Μετάβαση στο περιεχόμενο
Wednesday 18 November

Nathan Fielder: από το Dumb Starbucks στο ντοκιμαντέρ για την Ελίζαμπεθ Χολμς

Nathan Fielder: από το Dumb Starbucks στο ντοκιμαντέρ για την Ελίζαμπεθ Χολμς
Εικόνα από το αρχικό άρθρο — theguardian.com.

Με την κυκλοφορία του You Can See Everything στο Ηνωμένο Βασίλειο να πλησιάζει, είναι η κατάλληλη στιγμή για μια γνωριμία με το παράξενο, παιγνιώδες και βαθιά μετα-κωμικό έργο του Nathan Fielder.

«Υπάρχουν τρεις πλευρές σε κάθε ιστορία: η δική σου, η δική μου και η αλήθεια. Και κανείς δεν λέει ψέματα. Οι αναμνήσεις που μοιράζονται οι άνθρωποι υπηρετούν διαφορετικά τον καθένα». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον παραγωγό Ρόμπερτ Έβανς, όμως κανείς δεν έχει εξερευνήσει την ιδέα με μεγαλύτερη δεξιοτεχνία από τον κωμικό Nathan Fielder.

Το τρίωρο ντοκιμαντέρ You Can See Everything, σε σκηνοθεσία του Fielder και με τον ίδιο στον πρωταγωνιστικό ρόλο, κάνει πρεμιέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο την Παρασκευή, έχοντας ήδη εξελιχθεί σε απρόσμενο πολιτιστικό φαινόμενο και εμπορική επιτυχία στις ΗΠΑ. Η ταινία παρακολουθεί τη δυσφημισμένη ιδρύτρια της Theranos, Ελίζαμπεθ Χολμς, στις εβδομάδες πριν αρχίσει να εκτίει ποινή φυλάκισης για εξαπάτηση επενδυτών. Από αυτό προκύπτει ένας βαθύς στοχασμός για τη φύση της αλήθειας και τη θεμελιώδη αδυναμία να γνωρίσει κανείς πραγματικά έναν άλλον άνθρωπο. Το να δει κάποιος την ταινία μόνο ως ιστορία για το σκάνδαλο της Theranos μοιάζει με το να θεωρεί το Casablanca απλώς μια ταινία για ένα νυχτερινό κέντρο. Και, όπως θα περίμενε κανείς από το υπόβαθρο του Fielder, είναι ξεκαρδιστική.

Ο Fielder, συμμαθητής του Seth Rogen στο λύκειο, έγινε αρχικά διεθνώς γνωστός με το Nathan for You, μια παρωδία ριάλιτι που ανέδειξε τη δική του εκδοχή αμήχανης κωμωδίας. Έπαιζε «τον εαυτό του», όπως κάνει και στο You Can See Everything. Η αρχική ιδέα ήταν ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που προσπαθεί να βοηθήσει προβληματικές επιχειρήσεις, αφού, όπως άφηναν να εννοηθεί αναξιόπιστα οι τίτλοι αρχής, είχε «αποφοιτήσει από μία από τις κορυφαίες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων του Καναδά με πολύ καλούς βαθμούς».

Από την αρχή ήταν σαφές ότι επρόκειτο για έναν κωμικό πιο ενδιαφερόμενο για τη χαοτική ανατροπή των καταστάσεων παρά για απλά φάρσες. Υπήρχε κάτι από τον Andy Kaufman στην προσέγγισή του, μια ντανταϊστική φιλοσοφία και όχι μια λογική τύπου Jeremy Beadle. Η σειρά εξελίχθηκε και διευρύνθηκε, όμως σε 32 επεισόδια υπήρξε μακράν η πιο αστεία εκπομπή της τηλεόρασης. Για να βοηθήσει ένα μικρό κατάστημα ηλεκτρονικών που έχανε χρήματα, ο Fielder σχεδίασε ένα σχέδιο με τηλεοράσεις του 1 δολαρίου, που μπορούσαν να αγοραστούν μόνο αφού κάποιος ολοκλήρωνε μια ακραία διαδρομή εμποδίων με έναν ζωντανό αλιγάτορα. Σε άλλο επεισόδιο, ένα καφέ που αντιμετώπιζε δυσκολίες μετονομάστηκε σε «Dumb Starbucks», αξιοποιώντας ένα νομικό κενό γύρω από την παρωδία και μετατρεπόμενο ταυτόχρονα σε viral φαινόμενο.

