Ο επικεφαλής του αμερικανικού Space Force δήλωσε ότι η υπηρεσία του βρίσκεται «στο κέντρο» των πρόσφατων στρατιωτικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αφορούν το Ιράν. Οι διαστημικές δυνατότητες — από προειδοποίηση πυραύλων έως δορυφορικές επικοινωνίες — δεν είναι πλέον υποστηρικτικό εργαλείο, αλλά θεμελιώδες συστατικό κάθε επιχείρησης από την πρώτη στιγμή του σχεδιασμού.
Για χρόνια, ο ρόλος του διαστήματος στον πόλεμο ήταν κάτι που συζητιόταν στα παρασκήνια — χρήσιμο, αλλά όχι κεντρικό. Αυτό έχει αλλάξει. Ο στρατηγός Chance Saltzman, επικεφαλής επιχειρήσεων του U.S. Space Force, δήλωσε στις αρχές Απριλίου ότι η υπηρεσία του βρίσκεται «στο κέντρο» των πρόσφατων αμερικανικών στρατιωτικών εκστρατειών — από τη Βενεζουέλα και τη Νιγηρία έως το Ιράν — ακόμα κι αν αυτή η συμβολή σπάνια γίνεται γνωστή στο ευρύ κοινό.
Μιλώντας στο Mitchell Institute’s Spacepower Security Forum στην Αρλίνγκτον, ο Saltzman περιέγραψε έναν ριζικά διαφορετικό τρόπο ενσωμάτωσης του Space Force στον στρατιωτικό σχεδιασμό. «Το σχέδιο δεν προχωρούσε χωρίς την πλήρη ενσωμάτωση των Guardians του Space Force», είπε, χρησιμοποιώντας τον όρο που αποκαλούνται τα μέλη της υπηρεσίας. Με άλλα λόγια: το διάστημα δεν προστίθεται στο τέλος ως τεχνική λεπτομέρεια — είναι μέσα στο σχέδιο από την αρχή.
Οι λειτουργίες που παρέχει το Space Force είναι κρίσιμες αλλά αόρατες: προειδοποίηση για εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων, δορυφορικές επικοινωνίες που επιτρέπουν σε δυνάμεις να επιχειρούν σε μεγάλες αποστάσεις, και δυνατότητες «αντι-διαστήματος» που υποβαθμίζουν τις επικοινωνίες και τα συστήματα στόχευσης του αντιπάλου χωρίς να καταστρέφουν δορυφόρους. Αυτό μπορεί να σημαίνει παρεμβολή σε δορυφορικές συνδέσεις, αποδυνάμωση σημάτων GPS ή διακοπή αισθητήρων που τροφοδοτούν συστήματα πληροφοριών — συνήθως μέσω αναστρέψιμων μεθόδων ηλεκτρονικού πολέμου ή κυβερνοεπιχειρήσεων.
Ο στρατηγός Dan Caine, πρόεδρος του Joint Chiefs of Staff, είχε αναφέρει νωρίτερα ότι το U.S. Space Command και το U.S. Cyber Command λειτούργησαν ως «first movers» στις αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις κατά του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου — δηλαδή, ήταν οι πρώτοι που έδρασαν, χρησιμοποιώντας μη κινητικά μέσα για να διαταράξουν τις ιρανικές επικοινωνίες και τα δίκτυα αισθητήρων πριν ακόμα πέσει η πρώτη βόμβα. Ο Saltzman επιβεβαίωσε αυτή την εικόνα, περιγράφοντας τον ρόλο του Space Force ως δημιουργία «διαταραχής για τον αντίπαλο».
Η ενσωμάτωση αυτή, όμως, έχει και το κόστος της. Ορισμένες δυνατότητες του Space Force λειτουργούν πλέον σε αμφισβητούμενα περιβάλλοντα, όπου ο αντίπαλος μπορεί να επιχειρήσει να τις εξουδετερώσει. «Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι μπορούμε να συνεχίσουμε την αποστολή υπό επίθεση», είπε ο Saltzman, προσθέτοντας ότι η υπηρεσία έχει καταφέρει να το κάνει αποτελεσματικά ως τώρα. Το Space Force έχει επίσης επεκτείνει τις κατανεμημένες αρχιτεκτονικές προειδοποίησης πυραύλων και επικοινωνιών — μια στρατηγική που στοχεύει στο να κάνει τις διαστημικές δυνατότητες πιο ανθεκτικές σε πιθανές επιθέσεις.
Το μήνυμα είναι σαφές: το διάστημα δεν είναι πλέον ο «αθόρυβος υποστηρικτής» των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Είναι το νευρικό σύστημα τους. Και καθώς οι γεωπολιτικές εντάσεις εντείνονται, η ικανότητα να ελέγχεις — ή να αρνείσαι στον αντίπαλο — την πρόσβαση στο διάστημα γίνεται εξίσου κρίσιμη με οποιοδήποτε παραδοσιακό όπλο.
