Σε ακτίνα μόλις 17 χιλιομέτρων σε ένα αρχιπέλαγος της Ινδονησίας σημειώνεται σχεδόν μία έκρηξη κάθε ώρα, καθώς ντόπιοι ασκούν την πρακτική του «bomb fishing», καταστρέφοντας κοραλλιογενείς υφάλους και αφανίζοντας τη θαλάσσια ζωή.
Από τον Μάιο του 2023 έως τον Σεπτέμβριο του 2024, σε διάστημα 483 ημερών, ο Ben Williams του University College London και οι συνεργάτες του εγκατέστησαν σύστημα ακουστικής παρακολούθησης στο αρχιπέλαγος Spermonde, νοτιοδυτικά της Sulawesi, στην Ινδονησία.
Το συγκεκριμένο σημείο δεν είναι μόνο ένα παγκόσμιο hotspot βιοποικιλότητας για κοραλλιογενείς υφάλους. Είναι επίσης μια περιοχή όπου ψαράδες πυροδοτούν εκρηκτικά κάτω από το νερό, ζαλίζοντας και σκοτώνοντας ψάρια που στη συνέχεια συλλέγονται εύκολα.
«Ο ήχος του bomb fishing είναι τόσο δυνατός που, αν βρίσκεσαι σε κατάδυση, μπορεί να σε τινάξει από τα νερά σου», λέει ο Williams. «Το νιώθεις περισσότερο παρά το ακούς. Αλλά αν σηκώσεις το κεφάλι σου στην επιφάνεια, πιθανότατα δεν θα δεις καν το σκάφος που ευθύνεται, γιατί ο ήχος του bomb fishing ταξιδεύει σε τεράστια απόσταση κάτω από το νερό».
Ο εξοπλισμός καταγραφής ήταν τοποθετημένος σε βάθος 17 μέτρων και μπορούσε να εντοπίσει εκρήξεις σε ακτίνα σχεδόν 17 χιλιομέτρων. Η ομάδα χρησιμοποίησε AI για να αναλύσει τις 3650 ώρες ακατέργαστου ήχου. Κατέγραψε 3567 εκρήξεις, δηλαδή λίγο πάνω από 23 την ημέρα όσο η συσκευή βρισκόταν στο νερό.
«Δείξαμε για πρώτη φορά το πραγματικό μέγεθος αυτής της πρακτικής σε ένα γνωστό hotspot, κάτι που ελπίζουμε ότι θα οδηγήσει σε δράση για να περιοριστεί αυτή η καταστροφή», λέει ο Williams.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι η παράνομη αλυσίδα εφοδιασμού που στηρίζει το bomb fishing, συνήθως με την προμήθεια λιπασμάτων και φυτιλιών ή πυροκροτητών, λέει. «Σε άλλες περιοχές μπορεί να πρόκειται για κλεμμένα εκρηκτικά από ορυχεία ή ακόμη και για στρατιωτικά εκρηκτικά».
Αφού οι ψαράδες αποκτήσουν τα εκρηκτικά, η επιβολή του νόμου στη θάλασσα είναι περιορισμένη. «Είναι σαν το Whac-A-Mole όταν στοχεύεις τους ψαράδες που κάνουν bomb fishing. Οι καλύτερες προσεγγίσεις θα πρέπει να χτυπούν την παράνομη αλυσίδα εφοδιασμού που φέρνει τα υλικά για την κατασκευή εκρηκτικών στους ψαράδες ή σε όσους τα πουλούν», λέει ο Williams.
Το bomb fishing αποτελεί πρόβλημα σε όλη την τροπική ζώνη και μέρος της λύσης είναι η επανεκπαίδευση των ντόπιων σε βιώσιμο τουρισμό και αποκατάσταση υφάλων, λέει. «Έχει καταγραφεί σε 34 χώρες, από τη Νότια Αμερική μέχρι τη Μεσόγειο, την ανατολική ακτή της Αφρικής και τη Νοτιοανατολική Ασία».
Ο Rinaldi Gotama, που δεν συμμετείχε στη μελέτη, σπουδάζει αυτή την περίοδο στο University of Queensland στην Αυστραλία και έχει συνεργαστεί εκτενώς με ινδονησιακές μη κυβερνητικές οργανώσεις σε υφάλους που στοχοποιούνται από το bomb fishing. Λέει πως δεν έμεινε έκπληκτος από την έκταση του προβλήματος.
«Περίμενα ότι η συχνότητα θα ήταν υψηλή, αλλά οι μελέτες για το bomb fishing είναι σχετικά λίγες, επειδή είναι διαβόητα δύσκολο να ποσοτικοποιηθεί», λέει ο Gotama.
Προσθέτει ότι η νέα μέθοδος που χρησιμοποίησαν οι ερευνητές ίσως βοηθήσει στην αντιμετώπιση της πρακτικής. «Αν αυτή η ακουστική μέθοδος μπορούσε να εφαρμοστεί και αλλού, θα μπορούσε να βοηθήσει στον εντοπισμό και την ποσοτικοποίηση του blast fishing και να εντοπίσει εστίες δραστηριότητας», λέει ο Gotama.
«Αυτό θα μπορούσε να είναι πολύτιμο όχι μόνο για την οικολογική παρακολούθηση, αλλά και για τη στόχευση της επιβολής του νόμου και για την αξιολόγηση του αν οι παρεμβάσεις διαχείρισης μειώνουν πραγματικά το blast fishing».
Remote Sensing in Ecology and Conservation DOI: 10.1002/rse2.70093
Το παρόν κείμενο δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
