Μετάβαση στο περιεχόμενο
Tuesday 17 November

Αδύναμο prequel για το σύμπαν των Hunger Games

Αδύναμο prequel για το σύμπαν των Hunger Games
Εικόνα από το αρχικό άρθρο — theguardian.com.

Άλλο ένα κεφάλαιο του εξαντλημένου πλέον franchise των Hunger Games φτάνει στις αίθουσες, αυτή τη φορά με τον υπότιτλο Sunrise on the Reaping, σε ένα prequel που κρίνεται κουραστικό και υπερβολικό. Βασισμένο στα ευπώλητα νεανικά μυθιστορήματα της Suzanne Collins, το νέο φιλμ προστίθεται σε μια σειρά που δείχνει, όπως αναφέρεται στην κριτική, να έχει ξεμείνει από ενέργεια.

Ο όρος “reaping” αφορά την ετήσια διαδικασία με την οποία απλοί, εξαθλιωμένοι άνθρωποι επιλέγονται τυχαία για να συμμετάσχουν υποχρεωτικά στον βίαιο, τηλεοπτικό αγώνα επιβίωσης μέχρι θανάτου. Πρόκειται για ένα δυστοπικό σύστημα ελέγχου, στο οποίο οι ισχυροί κρατούν τον πληθυσμό φοβισμένο και παθητικό. Οι διαγωνιζόμενοι, σε αυτή τη διαδικασία επιβίωσης, σχηματίζουν συμμαχίες και στη συνέχεια στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου για να παραμείνουν στον αγώνα.

Το προηγούμενο φιλμ είχε επίσης βαρύ και φλύαρο υπότιτλο, The Ballad of Songbirds and Snakes. Και οι δύο ταινίες αποτελούν prequel της εποχής της Katniss Everdeen, με την οποία συστήθηκε αρχικά το κοινό στη σειρά, αν και η ίδια η διαδικασία με την οποία ξεκίνησαν οι Αγώνες δεν παρουσιάζεται ακόμη δραματοποιημένη.

Ο Joseph Zada υποδύεται τον 16χρονο Haymitch Abernathy, τον οποίο στις μεταγενέστερες ιστορίες ενσαρκώνει ενήλικος ο Woody Harrelson. Είναι ένα θρασύ παιδί που επιλέγεται να αγωνιστεί και εξοργίζει τον ψυχρό Πρόεδρο Snow, τον οποίο παίζει ο Ralph Fiennes, με μια χειρονομία ανυπακοής στην τελετή έναρξης. Αργότερα προκαλεί και υποψίες για συνωμοσία με στόχο την καταστροφή των Αγώνων μέσω εκρηκτικών.

Η άρχουσα τάξη παρουσιάζεται και πάλι ως μια αλλόκοτη γκαλερί από καρικατούρες, ανάμεσά τους η Drusilla Sickle της Glenn Close και ο γλοιώδης νεαρός τηλεπαρουσιαστής Caesar Flickerman του Kieran Culkin. Οι χαρακτήρες αυτοί, σύμφωνα με την κριτική, δεν πείθουν και δεν λειτουργούν κωμικά μέσα στην υπερρεαλιστική τους απόδοση, σε έντονη αντίθεση με τον πιο ρεαλιστικό κόσμο της φτώχειας και της παρακμής στον οποίο ζουν οι απλοί άνθρωποι.

Όπως και στα προηγούμενα φιλμ, η τηλεοπτική διάσταση αποδίδεται μέσα από οθόνες παλιάς αισθητικής. Ωστόσο, δεν δείχνεται ποτέ κανείς να παρακολουθεί πραγματικά αυτούς τους Αγώνες. Ο Haymitch και η κοινότητά του δεν έχουν τηλεοράσεις, ενώ η κριτική θέτει το ερώτημα πού βρίσκεται η μεσαία τάξη που υποτίθεται πως είναι καρφωμένη στις οθόνες της.

Ο Jesse Plemons εμφανίζεται ελαφρώς λιγότερο καρικατουρίστικος στον ρόλο του Plutarch Heavensbee, μια νεότερη εκδοχή του χαρακτήρα που είχε υποδυθεί ο Philip Seymour Hoffman. Παρ’ όλα αυτά, η κριτική καταλήγει ότι η ταινία δεν δείχνει πραγματικό ενδιαφέρον ούτε έχει ουσιαστικό λόγο ύπαρξης, πέρα από το να αντλήσει έσοδα από το κοινό του franchise.

Πηγή: theguardian.com.

Το κείμενο δημιουργήθηκε από GPT 5.0. Δείτε τα AI Editorial Guidelines.

Περισσότερα από Fantasy

Όλα →