Πρόωρο τέλος για την «αιώνια» κρουαζιέρα της Villa Vie: ακινητοποίηση στην Καμπότζη λόγω καυσίμων

Η «αιώνια» κρουαζιέρα της Villa Vie Residences έληξε πρόωρα, με το Odyssey να ακινητοποιείται στην Καμπότζη λόγω εκτόξευσης της τιμής των καυσίμων, όπως αναφέρει το iefimerida.gr.

Μετά από μόλις δύο χρόνια, το πολυτελές κρουαζιερόπλοιο διέκοψε οριστικά το προγραμματισμένο δρομολόγιό του στην Ασία, αφήνοντας εκατοντάδες επιβάτες «άστεγους» και εγκλωβισμένους στο Σιχανουκβίλ. Η εταιρεία έδωσε εντολή στους μόνιμους κατοίκους του πλοίου να μαζέψουν τα πράγματά τους και να αποβιβαστούν σε ελάχιστο χρόνο.

Ο ιδρυτής της Villa Vie Residences, Mikael Petterson, απέδωσε το τέλος του εγχειρήματος στις δραματικές αυξήσεις των καυσίμων λόγω του πολέμου στο Ιράν. Σε ορισμένα λιμάνια της Ασίας, το μηνιαίο κόστος καυσίμων ανά καμπίνα εκτοξεύτηκε από 1.800 σε 8.000 δολάρια. Η εταιρεία δεν μπόρεσε να μετακυλίσει το κόστος, ξεμείνοντας από ρευστό για καύσιμα.

Το φιλόδοξο project, που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια από το Μπέλφαστ, υποσχόταν μόνιμη ζωή στη θάλασσα. Εκατοντάδες —κυρίως συνταξιούχοι— πούλησαν σπίτια, επιχειρήσεις και υπάρχοντα για να αγοράσουν καμπίνα με τιμές από 120.000 έως 440.000 δολάρια. Η υπόσχεση ήταν ένα δρομολόγιο 3,5 ετών (1.301 ημέρες) σε 3 φάσεις, που θα επαναλαμβανόταν ανάλογα με τη ζήτηση, «κυνηγώντας τον ατελείωτο ήλιο» σε 147 χώρες, 7 ηπείρους και πάνω από 425 λιμάνια.

Το πλοίο θα κάλυπτε τη Νότια Ασία, την Ινδία, τη Σρι Λάνκα, τη Μαλαισία, τη Μαδαγασκάρη, καθώς και κλασικούς προορισμούς της Μεσογείου και της Βόρειας Ευρώπης. Η 2η φάση, η κρουαζιέρα Ασίας & Ινδικού Ωκεανού, ξεκίνησε το 2025 με ορίζοντα το 2027, όμως εκεί γράφτηκε ο επίλογος λόγω του κόστους καυσίμων. Το concept προέβλεπε είτε μόνιμη αγορά καμπίνας για τη ζωή του πλοίου (περίπου 15 χρόνια) είτε κράτηση επιμέρους τμημάτων από 35 ημέρες και πάνω.

Στο Odyssey επέβαιναν 203 επιβάτες (στην πλειονότητά τους Αμερικανοί) και 156 μέλη πληρώματος όταν διατάχθηκε η αποβίβαση. Κάποιοι με οικονομική δυνατότητα έφυγαν ήδη από τη χώρα με δικά τους έξοδα, όμως οι περισσότεροι από τους περίπου 200 παραμένουν στην περιοχή.

Μετά την οριστική διακοπή, αρκετοί δηλώνουν σε απόγνωση, χωρίς περιουσία ή βάση επιστροφής. Η 77χρονη Αμερικανίδα Σάρον Λέιν είχε πουλήσει όλα τα υπάρχοντά της για εισιτήριο περίπου 129.000 δολαρίων σε καμπίνα 15ετίας, με μηνιαία έξοδα 2.000–3.000 δολάρια που περιλάμβαναν γεύματα, ιατρική φροντίδα, καθαριότητα και απεριόριστο internet. Επιβάτης είπε στο Reuters ότι τους «πέταξαν έξω από το πλοίο» και πως προσπαθούν να συγκεντρώσουν χρήματα για να επιστρέψουν σπίτια τους, αλλά «κανείς δεν κάνει καμία έκπτωση». Άλλος επιβάτης ανέφερε ότι πολλοί έχουν επενδύσει όλο τους το κεφάλαιο στις κατοικίες τους στο πλοίο και έχουν πουλήσει τα σπίτια τους στην ξηρά, οπότε δεν έχουν πού να πάνε.

Η εταιρεία δηλώνει ότι προσπαθεί να εξασφαλίσει προσωρινά καταλύματα και λύσεις διαβίωσης για τους επιβάτες, όμως για πολλούς η κατάσταση παραμένει οριακή. Παράλληλα, ανακοίνωσε ότι θα αφιερώσει τις επόμενες 60 ημέρες σε «αναδιάρθρωση και ανακεφαλαιοποίηση», χωρίς εγγύηση για το τελικό αποτέλεσμα.

Το πλάνο είχε ξεκινήσει από την Ευρώπη το 2024. Μετά από πολύμηνες καθυστερήσεις στο Μπέλφαστ, το πλοίο απέπλευσε τον Οκτώβριο του 2024 με κατεύθυνση τη Γαλλία και προορισμό τη Νότια Αμερική και την Καραϊβική. Η 3η φάση, ο «Μεγάλος Γύρος» του κόσμου, πιθανότατα δεν θα γίνει ποτέ. Η επόμενη προγραμματισμένη τριετία 2027–2030 περιλάμβανε εκτεταμένο δρομολόγιο.