Η εκπομπή ξεπέρασε κατά πολύ την αρχική της σύλληψη και κατέληξε να βρίσκεται στο σημείο όπου η κωμωδία συναντά την περφόρμανς. Ένα επεισόδιο της τρίτης σεζόν, το Smokers Allowed, φάνηκε να σηματοδοτεί μια στροφή στην πορεία του Fielder. Σε διάρκεια 21 λεπτών, του ανατέθηκε να αναζωογονήσει ένα μπαρ. Αφού διαπίστωσε ότι οι θαμώνες θα μπορούσαν να καπνίζουν στον χώρο, αρκεί τα γεγονότα να παρουσιάζονταν ως «θεατρικό έργο» για κοινό δύο ατόμων, κινηματογράφησε μια συνηθισμένη βραδιά στο μπαρ και προσέλαβε ηθοποιούς για να αναπαραστήσουν τα «γεγονότα» λέξη προς λέξη. Η κίνηση αυτή μοιάζει να έχει περισσότερα κοινά με την αυτομυθοπλασία του Charlie Kaufman παρά με το Trigger Happy TV.

Το Smokers Allowed και το μεγάλου μήκους επεισόδιο του Nathan for You, Finding Frances, μοιάζουν σήμερα με πρόβες για το The Rehearsal, τη σειρά που ακολούθησε. Εκεί, η «μέθοδος Fielder» μπήκε στο προσκήνιο: μια τεχνική που αναπτύχθηκε στο Nathan for You, όπου ο Fielder και οι συνεργάτες του υποδύονταν παράλογα σενάρια για να προβλέψουν πώς θα αντιδρούσε ένα μέλος του κοινού όταν οι κάμερες θα έγραφαν. Φυσικά δυσκολεύονταν να προβλέψουν τι θα συμβεί, όμως τους ενδιέφερε η ανθρώπινη ανάγκη να ελέγξει το μέλλον, σε μια μάχη χαμένη από τα παλιά χρόνια. Για όσους κάνουν πρόβα στο μυαλό τους τις παραγγελίες πριν μιλήσουν σε σερβιτόρο ή δεν πηγαίνουν σε συναυλία χωρίς να έχουν μελετήσει το setlist, αυτό ήταν μια αυθεντική αποτύπωση της ψυχολογίας.

Η πρώτη σεζόν του The Rehearsal είδε τον Fielder να προσπαθεί να βοηθήσει μια γυναίκα που σκεφτόταν να γίνει μητέρα, ενώ η δεύτερη τον έφερε να επιδιώκει πραγματική αλλαγή στην παγκόσμια ασφάλεια της αεροπορίας, μέσα από μια προσπάθεια να μειωθούν τα αεροπορικά δυστυχήματα. Καθόλου άσχημα για έναν άνθρωπο που, λίγο περισσότερο από μια δεκαετία νωρίτερα, άνοιξε το πρώτο επεισόδιο του Nathan for You με ένα κομμάτι για παγωμένο γιαούρτι με γεύση περιττωμάτων.

Η ανάλυση του έργου του Fielder συχνά επικεντρώνεται στην προσπάθεια να επιβεβαιωθούν ορισμένες αλήθειες και να εκτιμηθεί πόση καλλιτεχνική ελευθερία υπάρχει σε κάθε κατασκευή. Όμως, η ενασχόληση με αυτό το παιχνίδι χάνει εντελώς το νόημα. Τέτοιου είδους εικασίες είναι ανώριμες, και μπορεί κανείς μόνο να φανταστεί τους ίδιους ανθρώπους να κατηγορούν τον Πικάσο επειδή τα πορτρέτα του δεν μοιάζουν αληθοφανή ή να επικρίνουν τον Paradise Lost επειδή ο Μίλτον απέτυχε πεισματικά να τον βάλει να ριμάρει.

Ο Fielder και ο συνσκηνοθέτης του, Lance Oppenheim, συνέλαβαν το You Can See Everything ενώ παρακολουθούσαν μαγικά τρικ στο Magic Castle στο Λος Άντζελες. Ο Fielder είχε πάθος με τη σκηνική μαγεία στην εφηβεία του και μάλιστα δούλεψε σε κατάστημα μαγείας σε εμπορικό κέντρο, μια σπάνια βιογραφική λεπτομέρεια που βοηθά να φωτιστεί το έργο του. Σε σχεδόν κάθε πρότζεκτ του Fielder, διακρίνεται η αγάπη του για τις ψευδαισθήσεις και τη δύναμη της παραπλάνησης, κάτι εξίσου πολύτιμο όταν προσπαθεί κανείς να κάνει τους άλλους να γελάσουν. Υπάρχουν, βέβαια, και όσοι θέλουν να μάθουν πώς λειτουργεί ένα κόλπο. Όμως η καλύτερη επιλογή είναι απλώς να καθίσει κανείς και να απολαύσει το μεγαλύτερο τρικ που έχει κάνει ποτέ ο Fielder.

Πηγή: theguardian.com.

Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.

Περισσότερα από Fantasy

Όλα →