Μια φοιτήτρια χημείας στις ΗΠΑ ανέπτυξε ένα διάφανο βερνίκι νυχιών που επιτρέπει στα νύχια να καταχωρούνται ως αφή σε οθόνες smartphone και tablet. Η εφεύρεση στοχεύει σε όσους δυσκολεύονται να χρησιμοποιήσουν touch screens — από ανθρώπους με μακριά νύχια μέχρι εργάτες με σκληρυμένα δάχτυλα.
Οι οθόνες αφής είναι παντού, αλλά δεν λειτουργούν εξίσου καλά για όλους. Κιθαρίστες, ξυλουργοί και όποιος έχει σκληρυμένο δέρμα στα δάχτυλα γνωρίζουν καλά το πρόβλημα: η οθόνη απλώς δεν ανταποκρίνεται. Το ίδιο συμβαίνει με μακριά νύχια, γάντια ή πολύ στεγνά χέρια. Το φαινόμενο έχει ακόμα και ανεπίσημο όνομα — “zombie finger” — και αποτελεί πραγματικό εμπόδιο στην καθημερινή χρήση της τεχνολογίας.
Η Manasi Desai, φοιτήτρια στο Centenary College of Louisiana με ενδιαφέρον στη χημεία καλλυντικών, αποφάσισε να λύσει το πρόβλημα αφού παρατήρησε μια φλεβοτόμο να παλεύει με το smartphone της εξαιτίας των μακριών νυχιών της. Μαζί με τον επιβλέποντά της, τον αναπληρωτή καθηγητή χημείας Joshua Lawrence, ξεκίνησε να αναπτύσσει ένα διάφανο, μη τοξικό βερνίκι που θα έκανε το νύχι αγώγιμο — ικανό δηλαδή να διακόπτει το ηλεκτρικό πεδίο της οθόνης όπως κάνει ένα δάχτυλο.
Οι touch screens λειτουργούν μέσω χωρητικότητας: δημιουργούν ένα μικρό ηλεκτρικό πεδίο στην επιφάνεια, το οποίο διακόπτεται όταν το αγγίξει ένα αγώγιμο υλικό, όπως το δέρμα. Το νύχι, από μόνο του, δεν είναι αγώγιμο και η οθόνη δεν το «βλέπει». Προηγούμενες προσπάθειες για βερνίκια με αγωγιμότητα χρησιμοποιούσαν νανοσωλήνες άνθρακα ή μεταλλικά σωματίδια — υλικά επικίνδυνα αν εισπνευστούν και περιοριστικά για τα χρώματα του βερνικιού.
Η Desai ακολούθησε διαφορετική προσέγγιση. Δοκίμασε συνδυασμούς από 13 εμπορικά διαφανή βερνίκια και πάνω από 50 πρόσθετα, αναζητώντας έναν συνδυασμό που να είναι ταυτόχρονα διάφανος, μη τοξικός και αγώγιμος. Η λύση βρέθηκε σε δύο οργανικές ενώσεις: την ταυρίνη, ένα αμινοξύ, και την αιθανολαμίνη, μια αμινοαλκοόλη. Μαζί, δημιουργούν μια φόρμουλα που λειτουργεί μέσω χημείας οξέος-βάσης — τα πρωτόνια «πηδούν» από τις όξινες στις βασικές ομάδες στην επιφάνεια του βερνικιού, μιμούμενα τον τρόπο που το δέρμα επιτρέπει τη ροή ηλεκτρισμού.
Το αποτέλεσμα παρουσιάστηκε στην ετήσια σύνοδο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρείας τον Μάρτιο. Το βερνίκι μπορεί να εφαρμοστεί πάνω από οποιοδήποτε μανικιούρ ή σε γυμνά νύχια, προσφέροντας τόσο αισθητική ευελιξία όσο και πρακτική λύση. Ωστόσο, υπάρχει ακόμα δρόμος μέχρι τα ράφια των καταστημάτων: οι τρέχουσες φόρμουλες χάνουν την αποτελεσματικότητά τους μέσα σε ώρες ή ημέρες, ενώ ο στόχος είναι να αντέχουν τουλάχιστον μια εβδομάδα. Η λιγότερο τοξική εκδοχή αφήνει επίσης μια τραχιά, στικτή υφή — «σίγουρα όχι high fashion», όπως παραδέχεται ο Lawrence.
Οι ερευνητές έχουν ήδη καταθέσει προσωρινή αίτηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας. Αν η φόρμουλα τελειοποιηθεί, θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο που εκατομμύρια άνθρωποι αλληλεπιδρούν με τις συσκευές τους — απόδειξη ότι μερικές φορές οι πιο ενδιαφέρουσες λύσεις κρύβονται σε απρόσμενα μέρη, όπως ένα μπουκαλάκι βερνίκι νυχιών.
