Σιγκαπούρη: deeptech οικοσύστημα δοκιμάζει αμυντικές τεχνολογίες

Η Σιγκαπούρη φιλοξένησε το πρώτο της hackathon αμυντικής τεχνολογίας, με έμφαση σε ρομποτική, drones και λογισμικό για σύγχρονες στρατιωτικές εφαρμογές. Τη διοργάνωση ανέλαβαν το National University of Singapore (NUS), η επιχειρηματική του μονάδα NUSX και το European Defense Tech Hub (EDTH), σε συνεργασία με το TUM Venture Labs του Μονάχου.
Η εκδήλωση προσέλκυσε περισσότερες από 1.000 αιτήσεις και περίπου 300 συμμετέχοντες. Συνολικά, περιλάμβανε 39 ομάδες σε πρόκληση 48 ωρών και 22 ομάδες σε τρίμηνη, πιο εκτεταμένη διαδικασία. Μοιράστηκαν επίσης πάνω από 50.000 δολάρια Σιγκαπούρης σε βραβεία.
Και οι δύο διαγωνισμοί περιλάμβαναν το βραβείο “Lord of the Rings”, για ομάδες που κατάφεραν να συνδυάσουν τις τεχνολογίες τους σε μια ευρύτερη αμυντική δυνατότητα. Μεταξύ των προτάσεων που παρουσιάστηκαν ήταν μια πλατφόρμα εκτόξευσης drone με γιγαντιαίο ελατήριο, τεχνολογίες θαλάσσιας επιτήρησης και πλατφόρμες πολιτικής αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών.
Για αρκετούς συμμετέχοντες, ήταν η πρώτη φορά που δούλεψαν σε αμυντικό project μαζί με την ομάδα τους. Στόχος της διοργάνωσης ήταν να εντοπιστούν υποσχόμενες τεχνολογίες και ιδρυτές που θα μπορούσαν να στηρίξουν την επόμενη γενιά αμυντικών startups.
Στην κατηγορία των δύο ημερών, νικήτρια αναδείχθηκε η NeuroMech, με ένα brain-computer interface που σχεδιάστηκε ώστε στρατιώτες να μπορούν να ελέγχουν μη επανδρωμένα χερσαία οχήματα χωρίς να χρησιμοποιούν τα χέρια τους. Στην επίδειξη, η ομάδα έδειξε πώς ηλεκτρόδια τοποθετημένα κοντά στον οπτικό φλοιό μπορούν να ανιχνεύουν αντιδράσεις σε οπτικά σήματα και να τις μετατρέπουν σε εντολές προς το ρομπότ. Η ομάδα περιέγραψε το σύστημα ως: «No joystick, no voice, all offline».
Η ιδέα θα μπορούσε μελλοντικά να επιτρέπει σε στρατιώτες να χειρίζονται μη επανδρωμένα συστήματα ενώ παραμένουν κινητοί, αντί να χρειάζεται ένας ειδικός χειριστής να σταματά για να χρησιμοποιήσει συμβατικό controller.
Η SmartFalcon παρουσίασε έναν φθηνό αναχαιτιστή drone, βασισμένο σε εμπορικά διαθέσιμα εξαρτήματα και τεχνητή όραση πάνω στο σκάφος για αναγνώριση και αναχαίτιση στόχων. Η ομάδα υπολόγισε ότι το κόστος ανά μονάδα είναι περίπου 470 δολάρια Σιγκαπούρης, δηλαδή περίπου 315 ευρώ. Όπως ανέφερε μέλος της ομάδας στη διαδικασία ερωτήσεων των κριτών, «Our vision is to have a swarm of very low-cost interceptors that can work together». Η SmartFalcon κατέλαβε την τρίτη θέση στη τρίμηνη κατηγορία.
Τη νίκη στην τρίμηνη πρόκληση πήρε η MAELSTROM, μια ομάδα πέντε φοιτητών που αναπτύσσει έναν αναχαιτιστή με πυραυλοπρόωση για την αντιμετώπιση εχθρικών σμηνών drone με ταχύτητες της τάξης των 1.000 χλμ./ώρα. Η ομάδα δεν εστίασε μόνο στην αναχαίτιση, αλλά και στο πώς η τεχνολογία θα μπορούσε να κατασκευαστεί οικονομικά σε μεγάλη κλίμακα. Το προτεινόμενο σύστημα χρησιμοποιεί δικτυωμένο σύστημα διοίκησης και ελέγχου για τον συντονισμό πολλών αναχαιτιστών, ενώ τόσο ο αναχαιτιστής όσο και το προωθητικό υλικό του έχουν σχεδιαστεί ώστε να μπορούν να εκτυπωθούν σε 3D.
