Στις 10 Απριλίου 1912 ο Τιτανικός απέπλευσε από το Σαουθάμπτον για τη Νέα Υόρκη, με κυβερνήτη τον Έντουαρντ Σμιθ και πάνω από 2.000 επιβαίνοντες. Τέσσερις ημέρες αργότερα προσέκρουσε σε παγόβουνο και βυθίστηκε, αφήνοντας πίσω του 706 επιζώντες.
Ο Τιτανικός ξεκίνησε το παρθενικό του ταξίδι στις 10 Απριλίου 1912 από το Σαουθάμπτον, με προορισμό τη Νέα Υόρκη. Το υπερωκεάνιο της White Star Line, με κυβερνήτη τον Έντουαρντ Σμιθ, θεωρούνταν τότε το μεγαλύτερο ναυπηγικό επίτευγμα της εποχής και είχε προγραμματισμένη άφιξη στις 17 Απριλίου.
Το βράδυ της 14ης Απριλίου το πλοίο χτύπησε σε παγόβουνο. Ο Σμιθ είχε ήδη λάβει προειδοποιήσεις για πάγους στην περιοχή, ενώ είχε ακυρωθεί και άσκηση χρήσης σωστικών λέμβων. Μετά την πρόσκρουση, το πλήρωμα άρχισε να ετοιμάζει τις λέμβους, την ώρα που το βρετανικό πλοίο Καρπάθια έσπευδε προς το σημείο του ναυαγίου.
Η βύθιση ολοκληρώθηκε τις πρώτες ώρες της 15ης Απριλίου. Από τους περίπου 2.200 επιβαίνοντες, διασώθηκαν 706 άνθρωποι, δηλαδή λίγο πάνω από το 31%. Η επιβίωση ήταν πολύ διαφορετική ανάλογα με την κοινωνική θέση και το φύλο: στους άνδρες τα ποσοστά ήταν πολύ χαμηλότερα, ενώ οι γυναίκες και τα παιδιά είχαν σαφώς περισσότερες πιθανότητες να επιβιβαστούν στις λέμβους.
Ανάμεσα στους επιβάτες βρίσκονταν και τέσσερις Έλληνες από τον Άγιο Σώστη της Μεσσηνίας. Ήταν όλοι νέοι άνδρες που ταξίδευαν στην τρίτη θέση, όπου η πρόσβαση στα καταστρώματα ήταν πιο δύσκολη και ο πανικός μεγαλύτερος. Και οι τέσσερις χάθηκαν στο ναυάγιο, ενώ η μνήμη τους τιμάται σήμερα με μνημείο έξω από το χωριό.
