Το Museum of Edible Earth έφτασε στο Somerset House του Λονδίνου με περίπου 600 δείγματα χώματος που καταναλώνεται σε όλο τον κόσμο. Δύο από αυτά μπορούν να δοκιμαστούν νόμιμα, σε μια παράξενη συνάντηση ανάμεσα στην παράδοση, την ιατρική και τη γεύση.
Η γεωφαγία, δηλαδή η κατανάλωση χώματος, κατατάσσεται από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία ως διαταραχή ψυχικής υγείας, εκτός αν αποτελεί μέρος πολιτισμικής πρακτικής. Αυτή ακριβώς η αντίφαση βρίσκεται στο επίκεντρο του Museum of Edible Earth, που φιλοξενείται στο Somerset House του Λονδίνου έως τις 26 Απριλίου.
Στην έκθεση συγκεντρώνονται περίπου 600 δείγματα γης που καταναλώνονται συνήθως σε διάφορα μέρη του κόσμου, όλα συλλεγμένα από τη δημιουργό του μουσείου, masharu. Ανάμεσά τους υπάρχουν κόκκινη ώχρα από τη Νότια Αφρική, γνωστή ως πηγή σιδήρου, αλλά και μαύρη άργιλος nakumatt από την Ινδία, που χρησιμοποιείται από εγκύους για να μειώνει τη ναυτία.
Μόνο δύο από τα δείγματα είναι επίσημα διαθέσιμα για δοκιμή, καθώς έχουν εγκριθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο ως διατροφικά συμπληρώματα. Το Luvos Healing Earth, που προορίζεται για πεπτικά προβλήματα, σερβίρεται σαν σοκολατένια τρούφα, αλλά η γεύση του θυμίζει περισσότερο τη γκριζάδα από άπλυτα πράσα. Το δοκίμασα και το αποτέλεσμα ήταν σκληρότερο από ό,τι δείχνει η εμφάνισή του.
Πιο ενδιαφέρουσα, όμως, ήταν η μεξικανική γη διατόμων, αλεσμένη σε μια βελούδινη, ελαφρώς ξινή σκόνη. Πέρα από τη γεύση της, αυτό που μένει είναι η εικόνα των θαλάσσιων οργανισμών που απολιθώθηκαν σε αυτή τη γη εκατομμύρια χρόνια πριν, μετατρέποντας ένα απλό δείγμα σε κάτι πολύ πιο φορτισμένο από ένα παράξενο γευστικό πείραμα.