Παρότι μπήκε στον τρίμηνο διαγωνισμό με μόλις πέντε εβδομάδες να απομένουν, η ομάδα ανέπτυξε ένα αδρανές πρωτότυπο και κέρδισε το κορυφαίο έπαθλο των 10.000 δολαρίων Σιγκαπούρης. «Κάθε μέλος της ομάδας έφερε διαφορετική μηχανική οπτική και η σύνδεση αυτών των ειδικοτήτων ήταν καθοριστική για ό,τι πετύχαμε», δήλωσε ο επικεφαλής του project και μηχανικός avionics, Vaikesh Manimaran, φοιτητής τρίτου έτους στη μηχανολογία στο NUS.
Η ομάδα εξετάζει πλέον τρόπους να εξελίξει την τεχνολογία σε αμυντική startup, μεταξύ άλλων και με πιθανές εφαρμογές της προσέγγισης πρόσθετης κατασκευής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε το βραβείο “Lord of the Rings”, που ανέδειξε τη σημασία της διαλειτουργικότητας. Η νικήτρια συνεργασία στις δύο ημέρες ένωσε τις ομάδες Acoustics, DomeCommand και AEGIS.
Η DomeCommand ανέπτυξε μια πλατφόρμα διοίκησης και ελέγχου με τεχνητή νοημοσύνη, σχεδιασμένη να συνδυάζει ακουστικά, υπέρυθρα και ραδιοσυχνικά δεδομένα σε ενιαία επιχειρησιακή εικόνα. Η AEGIS επικεντρώθηκε στην αυτόνομη αναχαίτιση drones σε περιβάλλοντα χωρίς GPS, ενώ το ακουστικό υποσύστημα αποσκοπούσε στη βελτίωση της ανίχνευσης σε πυκνό αστικό περιβάλλον, όπου τα κτίρια μπορούν να εμποδίζουν τους συμβατικούς αισθητήρες.
Μαζί, οι ομάδες προσπάθησαν να δείξουν πώς ξεχωριστές τεχνολογίες ανίχνευσης, λήψης αποφάσεων και αναχαίτισης μπορούν να λειτουργήσουν ως ενιαίο σύστημα. Η συνεργασία ανέδειξε και πρακτικές δυσκολίες, όπως τον συγχρονισμό των προσομοιωμένων συστημάτων, τη συγχώνευση δεδομένων αισθητήρων και την ανάγκη οι αναχαιτιστές να λαμβάνουν αρκετά ακριβείς πληροφορίες στόχευσης.
Στην τρίμηνη κατηγορία, το ίδιο βραβείο πήγαν οι SwarmBreakers και Sentinel. Η SwarmBreakers ανέπτυξε λογισμικό για καλύτερη παρακολούθηση ραντάρ όταν εμφανίζονται ταυτόχρονα πολλοί στόχοι. Αντί να αντιμετωπίζει κάθε ανίχνευση ως ξεχωριστό ίχνος, ο αλγόριθμός της ομαδοποιεί κοντινές ανιχνεύσεις σε clusters, μειώνοντας δυνητικά τον όγκο πληροφορίας που βλέπουν οι χειριστές.
Η Sentinel αξιοποίησε αυτά τα clusters για να απλοποιήσει την ανάθεση αναχαιτιστών. Σε δοκιμές προσομοίωσης που παρουσιάστηκαν στην εκδήλωση, οι ομάδες ανέφεραν 95 λιγότερα ίχνη και μείωση του χρόνου ολοκλήρωσης κατά περίπου 40% έως 45%.
Οι κριτές έδωσαν έμφαση και στο κατά πόσο οι ιδέες μπορούν να λειτουργήσουν έξω από ένα ελεγχόμενο demo. Η ομάδα Algorithm παρουσίασε το NodeLab, ένα ψηφιακό περιβάλλον δοκιμών που συνδυάζει προσομοίωση λογισμικού με hardware-in-the-loop testing.
