Έξι ενήλικες με αλλεργία στο φιστίκι έγιναν πιο ανθεκτικοί στο φιστίκι αφού πήραν καψάκια που περιείχαν κόπρανα ατόμου χωρίς τροφικές αλλεργίες. Το εύρημα της μικρής κλινικής δοκιμής προστίθεται στα ολοένα αυξανόμενα στοιχεία που δείχνουν ότι η τροφική αλλεργία συνδέεται με τη σύνθεση των μικροβίων στο έντερο και ότι ίσως μπορεί να αμβλυνθεί με την αλλαγή αυτής της σύνθεσης.
«Αυτή η μελέτη παρέχει την απόδειξη της αρχής ότι η μικροβιακή θεραπεία είναι μια παρέμβαση που θα πρέπει να αξιολογηθεί περαιτέρω για τη θεραπεία της τροφικής αλλεργίας», λέει η Rima Rachid από το Boston Children’s Hospital, που ηγήθηκε της έρευνας.
Η δοκιμή περιέλαβε 15 ενήλικες, με μέσο όρο ηλικίας τα 21 έτη, οι οποίοι εμφάνιζαν αλλεργικές αντιδράσεις, όπως κνίδωση ή πρήξιμο στα χείλη, ακόμη και όταν έτρωγαν μικρές ποσότητες φιστικιού. Σε διάστημα μίας ημέρας, τους ζητήθηκε να καταπιούν 36 καψάκια που περιείχαν κόπρανα από υγιή δότη χωρίς τροφικές αλλεργίες. Στόχος ήταν να αποικιστεί το έντερό τους με τα μικρόβια του δότη.
Όταν οι συμμετέχοντες εξετάστηκαν τέσσερις μήνες αργότερα, οι έξι μπορούσαν να καταναλώσουν μεγαλύτερες ποσότητες φιστικιού χωρίς αλλεργικές αντιδράσεις. Οι περισσότεροι μπορούσαν να λάβουν με ασφάλεια αλεύρι φιστικιού σε δόση ισοδύναμη με ένα ολόκληρο φιστίκι, ενώ ένας συμμετέχων δεν είχε πρόβλημα ούτε με όλες τις δόσεις που δοκιμάστηκαν, περιλαμβανομένης της ποσότητας που αντιστοιχούσε σε τέσσερα ολόκληρα φιστίκια. «Αυτές οι αποκρίσεις αντιπροσωπεύουν σαφή βελτίωση», λέει η Rachid.
Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες αποχώρησαν από τη μελέτη ή δεν έγιναν πιο ανθεκτικοί στο φιστίκι, πιθανόν επειδή τα μικρόβια από τα κόπρανα του δότη δεν κατάφεραν να αποικίσουν το έντερό τους, λέει η ίδια.
Ορισμένοι από τους εθελοντές ανέφεραν παρενέργειες από τα καψάκια, όπως διάρροια ή κοιλιακό πόνο, όμως ήταν ήπιες και σύντομες.
Ο John Ziegler από το University of New South Wales στην Αυστραλία λέει πως είναι ακόμη νωρίς για να κριθεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας, καθώς επρόκειτο για «μικρή ανοιχτή μελέτη χωρίς ομάδα ελέγχου». Με άλλα λόγια, όλοι οι συμμετέχοντες γνώριζαν ότι λάμβαναν τη θεραπεία, άρα τυχόν θετικές αποκρίσεις μπορεί να οφείλονταν στο φαινόμενο placebo.
Η Rachid και οι συνεργάτες της πραγματοποιούν τώρα μεγαλύτερη δοκιμή σε παιδιά 12 έως 17 ετών με αλλεργία στο φιστίκι, τα οποία έχουν κατανεμηθεί τυχαία να λάβουν καψάκια με συμπυκνωμένα μικροβιακά δείγματα από υγιή δότη ή placebo. Αυτό, λέει, θα δώσει πιο καθαρή εικόνα για το αν η θεραπεία λειτουργεί.
Προς το παρόν, η αλλεργία στο φιστίκι αντιμετωπίζεται κυρίως με την αποφυγή του φιστικιού και με τη μεταφορά EpiPen για ένεση σε περίπτωση τυχαίας έκθεσης. Μερικές φορές αντιμετωπίζεται με στοματική ανοσοθεραπεία, η οποία περιλαμβάνει καθημερινή λήψη ολοένα αυξανόμενων δόσεων σκόνης φιστικιού, ώστε να απευαισθητοποιηθεί το ανοσοποιητικό σύστημα. Όμως για ορισμένους αυτή η αγωγή είναι πολύ επιβαρυντική και η προστατευτική της δράση χάνεται μετά τη διακοπή της.
Γι’ αυτό είναι ενθαρρυντικό, λέει η Rachid, ότι μία μόνο ημέρα θεραπείας με τα καψάκια με κόπρανα μείωσε την αλλεργία στο φιστίκι τέσσερις μήνες αργότερα σε ορισμένους συμμετέχοντες. Προς το παρόν, όμως, οι συμμετέχοντες αυτοί εξακολουθούν να πρέπει να αποφεύγουν το φιστίκι και να έχουν μαζί τους EpiPen, επειδή «δεν γνωρίζουμε πόσο θα διαρκέσει η προστατευτική δράση», λέει.
Ένα ενδιαφέρον εύρημα της μελέτης ήταν ότι, όταν τα κόπρανα συμμετεχόντων που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία μεταμοσχεύτηκαν στο έντερο ποντικών, προκάλεσαν χίλιες φορές αύξηση σε εντερικά βακτήρια που ονομάζονται Bacteroidales. Αυτό ενισχύει και άλλες έρευνες που δείχνουν ότι τα βακτήρια Bacteroidales έχουν προστατευτική δράση απέναντι στις τροφικές αλλεργίες. Για παράδειγμα, μελέτη σε 1.400 Καναδά παιδιά έδειξε ότι η αλλεργία στο φιστίκι συνδεόταν με χαμηλά επίπεδα Bacteroidales στο έντερό τους.
Σε προηγούμενη μελέτη, η Rachid και οι συνεργάτες της είχαν επίσης δείξει ότι η θεραπεία με βακτήρια Bacteroidales απέτρεπε τις τροφικές αλλεργίες σε ποντίκια με προδιάθεση για αλλεργία. Οι λόγοι αυτής της προστασίας εξακολουθούν να διερευνώνται, λέει η ίδια.
Τα καψάκια με κόπρανα έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τη θεραπεία της ελκώδους κολίτιδας και του συνδρόμου auto-brewery. Είναι πιο πρακτικά από τις παραδοσιακές μεταμοσχεύσεις μικροβιώματος κοπράνων, οι οποίες περιλαμβάνουν την έγχυση κοπράνων δότη στο έντερο του λήπτη μέσω σωλήνα.
Science Translational Medicine DOI: 10.1126/scitranslmed.aee3263
Το παρόν κείμενο δημιουργήθηκε με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.
