορία του υπενθυμίζει πόσο γρήγορα μπορεί να εμφανιστεί ένα νέο αντικείμενο στον ουρανό μας.
Στις 11:27 μ.μ. της 12ης Μαρτίου (ώρα Ανατολικής Αμερικής), ένας αστεροειδής σε μέγεθος λεωφορείου πέρασε από τη Γη σε απόσταση περίπου 317.000 χιλιομέτρων — λιγότερο από την απόσταση που μας χωρίζει από τη Σελήνη. Το αντικείμενο, που έχει λάβει την ονομασία 2026 EG1, κινούνταν με ταχύτητα που αγγίζει τα 34.600 χιλιόμετρα την ώρα και πέρασε κάτω από το νότιο ημισφαίριο χωρίς να αποτελέσει καμία απειλή για τον πλανήτη ή τον φυσικό του δορυφόρο.
Αυτό που κάνει την περίπτωση ενδιαφέρουσα δεν είναι η εγγύτητα αλλά η ταχύτητα ανακάλυψης. Ο 2026 EG1 εντοπίστηκε για πρώτη φορά στις 8 Μαρτίου — μόλις τέσσερις μέρες πριν από την πλησιέστερη προσέγγισή του. Με διαστάσεις που κυμαίνονται μεταξύ 10 και 22 μέτρων, είναι αρκετά μικρός ώστε να μην προκαλέσει καταστροφή σε πλανητική κλίμακα, αλλά αρκετά μεγάλος ώστε να αφήσει σημαντικό αποτύπωμα αν έπεφτε σε κατοικημένη περιοχή. Το γεγονός ότι τον είδαμε τόσο αργά δεν είναι ανησυχητικό από μόνο του — είναι απλώς μια υπενθύμιση ότι ο ουρανός είναι γεμάτος αντικείμενα που δεν έχουμε ακόμα καταγράψει.
Σύμφωνα με τα αρχικά δεδομένα, ο αστεροειδής ακολουθεί μια ελλειπτική τροχιά 655 ημερών γύρω από τον Ήλιο, που τον φέρνει από το εσωτερικό της τροχιάς της Γης ως πέρα από την τροχιά του Άρη. Η επόμενη σημαντική πλανητική προσέγγισή του δεν αναμένεται πριν από τον Σεπτέμβριο του 2186, όταν θα περάσει σε απόσταση περίπου 12 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Άρη. Με άλλα λόγια, για τους επόμενους 160 χρόνους τουλάχιστον, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε.
Ο 2026 EG1 είναι ένας από τους πάνω από 41.000 αστεροειδείς κοντά στη Γη που παρακολουθεί αυτή τη στιγμή η NASA και οι συνεργαζόμενοι οργανισμοί. Ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά χάρη στο Vera Rubin Observatory, ένα νέο τηλεσκόπιο στη Χιλή που έχει ήδη εντοπίσει 2.000 άγνωστα αντικείμενα του ηλιακού συστήματος μόνο με τα πρώτα του δεδομένα. Όσο καλύτερα βλέπουμε, τόσο περισσότερα βρίσκουμε — και αυτό είναι καλό νέο, όχι κακό.
Το Κέντρο Μελέτης Αντικειμένων Κοντά στη Γη της NASA έχει υπολογίσει ότι δεν αναμένεται κανένα σημαντικό αστεροειδές να χτυπήσει τη Γη τα επόμενα 100 χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, η διεθνής επιστημονική κοινότητα δεν εφησυχάζει: προσομοιώσεις έκτακτης ανάγκης, σχέδια επικοινωνίας σε παγκόσμιο επίπεδο και αποστολές όπως το DART — που απέδειξε ότι μπορούμε να αλλάξουμε την τροχιά ενός αστεροειδή — διαμορφώνουν σταδιακά μια πραγματική πλανητική άμυνα. Γιατί το ερώτημα δεν είναι αν θα χρειαστεί ποτέ, αλλά πότε.