Η πλατφόρμα έχει σχεδιαστεί για να αξιολογεί πώς drones, δορυφόροι και άλλα αυτόνομα συστήματα συμπεριφέρονται σε δύσκολες συνθήκες, όπως διακοπές δορυφορικής πλοήγησης και ηλεκτρονικές παρεμβολές. Όταν ρωτήθηκαν τι χρειάζεται για να μετατραπεί η ιδέα σε εμπορεύσιμο προϊόν, εκπρόσωπος της ομάδας εκτίμησε ότι απαιτούνται ακόμη τρεις έως έξι μήνες ανάπτυξης, μαζί με πρόσβαση σε υλικό πελατών και δημιουργία κατάλληλων διεπαφών.
Κάτι ανάλογο παραδέχθηκαν και άλλοι συμμετέχοντες. Η SmartFalcon και η AEGIS ανέφεραν την ανάγκη για περαιτέρω τεχνικές δοκιμές, ενώ οι SwarmBreakers εξήγησαν ότι η προσέγγισή τους στην παρακολούθηση ραντάρ δεν έχει ακόμη δοκιμαστεί σε ζωντανό σύστημα ραντάρ.
Δεν εστίαζαν όλα τα projects σε όπλα ή αναχαίτιση. Η ομάδα Felix, σε συνεργασία με τη DomeCommand, παρουσίασε μια πλατφόρμα πολιτικής προστασίας για να βοηθά τους πολίτες να βρίσκουν ασφαλέστερα σημεία σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Η Σιγκαπούρη είναι εκτεθειμένη σε ξαφνικές πλημμύρες, έντονες βροχοπτώσεις, κεραυνούς, καύσωνες και παράκτιες πλημμύρες.
Πέρα από μια συνηθισμένη εφαρμογή ειδοποιήσεων, η ομάδα σχεδίασε μια πλατφόρμα που θα αξιοποιεί δεδομένα σε πραγματικό χρόνο για να προτείνει κατάλληλα καταφύγια και να αποτρέπει τον συνωστισμό. Εξέτασε επίσης τη χρήση των smartphones ως πρόσθετων αισθητήρων, με τη συγκατάθεση των χρηστών, και την ανάπτυξη δυνατοτήτων επικοινωνίας όταν τα συμβατικά δίκτυα διακόπτονται. Σε υποθετική προσομοίωση έκτακτης ανάγκης, η ομάδα ανέφερε ότι το ποσοστό των ανθρώπων που έφτασαν σε καταφύγιο αυξήθηκε από περίπου 68% σε 82%.
Το hackathon εντάσσεται σε ένα ήδη διαμορφωμένο οικοσύστημα αμυντικής έρευνας στο NUS. Το Temasek Laboratories, που ιδρύθηκε το 2000 ως συνεργασία του NUS με το Υπουργείο Άμυνας της Σιγκαπούρης, MINDEF, διεξάγει έρευνα σε τεχνολογίες με πιθανές αμυντικές και ασφαλείας εφαρμογές. Το έργο του καλύπτει αεροδυναμική και πρόωση, αυτόνομη πτήση και σμήνη drone, ηλεκτρομαγνητισμό, κρυπτογραφία και ασφάλεια πληροφοριών.
Το εργαστήριο εκπαιδεύει επίσης επιστήμονες και μηχανικούς σε προχωρημένη αμυντική έρευνα και συνεργάζεται με ερευνητικούς φορείς και επιχειρήσεις στη Σιγκαπούρη και στο εξωτερικό. Μαζί με τα αντίστοιχα εργαστήρια του Nanyang Technological University (NTU) και του Singapore University of Technology and Design (SUTD), αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης εθνικής προσπάθειας να συνδεθεί η ακαδημαϊκή έρευνα με τις αμυντικές δυνατότητες της χώρας.
Στο College of Design and Engineering, η ομάδα του επίκουρου καθηγητή Guillaume Sartoretti έχει αναπτύξει συστήματα συντονισμού αυτόνομων drones με deep reinforcement learning. Το σύστημα ViPER επιτρέπει στα drones να αναζητούν περιβάλλοντα για κινούμενους στόχους που προσπαθούν να διαφύγουν, ενώ το COMPASS εστιάζει στη διατήρηση επιτήρησης κινούμενων στόχων.
Το hackathon δεν σχεδιάστηκε μόνο για να βραβεύσει επιτυχημένα πρωτότυπα. Αναμενόταν ότι μεταξύ μίας και τριών υποσχόμενων ομάδων θα επιλεγούν για επώαση μέσω του NUS Defence Venture Lab, μιας πρωτοβουλίας ανάπτυξης επιχειρηματικών σχημάτων που ίδρυσε ο Professor Gary Ang, Professor of Practice for Defence Innovation and Applications στο NUS.
