Τα φάρμακα GLP-1, όπως τα Wegovy και το Ozempic, βρίσκονται συχνά στο επίκεντρο της επικαιρότητας.
Έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικά στην απώλεια βάρους και στη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2, ωστόσο παραμένουν τα ερωτήματα για τις ενδεχόμενες αρνητικές επιπτώσεις τους στην υγεία.
Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Investigative Dermatology εξετάζει ακριβώς αυτή την πλευρά, δηλαδή τα πιθανά μειονεκτήματα αυτών των φαρμάκων.
Προηγούμενες έρευνες είχαν αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρχει σχέση ανάμεσα στα φάρμακα GLP-1 και την τριχόπτωση, εν μέρει επειδή αρκετοί ασθενείς την έχουν αναφέρει ως παρενέργεια. Ωστόσο, τα αδιάσειστα στοιχεία για τη σύνδεση αυτή είναι περιορισμένα.
Για να εξετάσουν πιο προσεκτικά το ζήτημα, ερευνητική ομάδα με επικεφαλής επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής Grossman του New York University (NYU) χρησιμοποίησε μια γενετική μέθοδο ανάλυσης, αντί για πραγματική χορήγηση των φαρμάκων.
Τα ευρήματα δείχνουν ότι, για τους άνδρες, η χρήση φαρμάκων GLP-1 θα μπορούσε να συνδέεται με 7% αυξημένο κίνδυνο απώλειας μαλλιών, εφόσον υπήρχε ήδη γενετική προδιάθεση για ανδρογενετική αλωπεκία, δηλαδή ανδρική τριχόπτωση.
«Η μελέτη μας παρέχει την πρώτη γενετική σύνδεση ανάμεσα στη χρήση GLP-1 και στον αυξημένο κίνδυνο ανδρικής τριχόπτωσης από ανδρογενετική αλωπεκία, μια συσχέτιση που υποψιαζόμασταν εδώ και καιρό αλλά μέχρι σήμερα δεν είχε αποδειχθεί επιστημονικά», ανέφερε η επικεφαλής ερευνήτρια Lynn Petukhova, γενετίστρια στο NYU.
Η μελέτη δεν παρακολούθησε άτομα που λάμβαναν φάρμακα GLP-1, τα οποία μιμούνται τη δράση της ορμόνης glucagon-like peptide-1. Αντί γι’ αυτό, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια μέθοδο που ονομάζεται Mendelian Randomization, όπου ορισμένες γενετικές παραλλαγές λειτουργούν ως υποκατάστατα.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εντοπίστηκαν 22 γενετικές παραλλαγές που αυξάνουν την έκφραση του υποδοχέα GLP-1, ή GLP1R, στο αίμα. Τα άτομα με αυτές τις παραλλαγές εμφανίζουν αυξημένη δραστηριότητα στις ίδιες οδούς GLP-1 που στοχεύουν φάρμακα όπως το Ozempic ή το Wegovy.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές διασταύρωσαν αυτές τις γενετικές παραλλαγές με μια βάση δεδομένων υγείας που περιλάμβανε 205.327 άτομα, προκειμένου να διαπιστώσουν αν εμφανίζονταν συχνότερα σε άνδρες με ανδρογενετική αλωπεκία.
Η ομάδα προσαρμόστηκε επίσης για άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάζουν το αποτέλεσμα, όπως η αρτηριακή πίεση, η τεστοστερόνη και η κατανομή του σωματικού λίπους.
Όπως προέκυψε, οι άνδρες με ανδρογενετική αλωπεκία είχαν 7% περισσότερες πιθανότητες να διαθέτουν γονίδια GLP1R που αυξάνουν τις πρωτεΐνες του υποδοχέα GLP-1.
Αυτό δείχνει ότι τα υψηλότερα επίπεδα αυτών των πρωτεϊνών του υποδοχέα μπορεί να συνδέονται με την τριχόπτωση. Και αφού τα φάρμακα GLP-1 αυξάνουν αυτές τις πρωτεΐνες, είναι λογικό να θεωρηθεί ότι θα μπορούσαν, με τη σειρά τους, να συμβάλουν στην ανδρική τριχόπτωση.
Ωστόσο, η αντιστοιχία δεν είναι απόλυτη. Η ύπαρξη των γενετικών παραλλαγών GLP1R δεν είναι ακριβώς το ίδιο με τη λήψη φαρμάκων GLP-1 σε τακτική βάση, αν και η ομοιότητα είναι αρκετή ώστε να υποδηλώνει ότι υπάρχει πραγματική συσχέτιση.
«Τα ευρήματα αυτά θα πρέπει, επομένως, να ερμηνευθούν ως ένδειξη συμμετοχής της οδού GLP1R και όχι ως άμεσο αποτέλεσμα της φαρμακολογικής δράσης», γράφουν οι ερευνητές στη δημοσιευμένη τους εργασία.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η ίδια σχέση μπορεί να ισχύει και για τις γυναίκες, ωστόσο στην παρούσα μελέτη επικεντρώθηκαν στους άνδρες, καθώς υπάρχουν πολύ λιγότερα διαθέσιμα δεδομένα για την ανδρική τριχόπτωση στις γυναίκες.
Όπως συμβαίνει και με άλλες παρενέργειες των φαρμάκων GLP-1, όπως η ναυτία και η δυσκοιλιότητα, η γνώση των πιθανών συνεπειών των σκευασμάτων θα βοηθήσει γιατρούς και ασθενείς να αποφασίζουν αν πρέπει να τα χορηγούν.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι, εάν μελλοντικά πειράματα αποδειχθούν επιτυχή, κάποιοι άνδρες και πιθανώς και γυναίκες θα μπορούσαν να ελέγχονται και να αξιολογούνται ως προς τον κίνδυνο τριχόπτωσης πριν τους συνταγογραφηθούν φάρμακα GLP-1», είπε η Petukhova.
«Μπορούμε επίσης να φανταστούμε τα ευρήματα αυτά να οδηγούν ορισμένους χρήστες GLP-1 να λαμβάνουν συνδυαστικές θεραπείες για την πρόληψη της τριχόπτωσης, όπως μινοξιδίλη ή κάποιο άλλο φάρμακο».
Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης συμφωνούν με έρευνα που δημοσιεύθηκε νωρίτερα μέσα στη χρονιά και βρήκε σύνδεση ανάμεσα στα φάρμακα GLP-1 και τη λέπτυνση των μαλλιών, σε σύγκριση με τις συμβατικές θεραπείες για τον διαβήτη.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα φάρμακα GLP-1 μπορεί να δρουν απευθείας στους θύλακες των τριχών ή να έχουν έμμεση επίδραση μέσω άλλων μηχανισμών του μεταβολισμού. Προς το παρόν δεν είναι σαφές γιατί υπάρχει αυτή η συσχέτιση, όμως αναμένεται να ξεκαθαρίσει με τον χρόνο.
«Συνολικά, τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν μια πιθανή αιτιώδη σχέση ανάμεσα στην αυξημένη έκφραση του GLP1R και στον κίνδυνο ανδρικής τριχόπτωσης», γράφουν οι ερευνητές. «Το παρατηρούμενο μέγεθος επίδρασης είναι μικρό και, παρότι στατιστικά ισχυρό, η κλινική του σημασία παραμένει αβέβαιη».
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Journal of Investigative Dermatology.
Το παρόν κείμενο δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
