Μετάβαση στο περιεχόμενο
Saturday 21 November

Απολίθωμα «βαμπίρ καμήλας» βρέθηκε σε μουσειακές συλλογές δεκαετιών

Απολίθωμα «βαμπίρ καμήλας» βρέθηκε σε μουσειακές συλλογές δεκαετιών
Εικόνα από το αρχικό άρθρο — ScienceAlert.

Οι δεινόσαυροι τραβούν συνήθως την προσοχή ως «τέρατα» ενός χαμένου κόσμου, όμως υπάρχουν και άλλα εξαφανισμένα ζώα, εξίσου εντυπωσιακά, που έμειναν στη σκιά.

Αν κάποιος ταξίδευε 10 ή 12 εκατομμύρια χρόνια πίσω, στις Μεγάλες Πεδιάδες της Βόρειας Αμερικής, θα μπορούσε να συναντήσει ένα τεράστιο πλάσμα με τέσσερα λεπτά πόδια, μακρύ λαιμό σαν καμηλοπάρδαλης και στόμα γεμάτο μυτερούς κυνόδοντες.

Πρόκειται για το Vampyrocamelus welshi, τη «βαμπίρ καμήλα».

Παρά την τρομακτική του όψη και το όνομά του, ήταν φυτοφάγο. Το νέο είδος, αλλά και νέο γένος, περιγράφεται σε μονογραφία που πρόκειται να δημοσιευτεί στα Bulletins του New Mexico Museum of Natural History and Science.

Αν και η ονομασία και η επίσημη περιγραφή είναι νέες, τα απολιθώματα βρίσκονταν σε μουσεία εδώ και σχεδόν έναν αιώνα.

Ο Childs Frick, παλαιοντολόγος στο American Museum of Natural History, χρηματοδότησε προσωπικά πολλές ανασκαφές στις αρχές του 20ού αιώνα, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα καμηλοειδή, την οικογένεια στην οποία ανήκουν οι σημερινές καμήλες, οι λάμες και τα αλπακά.

Στη νέα μονογραφία, οι παλαιοντολόγοι επανεξέτασαν δεκάδες χιλιάδες δείγματα καμηλοειδών από τη συλλογή του Frick, αναθεωρώντας το γενεαλογικό δέντρο της ομάδας.

Το Vampyrocamelus είναι ένα από τα νέα είδη που προέκυψαν από αυτή τη δουλειά. Έζησε πριν από περίπου 10 έως 13 εκατομμύρια χρόνια και τα οστά του βρίσκονται συχνά στο Τέξας και την Οκλαχόμα, ενώ περιστασιακά έχουν εντοπιστεί και στη Νεμπράσκα.

Το κρανίο του μοιάζει πολύ με άλλων γνωστών καμηλοειδών, όμως το χαρακτηριστικό που του χάρισε και το όνομά του είναι οι κυνόδοντες, μήκους περίπου 40 χιλιοστών.

«Οι κυνόδοντες είναι τεράστιοι σε σύγκριση με οποιοδήποτε άλλο γνωστό καμηλοειδές, με μακριά, κυρτή προς τα πίσω άκρη που καταλήγει σε αιχμηρό σημείο στα περισσότερα δείγματα», γράφουν οι ερευνητές.

«Όπου διατηρείται, ο πρώτος άνω προγόμφιος είναι επίσης μεγάλος και κυρτός προς τα πίσω, με αιχμηρή άκρη».

Για το υπόλοιπο σώμα είναι γνωστά πολύ λίγα, πέρα από το κρανίο. Υπάρχουν μερικά σπασμένα οστά από τα άκρα και τα πόδια, αλλά όχι αρκετά για ασφαλή συμπεράσματα. Όσα έχουν βρεθεί μοιάζουν με εκείνα ενός συγγενικού γένους, του Aepycamelus, που θυμίζει κάπως καμηλοπάρδαλη.

Το Aepycamelus στεκόταν σε πόδια σαν ξυλοπόδαρα και πιθανότατα έφτανε τα φύλλα των δέντρων με τον μακρύ λαιμό του, ο οποίος υψωνόταν έως και 3 μέτρα από το έδαφος. Το Vampyrocamelus ίσως είχε παρόμοια όψη και τρόπο ζωής.

Αν δεν κυνηγούσε τίποτε πιο απειλητικό από τα φύλλα, γιατί χρειαζόταν αυτή τη «μυτερή» εμφάνιση;

Είναι πιθανό να χρησιμοποιούσε τα κοφτερά του δόντια για άμυνα απέναντι σε θηρευτές, όμως σύμφωνα με τους συντάκτες της μελέτης, πιο πιθανό είναι να τα χρησιμοποιούσαν τα αρσενικά στη μεταξύ τους ανταγωνιστική συμπεριφορά για το ενδιαφέρον των θηλυκών.

«Ίσως τα χρησιμοποιούσαν [τους κυνόδοντες] για να προσελκύουν τα θηλυκά, επειδή τα θηλυκά ζώα δεν τα είχαν», είπε η Katherine Marriott, παλαιοντολόγος στο AMNH, στον Jake Buehler του Science.

Η εύρεση επιπλέον δειγμάτων θα μπορούσε να ρίξει περισσότερο φως στην πραγματική μορφή και συμπεριφορά του Vampyrocamelus.

Ωστόσο, η ομάδα εκτιμά ότι ίσως υπάρχει περισσότερο υλικό απ’ όσο φαίνεται: πολλά οστά που αποδίδονταν επί χρόνια στο Aepycamelus μπορεί στην πραγματικότητα να ανήκουν στο Vampyrocamelus. Οι κυνόδοντες είναι το βασικό στοιχείο που τα ξεχωρίζει, κάτι που δυσκολεύει την ταυτοποίηση ενός μεμονωμένου οστού, όπως για παράδειγμα ενός οστού ποδιού.

Το υπόλοιπο της μονογραφίας ανασυνθέτει την ιστορία και την εξέλιξη των καμηλοειδών, όμως το ουσιαστικό συμπέρασμα είναι πόση γνώση μπορεί ήδη να υπάρχει διαθέσιμη, αν οι επιστήμονες έχουν τον χρόνο και τους πόρους να μελετήσουν υπάρχουσες συλλογές.

Άλλωστε, αν μια «βαμπίρ καμήλα» μπορεί να προκύψει από ένα αιωνόβιο μίγμα τυχαίων οστών, μένει ανοιχτό το ερώτημα τι άλλα ενδιαφέροντα, ξεχασμένα πλάσματα μπορεί να κρύβονται σε παραγνωρισμένα συρτάρια απολιθωμάτων σε μουσεία όλου του κόσμου.

Η μονογραφία πρόκειται να δημοσιευτεί στα Bulletins του New Mexico Museum of Natural History and Science.

Πηγή: sciencealert.com.

Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.

Περισσότερα από Science

Όλα →