Το εξάμηνο πρόγραμμα προσφέρει μετρητή και μη χρηματική υποστήριξη αξίας άνω των 100.000 δολαρίων Σιγκαπούρης για κάθε ομάδα που εντάσσεται, μαζί με τεχνική και εμπορική καθοδήγηση, πρόσβαση σε αμυντικά testbeds και επαφές με πιθανούς πελάτες και επενδυτές. Είναι ανοιχτό σε διεθνείς ιδρυτές και δεν απαιτεί υπάρχουσα σχέση με το NUS. Το DVL στοχεύει να φέρει κοντά μηχανικούς, επιχειρηματίες και στρατιωτικούς χρήστες για την ανάπτυξη τεχνολογιών που καλύπτουν επιχειρησιακές ανάγκες. Με βάση το μοντέλο του, το DVL αποκτά μερίδιο συμμετοχής, ενώ οι ιδρυτές διατηρούν την κυριότητα της πνευματικής τους ιδιοκτησίας.
«Τα βραβεία είναι μόνο η αρχή. Μέσα από το NUS Defence Venture Lab, θα βοηθήσουμε τις πιο υποσχόμενες ομάδες να γίνουν εταιρείες», δήλωσε ο Professor Ang.
Ο συνιδρυτής του European Defense Tech Hub, Dr Benjamin Wolba, στάθηκε στη σημασία της μεγαλύτερης διάρκειας ανάπτυξης. «Το τρίμηνο, εκτεταμένο challenge το κάνει ξεχωριστό και ανυπομονούμε να δούμε αυτές τις ομάδες να εξελίσσονται σε εταιρείες», είπε.
Η συνεργασία με ευρωπαϊκούς οργανισμούς δείχνει επίσης τον ολοένα πιο διεθνή χαρακτήρα της αμυντικής καινοτομίας, με startups που αναζητούν πρόσβαση σε διαφορετικά περιβάλλοντα δοκιμών, τεχνική τεχνογνωσία, επενδυτές και πιθανούς πελάτες.
Πέρα από το hackathon, η επιχειρηματική κουλτούρα του NUS φάνηκε και σε πιο άτυπες στιγμές. Κατά την επίσκεψη του συντάκτη, μια startup που ασχολείται με την παρακολούθηση της κατανάλωσης ενέργειας σε κατοικίες μίλησε για την πρόκληση φοιτητών που φέρονται να παραβίαζαν το σύστημα ενέργειας της φοιτητικής τους στέγασης για να κάνουν εξόρυξη Bitcoin, μεταφέροντας ουσιαστικά το κόστος ηλεκτρικού ρεύματος στο πανεπιστήμιο. Δεν επρόκειτο, ίσως, για το είδος επιχειρηματικότητας που ήθελε να ενθαρρύνει το NUS.
Ένα ακόμη παράδειγμα του πώς ο πειραματισμός των φοιτητών μπορεί να εξελιχθεί σε εμπορική τεχνολογία φάνηκε σε επίσκεψη στα γραφεία της BeeX, μιας εταιρείας ρομποτικής για θαλάσσιες εφαρμογές στη Σιγκαπούρη.
Η BeeX ιδρύθηκε το 2018 από τη CEO Grace Chia και τον CTO Goh Eng Wei και έχει τις ρίζες της στη Bumblebee, μια λέσχη ρομποτικής που δημιούργησε η Chia στο NUS. Σήμερα αναπτύσσει και λειτουργεί αυτόνομα υποβρύχια drones για την επιθεώρηση υπεράκτιων ενεργειακών υποδομών, παράκτιων έργων και περιβαλλόντων με ενδιαφέρον για άμυνα και ασφάλεια.
Η εταιρεία έχει επίσης παρουσία στη Βρετανία και στη Γερμανία. Για το NUS, αυτή είναι η εξέλιξη που θέλουν να ενθαρρύνουν οι πρωτοβουλίες επιχειρηματικότητας. Η BeeX δείχνει πώς το πανεπιστημιακό πείραμα μπορεί να μετατραπεί σε deeptech επιχείρηση με διεθνή απήχηση.
Με ισχυρά ερευνητικά ιδρύματα, κρατική στήριξη και αυξανόμενες διεθνείς συνεργασίες, η Σιγκαπούρη τοποθετείται ως κόμβος αμυντικής και διπλής χρήσης καινοτομίας στη Νοτιοανατολική Ασία.
Πηγή: tech.eu.
Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.





